Een vraagje voor de natuurkunde studenten over de wet van behoud van energie.
Deze wet zegt; Als je 100 Joule energie in een gesloten systeem stopt dan blijft
er 100 Joule energie in dat systeem.
Even naar een voorbeeldje:
100 Watt chemische energie (accu) stoppen we erin
95 Watt komt uit de lamp als electromagnetische energie (licht)
4 Watt komt uit de lamp als kinetische energie (warmte)
1 Watt komt uit het circuit als kinetische energie (warmte) t.g.v. weerstand
NB. de waarden zijn fictief (een grove schatting)
Dus zo klopt de boekhouding van energie voor ons afgesloten systeem.
Maar nu lees ik dat ene meneer Heaviside vast heeft gesteld dat er buiten ons
systeem een energie-flow plaatsvind die onstaat als ons systeem geactiveerd
word. Ondanks het feit dat onze boekhouding lijkt te kloppen is er dus een
effect naar buiten toe dat niet in onze energie boekhouding voorkomt.
Komt er even kort op neer dat meneer Lorentz heeft gezegd, "ik zie die flow
om ons systeem ook wel, maar die heeft geen invloed op ons systeem. We hebben
het niet nodig om onze energie boekhouding kloppend te maken en dus laten
we die maar geheel buiten beschouwing..."
Best vreemd dat als een verschijnsel waargenomen is, en als er zelfs proeven
zijn gedaan om energie uit die flow op te vangen, het toch helemaal buiten
beschouwing wordt gelaten.
Er zijn nu wetenschappers, overigens grotendeels niet aanvaard door de main-
stream wetenschappers, die beweren dat de interactie tussen ons gesloten
systeem en de energie-flow daarbuiten te gebruiken is voor een soort van
perpetuum mobile systeem. Ofwel gratis energie winning met overunity systemen.
(er zijn patenten verschaft dus echt 100% onzin is het niet denk ik)
Een overunity systeem kan je zien als een systeem waar je 100 Watt instopt
en er bijvoorbeeld 200 Watt uit komt. De 100 Watt die niet te verklaren valt
volgens de huidige energie boekhoud-techniek halen ze uit het vacuum.
Als ze die extra 100 Watt energie terug voeren in het systeem, dan kunnen ze
het systeem dus boosten tot de benodigde waarde en dan die vermeerderde
energie gebruiken voor "vul-hier-uw-energie-slurper-in".
Volgens de wet van behoud van energie klinkt dit als klink-klare nonsense,
maar wat als we nu stellen dat we de boekhouding-voor-gesloten-systemen
tekortschiet en dat we de energie om ons heen ook mee moeten nemen in de
berekening. Dan kan je dus zeggen, we stoppen 100 Watt in ons systeem,
dat veroorzaakt een energie-flow waar we ook 100 Watt uit halen, en die
gezamelijke 200 Watt gaat er dus in. En die komt er vervolgens ook uit en
dus klopt de boekhouding weer. Maar dit geldt alleen als we vast kunnen
stellen dat er inderdaad een bruikbare energie-flow omheen ontstaat.
En zelfs meneer Lorentz heeft die vastgesteld dus zo vreemd is het idee
niet. Alleen heeft meneer Lorentz misschien wel een foutje gemaakt door
aan te nemen dat die energie-flow niet bruikbaar is voor ons systeem.
Het volgende stuk text stelt het bovenstaande en poogt een ieder uit te
dagen om die energie-flow te bekijken en te gebruiken. In eerste instantie
door een secundair systeem dat losstaat van het systeem dat deze flow
opwekt, en misschien later een proefopstelling waar het tweede systeem
terugkoppeld naar het eerste en dus bijvb 100% lossless of zelfs >100%
output levert.
Mijn vraag is dus: Kan iemand op school of universiteit een van de simpele
proeven als les projectje opzetten en kijken of een secundair systeem
inderdaad energie kan winnen uit de energie-flow rond een primair systeem
zonder dat dit effect heeft op de output van het primaire systeem ?
Deze wet zegt; Als je 100 Joule energie in een gesloten systeem stopt dan blijft
er 100 Joule energie in dat systeem.
Even naar een voorbeeldje:
100 Watt chemische energie (accu) stoppen we erin
95 Watt komt uit de lamp als electromagnetische energie (licht)
4 Watt komt uit de lamp als kinetische energie (warmte)
1 Watt komt uit het circuit als kinetische energie (warmte) t.g.v. weerstand
NB. de waarden zijn fictief (een grove schatting)
Dus zo klopt de boekhouding van energie voor ons afgesloten systeem.
Maar nu lees ik dat ene meneer Heaviside vast heeft gesteld dat er buiten ons
systeem een energie-flow plaatsvind die onstaat als ons systeem geactiveerd
word. Ondanks het feit dat onze boekhouding lijkt te kloppen is er dus een
effect naar buiten toe dat niet in onze energie boekhouding voorkomt.
Komt er even kort op neer dat meneer Lorentz heeft gezegd, "ik zie die flow
om ons systeem ook wel, maar die heeft geen invloed op ons systeem. We hebben
het niet nodig om onze energie boekhouding kloppend te maken en dus laten
we die maar geheel buiten beschouwing..."
Best vreemd dat als een verschijnsel waargenomen is, en als er zelfs proeven
zijn gedaan om energie uit die flow op te vangen, het toch helemaal buiten
beschouwing wordt gelaten.
Er zijn nu wetenschappers, overigens grotendeels niet aanvaard door de main-
stream wetenschappers, die beweren dat de interactie tussen ons gesloten
systeem en de energie-flow daarbuiten te gebruiken is voor een soort van
perpetuum mobile systeem. Ofwel gratis energie winning met overunity systemen.
