Mastermind:Dan vraag ik me af waarom de hominide primaten gedurende de laatste miljoen jaar verschenen en niet tijdens de lange warme periode van het Mioceen en Plioceen?
Omdat de primaten zelf tijdens deze periodes ontstonden, en de hominiden op hun beurt weer uit deze primaten? Alles op z'n tijd en in z'n eigen volgorde, zou ik zeggen.
Of laat ik het anders brengen: stel dat de hominiden zich pas in de laatste dikke miljoen jaar hebben ontwikkeld. Waarom zou dat volgens jou niet kunnen?
Ik wil er gewoon op wijzen, dat men het helemaal mis kan hebben over het verleden en alles gebaseerd is op speculaties.
Men
kan het mis hebben. Maar dit wil nog niet zeggen dat dit dan ook zo is. Ik heb in jouw betoog nog geen argumentatie gezien waarom het huidige model niet klopt.
Als we de Peking-mens als de oudste voorloper van de mens beschouwen, dan hebben we een tijdsspanne van zo'n 300.000 jaar voor wij onze huidige staat van ontwikkeling bereiken. Volgens het schema van de evolutionaire ontwikkeling is die maar een miniscule periode.
Het fysiologische verschil tussen de Peking-mens en de huidige mens is lang niet zo drastisch als die tussen de wolf en de Chihuahua. Nu is de Chihuahua niet op natuurlijke wijze geevolueerd uit de wolf, maar het geeft wel een beetje aan hoe ontzettend snel allele-frequenties kunnen verschuiven.
Voor zover wij dat bij de huidige levensvormen kunnen beoordelen, zijn mutaties over het algemeen verre van heilzaam.
Mutaties zijn in 99,9% van de gevallen neutraal, en in 0,09% zijn ze "goed" of "slecht" afhankelijk van de omgeving. Ieder individueel mens heeft ongeveer 75 mutaties (puntmutaties, om precies te zijn) meegekregen.
Heilzame mutaties zijn al vaak in laboratoria waargenomen, gedocumenteerd, en geverifieerd, geverifieerd, geverifeerd. Ze bestaan.
Maar ook in de praktijk zijn ze waargenomen. Neem nou HIV. Een fiks aantal personen draagt een mutatie op het CCR5-gen met zich mee, waardoor het door HIV benodigde proteine (CD4 receptor) afwezig is bij bepaalde celwanden. Krijgen dus geen AIDS.
Neem resistentie tegen atherloscelosis. Een groep mensen in de buurt van Milan zijn allemaal afstammelingen van
1 persoon met een mutatie in het PAI-1-gen. Deze mutatie is doorgegeven aan de nakomelingen, en de groep breidt zich nog steeds uit.
Mastermind, sorry dat ik het moet zeggen, maar je hebt het helemaal bij het verkeerde eind.
Zelfs als de gemuteerde soort in staat blijft zichzelf te vermenigvuldigen, zal de nieuwe generatie waarschijnlijk in het bestaande type terugkeren.
Tenzij het een heilzame mutatie is, uiteraard. En laten we het "founder-flush"-effect niet vergeten.
Bovendien zijn de kansen, dat twee gunstige mutaties tegelijk zullen voorkomen, in dezelde mate, een bij het mannetje, de ander bij een vrouwtje (...)
Wat is nou weer de lol van een gemuteerd gen in zowel het mannetje als het vrouwtje? Volgens mij heb jij nog weinig kaas gegeten van genetica.
Als zowel apen als mensen de zelfde voorloper hebben, waarom kunnen die zich dan niet kruisen?
Uhmmmm, ander genus misschien, andere chromosomen en zo, Meneer de Expert Op Het Gebied Van De Biologie?
De mot blijft een mot, en is niet veranderd in iets anders.
Wij zijn ook nog steeds primaten, niks veranderd dus... (Zou het dan toch verschil uitmaken of evolutie plaatsvindt op het niveau van fenotype, (onder)soort, genus, enz.?)
Maar De Vries zag in 1905 dat O. lamarckiana (chomosoom# 2N=14) niet blijft wat-ie is. Gemuteerde varianten (nu O. gigas, chromosoom# 2N=28) waren wel degelijk van een nieuwe soort (cladogenesis), en waren niet meer te kruisen met de voorouder.
Kortom...
Evolutie is een theorie
en een feit.