liefde/verliefd

[Verwijderd]

ok gezien het over 2 dagen valentein is enzo
(ja ja ik weet het commercieel gemaakte dag blaat blaat)
leek het me wel leuk om eens te vragen wat het nu eigenlijk is.

want waarom is het dat (iig voor mij) je je blijer voelt
als je bij iemand van het vrouwlijke geslacht zit te praten dan met een man.

puur feromonen en sociaal/cultureel aangeleerd?

en waarom is het dat als je soms een meisje/vrouw ziet je
opeens een moker tegen je hooft krijgt. terwijl als je
dan objectief naar die gene kijkt ze er eigenlijk helemaal niet bijzonder uit ziet. (zelf als je nog niet eens met de persoon in kwestie gepraat hebt)

en hoe komt het dat zoveel mensen een vried/vriendin hebben.
als ik ga kijken hoevaak ik verlieft ben geweest is dat 2 a 3 keer.
als ik dan na ga dat ik maar zo'n 15 meiden ken ongeveer.
en als de kans dan is dat 1 van die meiden ook verlieft op mij is heel klein.

ik heb dit in W&L gepost omdat ik hoopte op een wat meer philosophiese discussie.

[MIster X]

code:

LIEFDE                 BLINDE VERLIEFDHEID

[edit]Laat maar zitten[/edit]

[Diadem]

Wat een onzin!
Alsof je zo'n onderscheid kunt maken!

[creative8500]

kun je idd. meestal zelf niet

[MIster X]

Op dinsdag 12 februari 2002 21:03 schreef Diadem het volgende:
Wat een onzin!
Alsof je zo'n onderscheid kunt maken!

Toch is er een onderscheid. Geef jij maar aan waar jij vind dat het onderscheid ligt. Of... ben jij nooit verliefd geweest?

Op dinsdag 12 februari 2002 21:22 schreef cREATiVe8500 het volgende:
kun je idd. meestal zelf niet

Maakt het lekker makkelijk...

[Verwijderd]

Ik denk niet dat het sociaal cultureel is. Het is wel aangeleerd wat voor man/vrouw je mooi vindt. Maar daar houdt 't ook op...

Ik denk dat 't ingebakken is in je genen. Je valt op mannen of op vrouwen...je liefde is niks anders dan een middel om ervoor te zorgen dat de partners een jaar of 15 bij elkaar blijven om zo de kinders een goede basis te kunnen geven.

[Diadem]

Op dinsdag 12 februari 2002 21:24 schreef MIster X het volgende:

[..]

Toch is er een onderscheid. Geef jij maar aan waar jij vind dat het onderscheid ligt. Of... ben jij nooit verliefd geweest?

Alsof het een binaire relatie is. Tuurlijk kun je onderscheid maken tussen verschillende soorten liefdes, maar zo zwart wit als jij het doet slaat nergens op. En al die eigenschappen ook niet.

Typische christelijke predikerij

[MaDLiVe]

Wat Jywansa zegt klopt inderdaad als we liefde biochecmisch bekijken, is het na een periode van X aantal jaar gewoon over!

Ook selecteer bijv, een parner niet alleen op de dingen die je uit "levenservaring haalt" maar ook de genetische variatie is daarbij heel belangrijk (vooral die van het afweer systeem) want hoe groter de genetische variatie binnen een soort hoe groter de overlevingskans.

Iedereen kent het verschijnsel wel dat je iemand ziet die van een afstand helemaal leuk/ aantrekkelijk lijkt, maar zodra je met de persoon gaat praten je komt dichterbij slaat dat ineens om.

Ineens is de liefde niks magisch meer

[MIster X]

Op dinsdag 12 februari 2002 22:49 schreef Diadem het volgende:
Alsof het een binaire relatie is. Tuurlijk kun je onderscheid maken tussen verschillende soorten liefdes, maar zo zwart wit als jij het doet slaat nergens op. En al die eigenschappen ook niet.

Typische christelijke predikerij

Dat was dan iig niet de bedoeling. Ik dacht dat het misschien wel leuk was om 'ns ff zwart-wit het verschil tussen liefde en verliefdheid te schetsen. Je bent weer lekker in je element Diadem

[Verwijderd]

Op dinsdag 12 februari 2002 20:26 schreef StratoS_V2.0 het volgende:
..
want waarom is het dat (iig voor mij) je je blijer voelt
als je bij iemand van het vrouwlijke geslacht zit te praten dan met een man.

puur feromonen en sociaal/cultureel aangeleerd?

Zal toch wel te maken hebben met de algehele zucht naar het onbekende van de andere sekse, in al haar aspecten, dunkt mij?

Juist omdat het niet te kennen valt (op die paar transexuelen na dan, those lucky ones) blijft het spannend. Het ultieme 'Ja' of 'Nee', vanwege de totaal verbijsterende kracht die er schuilt achter de liefde?

en waarom is het dat als je soms een meisje/vrouw ziet je
opeens een moker tegen je hooft krijgt. terwijl als je
dan objectief naar die gene kijkt ze er eigenlijk helemaal niet bijzonder uit ziet. (zelf als je nog niet eens met de persoon in kwestie gepraat hebt)

Eénzijdige verliefdheid, terwijl deze eigenlijk helemaal niet gewenst is door de andere partij? (Oei, wat kunnen vrouwen zich lelijk maken als ze dat zo uitkomt..)

en hoe komt het dat zoveel mensen een vried/vriendin hebben.
als ik ga kijken hoevaak ik verlieft ben geweest is dat 2 a 3 keer.
als ik dan na ga dat ik maar zo'n 15 meiden ken ongeveer.
en als de kans dan is dat 1 van die meiden ook verlieft op mij is heel klein.