(er zijn patenten verschaft dus echt 100% onzin is het niet denk ik)
Een overunity systeem kan je zien als een systeem waar je 100 Watt instopt
en er bijvoorbeeld 200 Watt uit komt. De 100 Watt die niet te verklaren valt
volgens de huidige energie boekhoud-techniek halen ze uit het vacuum.
Als ze die extra 100 Watt energie terug voeren in het systeem, dan kunnen ze
het systeem dus boosten tot de benodigde waarde en dan die vermeerderde
energie gebruiken voor "vul-hier-uw-energie-slurper-in".
Volgens de wet van behoud van energie klinkt dit als klink-klare nonsense,
maar wat als we nu stellen dat we de boekhouding-voor-gesloten-systemen
tekortschiet en dat we de energie om ons heen ook mee moeten nemen in de
berekening. Dan kan je dus zeggen, we stoppen 100 Watt in ons systeem,
dat veroorzaakt een energie-flow waar we ook 100 Watt uit halen, en die
gezamelijke 200 Watt gaat er dus in. En die komt er vervolgens ook uit en
dus klopt de boekhouding weer. Maar dit geldt alleen als we vast kunnen
stellen dat er inderdaad een bruikbare energie-flow omheen ontstaat.
En zelfs meneer Lorentz heeft die vastgesteld dus zo vreemd is het idee
niet. Alleen heeft meneer Lorentz misschien wel een foutje gemaakt door
aan te nemen dat die energie-flow niet bruikbaar is voor ons systeem.
Het volgende stuk text stelt het bovenstaande en poogt een ieder uit te
dagen om die energie-flow te bekijken en te gebruiken. In eerste instantie
door een secundair systeem dat losstaat van het systeem dat deze flow
opwekt, en misschien later een proefopstelling waar het tweede systeem
terugkoppeld naar het eerste en dus bijvb 100% lossless of zelfs >100%
output levert.
Mijn vraag is dus: Kan iemand op school of universiteit een van de simpele
proeven als les projectje opzetten en kijken of een secundair systeem
inderdaad energie kan winnen uit de energie-flow rond een primair systeem
zonder dat dit effect heeft op de output van het primaire systeem ?
Let me now give you a rigorous proof, and very simple, that every system is
already vastly overunity by producing far more energy out than we input.
Consider a perfect DC generator, loss free, so that its efficiency is 100%.
Now consider a perfect external circuit attached, which consists of two
short lengths of perfect conducting wire, and a pure resistance load. Let
the load be 12 ohms, and the voltage of the generator be 12 Volts D.C. Now
we have a neat little situation: We put in the mechanical power equivalent
of 12 watts to the shaft. Since the generator is loss free, all the 12 watts
are perfectly transduced into magnetic field, and the energy in this field
is dissipated with 100% efficiency to form the source dipole. Let us leave
the source dipole for a moment.
Now we look at the external circuit. There is one ampere of current (12V
divided by 12 Ohms) flowing in the external circuit. So we are inputting 12
watts of power to the generator shaft, and we are getting 12 watts of power
output in the resistor. All this is clearly measurable and normal so far.
Now we check out John D. Kraus, Electromagnetics, Fourth Edn., McGraw-Hill,
New York, 1992. Figure 12-60, a and b, p. 578 shows a good drawing of the
huge energy flow filling all space around the conductors, with almost all
of it not intercepted and thus not diverged into the circuit to power it,
but just "wasted."
Hey! We have 12 watts of power in. We have 12 watts of power output of
the resistor as heat. By conventional Poynting considerations, we are
getting out precisely what we are inputting. That is a blatant lie. We
are getting output from the resistor precisely as much as we are inputting
to the shaft of the generator. Yet we also are getting out a measurable
vast amount of energy flow from those generator terminals, filling all space
around that circuit. Those Kraus contours are experimental measurements.
Anyone can do them, or similar. Anyone can build a little system very
similar to this one, and approximating it.
So where is all that VAST EXTRA MEASURABLE ENERGY FLOW pouring from the
generator terminals, and missing the circuit entirely, COMING FROM?
Experimentally we can easily prove that this Heaviside nondiverged energy-
flow is (1) real, and (2) very large.
Let us now add in an extra set of "receiving antenna/collectors" whose
circuitry is completely separate from the DC generator circuit with its
load. Suppose we add enough of these "little antenna/interceptor/detector"
circuits, each containing a little purely resistive load, to obtain 3 watts
total in all those extra and independent circuits.
Well, now we are inputting 12 watts. We are getting out 12 watts in the
external resistor attached to the generator. We are also getting 3 watts
out of the "extra receiver circuits" separately, in separate loads.
So our total input is 12 watts. Our total output is 15 watts and demonstrated
COP = 1.25.
So how do the "experts" explain that simple experiment?" They don't.
But any lab worth a tinker's dam -- and that includes any lab in DOE and in
any university -- can do a similar experiment, catching enough of the extra
"usually nondivergent EM energy flow" to bring the COP to COP>1.0.
This is a very simple experiment. So is the Bohren experiment which produces
COP=18, is published in the hard literature, and is independently replicated
by two additional scientists and published in the same issue of Am. J. Phys.
that published the Bohren experiment paper.
Anyway, Lorentz's "physically insignificant" vast Heaviside nondiverged EM
energy flow component is indeed "physically insignificant" to that single
external circuit powered by that DC generator. But it is certainly not
"physically insignificant" to those extra "receiver/collector circuits" and
their independent loads.
Bron & meer info: http://www.cheniere.org/correspondence/051201.htm
Als er een ding groter is dan het heelal, dan is het de menselijke verbeelding...