Sorry voor het lange verhaal wat hieronder komt...
is altijd al zo geweest, twee verschillen met vroeger:
-het werd als normaal beschouwd
-het was dus geen goed nieuws (IE minder nieuws dekking).
Het is inderdaad al altijd zo geweest, maar ik loop er nu tegenaan. Misschien ligt het aan m'n leeftijd.
Op woensdag 08 mei 2002 10:59 schreef Aetje het volgende:
Ach, dit wereldje is in slaap gesukkeld. Wellicht maakt WO3 ons over een paar jaar weer wakker. De voortekenen zijn immers al daar. Verharding van samenlevingen wereldwijd. Agressie van de laatst overgebleven supermacht... En fanatisme bij de kanslozen.
Zover wil ik nog niet gaan. Misschien heb ik toch nog hoop in de mensen...
Op woensdag 08 mei 2002 11:15 schreef _sNaRs_ het volgende:
Tegen elkaar aan lopen, zebrapaden, bomaanslagen en liquidaties. Sorrie, maar ik zie de lijn niet. Heb je het nou over de hele wereld? Of alleen Nederland?
Ik wilde eerst voorbeelden aanhalen die bij mij in m'n directe omgeving voorkomen. Toen er tussen neus en lippen door werd gezegd dat deze twee voorbeelden heel miniem waren, kwam ik met de andere twee voorbeelden. IMHO hebben die 2 maal 2 voorbeelden alles met elkaar te maken. Het gaat allebei over het intolerant zijn naar elkaar toe. En daar doel ik op in de eerste post.
Op woensdag 08 mei 2002 11:29 schreef udenjpg het volgende:
Het gaat niet zo slecht in NL, de laatste tijd is NL een groot getto, als je de Media mag geloven. Iedereen is hierover aan het zeiken maar niemand die er ook daadwerkelijk moeite in wil steken.
Als je dit echt wil veranderen ga dan bij jezelf te rade. Ken jij je buren? Wanneer is de laatste keer geweest dat je iemand hebt geholpen die je niet kent? Wie zet er zijn eigen ideen opzij voor die van de buurman?
Hetzelfde als met Pim, als je op TV kijkt zie je de grootste aso's roepen dat nederland naar de knoppen gaat, maar het zijn dezelfde mensen die daarvoor zorgen (wit&zwart). Zolang mensen niet praten maar schreeuwen zal er niets veranderen.
Ja, dat is een goede zelfanalyse. Zelf heb ik twee weken geleden nog een week vrijwilligerswerk gedaan. M'n buurman? Ik heb daar wel contact mee, maar ik ken ze niet echt. Als er iemand op straat problemen heeft, ben ik bereid om te helpen. Maar vaak heb ik daar de expertise niet voor (EHBO bijv.). Maar als ik denk dat ik iemand kan helpen, doe ik dat wel. Laatst nog werd er een vrouw in een rolstoel verrot gescholden. Dat zag ik en ik ben met die vrouw eventjes ergens rustig gaan zitten en heb erover gepraat. Maar dit soort dingen vallen toch onder "burgerplicht"?
Quote van wijlen P. Fortuyn: "Het woord is het machtigste wapen." Volgens mij zei hij dit twee dagen voor zijn dood.
Op woensdag 08 mei 2002 11:45 schreef scapies het volgende:
de eerste drie levensbeginselen van de mens zijn nou eenmaal vechten eten en sex. deze basis is onder de intelectuelen in nederland niet zozeer meer aan de orde, omdat verstand een prominente plaats inneemt. in mijn jeugd heb ik eigenlijk weinig van de eerste drie beginselen meegemaakt. Ik at op vaste tijden zoals dat in een gezin gaat, ik ging naar een goede basisschool, daarna naar het vwo, en op het moment dat je de kroegen gaat verkennen merk je dat deze drie beginselen bij de slimste mensen weer naar boven komen. Inmiddels woon ik in het centrum van den Haag, vlak bij het binnenhof, en wat ik gezien heb van die ado gasten kan ik alleen maar denken....wat zijn die gasten ongelooflijk dom. Helaas planten deze mensen zich veel sneller voort dan de intellectuelen in dit land. we keijgen dus een overschot aan primitieven hier. en geweld en agressiviteit vormt daar nog een sterke basis. Dit ga je niet tegen door tolerant te zijn want een beter milieu begint niet bij jezelf, dat zou mooi zijn.
