De dood; vrezen of toe juichen?

[Verwijderd]

Is het de eeuwige rust die je graag hebt na het leven.
Of is het het kwade dat je leven weg neemt terwijl je nog verder wou.

Is het angstaanjagend dat je dood bent en niet meer leeft, en dat dat niet stopt? Hoeveelmiljoenen en miljarden jaren je ook verder bent.
Of is 80 jaar genoeg, en is het een verlossing?

Ik vindt het eigenlijk angstaanjagend.
Visie van iemand die nog lang niet klaar is om te sterven.
Want ik vrees dat er niet veel na de dood is.

[Verwijderd]

Wij vrezen voor het onbekende, de waarheid is dat dat onbekende niets is.

[Flagg]

Ik ben gelukkig gezegend met een nuchtere blik op het leven (denk ik zelf althans) dus ik heb geen last van wat voor een geloof dan ook.

Dus waarom zou ik bang zijn voor de dood?
Er is geen enkele reden daarvoor, wanneer je dood bent is er gewoon niks meer (IMHO), het is lulliger voor de mensen die je achter laat, maar die komen er ook echt wel overheen. (vooral de necrofielen MUAHAHAHAHA)

sorry 'bout that.

Om het nou te gaan verwelkomen vind ik weer het andere uiterste, al ben ik wel iemand die van uitslapen houdt.

F.

[Verwijderd]

Ik wil onsterfelijk zijn.

Ik ben niet bang voor de dood, ik vind et alleen doodzonde. Ik gewoon nog zien wat er allemaal gaat komen, ik wil alles meemaken.

(onsterfelijk als in eeuwig jong).

Dus mocht er ooit een of andere genkuur zijn om je level te verlengen, mail me

[Verwijderd]

Hoewel ik ook intens hoop op een leven na de dood acht ik het erg onwaarschijnlijk. Daarom ben ik niet bang voor de dood, je kan immers moeilijk bang zijn voor compleet niets. Wel vind ik het erg jammer dat ik nog sterfelijk ben. Ik kan haast niet wachten om te zien waar het met deze wereld heengaat. Dus ik probeer maar op een zo aangeanaam mogelijke manier in leven te blijven totdat ik of doodga, of gered wordt door de technologie en mezelf tot de onsterfelijken kan rekenen. Als ik het nog 70 jaar volhoud dan geef ik dat laatste een redelijke kans.

[Jag]

Ik streef geen onsterfelijkheid na, of 500 jaar of zo. Ik moet er niet aan denken dat ik homnderden jaren met mezelf zit opgescheept . Met mijn eigen tekortkomingen, zowel lichamelijk als psychisch (ook lichamelijk, maar ik noem het maar zo om het onderscheid duidelijk te maken. Waarom zeg ik dit nog? Iedereen weet zo langzamerhand mijn ovatting hierover wel).

Jag

[Lord Daemon]

Tja, angst voor de dood is vrij stom eigenlijk. Net alsof je er ooit last van gaat hebben! Angst voor pijn of zo, ja, maar je merkt het toch niet als je dood bent. Net zo iets als angst voor droomloos slapen ofzo, als je er eens goed over na denkt.

Lord Daemon

[zion]

tja, ik verwelkom het, ben ik bang voor.

Ik weet niet goed wat ik hier doe, en heb er ook niet echt veel lol in, dus waarom verder leven, ik zal er nooit zelf een einde aan maken, maar als het over is, amen.

wat betreft een evt. leven na de dood, ik weet (net zoals jullie) niet of er een bewust leven na de dood is, maar ik ga er vanuit dat als er wel een bewust leven na de dood is, die veel meer op dromen zal lijken dan op wakker zijn, en in mijn dromen voel ik mij altijd prettig en thuis, dus dat is dan wel oke.

voor zover ik weet (and correct me if i'm wrong) vergaat energie niet, het veranderd alleen, dus "leven" na de dood is er altijd, waarschijnlijk alleen niet in de vorm die wij nu als leven zien, maar iets nieuws, iets anders, en misschien wel niet "bewust", maar das wat mij betreft ook wel prima.

Laterz, "de eeuwig pessimistische" zion

[oehoe]

Denk je eens in: 1) eeuwig leven na de dood en/of 2) reincarnatie. 1) Heb je net je leven afgerond, kun je tot in de eeuwigheid bewust zijn. No thanks. 2) Heb je net je leven afgerond, kun je nog een keer, en daarna nog een keer, etc, etc. No thanks. Er is slechts een troost: ondanks alle pseudobewijzen, prachtige redeneringen en argumenten, niemand weet echt hoe de vork in de steel zit, en je komt er dus pas achter (of nooit) als je dood bent . . .

geef me dan maar eeuwige rust (als in helemaal niets)

[Verwijderd]

Angst voor het onbekende...hmmm
Uit deze reacties blijkt eerder een gebrek aan angst voor het onbekende
Vaak genoeg heb ik de kosten de baten voelen overstijgen en geen zin meer gehad om te leven. En soms moet ik er niet aan denken dat het ophoudt
Wat ik wel weet, hoe je er ook tegen aan kijkt, als je de dood tegenkomt zien zowel de dood als het leven er heel anders uit

Angst en verder niets

Alles wat leeft wil niet sterven

[Verwijderd]

is heel simpel,
'zolang ik leef vrees ik de dood niet, want ik leef nog.
zodra ik dood ben leef ik toch niet meer, dus waarom zou ik me zorgen maken?'

[Verwijderd]

Als ik ergens bang voor ben dan is het wel Leven na de Dood...

[MicroWhale]

Accepteren, niet vrezen of toejuichen. Dood is niet leuk, noch beangstigend. Niemand kan ontkennen dat het niet bestaat en niemand ontkomt eraan. Het enige dat je kunt doen is accepteren dat het er is.

[technopeuter]

Helaas, ik ben niet echt bang voor de dood. Er is al iemand uit terug gekeerd dus waarom ik ook niet? Lijkt mij wel interessant om te zien wat er om de hoek is.

