Adopteren of eigen kinderen?

[Verwijderd]

Ik heb er al een paar keer met m'n vriendin over gesproken, ze is zelf geadopteerd, en persoonlijk voel ik wel meer voor adopteren. We zijn nog niet van plan om kinderen te hebben ofzo hoor maar ik ben gewoon nieuwsgierig naar anderen hun mening. Ik ben zelf bang dat, mocht er iets fout gaan met de zwangerschap of bevalling, dat ik m'n vriendin EN de baby zou kwijt zijn, de wereld is ook al overbevolkt dus waarom geen kindje adopteren en het daarmee helpen, zo help je ook de bevolking niet omhoog. De enige nadelen die ik eigelijk zie, zijn dat het je eigen kind niet is, lang duurt en veel geld kost. Dit vind ik echter niet opwegen tegen het feit dat je 2 geliefden kan verliezen in 1 keer. Wat is jullie mening hierover?

[thedjin]

ik ga je puur even mijn menig geven / hoef je inet mee eens te zijn hoor maar is gewoon een beeld

ik ben zelf ook geadopteerd en mijn zus ook ( nu min zus kom van de andere kant van india maar nu is het m'n zus )
ik heb me altijd geintereseerd voor india en min zus nooit ( tot nu ongeveer , ze is nu 20 en ik 18 )
ik zelf heb er redleijk wat problemen mee gehad dat ik geadopteerd was: me niet thuis voelen , het idee hebben dat min ouders niet om me gaven , en waarom mijn echte ouders me in de steek hebben gelaten
maar dat is nu voorbij door er veel over te gaan lezen en veel met andere mensen te gaan praten
door dat dit best wel verwacht is dat deze problemen zich voor kunnen gaan doen zijn best veel adoptie kinderen ( dit is puur wat ik hoor en zo hoor geen idee of het ook echt klopt hoor ) een beetje ...ne wacht ik ga het anders zeggen
je hoort dta veel meer adoptie kinderen in problemen raken

ik vind adoptie heel goed maar dnke er wel aan de procedure
die kan heel lang zijn en het verschilt per land aan welke eisen je moet voldoen
als je ouders bv gescheiden zijn of je ze denken ook maar dta je het kind inet alle liefde en zorg kunt bieden die er is dan gaat de hele adoptie al niet door
maar denk inet aan dat de wereld over bevolkt is wat dat vind ik echt raar klinken ( tuurlijk deels is het wel zo maar ik vind dan dat je het kind met een verkeerde rede neemt )
ik weet inet hoe het tussen jou en je vriendin gaat maar het lijkt me sterk als er iets mis gaat met de bevalling dat je haar dna kwijt raakt want dan heeft ze je juist nodig en dan moet je er juist voor haar zijn ( lijkt mij hoor ,maar ik ben 18 dus...)

ik weet inet hoe serieus je er over denkt maar ik kan je wel in kontakt brengen met mensen die je een hoop info kunnen sturen ?
je zegt het maar
suc6 ermee

[Verwijderd]

Ik zou eens wat statistieken zoeken met betrekking tot het krijgen van kinderen met aandoeningen, miskramen, en het overlijden van de moeder.

[Verwijderd]

Op zondag 17 februari 2002 01:26 schreef Sneech het volgende:
Ik zou eens wat statistieken zoeken met betrekking tot het krijgen van kinderen met aandoeningen, miskramen, en het overlijden van de moeder.

Koekoeksjong is ook -ooit- geadopteerd...
(Vandaar ook mijn 'nick'; een koekoek maakt zelf geen nest maar legt z'n ei in dat van een ander; ik ben dus een 'koekoeksjong'... )

Maar Sneech 'has-a-point' door te appelleren aan het feit dat je je misschien overbezorgd maakt over de kans dat 'de-kraamvrouw-in-het-kraambed-sterft'...
In Nederland hebben we het laagste aantal sterftegevallen in het kraambed -moeder en/of baby- in de hele wereld!

Misschien kun je een combinatie overwegen, zelf één of twee kinderen nemen plus eventueel één of twee adoptiekinderen.

'Ergens' op het web las ik afgelopen week of die week ervoor, in een nieuwsbericht, dat onderzoek had uitgewezen dat adoptie-kinderen niet per definitie een problematischer jeugd hebben dan niet-adoptief kinderen.

Zelf heb ik nogal wat problemen gehad maar heb die ook juist overwonnen door een goede en stabiele opvoeding...