Pech gehad.. Volgende keer meer lef toegewenst!

ik heb dit in W&L gepost omdat ik hoopte op een wat meer philosophiese discussie.

bij deze mijn poging..

oh, ps. let eens op je spelling; het KoFSCHiP geldt nog steeds (geloof ik)

edit:
niets gezegd

[Verwijderd]

Venice schreef
.....

mmm toch is het denk ik wat anders dan dat ja/nee
waar je over praat.
want ik zit ook vaak genoeg te praten met vrouwen
waar ik echt niks mee hoef, en dat geeft toch
'dat' gevoel.
(nee niet dat gevoel in je broek maar dat andere)


en over je 'niet-al-te-doorzichtige' asumptie dat ik
niet al te kortgeleden een blauwtje heb gelopen
daar kun je best wel eens gelijk in hebben


oh en dat kofschip intreseert mij helemaal niks.
spelling is op het internet een handschrift.
en dit is het mijne.


p.s.
Diadem als je een klote dag hebt gehad ga dat dan ergens
anders op afreageren.
je was best wel bot, en dat over christelijke predikerij
sloeg nergens op.

[Verwijderd]

Op dinsdag 12 februari 2002 20:26 schreef StratoS_V2.0 het volgende:
ok gezien het over 2 dagen valentein is enzo
(ja ja ik weet het commercieel gemaakte dag blaat blaat)
leek het me wel leuk om eens te vragen wat het nu eigenlijk is.

want waarom is het dat (iig voor mij) je je blijer voelt
als je bij iemand van het vrouwlijke geslacht zit te praten dan met een man.

puur feromonen en sociaal/cultureel aangeleerd?

en waarom is het dat als je soms een meisje/vrouw ziet je
opeens een moker tegen je hooft krijgt. terwijl als je
dan objectief naar die gene kijkt ze er eigenlijk helemaal niet bijzonder uit ziet. (zelf als je nog niet eens met de persoon in kwestie gepraat hebt)

en hoe komt het dat zoveel mensen een vried/vriendin hebben.
als ik ga kijken hoevaak ik verlieft ben geweest is dat 2 a 3 keer.
als ik dan na ga dat ik maar zo'n 15 meiden ken ongeveer.
en als de kans dan is dat 1 van die meiden ook verlieft op mij is heel klein.

ik heb dit in W&L gepost omdat ik hoopte op een wat meer philosophiese discussie.

Verliefdheid is zowiezo een chemische reaktie in je hersenen. Aangezien onze voortplantingsdrift nogal groot is, is verliefdheid het vinden van de, op dat moment, perfecte partner.

[Verwijderd]

Op dinsdag 12 februari 2002 20:26 schreef StratoS_V2.0 het volgende:

als ik ga kijken hoevaak ik verlieft ben geweest is dat 2 a 3 keer.
als ik dan na ga dat ik maar zo'n 15 meiden ken ongeveer.
en als de kans dan is dat 1 van die meiden ook verlieft op mij is heel klein.

Waarom is de kans klein dat één van die meiden ook verliefd op jou is (geweest) ??
Misschien heb je het niet gemerkt omdat je er niet voor 'open' stond op dat moment...

Ikzelf kan elke dag op iemand verliefd worden en blijf dat soms (stille liefdes... )
maanden of jaren lang .
Op iemand die bij Albert Heijn werkt bijvoorbeeld...... (erg hè... ).

Als je me echter vraagt dit (=mijn) gevoel te analyseren kom ik uiteindelijk uit op pure sexuele aantrekkingskracht en niks anders.

Ik denk gewoon: "Met hem zou ik HET wel kunnen..." ; en noem dat vervolgens verliefdheid.

Dat heb ik al vanaf mijn puberteit gehad en ik ben daarin nooit doorgegroeid naar 'volwassenheid' kennelijk... .

Als ik hoor van mensen die 25 jaar getrouwd zijn kan ik mij nog steeds verbazen en begrijp daar eerlijk gezegd tot op de dag van vandaag niks van...

Mijn gevoel van verliefdheid kan grote vormen aannemen maar als 'de verovering' een keer heeft plaatsgevonden is voor mij de lol er vaak ook af.
(Ik ben daarin dus duidelijk neurotisch... ).

Verliefdheid maakt inderdaad blijer, geeft dat het leven betekenis krijgt en kleurt mijn dag, voor mij is mijn verliefdheid dus zeker een (overlevings-) noodzaak...

[Verwijderd]

Op woensdag 13 februari 2002 03:06 schreef koekoeksjong het volgende:

Ik denk gewoon: "Met hem zou ik HET wel kunnen..." ; en noem dat vervolgens verliefdheid.

? foutje of bedoelt.


btw kan ik wel begrijpen wat je zegt.
maar zelf heb ik dan niet zoiets van 'en noem het vervolgens verliefdheid'

nu ik er over nadenk heb ik dat eigenlijk nog nooit echt gehad. EEEEK!! ik ben a-sexueel.
nee valt wel mee hoor.
maar toch heb ik vaker dat ik denk van
'jou zou ik echt wel uren vast kunnen houden' dan dat ik denk
'ik zou jouw en je bed wel eens van dichtbij willen zien.'
een soort van 1/3 ratio

[PromWarMachine]

Weet je wel hoe lastig het leest als iemand geen hoofdletters en leestekens gebruikt?

Echt super irritant! 'k Zou hier best iets over willen zeggen, maar je praat in dichtvorm en zonder hoofdletters, punten e.d. om nog maar te zwijgen van de foutjes, maar die zijn menselijk.

Sorry, dit moest er echt even uit...

[Verwijderd]

jouw probleem niet het mijne.
dichtvorm

[Verwijderd]

Op woensdag 13 februari 2002 03:14 schreef StratoS_V2.0 het volgende:
[..]
? foutje of bedoelt.

See my 'profile'...

[Verwijderd]

hier heb ik een heeeel mooi stukte over, ff thuis halen...

[Robinski]

Op donderdag 14 februari 2002 16:05 schreef Dryade het volgende:
hier heb ik een heeeel mooi stukte over, ff thuis halen...

al thuis gehaalt?