(en ga nu niet lullen dat ik opeens arrogant ben)

[pim4]

Hmm, ik denk wel dat we een behoorlijk verkrampt beeld van de dood hebben door al die leuke tv series en het nieuws. ooit een echte dode man (m/v gezien)?
Niet iedereen stert door een granaat in zijn buik of een boeing op z'n kop ?

zoiets als heen gaan met een glimlach kan toch ook best ? Ik denk dat het wel meevalt. Voor mij izzut iets waar ik vaak snel vrede mee heb. het is hier toch ook eigenlijk maar een tranendal, nie ? (geloof dan ook wel in een ietsie meer zoals bijv. reincarnatie).

[Verwijderd]

Waarom angst hebben voor wat er NA het leven ( niet NA de dood ) komt ?? Je hebt toch ook geen angst gehad voordat je uberhaupt leefde

Je moet de dood gewoon zien als hoe je jezelf ervaarde 100 jaar geleden. Wat voel je dan ?? niks !

Simpel opgelost, de dood is niks.

[Verwijderd]

Op zondag 04 juni 2000 18:11 schreef Scimitar het volgende:

Ik wil onsterfelijk zijn.

De kans is niet zo groot dat je dat emotioneel gezien aan zou kunnen.



_{[zeur-modus]
Foei, Jag en Lord Daemon! Namen onder de posts zetten. Zijn jullie de FAQ vergeten?
[/zeur-modus]}

[Verwijderd]

Ik vind het toch ook wel doodzonde dat je vanaf je geboorte een ingewikkelde persoonlijkheid ontwikkeld, dingen leert, ontdekt etc. en dat dat allemaal ophoudt en dat je weer een oninteressant hoopje stof wordt...

Dood zijn lijkt me eigenlijk vrij saai. Maar ook ongeveer even saai als in de hemel terecht komen waar je tot in de eeuwigheid in de constante staat van perfect geluk verkeert .

[Verwijderd]

Op zondag 04 juni 2000 17:43 schreef Ali Sayin het volgende:
Wij vrezen voor het onbekende, de waarheid is dat dat onbekende niets is.

Hier ben ik het helemaal mee eens, want wij vrezen inderdaad datgene dat wij niet kennen en wat er komt na de dood is wat wij niet kennen omdat niemand ons ooit kan of heeft kunnen vertellen wat er is na de dood. Persoonlij geloof ik niet in een leven hierna, maar als er dan toch iets is vindt ik het voorbeeld uit de film "flatliners" erg interessant.

Spar.

[Verwijderd]

persoonlijk juich ik de dood toe, en hij/zij/het kan, zoals ik me nu voel, niet snel genoeg komen. dit komt vooral omdat ik niet of heel moeizaam met mensen om kan gaan. Ik schijn heel anders te denken en moet vaak naar psychologen e.d. daarom zou ik het niet erg vinden als ik nu ineens dood zou gaan, aangezien ik geen waarde hecht aan dit leven.

maar zelfmoord plegen zou ik niet doen, aangezien ik dat zo ingrijpend vind, tja.. wat moeten de mensen wel niet denken!

maar voor de rest..... tja.. ik juich de dood behoorlijk toe hoewel ik er toch aardig bang voor ben(onbekende)

[Verwijderd]

Bang voor de dood? Dat is net zoiets als bang zijn voor het leven, maar dan omgekeerd oftewel het slaat nergens op.

Persoonlijk zal ik de dood verwelkomen, maar nu nog even niet

[iscara]

wie weet wat er na de dood komt?
-inrecarnatie
-hemel
-iets anders
ik denk dat het ophoudt bij de dood, dus alles wat je doet is enigzins voor niks.

[Verwijderd]

Op maandag 17 december 2001 18:54 schreef ottjes het volgende:
wie weet wat er na de dood komt?
-inrecarnatie
-hemel
-iets anders
ik denk dat het ophoudt bij de dood, dus alles wat je doet is enigzins voor niks.

Tijd voor een poll ?

[Verwijderd]

Ik heb afgelopen zaterdag een hele goeie collega van mij verloren, 17 jaar. Hij verdiende het helemaal niet, gave gozer, geen drugs, alcohol met mate, niet roken, fanatieke sporter. Krijgt ie een hartstilstand

Toch is hij dood, echt vreselijk

DUS VREZEN VOOR DE DOOD

[Verwijderd]

Op zondag 16 december 2001 13:16 schreef Sandalf het volgende:
Dood zijn lijkt me eigenlijk vrij saai. Maar ook ongeveer even saai als in de hemel terecht komen waar je tot in de eeuwigheid in de constante staat van perfect geluk verkeert .

Als je in constante staat van perfect geluk verkeert wordt er ook niks saai... Je bent tenslotte perfect gelukkig

Mensen die zo'n Bijna Dood Ervaring hebben gehad, zijn het er zo'n beetje allemaal over eens dat dood zijn geenzins onprettig was, ze voelden zich heel gelukkig... Dus wat dat betreft hoef je niet echt bang te zijn voor dood lijkt mij. Maar het blijft natuurlijk onbekend, en mensen hebben een natuurlijke vrees voor het onbekende. Net als bang in het donker zijn...bang zijn voor wat je niet kunt zien...

[Gnoom]

Op maandag 17 december 2001 22:15 schreef jvvianen het volgende:
Ik heb afgelopen zaterdag een hele goeie collega van mij verloren, 17 jaar. Hij verdiende het helemaal niet, gave gozer, geen drugs, alcohol met mate, niet roken, fanatieke sporter. Krijgt ie een hartstilstand

Toch is hij dood, echt vreselijk

DUS VREZEN VOOR DE DOOD

Want als hij dat gedaan had was hij nog in leven geweest? Of had hij een leuker leven gehad? Ik mis 'em even denk ik...

[Zakkenwasser]

Op maandag 17 december 2001 22:22 schreef DarkPipo het volgende:

[..]

Als je in constante staat van perfect geluk verkeert wordt er ook niks saai... Je bent tenslotte perfect gelukkig

Mensen die zo'n Bijna Dood Ervaring hebben gehad, zijn het er zo'n beetje allemaal over eens dat dood zijn geenzins onprettig was, ze voelden zich heel gelukkig... Dus wat dat betreft hoef je niet echt bang te zijn voor dood lijkt mij. Maar het blijft natuurlijk onbekend, en mensen hebben een natuurlijke vrees voor het onbekende. Net als bang in het donker zijn...bang zijn voor wat je niet kunt zien...

