Enkele wetenschappers geloven toch in een God. Einstein had het ook altijd in een God, en zijn beroemste uitspraken laten zelfs zien hoe hij dacht over die God.
Maar toch zijn tegenwoordig de meeste wetenschappers atheist.
Waarom is dit?
Sluit het geloof wetenschap uit? De kerk heeft in het verleden al meerdere malen laten zien dat het tegen kennis is. Boek verbrandingen en het ophangen van wetenschappers. Galilei is pas nog vrij gesproken door de Paus.
Ik zie een trend. Hoe verder de wetenschap komt, hoe meer ze komen te weten over ons universum en zijn werking, hoe minder wij mensen hoeven te vertrouwen op de kennis van het universum van de kerk.
Of heb ik het fout?
Ik zelf merk dat de grootste discussies op dit forum voortvloeien uit geloof<->wetenschap conflicten. En niet bijvoorbeeld over plaat tektoniek theorie (bewegen van aardschollen over de aarde).
Ook heb ik geleerd van het verleden dat de Kerk met hun beweringen er zeer vaak naast zaten, en dat de wetenschap hun fouten inzagen.
Wat voorbeelden:
Aarde draait om de zon <1>
Leeftijd van de aarde
Leeftijd van het universum
Het ontstaan van dieren
Er zullen vast nog VEEL meer voorbeelden zijn, maar ik kan er nu niet meer bedenken.
Dit leidt mij tot de conclusie dat het geloof eigenlijk maar iets 'verzint' om de mensen tevreden te stellen. De dingen die het meeste aanspreken blijven gehandhaaft.
Als dat zo is, dan heeft alles wat de kerk beweert geen enkele waarde. Niets.
Wat dingen:
Wonderen gebeuren niet
Er is geen God
Er is geen Hel (weten ze zelf vaak ook niet, de 1 vind van wel en de ander van niet)
Er is geen Hemel
Jezus is niet de zoon van God
Adam en Eva hebben nooit bestaan
Dopen heeft geen enkele zin
Nou zullen veel mensen zeggen:
En normen en waarden, ethiek? Dat zijn dingen die voor een groot gedeelte in mensen is gebakken en dat heeft eigenlijk niets met geloof te maken.
De historie heeft ons ook geleert dat de ethiek van de kerk zich beperkt tot zijn eigen clubje en niet verder kijkt.
Nu rest ons de vraag: waarom geloven sommige wetenschappers dan nog in een God? Of meer algemeen: kunnen geloof en wetenschap samen?
Maar toch zijn tegenwoordig de meeste wetenschappers atheist.
Waarom is dit?
Sluit het geloof wetenschap uit? De kerk heeft in het verleden al meerdere malen laten zien dat het tegen kennis is. Boek verbrandingen en het ophangen van wetenschappers. Galilei is pas nog vrij gesproken door de Paus.
Ik zie een trend. Hoe verder de wetenschap komt, hoe meer ze komen te weten over ons universum en zijn werking, hoe minder wij mensen hoeven te vertrouwen op de kennis van het universum van de kerk.
Of heb ik het fout?
Ik zelf merk dat de grootste discussies op dit forum voortvloeien uit geloof<->wetenschap conflicten. En niet bijvoorbeeld over plaat tektoniek theorie (bewegen van aardschollen over de aarde).
Ook heb ik geleerd van het verleden dat de Kerk met hun beweringen er zeer vaak naast zaten, en dat de wetenschap hun fouten inzagen.
Wat voorbeelden:
Aarde draait om de zon <1>
Leeftijd van de aarde
Leeftijd van het universum
Het ontstaan van dieren
Er zullen vast nog VEEL meer voorbeelden zijn, maar ik kan er nu niet meer bedenken.
Dit leidt mij tot de conclusie dat het geloof eigenlijk maar iets 'verzint' om de mensen tevreden te stellen. De dingen die het meeste aanspreken blijven gehandhaaft.
Als dat zo is, dan heeft alles wat de kerk beweert geen enkele waarde. Niets.
Wat dingen:
Wonderen gebeuren niet
Er is geen God
Er is geen Hel (weten ze zelf vaak ook niet, de 1 vind van wel en de ander van niet)
Er is geen Hemel
Jezus is niet de zoon van God
Adam en Eva hebben nooit bestaan
Dopen heeft geen enkele zin
Nou zullen veel mensen zeggen:
En normen en waarden, ethiek? Dat zijn dingen die voor een groot gedeelte in mensen is gebakken en dat heeft eigenlijk niets met geloof te maken.
De historie heeft ons ook geleert dat de ethiek van de kerk zich beperkt tot zijn eigen clubje en niet verder kijkt.
Nu rest ons de vraag: waarom geloven sommige wetenschappers dan nog in een God? Of meer algemeen: kunnen geloof en wetenschap samen?
"Beauty is the ultimate defence against complexity." David Gelernter