[Verwijderd]

Op dinsdag 12 februari 2002 20:26 schreef StratoS_V2.0 het volgende:
[..]

en hoe komt het dat zoveel mensen een vried/vriendin hebben.
als ik ga kijken hoevaak ik verlieft ben geweest is dat 2 a 3 keer.
als ik dan na ga dat ik maar zo'n 15 meiden ken ongeveer.
en als de kans dan is dat 1 van die meiden ook verlieft op mij is heel klein.

hmm, is het niet zo, dat op het moment dat jij verliefd bent, je juist je best gaat doen om je 'doelwit' te imponeren, en haar ahw over te halen met jou in zee te gaan? Je laat je beste (stoerste/tofste/koelste) kant zien, in de hoop dat zij jou dan ook leuk zal gaan vinden..

Als je dus 15 meiden kent, waarvan je dr twee wel ziet zitten, dan is de kans niet eens zo gek klein dat je een succesje krijgt...

[Christiaan]

"al thuis gehaalt?"

D0H!!!! ga nederlands leren he.

Goed. afijn.

Ik geloof dat een deel van jullie nog nooit echt verliefd is geweest. Echte liefde is in de basis niet seksueel. Het is een romantische liefde die als doel heeft de ander gelukkig te maken. Echte liefde is dus niet egoistisch. Het gaat niet om het eigen genot (wat natuurlijk wel belangrijk, maar niet primair), maar om dat van beiden in gelijke mate.

Ik ben in mijn leven 2 keer echt heel erg verliefd geweest. Nu zit ik net in de afbouw van de 2e extreem sterke (echt niet altijd leuk) - maar zinloze - verliefdheid. Op sommige dagen voelde het echt alsof ik in de brand stond. Niet qua pijn, maar meer alsof er vlammen om me heen waren. Alsof mijn lichaam brandde van de gevoelens.

Echte liefde maakt blind, stom, doof en heel erg idioot. Je gaat dingen doen die je eerste nooit zou durven. Echte liefde is verslavend. Zowel biologische (endorfine kick) als emotioneel.

[Verwijderd]

Beter laat dan nooit:

Liefde en drugs
Tot weerzin van velen is er ook bij liefde (toch een van de laatste onverdachte menselijke gedragingen) een hoop biochemie in het spel. Bij het fenomeen verliefdheid worden de hersenen opgejut door FEA en waarschijnlijk ook door dopamine en norepinefrine, die allemaal natuurlijke en in ons lichaam aanwezige amfetamines zijn. Deze stoffen roepen euforische en zelfoverstijgende gevoelens op: vlinders in de buik. Dit stadium van verliefdheid kan 2 tot 3 jaar duren (lang genoeg om te trouwen), waarna het lichaam tolerant wordt voor deze stoffen. Daarna zijn er grotere hoeveelheden nodig om nog hetzelfde niveau van verliefde gevoelens te halen (en meestal zijn hier te weinig prikkelingen voor).
Als de verliefdheid uitgroeit tot liefde en binding tussen twee personen komen er geleidelijk grotere hoeveelheden endorfines vrij, stoffen die verwant zijn aan morfine. De werking ervan geeft de geliefden een warm gevoel van veiligheid en tevredenheid. Wat de wetenschap niet kan verklaren, is waarom deze gevoelens en mechanismen niet optreden bij elke medemens die we tegenkomen, maar slechts beperkt blijven tot een select clubje (http://www.interaxis.org/interaxis2/htm16/alain_lacroix.html)

Chocolade en drugs
Ook de goede eigenschappen die door sommigen aan chocolade worden toegeschreven, zijn niet helemaal uit de lucht gegrepen. De farmaco-dynamische bestanddelen van chocolade zijn: theobromine, cafeïne, FEA en serotonine. Theobromine stimuleert het centrale zenuwstelsel, vergemakkelijkt spierinspanningen en wekt de eetlust op (vandaar dus ook dat chocolade altijd naar meer smaakt). Cafeïne verhoogt op zijn beurt de weerstand tegen vermoeidheid, verbetert de intellectuele prestaties en verhoogd de waakzaamheid. De cafeïne en sacharose (speciaal voor Jissy ;-) ) in de chocolade stimuleren dan weer de aanmaak van serotonine in ons lichaam. Door het plezier dat verkregen wordt door het eten van chocolade, verhoogd chocolade de afscheiding van endorfine in het lichaam, hetgeen gelijklopende effecten heeft als, pakweg, opium. (http://www.interaxis.org/interaxis2/htm16/alain_lacroix.html)

[wij]

Op zondag 17 februari 2002 12:52 schreef Dryade het volgende:
Dit stadium van verliefdheid kan 2 tot 3 jaar duren (lang genoeg om te trouwen), waarna het lichaam tolerant wordt voor deze stoffen. Daarna zijn er grotere hoeveelheden nodig om nog hetzelfde niveau van verliefde gevoelens te halen (en meestal zijn hier te weinig prikkelingen voor).
Als de verliefdheid uitgroeit tot liefde en binding tussen twee personen komen er geleidelijk grotere hoeveelheden endorfines vrij, stoffen die verwant zijn aan morfine. De werking ervan geeft de geliefden een warm gevoel van veiligheid en tevredenheid.

Dus je kunt maar 1x verliefd worden eigenlijk?

[Verwijderd]

Sorry dat ik het zeg, maar ik snap niet waarom er zo enorm moet over uitgewijd worden over wat verliefd zijn nou eigenlijk is..

Dus als jullie iemand ontmoeten en het is 2weken aan ofzo, denken jullie *goh, met dit vrouwmens zou ik over een aantal jaar wel wat kinderen willen maken, waarna ik 'r over 15 jaar (als de verliefdheid weg is en de kinderen groter zijn) weer hard kan laten vallen, want daarom leven wij! Om voort te planten en maar veel te neuken* .. Als de kinderen uit huis zijn wil je toch samen gezellig oud worden, en van je EIGEN leven en dat van die ANDER iets leuks maken.. de liefde is juist de basis om zoiets in stand te houden vind ik.

Je houdt toch van iemand.. je wil daar bij blijven, elkaar gelukkig maken, leuke dingen doen, in de verre toekomst als alles goed blijft gaan idd waarschijnlijk ook wel kinderen.. Maar in eerste instantie gaat het daar toch helemaal niet om?
Als ik een leuke jongen zie denk ik niet, *dit zou wel een leuke vader kunnen zijn* ..