IMHO is dat niet dood zijn, lijkt mij, en dat diegene zich gelukkig heeft gevoeld duid aan dat er nog wel hersen actiefiteit was, als je hart stilstaat is dat nog geen dood.
wanneer ben je echt dood je hersens staan ook stil maar ik zelf denk dat je pas echt "dood" bent, als al je cellen gewoon niet meer actief kunnen worden.

[Verwijderd]

Op dinsdag 18 december 2001 10:23 schreef DaNCe2k het volgende:
wanneer ben je echt dood je hersens staan ook stil maar ik zelf denk dat je pas echt "dood" bent, als al je cellen gewoon niet meer actief kunnen worden.

Tsja, en dan zit je toch met een probleem. Want voor een bruikbare definitie van 'dood' is het 1. handig als je de dood zo vroeg mogelijk na het overlijden kunt vaststellen maar 2. ook wel zo handig als iemand niet per ongeluk dood verklaard kan worden. Jouw definitie is niet echt bruikbaar, kijk bijvoorbeeld maar naar orgaandonatie (dat zou dan namelijk nooit meer kunnen, omdat de cellen die je dan doneert natuurlijk nog wél actief moeten kunnen worden).
In de praktijk moeten er bepaalde tekenen van dood aanwezig zijn (ik kan ze zo niet opnoemen, maar ik geloof sowieso ontbreken van hartslag, pupilreflex, en hersenactiviteit (al hoef je die laatste niet eens te meten als andere kenmerken al ontbreken)).

En dan over de dood zelf:
Soms is de dood best mooi. Ik heb verschillende mensen gezien die echt klaar waren om te sterven (ziekenhuis en verpleeghuis) en dan is het heel mooi als ze gaan. Klaar met leven zeg maar, en tevreden kunnen sterven. Dit hoeft niet alleen bij oude mensen voor te komen, het ligt vooral aan hoe je zelf tegenover leven en dood staat.
Persoonlijk zie ik niet op tegen de dood, al ben ik er wel bang voor (klinkt tegenstrijdig he?). Het heeft vooral te maken met de mensen die achterblijven, ik wil hen niet achterlaten. Maar verder is de dood gewoon een deel van het leven.

[BOCmetalhead]

waarom zou je de dood vrezen?? het is het enige in het leven waar je echt niet om heen kan! je kan het leuk vinden of nie maar dood gaan we allemaal! niet dat ik er nou echt op zit te wachten maar je kan er nou eenmaal niet onderuit! gelukkig want in deze wereld 200 worden is ook nix!

[TrailBlazer]

[zeur-modus]
Foei, Jag en Lord Daemon! Namen onder de posts zetten. Zijn jullie de FAQ vergeten?
[/zeur-modus]
ik heb het al in SU gezet
Sorry niet naar datum gekeken naja het spijt me allemaal. Maar who the fuck heeft dit draadje ene schop gegeven

[Jordi]

Heb je naar de datum gekeken?

[TrailBlazer]

Op dinsdag 18 december 2001 15:22 schreef BOCmetalhead het volgende:
waarom zou je de dood vrezen?? het is het enige in het leven waar je echt niet om heen kan! je kan het leuk vinden of nie maar dood gaan we allemaal! niet dat ik er nou echt op zit te wachten maar je kan er nou eenmaal niet onderuit! gelukkig want in deze wereld 200 worden is ook nix!

Je kan ook moeilijk om de belasting heen maar ff serieus nu. Ik vrees de dood niet ik ben eerder nieuwschierig naar wat er is en hoe het is om dood te gaan. Als er iets is mooi kan ik daar weer verder kijken/"leven" en anders tja dan is er niks. Ik ben echter niet zo nieuwschierig dat ik voor de trein spring. Ik kan me echter best voorstellend at jeop een gegeven moment moe bent van ht leven en dat je verder wil. dat is natuurlijk wel de grootste gok die je kan nemen in je leven

[TrailBlazer]

Op maandag 17 december 2001 22:15 schreef jvvianen het volgende:
Ik heb afgelopen zaterdag een hele goeie collega van mij verloren, 17 jaar. Hij verdiende het helemaal niet, gave gozer, geen drugs, alcohol met mate, niet roken, fanatieke sporter. Krijgt ie een hartstilstand

Toch is hij dood, echt vreselijk

DUS VREZEN VOOR DE DOOD

Nu betrek je het op jezelf weet jij veel waar die jongen nu is mischien loopt hij nu wel gelukzalig ergens rond zonder enige zorgen weet ik veel.
Voor jou is het kut omdat jij niet dood bent en hem mist. Natuurlijke reactie maar de vraag is moet je het voor jezelf vrezen

[Lamborghini]

Op zondag 04 juni 2000 17:28 schreef Eating Elpie het volgende:
Is het de eeuwige rust die je graag hebt na het leven.<BR>Of is het het kwade dat je leven weg neemt terwijl je nog verder wou.<P>Is het angstaanjagend dat je dood bent en niet meer leeft, en dat dat niet stopt? Hoeveelmiljoenen en miljarden jaren je ook verder bent. <BR>Of is 80 jaar genoeg, en is het een verlossing?<P>Ik vindt het eigenlijk angstaanjagend.<BR>Visie van iemand die nog lang niet klaar is om te sterven.<BR>Want ik vrees dat er niet veel na de dood is.

De dood bestaat niet!
Het is een verzinsel van de mensen omdat ze niet verder konden kijken dan het leven hier op aarde. De dood hoef je dus ook niet te vrezen, want die is er niet.
Het enigste wat je verliest is je lichaam. In dat opzicht is er dus alleen een stoffelijke dood. Jijzelf leeft gewoon verder zoals je al miljarden jaren doet.
Je hoeft dus niet te vrezen maar ook niet te juichen.
(Zie mijn sign)

[Verwijderd]

Op dinsdag 18 december 2001 17:11 schreef Lamborghini het volgende:

[..]

De dood bestaat niet!
Het is een verzinsel van de mensen omdat ze niet verder konden kijken dan het leven hier op aarde. De dood hoef je dus ook niet te vrezen, want die is er niet.
Het enigste wat je verliest is je lichaam. In dat opzicht is er dus alleen een stoffelijke dood. Jijzelf leeft gewoon verder zoals je al miljarden jaren doet.
Je hoeft dus niet te vrezen maar ook niet te juichen.
(Zie mijn sign)

je gaat ervan uit alsof dat zo is, maar heb je bewijs om dit te dneken?

