ff 'voor de gein' een topic over iets wat ik laatst las in een boekje van prof. W. Ouweneel, bioloog.
Na een paar hoofdstukken, waar ik het nu niet over wilde hebben, concludeert hij:
De scheppingsleer en de evolutieleer zijn filosofisch volkomen gelijkwaardig. Geen van beide kunnen wetenschappelijk absoluut bewezen of weerlegd worden, voor beide met men met geloof beginnen en voor beide kunnen overvloedige wetenschappelijke argumenten aangevoerd worden.
Juist in de volgende twee opzichten bestaan er belangrijke verschillen:
(a) Verschil in geloof.
De scheppingsleer is op positief geloof gegrond:
-haar metafysica gaat uit van het bestaan een persoonlijke, oneindige God
-haar ethiek gaat uit van een absolute moraal die haar oorsprong in God vindt
-haar epistemologie gaat uit van het kennen van een in absolute stellingen verwoorde waarheid, neergelegd in de door God zelf geinspireerde Bijbel.
De evolutieleer is op een negatief geloof gegrond:
-de historische afwijzing van een persoonlijke God
-afwijzing van een absolute moraal
-afwijzing van een absolute waarheid.
(b) Verschil in wetenschappelijke fundering.
Hoewel we beide niet wetenschappelijk kunnen weerleggen dan wel bewijzen, kunnen we wel iets anders proberen. We kunnen wel proberen welke van de twee het 'wetenschappelijkste' is, d.w.z. welke de meeste feiten in een verklarende samenhang brengt en met het kleinste aantal onverklaarde gegevens blijft zitten.
Dan doet hij enkele voorspellingen, waarvan ik er hier een wil 'behandelen', te weten:
Over de ouderdom van de maan:
Evolutiemodel: Maan is ongeveer 4 miljard jaar oud, daarom kan men verwachten dat de maan:
-allang afgekoeld is
-geen magnetisch veld meer heeft
-een zeer dikke laag kosmisch stof heeft.
Scheppingsmodel: Maan is hoogstens pakweg 6000 tot 10000 jaar oud, daarom zou de maan:
-een sterke warmteuitstraling hebben
-een magnetisch veld kunnen hebben
-een laag stof van gemiddeld hoogstens een paar centimeter dik.
Prof. H. Slusher, geofysicus en astronoom, in "Space Probes: New Threat to Evolutionists":
Na een paar hoofdstukken, waar ik het nu niet over wilde hebben, concludeert hij:
De scheppingsleer en de evolutieleer zijn filosofisch volkomen gelijkwaardig. Geen van beide kunnen wetenschappelijk absoluut bewezen of weerlegd worden, voor beide met men met geloof beginnen en voor beide kunnen overvloedige wetenschappelijke argumenten aangevoerd worden.
Juist in de volgende twee opzichten bestaan er belangrijke verschillen:
(a) Verschil in geloof.
De scheppingsleer is op positief geloof gegrond:
-haar metafysica gaat uit van het bestaan een persoonlijke, oneindige God
-haar ethiek gaat uit van een absolute moraal die haar oorsprong in God vindt
-haar epistemologie gaat uit van het kennen van een in absolute stellingen verwoorde waarheid, neergelegd in de door God zelf geinspireerde Bijbel.
De evolutieleer is op een negatief geloof gegrond:
-de historische afwijzing van een persoonlijke God
-afwijzing van een absolute moraal
-afwijzing van een absolute waarheid.
(b) Verschil in wetenschappelijke fundering.
Hoewel we beide niet wetenschappelijk kunnen weerleggen dan wel bewijzen, kunnen we wel iets anders proberen. We kunnen wel proberen welke van de twee het 'wetenschappelijkste' is, d.w.z. welke de meeste feiten in een verklarende samenhang brengt en met het kleinste aantal onverklaarde gegevens blijft zitten.
Dan doet hij enkele voorspellingen, waarvan ik er hier een wil 'behandelen', te weten:
Over de ouderdom van de maan:
Evolutiemodel: Maan is ongeveer 4 miljard jaar oud, daarom kan men verwachten dat de maan:
-allang afgekoeld is
-geen magnetisch veld meer heeft
-een zeer dikke laag kosmisch stof heeft.
Scheppingsmodel: Maan is hoogstens pakweg 6000 tot 10000 jaar oud, daarom zou de maan:
-een sterke warmteuitstraling hebben
-een magnetisch veld kunnen hebben
-een laag stof van gemiddeld hoogstens een paar centimeter dik.
Prof. H. Slusher, geofysicus en astronoom, in "Space Probes: New Threat to Evolutionists":
Kun je hier wat mee, hoe zullen evolutionisten dit 'afkraken', moeten creationisten wel op deze manier 'vechten' voor hun gelijk, etc?Eerst geloofden de geofysici dat de maan gestold zou zijn voor zelfs de korst van de aarde gestold was. Maar proeven uitgevoerd tijdens maanwandelingen toonden aan dat de maan nog steeds aan het afkoelen is, met een sterke warmteuitstraling aan haar oppervlak. Ook werd tot de verbazing van de evolutionsten een magnetisch veld ontdekt. De aanwezigheid van dit magnetisch veld wijst erop dat de maan eerder een vloeibare dan een vaste kern moet hebben. Om in een vleoibare toetstand te zijn moet een zo klein lichaam tamelijk jong zijn. Misschien is de meest verbazingwekkende ontdekking echter het stof of het ontbreken van stof op de maanDe maan zou een 16 meter dikke laag moeten hebben, nog geheel intactMaar weinig stof werd gevonden. In feite schuifelde de eerste maanwandelaar, N. Armstrong, door tot op harde rots. Verder onderzoek toondde een grotere hoeveelheid stof aan in de lagere zeeen van de maan, maar nergens was het stof zelfs 3 meter dik. Zonder eroderende agentia om het te verwijderen zou dit stof duidelijk zichtbaar moeten zijn, als de evolutionaire tijdschaal juist is. Maar het stof is kenelijk afwezig. NASA en de evolutionaire astronomen hebben zich over deze ontdekking stil gehouden.
Men heeft aangenomen dat het binnenste van de maan fysisch dood was. Zeker verwachtte men geen bevingen. Maar als onder deel van hun proeven plaatsten de astronomen seismometers over het maanoppervlak. Tot hun verbazing werden voortdurend maanbevingen geregistreeerd, net als met aardbevingen het geval is. De maan is seismiscg aktief, een andere aanwijzing voor haar lage ouderdom.
De hele aanwezigheid van grote hoeveelheden kosmisch stof in de ruimte wijst erop dat het zonnestelsel waarschijnlijk duizenden, maar niet miljarden jaren oud is. Evolutionisten, op zoek naar dit stof, hebben de oceaan op nikkel onderzocht, dat een hoofdbestandsdeel van kosmisch stof is. Maar er is slechts een hoeveelheid nikkel in de oceanen die overeenkomt met ongeveer 8000 jaren. Misschien, zo opperden zij, lost nikkel niet gemakkelijk op en is het neergeslagen in de diepzee-afzettingen. Maar onderzoekingen van deze afzettingen hebben nagelaten de hoeveelheden nikkel ann het licht te brengen die er zouden moeten zijn als de aarde 4 miljard jaar oud is