Graag jouw mening over het volgende:
------------------------------------
Het rendement bij iedere actie bepaalt hoeveel materie uiteindelijk verdwijnt (doordat er energie aan wordt ontrokken) alles in de vorm van straling.
Als er bij materie omzetten naar energie altijd energie verloren gaat in de vorm van energie, dan moet het unversum toch in balans zijn met zichzelf?
M.a.w. : Volgens mij is er ALTIJD energie in het universum, alleen als er meer materie is, is er minder energie in pure vorm.
I see it like this:
- Materie bestaat uit energie.. dit weten we dankzij de quantum mechanica en de klassieke natuurkunde.
Voorbeeld:
Quarks, bosonen, etc, etc..
- Materie vervalt naar energie.. de energie uit materie komt dus uiteindelijk weer in de energie-vergaarbak van het universum.
Voorbeeld:
Als je (door mechanische, nucleare of chemische reacties opgewekt) electriciteit gebruikt om een lamp te laten branden, zal de meeste energie omgezet worden in infrarood-straling.. straling = energie.. deze energie valt terug in de vergaarbak (in dit geval is de vergaarbak de REST van het universum)
- Naar mate het heelal ouder wordt zal de afstand tussen de atomen groter worden omdat er tegen die tijd meer energie is dan materie.
Voorbeeld:
D'r komt (zichtbaar) meer ruimte tussen sterrenstelsels (zie het doppler effect/red shift).
- Bij de meest extreme energie reacties zal er nieuwe materie ontstaan.
Voorbeeld:
Big Bang.
vanaf hier neemt m'n eigen verstand (kennis en denkbeeld) het roer in eigen handen:
- Het heelal dijt niet uit in grootte (het is waarschijnlijk oneindig groot (mede omdat pure energie geen afmetingen kent)), maar de materie dichtheid wordt minder.
- Het heelal zal waarschijnlijk bij het verliezen van z'n laatste restje materie bij een kritieke fase belanden waarbij er spontaan weer materie ontstaat vanwege het oneindig grote verschil tussen de verhouding materie/energie.
Mischien duurt dit ~10*10^38 jaar zoals wetenschappers voorspeld hebben... of mischien neemt het wel exponentieel af en gebeurt dit nooit. Dat is volgens mij niet logisch, want zo'n patroon vinden we niet terug in de natuur, dus het is mischien logisch om d'r van uit te gaan dat de verhouding materie/energie niet exponentieel afneemt, want op is op.. geen atoom meer = geen materie meer, want in mijn denkbeeld is het laatste atoom in het universum niet meer deelbaar in andere vormen van materie.
- Het heelal en de energie in het heelal zijn 1.. Ying & Yang.. het een beinvloed het ander.. energie wordt materie, materie wordt energie, etc, etc ad infinitum...
--
Als mijn theorie je niet aan het denken heeft gezet, dan is het iig een goed slaapmiddel geweest
------------------------------------
Het rendement bij iedere actie bepaalt hoeveel materie uiteindelijk verdwijnt (doordat er energie aan wordt ontrokken) alles in de vorm van straling.
Als er bij materie omzetten naar energie altijd energie verloren gaat in de vorm van energie, dan moet het unversum toch in balans zijn met zichzelf?
M.a.w. : Volgens mij is er ALTIJD energie in het universum, alleen als er meer materie is, is er minder energie in pure vorm.
I see it like this:
- Materie bestaat uit energie.. dit weten we dankzij de quantum mechanica en de klassieke natuurkunde.
Voorbeeld:
Quarks, bosonen, etc, etc..
- Materie vervalt naar energie.. de energie uit materie komt dus uiteindelijk weer in de energie-vergaarbak van het universum.
Voorbeeld:
Als je (door mechanische, nucleare of chemische reacties opgewekt) electriciteit gebruikt om een lamp te laten branden, zal de meeste energie omgezet worden in infrarood-straling.. straling = energie.. deze energie valt terug in de vergaarbak (in dit geval is de vergaarbak de REST van het universum)
- Naar mate het heelal ouder wordt zal de afstand tussen de atomen groter worden omdat er tegen die tijd meer energie is dan materie.
Voorbeeld:
D'r komt (zichtbaar) meer ruimte tussen sterrenstelsels (zie het doppler effect/red shift).
- Bij de meest extreme energie reacties zal er nieuwe materie ontstaan.
Voorbeeld:
Big Bang.
vanaf hier neemt m'n eigen verstand (kennis en denkbeeld) het roer in eigen handen:
- Het heelal dijt niet uit in grootte (het is waarschijnlijk oneindig groot (mede omdat pure energie geen afmetingen kent)), maar de materie dichtheid wordt minder.
- Het heelal zal waarschijnlijk bij het verliezen van z'n laatste restje materie bij een kritieke fase belanden waarbij er spontaan weer materie ontstaat vanwege het oneindig grote verschil tussen de verhouding materie/energie.
Mischien duurt dit ~10*10^38 jaar zoals wetenschappers voorspeld hebben... of mischien neemt het wel exponentieel af en gebeurt dit nooit. Dat is volgens mij niet logisch, want zo'n patroon vinden we niet terug in de natuur, dus het is mischien logisch om d'r van uit te gaan dat de verhouding materie/energie niet exponentieel afneemt, want op is op.. geen atoom meer = geen materie meer, want in mijn denkbeeld is het laatste atoom in het universum niet meer deelbaar in andere vormen van materie.
- Het heelal en de energie in het heelal zijn 1.. Ying & Yang.. het een beinvloed het ander.. energie wordt materie, materie wordt energie, etc, etc ad infinitum...
--
Als mijn theorie je niet aan het denken heeft gezet, dan is het iig een goed slaapmiddel geweest