[Verwijderd]

Ik ben nie bang voor de dood, en ik zou de 70 ook echt nie willen halen.
Zie je allemaal mensen om je heen dood gaan. Ik zou het nie erg vinden om op mijn hoogtepunt gedag te zeggen.
Laat mij de eerste maar zijn hoor, ik weet er dan toch nix meer van.
DAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAG

[Lamborghini]

Op dinsdag 18 december 2001 17:25 schreef spock13 het volgende:

[..]

je gaat ervan uit alsof dat zo is, maar heb je bewijs om dit te dneken?

Jazeker, meerdere zelfs.
Alleen heb ik ten eerste geen behoefte om dat te bewijzen, en ten tweede doe ik dat niet aangezien het erg persoonlijke info is die ik dan moet vertellen. Maar voor mezelf is het bewezen.

[Chello200]

Toejuichen, ik onderbouw nix. Ik stem voor !!

[Verwijderd]

Op dinsdag 18 december 2001 21:16 schreef Lamborghini het volgende:

[..]

Jazeker, meerdere zelfs.
Alleen heb ik ten eerste geen behoefte om dat te bewijzen, en ten tweede doe ik dat niet aangezien het erg persoonlijke info is die ik dan moet vertellen. Maar voor mezelf is het bewezen.

maar je accepteerd dus ook dat ik die overtuiging niet heb aangezien ik die informatie niet heb?

[Lamborghini]

Op dinsdag 18 december 2001 22:47 schreef spock13 het volgende:

[..]

maar je accepteerd dus ook dat ik die overtuiging niet heb aangezien ik die informatie niet heb?

Ja hoor, ik accepteer iedereen zijn eigen keuze. Dus van mij mag je.
Ik weet ook dat het niet erg is als je die overtuiging niet hebt. Het komt vanzelf wel, in dit of in een ander leven na dit aardse. Wat maakt het uit of je dat nu weet of over bv. 200 jaar, als je dat vergelijkt met je oneindige leven is dat niks.

[Verwijderd]

Op dinsdag 18 december 2001 23:28 schreef Lamborghini het volgende:

[..]

Ja hoor, ik accepteer iedereen zijn eigen keuze. Dus van mij mag je.
Ik weet ook dat het niet erg is als je die overtuiging niet hebt. Het komt vanzelf wel, in dit of in een ander leven na dit aardse. Wat maakt het uit of je dat nu weet of over bv. 200 jaar, als je dat vergelijkt met je oneindige leven is dat niks.

hmmm jah...zit wat in natuurlijk...waarom weten wij btw niets meer van die miljarden jaren leven?

[cappie]

Ik geloof in reincarnatie.. dus voor mij is er niet zoiets als dood.. sure, natuurlijk is het eng.. alles wat onbekend is is eng

[-Stef-]

Doordat de dood er is geniet ik van mijn leven. Zo af en toe zakt dit af maar gebeurd er iets in mijn nabijheid of lees ik iets dat mij de dingen weer doet relativeren en "belangrijke" zaken als deadlines tegemoet ga met alle ijver maar wel met de gedachte dat wanneer ik het niet haal de wereld gewoon doordraait. Ik gooi er niet met de pet naar, in tegendeel, maar er is zoveel meer dan je kapot werken voor anderen. Dingen die veel belangrijker zijn en waarvoor je moet waken dat ze niet op de achtergrond verdwijnen.

[BOCmetalhead]

heb op 11 september (ja de zelfde dag als de vliegtuig ramp) een goede vriendin van mij verloren 19 jaar! jetski ongeluk op bali! op die manier komt het allemaal wel erg dicht bij en wordt je wel ff met je neus op de feiten gedrukt! maar ja als het je tijd is...

[Lamborghini]

Op woensdag 19 december 2001 00:05 schreef Ro2 het volgende:

[..]

hmmm jah...zit wat in natuurlijk...waarom weten wij btw niets meer van die miljarden jaren leven?

Goede vraag, en ik heb er hoop ik ook een goed antwoordt op.

Ten eerste omdat je lichaam al die info niet aankan (je geest daarentegen wel). Het geheel van al die ervaringen, kennis, enz. is te groot om het te kunnen bevatten als mensje.
Ten tweede heb je er niet veel aan. Ook al ben je zelf van mening dat het best handig is. Maar als je eens nagaat dat je al die dingen nog weet van vroeger. Dan werd je daarmee telkens belast en had je geen nieuwe kans. En juist hier op aade moet je de kans hebben om alles wat je vroeger fout deed goed te maken en de kans hebben om te leren, en met die ballast van vroeger kun je dat niet.

Een eenvoudig maar ook meteen een beetje gevoelig voorbeeld. In het jaar 1900 is er een seriemoordenaar in een dorpje en die maakt vele slachtoffers. De man overlijdt en wordt in 2001 weer geboren. Als die bv weer in hetzelfde dorpje werd geboren en de mensen die daar wonen weten alles nog van hun vorge leven dan kun je wel bedenken wat er gebeurt. De bewoners willen wraak enz. Maar die man moet juist opnieuw de kans krijgen om alles goed te doen, en dat kan hij niet als iedereen zijn geschiedenis weet uit 1900.
Ik hoop dat dit voorbeeld een beetje duidelijk is.

Het is overigens niet zo dat je niks meer weet hoor van je andere levens. Je draagt alles in je, alleen veel daarvan onbewust. En als je echt dingen moet weten of nodig hebt dan wordt erwel voor gezorgt dat je dat weet of doorkrijgt van je gids.

Misschien heb je wel eens gehoord van mensen die op plekken komen op aarde die ze bekend voorkomen terwijl ze er in dit leven nog nooit zijn geweest. Dit kan iets zijn uit een vorig leven wat ze dus herkennen, en blijkbaar is het nodig dat ze dat herkennen (vraag mij alleen niet wat die reden is want dat is bij iedereen weer anders).

[Verwijderd]

maar ik zou er niet aan moeten denken om eeuwig te leven!!! deze 14 jaar zijn al erg genoeg!!