Waarom zouden al die mensen bestaan die geen kinderen willen? Zijn dat dan misbaksels ofzo volgens jullie? Die het niet willen omdat hun soort(en dat zouden ze dan ook onbewust weten) niet sterk genoeg is om zichzelf voort te planten?

Mensen noemen zich over het algemeen mensen dacht ik, omdat ze iets meer hersens hebben dan het gemiddelde dier, en niet ALLEEN maar hun pik achterna rennen..

[Verwijderd]

Op zondag 17 februari 2002 14:44 schreef Pacific_Ocean het volgende:
Sorry dat ik het zeg, maar ik snap niet waarom er zo enorm moet over uitgewijd worden over wat verliefd zijn nou eigenlijk is..

Basis van het leven dus wel degelijk intressant.

Dus als jullie iemand ontmoeten en het is 2weken aan ofzo, denken jullie *goh, met dit vrouwmens zou ik over een aantal jaar wel wat kinderen willen maken, waarna ik 'r over 15 jaar (als de verliefdheid weg is en de kinderen groter zijn) weer hard kan laten vallen, want daarom leven wij! Om voort te planten en maar veel te neuken* ..

JA!

Als de kinderen uit huis zijn wil je toch samen gezellig oud worden, en van je EIGEN leven en dat van die ANDER iets leuks maken.. de liefde is juist de basis om zoiets in stand te houden vind ik.

Je houdt toch van iemand.. je wil daar bij blijven, elkaar gelukkig maken, leuke dingen doen, in de verre toekomst als alles goed blijft gaan idd waarschijnlijk ook wel kinderen.. Maar in eerste instantie gaat het daar toch helemaal niet om?
Als ik een leuke jongen zie denk ik niet, *dit zou wel een leuke vader kunnen zijn* ..

Waarom denk je dat een Harem bestaat uit 1 mannetje en meerdere vrouwen? Mannen en vrouwen verschillen in dit soort zaken.

Waarom zouden al die mensen bestaan die geen kinderen willen? Zijn dat dan misbaksels ofzo volgens jullie? Die het niet willen omdat hun soort(en dat zouden ze dan ook onbewust weten) niet sterk genoeg is om zichzelf voort te planten?

Tja...misschien is het wel dat ze onbewust weten dat ze "zwak" zijn.

Mensen noemen zich over het algemeen mensen dacht ik, omdat ze iets meer hersens hebben dan het gemiddelde dier, en niet ALLEEN maar hun pik achterna rennen..

Foutje van de mens, wij zijn dieren. En die lopen hun pik wel achterna. Want wat maakt een vrouw aantrekkenlijk? De lichamelijk(?) verhoudingen.

[Christiaan]

Op zondag 17 februari 2002 17:33 schreef Xaran het volgende:

[..]

Helaas Xaran klopt het niet dat mannen anders zijn dan vrouwen gebaseerd op het feit dat mannen harems kunnen hebben. In nepal leven vrouwen die een harem van mannen hebben. Het overleven in die omgeving is namelijk nogal pittig. Vooral de mannen moeten daar jagen en het gebeurt vaak dat mannen daar verongelukken. Om dat 'probleem' te voorkomen trouwen vrouwen met meerdere mannen. Andersom dus. Je argument snijdt dus geen hout. Overigens weet ik de naam van deze soort polygamie niet precies....

[Verwijderd]

Op zondag 17 februari 2002 20:12 schreef ChristiaanVerwijs het volgende:
Helaas Xaran klopt het niet dat mannen anders zijn dan vrouwen gebaseerd op het feit dat mannen harems kunnen hebben. In nepal leven vrouwen die een harem van mannen hebben. Het overleven in die omgeving is namelijk nogal pittig. Vooral de mannen moeten daar jagen en het gebeurt vaak dat mannen daar verongelukken. Om dat 'probleem' te voorkomen trouwen vrouwen met meerdere mannen. Andersom dus. Je argument snijdt dus geen hout. Overigens weet ik de naam van deze soort polygamie niet precies....

Uitzonderingen blijf je houden. Maar dat neemt niet weg dat mannen en vrouwen wel degelijk anders zijn.

[Christiaan]

Natuurlijk zijn ze anders. Maar ik doelde op je argument om dat 'aan te tonen'. Dat was verkeerd. Verder ben ik het volstrekt met je eens dat vrouwen anders zijn dan mannen. Gelukkig maar

[Verwijderd]

Verliefdheid is gestoeld op egoisme en gaat uit van jezelf.
Liefde is het delen van emoties en evt. leven met een partner naar keuze.

Alle fysiologische aspecten zijn hierboven al beschreven; (het loskomen van stoffen in je lichaam die zowel lichaam als geest euforisch kunnen beinvloeden) hier wil ik verder niet op ingaan.

Waarom verliefdheid egoistisch:
Die klap met de moker wanneer je DIE kanjer tegenkomt is gebaseerd op niets
Maak het verhaal af en kleur de plaatjes ; de sky is the limit. En natuurlijk zie je op die momenten geen fouten of die worden gebagatelliseerd.
Verliefdheid, en zeker de verliefdheden die niet (mede)gedeeld worden aan de ander kunnen van 5 minuten tot jaren duren en kunnen heel veel impact hebben in een mensenleven.

Liefde (vaak voortvloeiend uit verliefdheden) is een situatie die lang, soms een mensenleven, duurt en is gestoeld op verregaande communicatie en gezamenlijkheid.
Hierbij doel ik dus op liefde in de zin van (exclusief) partnerschap; hoewel ik me bewust ben dat liefde een veel bredere context zou kunnen hebben.

just my 2 (euro)cents

[Verwijderd]

Je kan WEL vaker dan 1 keer verliefd worden, op een gegeven moment ben je gewoon weer áfgekickt'van die stoffen...

[Verwijderd]

Op woensdag 06 maart 2002 20:17 schreef Dryade het volgende:
Je kan WEL vaker dan 1 keer verliefd worden, op een gegeven moment ben je gewoon weer áfgekickt'van die stoffen...

