De legitimiteit van een dergelijk tribunaal is in feite altijd beperkt tot het aanklagen van mensen uit de landen die het tribunaal erkennen. Echter, de basis van zo'n internationaal is juist dat men van mening is dat de grondrechten zoals zij die stellen (de rechten vd mens ed) universeel zijn, en dus voor alle mensen gelden. Daarmee geeft men
zichzelf het recht om willekeurige personen aan te klagen. Dit kan natuurlijk alleen zo zijn als het tribunaal (en de wetten waar het op gebaseerd is) ondersteund wordt door genoeg landen met macht in de wereld, anders heeft het geen kans van bestaan.
Stel je bijvoorbeeld de volgende situatie voor (ik maak het even langdradig nu

): wij van de Benelux stellen een stel wetten op, en spreken af dat wij vinden dat die universeel zijn. We richten een tribunaal op, en beginnen willekeurige misdadigers uit andere landen te vervolgen. Dit zou nooit lang zo kunnen doorgaan, tenzij men steun krijgt van andere landen. Als dat niet gebeurt kunnen de landen van de Benelux waarschijnlijk allerlei internationale boycots verwachten, en misschien zelfs reddingsoperaties voor de aangeklaagden, zeker als die niet met toestemming van het eigen land zijn gearresteerd.
Sowieso is het zo dat men wel de mogelijkheid moet hebben een verdachte te arresteren. Dat kan alleen als:
- het land waar de persoon verblijft het tribunaal erkent en steunt (zij het vanuit eigen overwegingen, of het effect dat de steun heeft op de internationale en wellicht economische relaties - zoals duidelijk het geval bij Servië);
of
- als de persoon in een ander land dan het eigen verblijft, en dat een land is dat het tribunaal wèl erkent en steunt.
En nog even over de immuniteit: volgens mij geldt die alleen voor ministers en staatshoofden in functie, en bv. Milosevic was niet meer in functie op het moment dat hij aangeklaagd/uitgeleverd werd.
Hier stond wat, maar nu niet meer! Of toch...