[Verwijderd]

Op woensdag 19 december 2001 15:54 schreef spock13 het volgende:
maar ik zou er niet aan moeten denken om eeuwig te leven!!! deze 14 jaar zijn al erg genoeg!!

Hahah, dat valt toch wel mee zeker?

Maar als we dan zeg maar voor altijd zijn, was er dan nooit een begin? En een eind

[Verwijderd]

Op woensdag 19 december 2001 18:19 schreef Ro2 het volgende:

Maar als we dan zeg maar voor altijd zijn, was er dan nooit een begin? En een eind

Ik hoop het eigenlijk wel. Eeuwig leven lijkt mij maar niks, zelfs al is het in het hiernamaals (is best een prettige plaats om te verblijven ).

Maar ik denk dat er wel een begin is geweest, en als dat zo is, zal er logischerwijs ook wel een eind zijn, toch

* henkie196 eet nu de kleinste mandarijn die ik ooit heb gezien!!

[Verwijderd]

Ik vrees de dood niet, ik juich het ook niet toe. Of ik eeuwig wil leven? Dacht het niet...omdat ik het eeuwige leven dan ook zie als "niet dood kunnen". Dat is geen zegen, dat is een vloek.

[Verwijderd]

Op woensdag 19 december 2001 20:10 schreef henkie196 het volgende:
(is best een prettige plaats om te verblijven ).

Vertel :)!

[BOCmetalhead]

Het eeuwig leven lijkt me echt nix! zoals de wereld nu draaid... met al die ellende enzo... mijn afgelopen 3 jaar van mijn leven waren een regelrechte hel en om dat nog 200 jaar vol te houden neuh dank je!! dat laat ik wel aan duncen en conner Mc Cloud over! hoop dat ik voor dat ik 100 ben al dood ben want zoals het nu gaat moeten we over 10 jaar met gasmaskers op lopen!!!

[Verwijderd]

Als ik oud wordt en eventueel zou beginnen te dementeren en slecht ter been, slecht horend/ziend ed zou zijn, zou ik niet nog langer verder willen...

[aardbeix15]

het absolute nix gaat me toch nog wel angst aan, helemaal niets en alles wat je nu hebt/had is dan weg, zeer onprettig gevoel... brrr

[Verwijderd]

Mijn gezegde luidt : Als de dood je aan lacht,wat kan je dan beter doen dan terug lachen

[Verwijderd]

Op donderdag 20 december 2001 14:35 schreef aardbeix15 het volgende:
het absolute nix gaat me toch nog wel angst aan, helemaal niets en alles wat je nu hebt/had is dan weg, zeer onprettig gevoel... brrr

Dat absolute niets kan ik me dus ook heel moeilijk voorstellen... Dat vind ik eigenlijk het enige ..ja..hoe zeg je dat...nadeel aan dood gaan

[Verwijderd]

Op donderdag 20 december 2001 14:38 schreef Muchi3l het volgende:

[..]

Dat absolute niets kan ik me dus ook heel moeilijk voorstellen... Dat vind ik eigenlijk het enige ..ja..hoe zeg je dat...nadeel aan dood gaan

/me kun je je nou iets voorstellen wat niet bestaat ,je zegt het zelf het absolute niets ?

[Verwijderd]

Op donderdag 20 december 2001 14:26 schreef Muchi3l het volgende:
Als ik oud wordt en eventueel zou beginnen te dementeren en slecht ter been, slecht horend/ziend ed zou zijn, zou ik niet nog langer verder willen...

/me het grote voordeel van dementie in een gevorderd stadium, je zult je dan niet meer zo druk maken over of je nou verder wilt leven of juist niet !

[Verwijderd]

Op donderdag 20 december 2001 14:35 schreef aardbeix15 het volgende:
het absolute nix gaat me toch nog wel angst aan, helemaal niets en alles wat je nu hebt/had is dan weg, zeer onprettig gevoel... brrr

Zo zie je ook meteen het belang van "onthechting" tijdens het leven. Hang jezelf niet teveel op aan materiële bezittingen. Het zijn immers illusies. Bezittingen bestaan in feite niet. We lenen ze gewoon een tijdje en als we hier klaar zijn op aarde, dan gaan we weer weg.

Heb je een te grote neiging om je vast te klampen aan je bezittingen, dan loop je op gegeven moment vast in het leven. Werkelijke voldoening haal je uit andere zaken. Als je het leven ziet als een tijdelijk verblijf op planeet aarde, dan is de dood helemaal niet meer angstwekkend, maar hoort het gewoon bij het leven. Zoals alles op aarde bestaat in dualiteiten.

[Verwijderd]

Wat ik niet vrees is de dood: wat ik zie als het niets, maar wat ik vrees is de korte periode voor het einde van mijn leven: als ik mij dan zou realiseren dat ik niets heb kunnen betekenen voor de wereld en dat ik niet in de nagedachtenis van teminste enkelen zal bestaan, zou me dat verdriet doen en dat is wat ik vrees. Dus op hoop van zege zal ik het leven voortzetten: een gok, zoals eenieder die neemt.

[Verwijderd]

Ik heb ooit eens Godsdienst gehad op school. Daar kan ik mijn nog herinneren dat mijn leraar vetelde:

"Er is ooit onderzocht of er bij de mens een gewichtsverschil plaatvind tussen het moment dat deze leeft en dat deze dood is.
En er is inderdaad een gewichtverschil"

Hiermee bedoelde hij dat je "Geest" ook een gewicht zou moeten hebben en dat deze het lichaam verlaat als lichaam dood is.
Ik heb nergens kunnen vinden of dit echt waar is. Heeft iemand van jullie dit wel eens gehoord?

[Verwijderd]

Op zaterdag 22 december 2001 15:16 schreef ti_mon3aan het volgende:

Ik heb nergens kunnen vinden of dit echt waar is. Heeft iemand van jullie dit wel eens gehoord?

Inderdaad heb ik dit ook laatst nog eens gelezen, maar ook ik heb het nooit echt kunnen verifiëren in boeken of internetsites.
Mijn intuïtie zegt me overigens dat het beweerde onzin is. Vergelijk de menselijke geest met bijvoorbeeld geluidsgolven.
Die hebben toch ook geen gewicht?

[Verwijderd]

Op zaterdag 22 december 2001 19:33 schreef Mas_Karpone het volgende:

[..]