Je had je 150 techpost toch al
Grapje hoor. Ach liefde.. liefde is voor mij euhm.. lamaar Ik kan het niet beschrijven, wellicht in ontzettend veel geven voor iemand? En geven om bedoel ik. Enorm veel respect voor iemands persoonlijkheid hebben. En ja, uiterlijk telt mee, humor, alles eigenlijk. Het is gewoon een persoon met een mooi totaalplaatje
Slap gelul zeg

[Christiaan]

"Love is not holding hands....it's holding hearts"
"True love does not have a happy ending....it has no ending"

2 quotes die wel een waarheid bevatten.

[Verwijderd]

Ik geloof niet in 'ware' liefde... Ik ben het alleen met de eerste quote eens...

[Christiaan]

Ware liefde bestaat wel degelijk. Het is alleen niet zo dat er een scheidingslijn bestaat tussen normale en gewone liefde.

Ik omschrijf het zo; bij liefde is er meestal een duidelijk iets wat je kunt omschrijven bij de ander waar je precies verliefd op geworden bent. Het lichaam, het karakter, de ogen, etc. Bij ware liefde komt het meer neer op een gevoel dat je niet kunt verklaren. Een gevoel dat dieper gaat dan uiterlijkheden (waar ik de uiterlijke karaktertrekken ook bij neem).

Het probleem met de hele discussie is dat het begrip liefde nogal moeilijk te begrijpen is. Iedereen ziet er wat anders in en iedereen ervaart het anders. Sommige mensen geven geen moer om liefde en voor anderen is het het belangrijkste in de wereld. Sommigen worden gek als ze het ervaren (gek van de liefde) en andere blijven er redelijk normaal onder. Het is allemaal een spelletje van hormonen gecombineerd met de 'kracht' van de geest.

Je hebt natuurlijk het verschil tussen liefde en lust. Lust is puur egoistisch en gaat om jezelf. De meeste relaties tussen jongere mensen (16-22) zijn hier grotendeels op gebaseerd. Lust heeft een erg negatieve bijklank, maar zo bedoel ik het niet. Het is jammer dat veel relaties hier in blijven hangen omdat men in de veronderstelling is dat 'dit het wel is'.

Ware liefde is niet egoistisch. Daarbij gaat het om de ander en niet om jou. Het is volwassen liefde zeg maar. Een liefde die gebaseerd is op bescherming en tederheid, niet op seks en aandacht.

Ik weet dat ware liefde, wat het ook mag zijn, bestaat. Ik heb het gevoeld (en ik voel het nog steeds).

[Morgoth]

[...] Het duidelijkst echter verraadt de liefde der geslachten haar karakter van drang naar eigendom: degene die liefheeft wil onvoorwaardleijk de enige eigenaar zijn van de persoon naar wie hij smacht, hij wil een even onvoorwaardelijke macht over haar ziel als over haar lichaam, hij wil als enige bemind worden en in de andere ziel wonen en heersen als het hoogste en begerenswaardigste. Wanneer je bedenkt dat dit niets anders betekent dan alle anderen uitsluiten van een kostbaar goed, van geluk en genot, wanneer je bedenkt dat degene die liefheeft uit is op de verarming en ontbering van alle mededingers en als een draak zijn gouden schat bewaken wil, als de 'veroveraar' en uitbuiter die meer onverschrokkenheid en zelfbeheersing bezit dan alle anderen, wanneer je ten slotte bedenkt dat voor degene die liefheeft zelf de hele rest van de wereld onverschillig, flets en waardeloos schijnt en hij bereid is elk offer te brengen, elke orde te verstoren en elk belang opzij te zetten: dan verbaas je je inderdaad dat deze woeste hebzucht en onrechtvaardigheid van de geslachtelijke liefde dermate verheerlijkt en vergoddelijkt is, zoals in alle tijden gebeurd is, sterker nog, dat men aan deze liefde het begrip liefde als tegenstelling tot egoisme ontleend heeft, terwijl zij misschien de meest onbevangen uitdrukkingsvorm van het egoisme is. [...]

Sorry, ik kon het even niet laten om wat van "De vrolijke wetenschap" van Nietzsche te citeren.

[Verwijderd]

Uhm....moeten jullie het nou allemaal zo wetenschappelijk analyseren?


Oh Genica Femina, je bent voor mij een afspiegeling van mijn psyche, ik voel de chemische afscheidingen plaatsvinden in mijn linker hersen-nucleus.
Volgens mij noemt men dit "liefde" in de bio-chemische literatuur....

Romantisch...

Zal je vriendin leuk vinden

[Verwijderd]

Als 'ware'liefde betekend dat je de rest van je leven met diegene zou kunnen doorbrengen... dan bestaan er meerdere ware-liefdes...

[Verwijderd]

Sorry, ik kon het even niet laten om wat van "De vrolijke wetenschap" van Nietzsche te citeren.

Dit stukje bevestigt precies mijn idee van wat Nietzsche over liefde zou hebben gedacht. Een erg cynische kijk om het licht uit te drukken, maar dat soort dingen krijg je natuurlijk als je in je leven 2 mislukte huwlijksaanzoeken doet...

Maar buiten dat: ik heb nu al zin om in 'de vrolijke wetenschap' te duiken!

[Christiaan]

Op zaterdag 09 maart 2002 13:58 schreef Dryade het volgende:
Als 'ware'liefde betekend dat je de rest van je leven met diegene zou kunnen doorbrengen... dan bestaan er meerdere ware-liefdes...

Natuurlijk. Ik heb het tegendeel ook niet beweerd. Het is niet zo dat 'ware liefde' alleen voor de 'ware' is. Of althans, dat 'ware liefde' maar voor 1 'ware' is.

[Verwijderd]

Er bestaat wel 'ware liefde', maar de 'ware' bestaat niet?

[Christiaan]

Ware liefde is niet liefde voor de ware. Het is liefde die niet gebaseerd is op egoisme. In veel relaties gaat het om de trots waarmee je je vriendin aan je vrienden kunt laten, om de seks en omdat het hoort dat je een vriendin hebt. Dat is geen echte liefde. Toch zie ik het bij zoveel relaties om me heen dat ik me afvraag hoeveel mensen ware liefde kennen.

