Hiero een leuk experimentje voor je. Maak een plank met opstaande randen rondom
waar de onderstaande configuratie in past. De piezo kristallen (P) moeten niet
van plaats kunnen veranderen, en de magneten liggen daar tegenaan met hun polen
N-N zo dicht mogelijk tegen elkaar aan. Eventueel een doorzichtige plaat als
deksel zodat de magneten ook goed blijven liggen en niet omhoog schieten en
om flippen.
code:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
| ____________ ____________
___|P| magneet || magneet |P|___
| |_|_S_____N_||_N_____S_|_| |
| _____________________________|
| |
| | |C|
(+) -------| |------(LED)-----(-)
ofzoiets, ik ben geen electrotechnicus... |
De magnetische afstoting veroozaakt een druk tegen de piezo kristallen, en deze
zetten de druk om in elektriciteit. Die elektriciteit sla je op in een accu of een
condensatortje (C) en gebruik je voor very-low-power toepassing.
Iets zoals een condensatortje laden, die een ledje laat flitsen zodra er genoeg
stroom is opgespaard.
Mijn vraag is of die piezo kristallen uberhaupt wel zo'n kleine druk om kunnen
zetten in een bruikbare elektriciteit. En hoelang duurt het voordat de magneten
neutraal worden of misschien poolt een van de twee (de zwakste) langzaam om !?
Als ik de tools thuis had liggen had ik het in elkaar geflanst om te kijken
wat er gebeurd als je zoiets maakt. Ik verwacht GEEN perpetuum mobile, maar
misschien een nieuwe mogelijkheid i.p.v. een klein horloge batterijtje dat
een simpel low-power apparaat voedt.
Btw.
Magneten kan je maken door een weekijzeren kern te omwikkelen met geisoleerd
dun koperdraad en daar vervolgens stroom op zetten. Boven deze electromagneet
hou je een blokje staal waar je vervolgens een harde klap op geeft met een hamer.
(Als je een magneet hard laat vallen dan verliest hij zijn magnetisme = het omge-
keerde effect)
Als er een ding groter is dan het heelal, dan is het de menselijke verbeelding...