Inderdaad heb ik dit ook laatst nog eens gelezen, maar ook ik heb het nooit echt kunnen verifiëren in boeken of internetsites.
Mijn intuïtie zegt me overigens dat het beweerde onzin is. Vergelijk de menselijke geest met bijvoorbeeld geluidsgolven.
Die hebben toch ook geen gewicht?

Mijn konijn was wel degelijk lichter toen ik hem 's ochtends dood in zijn hok aantrof, en het was een reus ofzo, dus dat verschil voel je wel, was overigens wel een aardig tijdje terug hor :D!

[Verwijderd]

Wat ik denk:

De dood is niets meer dan een lange vorm van slapen, waar je nooit meer uit zult ontwaken en ik verwacht dan ook dat alles aan je voorbij zal gaan. Al vergaat de aarde, jij slaapt lekker door...Ik ben er dus ook niet bang voor. Je zult nooit nergens meer iets van merken (dromen zul je ook niet, want daarvoor zullen er toch processen in je lichaam moeten plaatsvinden), en dat lijkt me best lekker eigenlijk. Lekker rustig.

Ik zou ook nooit onsterfelijk willen zijn, simpelweg omdat je dan veel te vaak met de dood van een nabij mens geconfronteerd wordt. Lijkt me ab-so-luut niks.

[Verwijderd]

Op zaterdag 22 december 2001 19:52 schreef Ro2 het volgende:

[..]

Mijn konijn was wel degelijk lichter toen ik hem 's ochtends dood in zijn hok aantrof, en het was een reus ofzo, dus dat verschil voel je wel, was overigens wel een aardig tijdje terug hor :D!

Dan was je konijn zeker vaak over zijn nek gegaan, of leeggelopen!

[Verwijderd]

Op zaterdag 22 december 2001 20:07 schreef Hermen het volgende:
Wat ik denk:
(dromen zul je ook niet, want daarvoor zullen er toch processen in je lichaam moeten plaatsvinden), en dat lijkt me best lekker eigenlijk. Lekker rustig.

Ik denk dat dromen helemaal los staat van je lichaam en/of de processen in je lichaam. Je kent waarschijnlijk vast wel de verhalen van mensen die kunnen uittreden tijdens hun slaap. Dat lijkt me genoeg bewijzen dat je los van je lichaam kunt dromen.

[Verwijderd]

Op maandag 05 juni 2000 12:54 schreef Lord Daemon het volgende:
Tja, angst voor de dood is vrij stom eigenlijk. Net alsof je er ooit last van gaat hebben! Angst voor pijn of zo, ja, maar je merkt het toch niet als je dood bent. Net zo iets als angst voor droomloos slapen ofzo, als je er eens goed over na denkt.<P>Lord Daemon

Ik denk niet dat het de angst voor de dood is, maar meer wat er dan gaat gebeuren.
ik moet eerlijk gezegd zelf toegeven dat ik er nou atm niet echt naar vooruit kijk om dood te gaan omdat ik niet weet of er dan nog iets is of dat het gewoon ophoud.
Wel zou ik graag willen dat na mijn dood mijn geest en verstand gewoon intact blijft als er een volgend 'niveau' of reincarnatie is maar dat is moeilijk te voorspellen...

[brammus]

De dood vrezen doe ik niet...

De manier waarop is veel belangrijker vind ik...

Persoonlijk hoop ik op een snelle, pijnloze dood; verdrinken of verbranden e.d. lijkt me onvoorstelbaar verschrikkelijk...

Aan de andere kant; mijn opa heeft een lang ziekbed gehad (prostaatkanker), maar de manier waarop hij stierf:

De man was helemaal van de wereld door de morfine en andere pijnstillers die die kreeg...
Hij vroeg op een gegeven moment -op zijn sterfbed- al zijn kinderen bij elkaar...
Dat heeft een uur of anderhalf geduurt voordat iedereen er was (man of 15)...
Op het moment dat iedereen bij hem in de slaapkamer was, stak hij met de laatste kracht die hij bezat een duim op, met de arm in de lucht... een paar minuten later overleed hij, met een brede glimlach op zijn gezicht...

Dat vind ik een prachtige dood, de man is BTW 86 jaar geworden; al zijn kinderen en uiteraard zijjjn vrouw waren erbij...

Toen mijn oma overleed, was dat 180^o anders helaas...
Zij wilde helemaal alleen sterven, en stuurde iedereen weg die bij haar kwam, zij is een eenzame dood gestorven, precies als ze was...

Zo zie je, het is de manier waarop die er toe doet, niet de dood zelf imho...

[Lamborghini]

Op zaterdag 22 december 2001 22:30 schreef brammus het volgende:
De dood vrezen doe ik niet...

De manier waarop is veel belangrijker vind ik...

Persoonlijk hoop ik op een snelle, pijnloze dood; verdrinken of verbranden e.d. lijkt me onvoorstelbaar verschrikkelijk...

Aan de andere kant; mijn opa heeft een lang ziekbed gehad (prostaatkanker), maar de manier waarop hij stierf:

De man was helemaal van de wereld door de morfine en andere pijnstillers die die kreeg...
Hij vroeg op een gegeven moment -op zijn sterfbed- al zijn kinderen bij elkaar...
Dat heeft een uur of anderhalf geduurt voordat iedereen er was (man of 15)...
Op het moment dat iedereen bij hem in de slaapkamer was, stak hij met de laatste kracht die hij bezat een duim op, met de arm in de lucht... een paar minuten later overleed hij, met een brede glimlach op zijn gezicht...

Dat vind ik een prachtige dood, de man is BTW 86 jaar geworden; al zijn kinderen en uiteraard zijjjn vrouw waren erbij...

Toen mijn oma overleed, was dat 180^o anders helaas...
Zij wilde helemaal alleen sterven, en stuurde iedereen weg die bij haar kwam, zij is een eenzame dood gestorven, precies als ze was...

Zo zie je, het is de manier waarop die er toe doet, niet de dood zelf imho...

De manier waarop is idd best belangrijk. Maar vergeet niet dat de manier waarop ook te maken heeft met hoe het zal zijn als je dood bent. Er is nog meer dan jij hebt gehoord/meegemaakt. De belevenis van het overlijden zelf gaat voor de persoon zelf langer door dan wij meemaken. Als het uit het lichaam is gekomen maakt het nog steeds het overgaan mee. Voor de een is dit prettiger dan de andere.