Ware liefde is een liefde die puur is. Een die om de ander draait en niet om jou. Natuurlijk ben je zelf ook belangrijk, maar het is meer in evenwicht.

Het is moeilijk om het verschil uit te leggen. Het is gevoelsmatig anders .... Ik heb het allebei meegemaakt. Ik omschrijf ware liefde als een helderwit vuur dat zo sterk in mijn hart brandt dat andere mensen het haast kunnen zien.

[Verwijderd]

Christiaan op welk moment merk je dan dat je niet meer spreekt over een relatie ''uit lust'' maar dat je zeg maar een niveau hoger bent gegaan?

Wat is dan het niet-egoïstische in zo'n relatie?
Ik durf eerlijk gezegd niet te zeggen of ik me wel eens zo gevoeld heb, misschien wel, maar misschien merk ik het pas als het zover is.

Wel zie ik ook om me heen duidelijke verschillen in relaties.. jongere mensen die inderdaad een drang hebben om te pronken, meer lust.. en meer volwassen mensen die ik op een meer respectvolle manier met elkaar om zie gaan.

Respect is dan ook heel belangrijk denk ik bij ware liefde. Elkaar laten doen wat je wil en dat op een zo goed mogelijke manier combineren. Op een prettige manier kunnen communiceren

Ik maak het nog mee denk ik

[Christiaan]

Pfoej. Nou moet ik het toch maar eens te proberen in woorden te vatten .

Er zijn drie typen die door mensen door mekaar gehaald worden voor liefde:

1. Lust
2. Normale liefde
3. Ware liefde

Een grens tussen 2 en 3 is er niet echt. Het loopt in mekaar over zeg maar. Uit het ene kan het andere ontstaan. Lust is geen liefde - dat is puur egoisme. Ik neem aan dat ik dat niet hier uit hoef te leggen.

Als ik mezelf als voorbeeld neem dan heb ik twee soorten verliefdheden. De verliefdheden die langzaam komen en diegenen die er zijn op het moment dat ik iemand voor het eerst zie. Het laatste heb ik 1 keer meegemaakt. Nu is het overigens wel zo dat het wat rustig begint, maar wel met een heel duidelijk gevoel van 'dit is anders, dit is een heel bijzonder iemand waarvoor ik tot het bittere eind zou door blijven vechten'. Veel relaties beginnen op basis van vriendschap. Een jongen en een meisje (of een andere combo) ontmoeten elkaar, vinden elkaar wel leuk en gaan een paar keer uit. Uiteindelijk ontstaat er een relatie die gebaseerd is op liefde.

Weer; als ik om heen kijk zie ik veel relaties waarbij beide 'spelers' vooral een relatie hebben om het idee. Het geeft je een goed gevoel dat je iemand hebt en het is natuurlijk altijd leuk om een vriend of vriendin te hebben die je aandacht geeft.

Ware liefde symboliseert voor mij een haast bovennatuurlijk gevoel van verbondenheid. Een gevoel van vrienschap die zo diep gaat dat je het gevoel hebt alsof zelfs de dood er niet tussen zou kunnen komen. De relatie draait om respect, bescherming, met elkaar bezig zijn en van elkaar leren en samen naar een 'hoger' niveau te komen (wat dat ook mag zijn). Ik denk dat ware liefde het 'vader - dochter' of 'moeder - zoon' gevoel benaderd. Alleen dan op een romantische manier. Het welzijn van de ander staat op gelijke hoogte met je eigen welzijn. Misschien zelfs hoger (maar ik denk dat dat wat ongezond is).

Anders kan ik het echt niet verwoorden. Op dit moment voel ik iets wat ik wel aan durf te merken als ware liefde. Het probleem dat je natuurlijk nooit weet wat er nog komt Wie weet wordt het nog veel sterker en krachtiger. Ik vraag me af waarom sommige mensen het ZO anders ervaren.

Voor mij voelt ware liefde echt als een aantal trappen hoger dan gewone liefde.

[Verwijderd]

Ah, ik snap wel wat je bedoelt ja

Ik ben het wel met je eens dat ware liefde meestal zal groeien.. als ik bij mezelf kijk hoevaak ik niet op slag verliefd ben geweest en dan nu terugkijk naar die persoon als ''oninteressant'' dan ga ik wel eens twijfelen...

Ware liefde is dan inderdaad dat je over die persoon nooit meer minder zal gaan denken, omdat je ook misschien zeker weet dat hij/zij jou vertrouwen nooit zal beschamen omdat het gevoel wederzijds is?

Nee zo heb ik me nog nooit gevoeld iniedergeval, wat dat betreft komen vrienden nog dichter in de buurt dan vrouwen

En inderdaad, ook blijft de vraag, wie garandeert dat er niet nog iemand komt die je nóg meer aanspreekt, waar je nog meer gevoel voor krijgt? Lijkt me dat je dat op een gegeven moment wel weet, en omdat je al langer samen bent, het voor een ander erg moeilijk zou zijn om jouw ware liefde te vervangen..

Liefde blijft boeien 'k ga een cáfe in, zou je daar de ware tegen kunnen komen? Niet dus

[Christiaan]

Ik was net mijn online dagboek aan het bijwerken (nieuwe entry) en ik schreef dit stukje. Toen ik het schreef (vooral de laatste regel) had ik zoiets van 'dit is het - dit is het cruciale verschil'. Voor de volledigheid heb ik mijn gerelateerde overpeinzingen ook meegenomen:

-----------------------------------

Waarom zouden zoveel mensen het zo anders ervaren? Het is bekend dat mensen die intelligenter zijn vaak meer moeite hebben met de omgang met meiden (op het romantische vlak dan). De reden is simpel; hoe 'slimmer' je bent hoe beter je begrijpt wat er allemaal fout kan gaan. Je gaat zeg maar alle mogelijke fouten beredeneren. Dan wordt het natuurlijk niks.

