Ik denk dat het meer te maken heeft met "discussie". Door het fenomeen "discussie" kom je ALTIJD op hetzelfde uit, simpelweg omdat een forum zich niet echt leent voor "discussie" (hier willen vast een heleboel mensen mij alweer onderbreken, maar dat kan dus niet, QED. Daardoor is het automatisch zo, dat mensen 1 of 2 opmerkingen uit een post pakken en DAAROP inhaken... op die manier krijg je dus eerst een zeer simpele discussie en daarna iets wat ik typeer als "geouwehoer"...
Volgens mij is er een aantal begrippen dat makkelijk door elkaar gehaald zou
kunnen worden. Ik - maar da's heel persoonlijk - zie grote verschillen
tussen : filosoferen, discussieren, praten en ouwehoeren... ik ben geen van
Dale <knipoog>, dus verwacht geen wetenschappelijk correcte defenities..
zoals de Hagenezen zeggen : Puah op Gufoel !
Volgens mij - maar ook dit is weer persoonlijk - is het doel van de vier
genoemde "conversatievormen" ook anders.
Filosoferen is voor mij: Inzichten delen over de *echt* belangrijke dingen
in het leven (hoe word ik gelukkig, hoe worden anderen gelukkig, waarom zijn
we hier, wat is de toegevoegde waarde die ik kan leveren aan de
maatschappij, waarom zijn mensen te vaak boos op elkaar, hoe zit dat nou met
leven na de dood, maar ook praktischer (?): hoe lossen we het fileprobleem
op, wat doen we met de NS etc.). Doel 1 : bijna niet te benoemen. Iets van
"tot wederzijds nut en genoegen" (met de nadruk op wederzijds). Doel 2 : met
zijn allen nadenken over maatschappelijke problemen / uitdagingen in de
*hoop* (maar zeker NIET "met als *doel*") dat er een leuke oplossing uit
voortkomt die toepasbaar is. (altijd leuk als er iemand bij is die vanuit
zijn / haar vakgebied redeneert... dus bijv. een hersenchirurg die uitlegt
hoe het -Volgens de wetenschap (!)- met "verliefd zijn" zit)
Discussieren vind ik -persoonlijk- vervelender. Discussieren is een gesprek
dat niet alleen maar bedoeld is om inzichten te delen, maar vooral ook om
een ander te overtuigen van jouw mening. Tijdens een discussie wordt geen
middel geschuwd. Valse compassie, sarcasme, misplaatste humor (om de lachers
op je hand te krijgen!) of het boven je gesprekspartner plaatsen door
bepaalde dingen te zeggen of doen die hij / zij waarschijnlijk niet zal
begrijpen. Allemaal met als doel je gesprekspartner te overtuigen van je
mening (of zodanig "klem te zetten" dat hij / zij het wel met je eens zal
moeten zijn). Ik mis in een discussie dan ook te vaak het oprecht
respecteren van een mening die "anders" is. Op zich kan een goede discussie
prima en leuk zijn, vooral voor de toehoorders. In het Lagerhuis wordt
gediscussieerd (naja, af en toe.. als mensen niet te druk bezig zijn met
alleen maar het verkondigen van hun mening- wat trouwens volgens mij valt
onder "praten tegen" in plaats van "praten met". .. wat ook weer erg
prettig kan zijn op zijn tijd
Praten lijkt denk ik veel op filosoferen met het verschil dat het bij praten
voor mij gaat om persoonlijke issues. Dingen die jezelf heel erg
bezighouden, waar "de maatschappij" als geheel misschien minder aan heeft.
Doel : medeleven vinden, relativeren of plezier en geluk delen.
Ouwehoeren doen we in de kroeg. Koetjes, kalfjes, dingetjes om een beetje
sociaal contact te onderhouden. Doel : gezellig lanterfanten en een excuus
hebben om met zijn allen in een rokerig hol nog een pilsje te pakken. Het
ouwehoeren is IMHO een onmisbaar gedeelte van menselijke interactie.
Ouwehoeren is belangrijk en veel mensen vinden het prettig (getuige het
ouwehoeren over tv programmaŽs, het weer etc)
Het verbaast me niet dat deze 4 "gespreksvormen" soms ongemerkt, soms
gemerkt in elkaar overvloeien. Ook niet erg. Sterker nog : gelukkig maar..
ik zou het maar een saaie wereld vinden als iedereen ALTIJD ouwehoerde, ik
zou het maar een eenzijdige wereld vinden als iedereen ALTIJD praatte, ik
zou het maar een vervelende wereld vinden als iedereen ALTIJD discussieerde
en ja, ik zou het waarschijnlijk een verwarrende wereld vinden als iedereen
ALTIJD filosofeerde.
Ikzelf kan best genieten van alle vier de vormen.. hoewel ik - maar dat had
ik al gezegd - een pokkehekel heb aan een discussie die te lang duurt...
buig een discussie om naar een filosofisch getint gesprek en dan vind *ik*
het al een stuk aangenamer... misschien zijn er wel mensen die ervan
genieten anderen in de haren te vliegen of kwaad te maken, dat zou kunnen
(voorbeelden zat op TV ?)
