Op donderdag 18 april 2002 13:56 schreef Jefta het volgende:
Als het over begrensen gaat ik probeer altijd zo open mogelijk te staan voor dingen. En respecteer altijd iemands mening of overtuiging.
Alleen ik vind wel dat ik mag vragen. en een goed antwoord mag verwachten. of niet?
Uiteraard mag je het vragen.
Alleen een goed antwoord verwachten is een 2e. Sowiezo is iemand niet verplicht om jou antwoord te geven. (Geef jij overal antwoord op?)
Ik weet dat dit offtopic lijkt, maar dat valt wel mee imho: een goed antwoord krijgen of daadwerkelijk een antwoord krijgen... dat is aan de persoon aan wie de vraag gesteld wordt. Maar genoeg hierover, nu even naar dat 'goede antwoord' dat jij verwacht.
Iemand probeert dan (denk ik) in veel gevallen toch echt een serieus antwoord te geven; zou ik wel proberen denk ik.
Maar ik zeg dus PROBEREN.
Ik kan niet alles uitleggen.
Ik weet niet wat voor persoon jij bent qua interesses en capaciteiten, maar de relativiteitstheorie is bijvoorbeeld een leuk stukje natuurkunde. Ik ga er even vanuit dat jij die (algemeen geaccepteerde) regel accepteert als zijnde de waarheid (zoals wij die nu kennen).
Stel nou dat ik jou zou vragen om uit te leggen waarom jij die accepteert, zou je dat dan kunnen?
En al zou je het kunnen, wie weet of ik het wel begrijp als jij het uitlegt.
Ik zou dat kunnen opvatten als 'niet goed onderbouwd'
Nog een stapje verder.
Gevoelens...
Kan jij voor de volle 100% aan iemand uitleggen hoe jij je voelt?
Kan jij dat bovendien nog eens met een goede wetenschappelijke onderbouwing?
Ik denk dat je daar ernstig in gebreken blijft als het gaat om je eigen 'eisen':
Op donderdag 18 april 2002 13:48 schreef Jefta het volgende:
Maar mijn inziens nooit een goede wetenschappelijke onderbouwing van hun standpunten.
Je hebt te maken met 2 partijen en een kwestie die momenteel gewoon niet onderbouwd kan worden. Je hebt het over overtuigingen... WAT voor overtuiging? over GELOOFSovertuigingen. En waar komt dat weer vandaan? Jawel... van geloven.
Ik kan ook iemand geloven zonder te weten of het de waarheid is. Ik ga er op dat moment vanuit; zonder dat ik het kan aantonen/bewijzen. Dit is iets wat jij (hopelijk) ongetwijfeld ook vaak genoeg doet.
Zo werkt dat met geloof ook imho.
Ik hoop dat je bij deze een beetje doorhebt dat je commentaar levert zonder door te hebben dat je jezelf er ook 'schuldig' (voor zover het schuldig te noemen is

) aan maakt.