Ik vraag me of intelligentie je ook in staat stelt beter te beseffen hoeveel het betekent dat er iemand is die van je houdt en visa versa. Met een bepaalde intelligentie komt vaak ook meer sociaal inlevingsvermogen terug (dat echt wel zo is - nerds, die vaak een gem. hoger IQ hebben hebben gem. meer inlevingsvermogen). Ik denk dus dat ware liefde puur geestelijk aangewakkerd wordt. 'Gewone' liefde (als er al zoiets bestaat) is meer lichamelijk (hormonaal en daarna quasi geestelijk). Misschien.... werkt het wel andersom. Liefde begint lichamelijk en verwordt langzaam tot een geestelijke vorm. Ware liefde begint als een geestelijke vorm en wordt zo krachtig dat het de lichamelijke effecten van gewone liefde na niet al te lange tijd na kan bootsen en daar nog een flinke schep bovenop gooit.

---------------------------------------------

[Verwijderd]

Hmmmm... datgene wat jij ware liefde noemt noem ik liefde... De rest noem ik gewoon geen liefde...
Volgens jouw definitie van ware liefde voelde ik voor al mijn vriendjes (en huidige vriendje) dus 'ware liefde'... vaaaaag... En dat terwijl ik nog maar 17 ben...

[Christiaan]

Op basis van een definitie kun je geen vergelijkingen maken. Het zijn gevoelens waar we over praten en die zijn subjectief. Wat voor mij voelt als machtig kan voor jou niks zijn omdat je sterker ervaren hebt. Andersom kan het natuurlijk net zo goed gelden.

Het is net als de eeuwige discussie of mannen tegen meer pijn kunnen dan vrouwen. Het is subjectief ten top. Liefde des te meer.

Toch geloof ik niet dat je ware liefde kunt ervaren als je onder de 20 zit. En wel om deze reden; je bent op dat moment nog niet geestelijk volwassen. Je bent dan meer met je eigen geestelijke ontwikkeling bezig en een vriendje of vriendinnetje is in dat geval meer een 'tool'. Zo komt het althans op mij over. Het klinkt best bot - ik weet het....

Ik denk eerlijk gezegd dat veel te veel mensen nooit ervaren wat ik en veel anderen ware liefde noemen. Het aantal echtscheidingen getuigd daarvan. Door onze drukke en roerige maatschappij nemen we te snel genoegen met de eerste kans die op ons pad gegooid worden. Als ik naar vrienden kijk die het willen uitmaken dan hoor ik vaak dit argument om het maar niet te doen; "misschien vind ik geen ander...". Misschien niet. Maar misschien ook wel. Volgens mij blijven teveel relaties voortbestaan om deze reden. Ze hebben hun bestaansrecht (in de vorm van liefde) verloren. De 'sjeu' is eraf en 'we' blijven maar bij elkaar omdat dat is wat we gewend zijn. Ware liefde is een gevoel dat blijft. In het begin voelt het allicht anders, maar het is veel puurder in vorm.

De enige vergelijking die ik kan maken is met mezelf en andere mensen die in een relatie zitten (ik zit er nu overigens niet in, dat moet ik er wel bij zeggen). Ik zie het allemaal veel serieuzer dan veel leeftijdsgenoten (21+) en ik merk dat het bij hen vaak (lang niet altijd!) minder diep gaat. Het hoeft niet dieper te gaan, natuurlijk niet. Als je tevreden bent is het allemaal best, maar ik denk dat iets wat we hier 'ware liefde' noemen echte liefde is. Geen romantische/seksuele vriendschap ofzo.

Maar misschien ben ik een romantische idioot die niet voor niks psychologie is gaan studeren

[Verwijderd]

hmmmm. Conclusie: Liefde en verliefdheid is een persoonlijke zaak, je moet dus zelf uitmaken wat wat is...

[Verwijderd]

CV:
Ware liefde is een gevoel dat blijft. In het begin voelt het allicht anders, maar het is veel puurder in vorm.

Hoe kom je aan de wijsheid dat ware liefde een gevoel is dat blijft? Kennissen, boeken, films?

[Morgoth]

Mij lijkt me het een beetje raar om te zeggen dat het sowieso blijft wat jij blijkbaar nu ervaart, want dat kan je pas weten als je dood gaat, of als het toch over is.

[Verwijderd]

gemeenschap met een partner van het andere geslacht dient tot voortplanting van het menselijke ras...

verliefdheid heeft als doel deze gemeenschap te vergemakkelijken. Dit is de meest elementaire benadering van het begrip verliefdheid en tevens lijkt me dit ook de meest logische verklaring voor het feit dat sommige personen zich tot elkaar aangetrokken voelen...

mocht jij bij een bepaald persoon passen waarbij wederzijdse aantrekkingskracht aanwezig is, dan is het mogelijk dat er een relatie ontstaat die (uiteindelijk) als doel heeft voortplanting...

dit is volgens mij allemaal uitgedoktert voordat wij enig besef van iets of iemand hadden, zodat wijzelf geen invloed kunnen hebbben op de manier en de persoon waarop dit betrekking zou kunnen hebben...

klinkt wazig, maar dit is the way I think about it...
je kunt er niks aan doen, dus laat het maar over jezelf heenkomen: you can run, but you can't hide!

edit:

weer aardig vaag jaja

[Verwijderd]

niemand meer wat te melden over dit onderwerp

het is toch razend interessant hoor!!!

[Verwijderd]

Op zondag 10 maart 2002 04:28 schreef robgee het volgende:
niemand meer wat te melden over dit onderwerp

het is toch razend interessant hoor!!!

wij mensen zijn zo geboren .. wij kiezen een partner.. en dan doen ook niet alleen wij maar dieren kiezen net als ons een partner voor voortplanting enz.. wij hebben alleen een echt jah zeg maar bewust zijn en beter denkvermogen dan dieren.. verliefd zijn hebben dieren ook maar dan anders..

het zit in mensen en ook dieren hun genen om een partner te zoeken.. en onderzoek ernaar doen. niemand zal een echt antwoord vinden.. want iemand zwaar gelovig zegt.. god heeft het zo gedaan ... een wetenschapper zegt het is dit .. maar uiteindelijk kan niemand een antwoord hebben waarvan iedereen zegt zo is het ...

zo worden mensen geboren .. het zit in je .