[brammus]

Op zondag 23 december 2001 22:16 schreef Lamborghini het volgende:

[..]

De manier waarop is idd best belangrijk. Maar vergeet niet dat de manier waarop ook te maken heeft met hoe het zal zijn als je dood bent. Er is nog meer dan jij hebt gehoord/meegemaakt. De belevenis van het overlijden zelf gaat voor de persoon zelf langer door dan wij meemaken. Als het uit het lichaam is gekomen maakt het nog steeds het overgaan mee. Voor de een is dit prettiger dan de andere.

Helaas zie ik het nogal wetenschappelijk...

Het 'leven' bestaat uit een hoop doorgeëvolueerde samenwerkende cellen, die reageren op prikkels...
Als deze cellen stoppen met het uitwisselen van moleculen, en het DNA zich (evt. daardoor) niet meer vermenigvuldigd, dan ben je wat mij betreft 'dood'...

Ik heb dan ook geen idee wat je met 'het' bedoelt...
Als je daarmee de ziel bedoelt, moet ik dat tegenspreken, want die 'ziel' omvat niet meer dan het bewustzijn, welke bestaat bij de gratie van samenwerkende, gespecificeerde cellen...
Daar de samenwerking zó intens is, en wij domweg niet anders kennen, interpreteren wij dat als zijnde 1 fenomeen, maar het fenomeen is niet meer dan de hersenen, en dat zijn meerdere, samenwerkende cellen...

Men is ook geneigd om bijvoorbeeld een processor te zien als 1 solide geheel; deze bestaat echter uit een veelvoud van samenwerkende 'cellen', oftewel transistoren...
Vergeet je de cooler, dan gaan de transistoren doorbranden en dientengevolge is de processor behoorlijk dood...
(nu is dit wel heel erg simpel, maar you catch my drift?)

In ergo: Dood is nix, dood is het tegenovergestelde van leven, en daarna is er dus in mijn ogen ook nix...

Of dit allemaal zo is, of juist niet, valt niet te bewijzen, aangezien een dode dat moeilijk kan...
Het blijft daarom een theorie, en een 'gevoel'...

[Kez]

Ik denk een beetje over de dood als de volgende qoute:

I'm not afraid of dying,anytime will do,I don't mind.

Why should I be afraid of dying,no reason for it.

Whe all got to go sometime....

Ik zie het meer als een groot avontuur,of er nu wel niet iets na de dood is.
Niet dat ik dood wil ofzo,maar op de 1 of andere manier zie ik er wel naar uit

[Mr.CeeJay]

mijn opa van 84 jaar is vanavond rond 22:30 overleden in het ziekenhuis na daar 8 dagen gelegen te hebben nadat hij thuis onverwachts een herseninfarct had gekregen
84 is een mooie leeftijd, maar toch wilde ik hem toch nog zoveel vertellen...
kortom:
ik vrees niet voor de dood
ik juich het ook niet toe.

[Lamborghini]

Op zondag 23 december 2001 23:31 schreef brammus het volgende:

[..]

Helaas zie ik het nogal wetenschappelijk...

Het 'leven' bestaat uit een hoop doorgeëvolueerde samenwerkende cellen, die reageren op prikkels...
Als deze cellen stoppen met het uitwisselen van moleculen, en het DNA zich (evt. daardoor) niet meer vermenigvuldigd, dan ben je wat mij betreft 'dood'...

Ik heb dan ook geen idee wat je met 'het' bedoelt...
Als je daarmee de ziel bedoelt, moet ik dat tegenspreken, want die 'ziel' omvat niet meer dan het bewustzijn, welke bestaat bij de gratie van samenwerkende, gespecificeerde cellen...
Daar de samenwerking zó intens is, en wij domweg niet anders kennen, interpreteren wij dat als zijnde 1 fenomeen, maar het fenomeen is niet meer dan de hersenen, en dat zijn meerdere, samenwerkende cellen...

Men is ook geneigd om bijvoorbeeld een processor te zien als 1 solide geheel; deze bestaat echter uit een veelvoud van samenwerkende 'cellen', oftewel transistoren...
Vergeet je de cooler, dan gaan de transistoren doorbranden en dientengevolge is de processor behoorlijk dood...
(nu is dit wel heel erg simpel, maar you catch my drift?)

In ergo: Dood is nix, dood is het tegenovergestelde van leven, en daarna is er dus in mijn ogen ook nix...

Als er een dood is dan is er ook een leven. Leven is er niet en dood is er niet. Het is gewoon allemaal zoals het nu is en zo zal het blijven. Het enigste dode en levende wat er wel is, is dat van de organismen op aarde.

Volgensmij is het lichaam eigenlijk niet zo heel bijzonder wat leven betreft. Het wordt gewoon bestuurt door de ziel. Gaat het lichaam dood, nou dan gaat die ziel gewoon weer verder. En wordt er iemand geboren dan heeft een ziel zich gebonden aan een lichaam totdat het lichaam overlijdt en de ziel weer los is en weer verder gaat, enz. Als je op die manier het bekijkt dan BEN je dus eigenlijk niet je lichaam. Je bestuurt het alleen maar. Je bestuurt het door je hersenen de prikkels te laten generenen waardoor je spieren zich spannen.
Als je slechte ogen hebt dan is dat natuurlijk lastig. Maar dit is alleen een lichamelijke 'error'. Ik heb wel eens gelezen dat mensen die uittreden (en die slechtziend waren) dat als ze eenmaal uit hun lichaam waren dat ze dan gewoon normaal konden zien. Ze konden dan als ze nu in hun eigen kamer rondkeken veel verder kijken en veel meer details zien dan ze normaal zagen als ze niet waren uitgetreden.
Nu ben ik benieuwd hoe jij dat verklaart. En met welke ogen ze dan volgens jouw kijken.

[Lamborghini]

Op maandag 24 december 2001 00:47 schreef Mr.CeeJay het volgende:
mijn opa van 84 jaar is vanavond rond 22:30 overleden in het ziekenhuis na daar 8 dagen gelegen te hebben nadat hij thuis onverwachts een herseninfarct had gekregen
84 is een mooie leeftijd, maar toch wilde ik hem toch nog zoveel vertellen...

