Super-galaxy-string theorie is bullshit...
Die strings bestaan niet, want het lijkt mij eerder een straal van fotonen die ons doet geloven dat het een tunnel of string is.
Therefor: het universum is een oneindige opeenhoping van sterrenstelsels. maar omdat de meest ver weg vandaan komende fotonen worden afgebogen door de zwaartekracht van alle sterrenstelsels in een soort van getunnelde pijp.
Optische Super-galaxy-strings? nee.. Gravitonische licht dragende "buizen" gemaakt van melkwegstelsels.
Onze deeltjesversnellers doen dus bijna het zelfde, maar inplaats van dat er grote mageneten zijn om de deeltjes te sturen, is er nu de zwaartekracht die de fotonen kan tunnelen naar onze locatie.
Vandaar ook dat in princiepe IEDER sterrenstelsel een andere vorm van hun eigen "Super-galaxy-strings" zullen zien omdat ze op hun eigen unieke locatie toevallig precies zijn ge'alligned met de bestaande gravitonen tunnel vol fotonen.
Dus in plaats van dat het op een 3 dimensionaal bol uitwaaiende sliertjes zijn, zijn het dus gewoon TUNNELS.. net als het Cern heeft, maar in plaats van 2D particle accelerators (en dus ook geleider van die deeltjes), zijn die sterrenstelsel dus eigenlijk een 3D photon accelerator/guide-o-matic/3d magneetrails.
En de fotonen die ZOVEEL mazzel hebben dat ze de LAATSTE en MEEST VER WEG STAANDE foton zijn, die bepalen de grens tot waar wij kunnen kijken.
En omdat ze dus worden gestuurd door de zwaartekracht van die sterrenstelsels komen ze met HEEEEEEEL veel (bijna oneindig veel) mazzel terecht in een observatorium op aarde of rond de aarde (iig van ons).
(hoppateej, wetenschappelijk hooi op de vork)
Dus.. wat zien we? een soort van stekelstructuur die van ons af staat... sommige gedeeltes van de ruimte zijn leeg, en dan opeens weer exponentieel druk.. valt dat niet een beetje op? zou het niet logischer zijn als dat licht door gravitonen gevangen zou kunnen worden of al die tientallen miljarden lichtjaren afstand?
Ik ben er ook heilig van overtuigd dat HOE groter telescopen worden, des te verder dat we in het heelal kunnen zien. Dit is zo omdat grotere telescopen nou eenmaal NOG meer kans van slagen hebben in het onvangen van zo'n foton die van een sterrenstelsel afkomt.. (ergo: (pas op, gaat diep) "DE GROOTSTE TELESCOOP IN HET UNIVERSUM" bestaat niet.. en dus zal er nooit een object zijn wat de afstand van het universum zou kunnen overbruggen)
Maar om het COMPLETE universum te kunnen zien heb je een oneindig grote telescoop nodig, en die zijn nogal lastig te maken
Dus vandaar dat we van een:
1) bolvormig object gevuld met gelijkmatig verdeelde sterrenstelsels.
gegaan naar:
2) bolvormig met 3D spagettig die d'r aan alle kanten uitschiet (a-la zo'n gaaf electrisch geladen spele ding wat van die stroom stralen naar de binnenkant van de bol kan laten schieten)
en uiteindelijk aangekomen bij:
3) het universum is oneindig groot, en wij zien maar zoveel als we zien in bolvorm omdat energie deeltjes nou eenmaal elkaar niet meer tegenkomen na een oneindige naderende afstand.
"our Omniverse: infinite^infinity & sqrt(0)" verklaart weer waarom materie dus OVERHEERSEND aanwezig is, en antimaterie in dit universum NIET NATUURLIJK is. (zou een verschrikkelijk sterke bron van energie zijn die niet past in onze schaal van het universum, vandaar ook dat het the stuff of dreams is, en de kracht achter de warp-drive.. overigens.. mischien kan het wel, maar kunnen we het nu nog niet.. de mogenlijkheden zijn eindeloos
)
Net zo goed als dat er positive en negatieve geladen deeltjes zijn, is ook ons universum dus voor ons positief, maargoed.. dat is het voor het paralelle universum 't zelfde.. (en ik geloof best dat er maar 2 universae zijn.. positief en negatief, in dit geval dus materie en antimaterie, maar dezelfde vorm van energie)
----- en hier kap ik, ander blijf ik bezig...
maargoed.. d'r kan vanalles mogenlijk zijn, the possibilities are endless..
mijn hoofd doel was om jullie te laten zien wat de mogenlijkheden zijn, en dat je voor alles moet openstaan, maargoed.. dat wisten de meesten, die het tot hiertoe vol hebben gehouden om te blijven lezen, natuurlijk al lang
Die strings bestaan niet, want het lijkt mij eerder een straal van fotonen die ons doet geloven dat het een tunnel of string is.