[E-mail intermezzo]
Filosoferen, Discussieren, Praten of Ouwehoeren via e-mail is NOG veel
lastiger. Er zijn wel manieren om klemtonen te leggen (doe *ik* regelmatig
door het gebruik van sterretjes, aanhalingstekens (het
"dit-bedoel-ik-zo-en-zo-maar-eigenlijk-ook-nog-op-een-andere-manier-beetje-g
enuanceerd-je-weet-wel, maar ik-nodig-je-uit-om-daar-over-na-te-denken") en
natuurlijk streepjes (as in : *dat* vinden "mensalen" belangrijk -EN- er
zijn "anderen" die daar anders over denken). Wel grappig, want voor de
schrijver is het enorm duidelijk hoe e.e.a. uitgesproken zou moeten worden..
hij kan alleen maar *hopen* dat het door de ontvanger ook zo wordt
geïnterpreteerd omdat er geen mogelijkheid is tot controle aan de hand van
non-verbale communicatie.
[/E-mail intermezzo]
Metaforen : lijken mij onmisbaar in een mooi gesprek. Maken het mooie
gesprek ook vaak veel moeilijker te volgen, maar zijn juist daarom ook weer
heerlijk om te gebruiken. Of het nou over borrelnootjes gaat, over bomen of
over kleine mannen met grote baarden. Eigenlijk is bijna elke metafoor een
lust voor het oor. Ahja, ook bijna elke metafoor gaat wel ergens mank. Soms
gebruiken mensen DAT punt (waar de metafoor mank gaat), om hun gelijk te
krijgen (zie ook "discussie" (geladen woord ineens ;-) op de mensa pagina).
Eigenlijk is dat zonde. Daarmee wordt namelijk alleen maar ons vermoeden
bevestigd : "Die metafoor zal wel niet helemaal op de werkelijkheid
aansluiten..". Door dat te bewijzen heb je dus niet bewezen dat de metafoor
niet deugt en jouw stelling WEL.. neuh.. je hebt slechts bewezen wat ieder
wel denkend mens kan beredeneren : Een metafoor kan nooit helemaal 1op1 over
een situatie heengelegd worden.
Tja.. dan alleen nog dat ik denk dat elke "amateur-filosoof"* zichzelf niet
al te serieus moet nemen.. dat haalt IMHO de kracht van een door hem / haar
bedachte / ontwikkelde filosofie.
*Grappig : wat is HET verschil tussen een amateur-filosoof en een
"professioneel filosoof" ? Volgens mij alleen toch maar het aantal mensen
dat naar hem / haar luistert en een bepaald denkbeeld overneemt ??
Akkoord akkoord, iemand die filosofie heeft gestudeerd heet professioneel te
zijn.. Gonads and strife, vind ik zelf.. maar dat komt waarschijnlijk
doordat ik de neiging heb om een studie voornamelijk alleen te bestempelen
als het besteden van een bepaald gedeelte van je leven aan 1 onderwerp. (wat
een zin . Ik geloof nog steeds meer in het niet-institutioneel-leren. Je
pakt wat je nodig denkt te hebben, als iemand iets van je verwacht wat je
niet weet, maak je zelf de beslissing om wel of niet bij te leren.
Tekortkoming van de maatschappij is dat er geen papiertje is waaraan anderen
in 1 oogopslag kunnen zien hoeveel kennis je zelfstandig
(niet-institutioneel) hebt opgedaan. EN tekortkoming van de maatschappij is
dat deze maatschappij nog steeds te vaak denkt dat als iemand een studie
heeft afgerond hij / zij meer toepasbare kennis heeft dan iemand die dat
niet heeft gedaan... Toch vind ik een universiteitsdiploma niet nutteloos,
want het bewijst wel dat die persoon heel bewust en heel gedisciplineerd een
jaar of 4 (of langer) bezig kan zijn met 1 vakgebied... en da's zeker wel
wat waard. (trouwens ook de reden waarom ik zoveel respect heb voor mensen
die met succes een studie hebben afgerond.. ik zou zelf nooit zoveel
discipline op kunnen brengen..) .. euh.. dus.. deze alinea begon over het
verschil tussen een amateur en een professioneel filosoof... Tja, ik blijf
er denk ik toch bij : het verschil is de grootte van zijn / haar publiek.
(met in het achterhoofd dat het publiek vaak groter wordt nadat de filosoof
is overleden ;-)
- Een van de manieren waarop de amateur-filosoof de verleiding kan weerstaan
om zichzelf TE serieus te nemen is het af en toe overschakelen op een andere
"gespreksvorm".
- Persoonlijk schrijf ik graag, lees ik het NIET terug en druk ik gewoon op
send.. dat vind ik wel authentiek
... Voor wat betreft GELOOF dus (neenee, we gaan NIET off-topic

: dat laat zich niet beDISCUSSIEREN, slechts beFILOSOFEREN..
lang stuk geworden, zeg