En hoe kunnen we dit probleem dan oplossen? Dat is volgens mij het allermoeilijkste wat er is. (Maar ik vind bepaalde woordkeuzes hier wel heel erg zwart/wit.) (No offense)
Op woensdag 08 mei 2002 11:58 schreef ChristiaanVerwijs het volgende:
Een heel verhaal
Ja, helemaal mee eens. En ik hoor ook hele goede verhalen over Taize. Een vriend van me is daar ook geweest (Misschien ken je hem, Brent Wouda). Ik heb met volle aandacht naar zijn verhalen geluisterd. Het enige probleem is dat als je terugkomt, de samenleving hier in Nederland drie keer zo hard aankomt. Alles ging goed in Taize, iedereen praat met elkaar en doet alles samen. Kom je weer hier terug en dan 'BAM', hallo nederlandse samneleving. (Inderdaad smakelijk eten zeggen tegen wildvreemden).
Maar op dat moment kan je dit dan ook beseffen. Dat er 'iets' verkeerd zit.
Op woensdag 08 mei 2002 12:27 schreef Wekkel het volgende:
Ik zie het punt, maar vind 't wel een erg negatief beeld. Pomp dat mediabeeld nou eens uit je hoofd en kijk om je heen. Bijna iedereen heeft vrienden, familie en bekenden, waar ze amicaal mee omgaan. Onderling contact, lidmaatschap bij de voetbalvereniging, noem het maar op. Samenleving is nog steeds samenleving. Dat deze samenleving verandert doet daar niets aan af.
De lompheid op straat valt in mijn ogen juist erg mee. Hoeveel mensen ik niet meemaak die bevrijdend tegen je aan beginnen te praten als je een minieme opening forceert. In mijn ogen zijn er voldoende mensen over die wel open staan voor contact en samen leven...
Gelukkig zijn er inderdaad nog zulke mensen, maar hoe vaak komt een ander op
jou af om gewoon een gesprek te beginnen zonder dat jij daar aanleiding voor geeft(zwervers niet meegerekend)? Ik denk dat die mensen wel op een hand zijn te tellen.
Het gaat hier niet om familie (kan je die zelf uitzoeken), vrienden (ontstaat als je meestal geforceerd moet samenwerken (school, werk, studie) en de sportvereniging. Die mensen kies jezelf uit, omdat je een bepaald doel wil bereiken. Het gaat hier meer om wildvreemden en het botte karakter van de samenleving.
--------
Vannacht, toen ik dit topic startte was ik heel erg depressief. Ik heb de laatste tijd een aantal dingen (persoonlijke gebeurtenissen en nieuwsfeiten) meegemaakt, waardoor ik vannacht een moment van bezinning nodig had. Dat was te lezen de eerste post. Vanmorgen voelde ik mezelf alweer een stuk beter en ben fluitend op m'n fietsje gestapt en ben heel rustig naar college gegaan, zoveel mogelijk dingen in me opnemend. Wat een heerlijk gevoel gaf mij dat. Okee, ik kwam te laat bij college, maar dat maakte me niet zoveel uit. Wat kan jezelf even tot rust laten komen je toch goed doen. Dat is een hele goede remedie en ik kan het iedereen aanraden. Jammergenoeg draai je daarna weer evenhard terug in de samenleving. Maar ik ga nu gewoon proberen om steeds even afstand te nemen, als het me allemaal eventjes te veel wordt.
Daarmee zeg ik niet dat de problemen in mijn visie van de
samenleving opgelost zijn.
edit:
oh, er hebben alweer meer mensen gereageerd, terwijl ik dit aan het schrijven was