Concluderend ga ik met Sneech mee door te zeggen dat angst in het algemeen een slechte 'leermeester' is dus zou ik zeggen probeer die angst eens te onderzoeken en eventueel te overwinnen, daarvoor kun je bij de huisarts terecht voor doorverwijzing...

Ik wil overigens nog wel opmerken dat ik grote bewondering heb voor jullie groot gevoel voor medemenselijkheid...

[Phaerion]

Hmm adoptief kinderen kunnen idd wel in de problemen komen als ze ouder worden.
Maar als zo'n kind niet geadopteerd wordt, zit het ergens ook goed in de penarie.

Het probleem zal allicht per kind verschillen, en het zal zeker veel uitmaken of één of beide ouders van dat kind nog leven.

Maar opgroeien in een internaat lijkt me ook niets.
Want waar moet het heen als het niet geadopteered wordt?

Ik vind het ergens wel een nobele gedachte om een kind te adopteren.

Maar je hebt wel een grote kans dat je vriendin toch ook zelf een kind op de wereld wil brengen.
Als ze verder gezond is, dan zal ze heus niet zoveel risico lopen dat er iets ergs gebeurd.

[Verwijderd]

Op zondag 17 februari 2002 01:24 schreef thedjin het volgende:
ik ga je puur even mijn menig geven / hoef je inet mee eens te zijn hoor maar is gewoon een beeld

ik ben zelf ook geadopteerd en mijn zus ook ( nu min zus kom van de andere kant van india maar nu is het m'n zus )
ik heb me altijd geintereseerd voor india en min zus nooit ( tot nu ongeveer , ze is nu 20 en ik 18 )
ik zelf heb er redleijk wat problemen mee gehad dat ik geadopteerd was: me niet thuis voelen , het idee hebben dat min ouders niet om me gaven , en waarom mijn echte ouders me in de steek hebben gelaten
maar dat is nu voorbij door er veel over te gaan lezen en veel met andere mensen te gaan praten
door dat dit best wel verwacht is dat deze problemen zich voor kunnen gaan doen zijn best veel adoptie kinderen ( dit is puur wat ik hoor en zo hoor geen idee of het ook echt klopt hoor ) een beetje ...ne wacht ik ga het anders zeggen
je hoort dta veel meer adoptie kinderen in problemen raken

ik vind adoptie heel goed maar dnke er wel aan de procedure
die kan heel lang zijn en het verschilt per land aan welke eisen je moet voldoen
als je ouders bv gescheiden zijn of je ze denken ook maar dta je het kind inet alle liefde en zorg kunt bieden die er is dan gaat de hele adoptie al niet door
maar denk inet aan dat de wereld over bevolkt is wat dat vind ik echt raar klinken ( tuurlijk deels is het wel zo maar ik vind dan dat je het kind met een verkeerde rede neemt )
ik weet inet hoe het tussen jou en je vriendin gaat maar het lijkt me sterk als er iets mis gaat met de bevalling dat je haar dna kwijt raakt want dan heeft ze je juist nodig en dan moet je er juist voor haar zijn ( lijkt mij hoor ,maar ik ben 18 dus...)

ik weet inet hoe serieus je er over denkt maar ik kan je wel in kontakt brengen met mensen die je een hoop info kunnen sturen ?
je zegt het maar
suc6 ermee

Toevallig m'n vriendin is ook indisch
Ze was in india te vondeling gelegd en ik heb haar ook al gevraagd of ze niet zou willen weten wie haar ouders zijn en waarom ze haar niet gehouden hebben maar het lijkt haar echt niet te interesseren. De enige problemen die ze heeft zijn eigelijk die die ze heeft met haar moeder Haar ouders zijn een paar jaar nadat ze geadopteerd is gescheiden en ze is bij haar moeder terechtkomen, daar is ze wel blij voor maar haar moeder is ook nogal aan de rare kant Ik weet wel dat de kans op een slechte zwangerschap heel klein is maar m'n zus zit hier nu zelf met een heel moeilijke zwangerschap, m'n moeder had ook 2 moeilijke zwangerschappen en een miskraam dan ga je wel aan het denken...
En dat je er moet zijn voor je vriendin dat weet ik ook wel en dat zou ik ook doen maar ik bedoelde dus meer dat m'n vriendin te sterven komt ofzo, m'n zus heeft nu zelfs kan dat ze invalide wordt na de bevalling dusja.

