Dat mag dan volgens Hamlet in het gelijknamge toneelstuk van Shakespeare de vraag zijn, het antwoord is een beetje onduidelijk (understatement van het jaar verkiezing...?).
De ene stroming in de filosofie volgt trouw Descartes met zijn "Ik denk dus ik ben", anderen vinden dit idee achterhaald en zweren bij "Ik denk", wat het zijn dan eigenlijk al impliceerd. ("Ik doet dat al, volgens die theorie volgens mij...Kan iemand mij dit nog eens uitleggen...?)
Een andere groep (Zoals de schilder van het schilderij "dit is geen pijp" (Magret toch?) vinden dat het er dus niet is.
Een absolute waarheid bestaat niet, niemand is 100% objectief (al is het alleen maar doordat alle mensen met allerlei drugs in hun hoofd zitten zoals adrenaline dopamine, aminozuren, neurotransmitters etc), dus die zullen we nooit achterhalen, maar er fijn over bomen kunnen we wel.
Ik alvast denk dat er niets is, behalve mijn bewustzijn. Mijn bewustzijn creerd "hersenschimmen" in de vorm van bomen, computers, een sigaret, mijn handen, de randjes van mijn brilleglazen, een manga film, een mede tweaker die een biertje drinkt op het terras van cafe de tapperij, kortom alles. Ik voel een boom, ik ruik een boom, ik zie er een, ik kan hem proeven, dus is het een boom. Maar ik vind dat zintuigen niet te vertrouwen zijn (immers, waarnemingen zijn waarnemingen en onbetrouwbaar, door gebrek aan objectiviteit), dus hoeft het geen boom te zijn. En als bomen er niet zijn, waarom zou de rest (including /me) er dan wel zijn??
Iemand anders vond deze opvatting laats raar. Hij vroeg mij waarom ik dat dacht. Ik kon hem dat niet uitleggen, maar evenmin kon hij mij uitleggen waarom hij dacht dat het er wel was.
Iemand een reactie?
De ene stroming in de filosofie volgt trouw Descartes met zijn "Ik denk dus ik ben", anderen vinden dit idee achterhaald en zweren bij "Ik denk", wat het zijn dan eigenlijk al impliceerd. ("Ik doet dat al, volgens die theorie volgens mij...Kan iemand mij dit nog eens uitleggen...?)
Een andere groep (Zoals de schilder van het schilderij "dit is geen pijp" (Magret toch?) vinden dat het er dus niet is.
Een absolute waarheid bestaat niet, niemand is 100% objectief (al is het alleen maar doordat alle mensen met allerlei drugs in hun hoofd zitten zoals adrenaline dopamine, aminozuren, neurotransmitters etc), dus die zullen we nooit achterhalen, maar er fijn over bomen kunnen we wel.
Ik alvast denk dat er niets is, behalve mijn bewustzijn. Mijn bewustzijn creerd "hersenschimmen" in de vorm van bomen, computers, een sigaret, mijn handen, de randjes van mijn brilleglazen, een manga film, een mede tweaker die een biertje drinkt op het terras van cafe de tapperij, kortom alles. Ik voel een boom, ik ruik een boom, ik zie er een, ik kan hem proeven, dus is het een boom. Maar ik vind dat zintuigen niet te vertrouwen zijn (immers, waarnemingen zijn waarnemingen en onbetrouwbaar, door gebrek aan objectiviteit), dus hoeft het geen boom te zijn. En als bomen er niet zijn, waarom zou de rest (including /me) er dan wel zijn??
Iemand anders vond deze opvatting laats raar. Hij vroeg mij waarom ik dat dacht. Ik kon hem dat niet uitleggen, maar evenmin kon hij mij uitleggen waarom hij dacht dat het er wel was.
Iemand een reactie?