Therefor: het universum is een oneindige opeenhoping van sterrenstelsels. maar omdat de meest ver weg vandaan komende fotonen worden afgebogen door de zwaartekracht van alle sterrenstelsels in een soort van getunnelde pijp.
Optische Super-galaxy-strings? nee.. Gravitonische licht dragende "buizen" gemaakt van melkwegstelsels.
Onze deeltjesversnellers doen dus bijna het zelfde, maar inplaats van dat er grote mageneten zijn om de deeltjes te sturen, is er nu de zwaartekracht die de fotonen kan tunnelen naar onze locatie.
Vandaar ook dat in princiepe IEDER sterrenstelsel een andere vorm van hun eigen "Super-galaxy-strings" zullen zien omdat ze op hun eigen unieke locatie toevallig precies zijn ge'alligned met de bestaande gravitonen tunnel vol fotonen.
Dus in plaats van dat het op een 3 dimensionaal bol uitwaaiende sliertjes zijn, zijn het dus gewoon TUNNELS.. net als het Cern heeft, maar in plaats van 2D particle accelerators (en dus ook geleider van die deeltjes), zijn die sterrenstelsel dus eigenlijk een 3D photon accelerator/guide-o-matic/3d magneetrails.
En de fotonen die ZOVEEL mazzel hebben dat ze de LAATSTE en MEEST VER WEG STAANDE foton zijn, die bepalen de grens tot waar wij kunnen kijken.
En omdat ze dus worden gestuurd door de zwaartekracht van die sterrenstelsels komen ze met HEEEEEEEL veel (bijna oneindig veel) mazzel terecht in een observatorium op aarde of rond de aarde (iig van ons).
Dus.. wat zien we? een soort van stekelstructuur die van ons af staat... sommige gedeeltes van de ruimte zijn leeg, en dan opeens weer exponentieel druk.. valt dat niet een beetje op? zou het niet logischer zijn als dat licht door gravitonen gevangen zou kunnen worden of al die tientallen miljarden lichtjaren afstand?
Ik ben er ook heilig van overtuigd dat HOE groter telescopen worden, des te verder dat we in het heelal kunnen zien. Dit is zo omdat grotere telescopen nou eenmaal NOG meer kans van slagen hebben in het onvangen van zo'n foton die van een sterrenstelsel afkomt.. (ergo: (pas op, gaat diep) "DE GROOTSTE TELESCOOP IN HET UNIVERSUM" bestaat niet.. en dus zal er nooit een object zijn wat de afstand van het universum zou kunnen overbruggen)
Maar om het COMPLETE universum te kunnen zien heb je een oneindig grote telescoop nodig, en die zijn nogal lastig te maken
Dus vandaar dat we van een:
1) bolvormig object gevuld met gelijkmatig verdeelde sterrenstelsels.
gegaan naar:
2) bolvormig met 3D spagettig die d'r aan alle kanten uitschiet (a-la zo'n gaaf electrisch geladen spele ding wat van die stroom stralen naar de binnenkant van de bol kan laten schieten)
en uiteindelijk aangekomen bij:
3) het universum is oneindig groot, en wij zien maar zoveel als we zien in bolvorm omdat energie deeltjes nou eenmaal elkaar niet meer tegenkomen na een oneindige naderende afstand.
"our Omniverse: infinite^infinity & sqrt(0)" verklaart weer waarom materie dus OVERHEERSEND aanwezig is, en antimaterie in dit universum NIET NATUURLIJK is. (zou een verschrikkelijk sterke bron van energie zijn die niet past in onze schaal van het universum, vandaar ook dat het the stuff of dreams is, en de kracht achter de warp-drive.. overigens.. mischien kan het wel, maar kunnen we het nu nog niet.. de mogenlijkheden zijn eindeloos
Net zo goed als dat er positive en negatieve geladen deeltjes zijn, is ook ons universum dus voor ons positief, maargoed.. dat is het voor het paralelle universum 't zelfde.. (en ik geloof best dat er maar 2 universae zijn.. positief en negatief, in dit geval dus materie en antimaterie, maar dezelfde vorm van energie)
----- en hier kap ik, ander blijf ik bezig...
maargoed.. d'r kan vanalles mogenlijk zijn, the possibilities are endless..
mijn hoofd doel was om jullie te laten zien wat de mogenlijkheden zijn, en dat je voor alles moet openstaan, maargoed.. dat wisten de meesten, die het tot hiertoe vol hebben gehouden om te blijven lezen, natuurlijk al lang