Viel me wel tegen dat er zo weinig reacties waren

[Cyberpope]

Hmmmm, puur emotioneel, maar ik wil graag mijn EIGEN genen doorgeen aan deze wereld (een geschenk volgens mij ). Kan me wel een combinatie voorstellen (2 van mij en 1 adoptie) maar ook dat kan weer problemen geven. Eerst maar eens iemand treffen met wie ik het vertrouwen heb om aan een dergelijk zwaar karwei te beginnen.

Maar ook economisch speelt mee. Om een kindje te maken met je vriendin, heb je niets nodig. Echter om een kindje te adopteren, moet je veel testen door en een dikke geldbuidel hebben (€ 16.000). Lullig en niet eerlijk, maar wel waar.

[Verwijderd]

Op zondag 17 februari 2002 20:53 schreef Scalle-- het volgende:
Viel me wel tegen dat er zo weinig reacties waren

Bij je topic-opening was al aan alles te merken dat je het zeer serieus meende en je erg betrokken was bij je vriendin; dat leidt ertoe dat men -op dit forum voor mensen die een beetje hebben doorgeleerd- je niet met een kluitje in het riet wil sturen en je geen 'onzin' wil verkopen...

Je zit hier natuurlijk op een forum dat niet in de eerste plaats bedoeld is voor dit soort problemen.

Ikzelf voed -mede- een meisje op van zes jaar en toen ik in de afgelopen maand met een vraag zat heb ik die gesteld op een specifiek 'opvoedersforum' en zelfs daar kreeg ik schoorvoetend twee summiere antwoorden...

Over het geadopteerd zijn van je vriendin het volgende.

Uit persoonlijke ervaring weet ik dat het best kan dat ze over enige tijd plotseling best wél verschrikkelijk veel belangstelling kan gaan ontwikkelen omtrent haar afkomst: haar 'roots'.
Zelf dacht ik er op jonge leeftijd ook niet aan en meende ik dat ik er nooit behoefte aan zou gaan voelen maar dat bleek op latere leeftijd te veranderen...

Dat jouw aanstaande schoonmoeder 'wat-aan-de-rare-kant' is; daarover kan ik niks zeggen want dat kan van alles inhouden...

Het is tenslotte zeer begrijpelijk dat je zoveel twijfels omtrent zwangerschap en geboorte bent gaan ontwikkelen na alles wat je in je directe omgeving hebt meegemaakt maar laat die ervaring niet uitgroeien tot iets groters namenlijk tot die angst waar ik het in mijn eerste reply al over had.

Conclusie.
Mijns insziens kun je het best een deskundige raadplegen, daar blijf ik bij; mede gezien jouw serieuze benadering zul je daar beslist op den duur het juiste antwoord vinden en kun je leren omgaan met die angst voor hetgene dat er nog niet is...
Ik wens jullie veel geluk....

[Appie-B]

Op zondag 17 februari 2002 00:49 schreef Scalle-- het volgende:
Ik heb er al een paar keer met m'n vriendin over gesproken, ze is zelf geadopteerd, en persoonlijk voel ik wel meer voor adopteren. [....] Wat is jullie mening hierover?

Ondanks dat ik nog lang niet aan kids toe ben, heb ik wel eens hierover nagedacht. Zelf voel ik ook veel meer voor adopteren.
Niet zozeer vanwege de risico's (al speelt het wel een beetje mee; was bijna m'n moeder kwijt bij de geboorte van m'n zusje).
Vanuit mijn (geloofs)overtuiging probeer ik het belang van de mensheid als geheel, voor het individuele belang te zetten. Omdat er nu nog zoveel kinderen in ellende, oorlog en honger leven, zou ik het principieel moeilijk vinden om zelf nog meer kinderen op de wereld te zetten. Zeg hier overigens niet mee dat ik mensen met eigen kinderen niet kan begrijpen, of fout vind..

Nog even ingaan op de eerder genoemde kosten. Het opvoeden van een kind is sowieso een diepte-investering. Die adoptiekosten is dan misschien een 10-20% extra, maar dat kan weer gecompenseerd worden doordat een adoptiekind een bepaalde leeftijd meeneemt. Als er een kind van 3 jaar geadopteerd wordt, heb je er de eerste paar jaar geen kosten aan gehad.

Voor mij allemaal nog een beetje ver weg... eerst maar weer eens een vriendin zien te regelen