Ik weet niet waarin je gelooft maar later zul je hem alles kunnen vertellen wat je nog wilde. En nog veel meer.

kortom:
ik vrees niet voor de dood
ik juich het ook niet toe.

Helemaal mee eens

[brammus]

Op maandag 24 december 2001 11:38 schreef Lamborghini het volgende:

[..]

Als er een dood is dan is er ook een leven. Leven is er niet en dood is er niet. Het is gewoon allemaal zoals het nu is en zo zal het blijven. Het enigste dode en levende wat er wel is, is dat van de organismen op aarde.

Wat bedoel je daar nu n hemelsnaam mee

Volgensmij is het lichaam eigenlijk niet zo heel bijzonder wat leven betreft. Het wordt gewoon bestuurt door de ziel. Gaat het lichaam dood, nou dan gaat die ziel gewoon weer verder. En wordt er iemand geboren dan heeft een ziel zich gebonden aan een lichaam totdat het lichaam overlijdt en de ziel weer los is en weer verder gaat, enz. Als je op die manier het bekijkt dan BEN je dus eigenlijk niet je lichaam. Je bestuurt het alleen maar. Je bestuurt het door je hersenen de prikkels te laten generenen waardoor je spieren zich spannen.
Als je slechte ogen hebt dan is dat natuurlijk lastig. Maar dit is alleen een lichamelijke 'error'. Ik heb wel eens gelezen dat mensen die uittreden (en die slechtziend waren) dat als ze eenmaal uit hun lichaam waren dat ze dan gewoon normaal konden zien. Ze konden dan als ze nu in hun eigen kamer rondkeken veel verder kijken en veel meer details zien dan ze normaal zagen als ze niet waren uitgetreden.
Nu ben ik benieuwd hoe jij dat verklaart. En met welke ogen ze dan volgens jouw kijken.

Wat ik al zei, ik erken het fenomeen 'ziel' niet...
Dus wat jij allemaal zegt over die ziel en dat die je lichaam bestuurt e.d., komt op mij over als zijnde fantasie.

Maar goed, dat is mijn visie, daar kan (zal) die van een ander zeker van afwijken...

En hoe dat kan van die verhalen van uittredingen
Geen idee, dat blijft voor mij voorlopig een gat, en zodra ik daarvan voldoende weet, kan ik daar ook een mening over vormen, eerder niet...
Het is mij nu nog te vaag om werkelijk iets van te kunnen vinden, al die theoriën behelsen op dit moment niet meer dan aannames, en die vind ik gevaarlijk...

Vandaar dat ik het nogal nuchter bekijk, en het derhalve niet met je eens ben, voorlopig...

[Mr.CeeJay]

Op maandag 24 december 2001 11:41 schreef Lamborghini het volgende:

Ik weet niet waarin je gelooft maar later zul je hem alles kunnen vertellen wat je nog wilde. En nog veel meer.

Ik ben vanaf m'n geboorte Katholiek opgevoed (gedoopt, communie, H. Vormsel) maar ik geloof eigenlijk niet meer zo. Dat ik hem later alles nog kan vertellen dat ik wil ?
Ik geloof daar niet echt in.

[Verwijderd]

De angst voor de dood is een gebrek aan respect voor de doden (Faces of death 4). Ik deel die mening wel. Wat is nou mis met dood zijn:?

Kijk ik wil ook nog zoveel zien, zoveel doen, zoveel ontdekken, zoveel zeggen en ga zo maar door, maar als ik dood zou gaan dan is het niet anders en zal ik er ook geen moment bij stil stan als dat zou kunnen natuurlijk .

De dood hoort meer bij het leven dan wat dan ook, ik denk alleen dat erger is om een dierbare te verliezen dan om zelf dood te gaan, want dan mis je niks, als een ander dood gaat heb jij ineens een gat in je leven zitten en daar is moeilijker mee om te gaan dan dat je zelf dood gaat.

Maar goed wie ben ik

[Ed.]

Op maandag 24 december 2001 11:38 schreef Lamborghini het volgende:

[..]

Als je slechte ogen hebt dan is dat natuurlijk lastig. Maar dit is alleen een lichamelijke 'error'. Ik heb wel eens gelezen dat mensen die uittreden (en die slechtziend waren) dat als ze eenmaal uit hun lichaam waren dat ze dan gewoon normaal konden zien. Ze konden dan als ze nu in hun eigen kamer rondkeken veel verder kijken en veel meer details zien dan ze normaal zagen als ze niet waren uitgetreden.
Nu ben ik benieuwd hoe jij dat verklaart. En met welke ogen ze dan volgens jouw kijken.

Als je droomt bekijk je bepaalde aspecten van hele andere kanten, kan je compleet verkeerd redeneren over bepaalde zaken maar toch denken (in je droom) dat het helemaal klopt, terwijl als je later (en je bent nuchter) erover nadenkt, zit je echt te puzzelen hoe je dat nou ooit in je droom kon denken dat het klopte.

Zo ook met wat jij zegt. Die mensen die dan ineens scherp zien, bekijken de aspecten op een hele andere manier, ze dromen en in dromen kan alles wat jij zelf ziet.

Of geloof je dat de mensen die slechtziend zijn, ook slechtziend zijn in hun dromen?

[bolleh]

Op maandag 05 juni 2000 16:34 schreef oehoe het volgende:
Denk je eens in: 1) eeuwig leven na de dood en/of 2) reincarnatie. 1) Heb je net je leven afgerond, kun je tot in de eeuwigheid bewust zijn. No thanks. 2) Heb je net je leven afgerond, kun je nog een keer, en daarna nog een keer, etc, etc. No thanks. Er is slechts een troost: ondanks alle pseudobewijzen, prachtige redeneringen en argumenten, niemand weet echt hoe de vork in de steel zit, en je komt er dus pas achter (of nooit) als je dood bent . . . [afbeelding]<P>geef me dan maar eeuwige rust (als in helemaal niets)

als je reincarneert dan is dit dus ook jou eerste leven niet...oftewel dan zul je er heeeeeeeel erg weinig over herinneren

[ilyc]

Ik ben niet bang voor de dood.
Er zijn momenten waarop ik de problemen van mijn dagelijks leven dolgraag achter me wil laten.