[Christiaan]

Op zondag 10 maart 2002 02:42 schreef Absolyte het volgende:

[..]

Hoe kom je aan de wijsheid dat ware liefde een gevoel is dat blijft? Kennissen, boeken, films?

Van mezelf. Ik schrijf wat ik voel. Hoe moeilijk dat ook te verwoorden is.

Nog een reply voor de posters die het hier biologisch benaderen: wordt verliefd jongens! Natuurlijk is verliefdheid het mechanisme dat gebruikt wordt om je te koppelen aan een persoon van de andere sexe. Dat is goed voor eventuele kinderen, want die kunnen rekenen op twee ouders.

Zo werkt het allemaal biologisch wel, maar de menselijke geest speelt ook een rol hoor. Het is niet alleen maar biologisch. Ik kan het het beste met een orgasme vergelijken. Lichamelijk kan die top zijn, maar als je echt liefde voelt voor diegene met wie je sex hebt, dan is het orgasme veel en veel krachtiger. Dat komt omdat je geest ook meedoet aan het 'spelletjes'.

Als je verliefd bent wordt je toch even creatief zeg. Je kunt ineens dichten als de beste en de meest romantische ideeen komen naar boven (zo als ik het ervaar). Dat komt echt niet door de hormonale mix in je bloed ofzo. Dat komt door je geest die zich ermee bezig houdt.

[Christiaan]

Op zondag 10 maart 2002 02:56 schreef Morgoth het volgende:
Mij lijkt me het een beetje raar om te zeggen dat het sowieso blijft wat jij blijkbaar nu ervaart, want dat kan je pas weten als je dood gaat, of als het toch over is.

Ok. Zit wat in. Maar een verliefdheid die ik een tijd terug gehad heb zit nog steeds met dezelfde kracht in me. Zeg maar. Ik kan er niks meer mee omdat de realiteit nu eenmaal in de weg staat (er is een ander - je kent het). Rationeel zou ik het moeten kunnen uitzetten. Dat kan niet. Wat er overblijft is een gevoel van sterke verbondenheid. Ofzoiets. Ik kan het maar moeilijk beschrijven.

Het is het mooiste dat er is. Het zit in je en je kunt het soms gewoon voelen. Het is zo helder en puur dat het je verblinden kan. Het is niet mooi omdat het mooi is...maar het is mooi omdat de gevoelens goed zijn. Je wilt het beste voor iemand, je wilt haar beschermen er voor haar zijn, etc. De hele rats. Die gevoelens zijn heel sterk en heel erg duidelijk aanwezig. Dat is wat ik ware liefde noem.

[Morgoth]

Op zondag 10 maart 2002 09:27 schreef ChristiaanVerwijs het volgende:

[..]

Ok. Zit wat in. Maar een verliefdheid die ik een tijd terug gehad heb zit nog steeds met dezelfde kracht in me. Zeg maar. Ik kan er niks meer mee omdat de realiteit nu eenmaal in de weg staat (er is een ander - je kent het). Rationeel zou ik het moeten kunnen uitzetten. Dat kan niet. Wat er overblijft is een gevoel van sterke verbondenheid. Ofzoiets. Ik kan het maar moeilijk beschrijven.

Het is het mooiste dat er is. Het zit in je en je kunt het soms gewoon voelen. Het is zo helder en puur dat het je verblinden kan. Het is niet mooi omdat het mooi is...maar het is mooi omdat de gevoelens goed zijn. Je wilt het beste voor iemand, je wilt haar beschermen er voor haar zijn, etc. De hele rats. Die gevoelens zijn heel sterk en heel erg duidelijk aanwezig. Dat is wat ik ware liefde noem.

Ja, maar ik vind het wel erg gewaagd van je om te zeggen dat maar een selecte groep mensen ervaart wat jij ervaart, dit wat jij nu zegt klinkt me nou niet als iets waar ik nog nooit van gehoord heb. Dit lijkt me vrij standaard als je echt verliefd bent op iemand. Misschien zal de een het sterker ervaren dan de ander, omdat de een, een emotioneler mens is, maar dat heb je met alles. Die zal andere emoties ook weer sterker ervaren.

[Confusion]

Morgoth schreef:
Ja, maar ik vind het wel erg gewaagd van je om te zeggen dat maar een selecte groep mensen ervaart wat jij ervaart, dit wat jij nu zegt klinkt me nou niet als iets waar ik nog nooit van gehoord heb. Dit lijkt me vrij standaard als je echt verliefd bent op iemand. Misschien zal de een het sterker ervaren dan de ander, omdat de een, een emotioneler mens is, maar dat heb je met alles. Die zal andere emoties ook weer sterker ervaren.

Dan ben ik in ieder geval niet standaard. In Consciousness Explained vraagt Dennett zich af of hij het mysterie van het bewustzijn wel op moet lossen, omdat dat een verlies zou kunnen zijn voor de mens -- die houden tenslotte van mysteries -- en vergelijkt dat met het verlies van "verliefdheid" door 'sophisticated people'.

Are we better or worse off for this shift in perspective? The shift is not uniform, of course. While naive adults continue to raise gothic romances to the top of the bestseller list, we sophisticated readers find we have rendered ourselves quite immune to the intended effects of such books: they make us giggle, not cry. Or if they do make us cry -- as sometimes they do, in spite of ourselves -- we are embarrassed to discover that we are still susceptible to such cheap tricks; for we cannot readily share the mind-set of the heroine who wastes away worrying about whether she has found "true love" -- as if this were some sort of distinct substance (emotional gold as opposed to emotional brass or copper). This growing up is not just in the individual. Our culture has become more sophisticated -- or at least sophistication, whatever it is worth, is more readily spread through the culture. As a result, our concepts of love changed, and with these changes come shifts in sensibility that now prevent us from having certain experiences that thrilled, devastated and energized our ancestors. [..]
It is not longer possible for sophisticated people to "fall in love" in some of the ways that were possible -- simply because they cannot believe in those ways of falling in love. It is no longer possible for me, for instance, to have a pure teenaged crush -- unless I "revert to adolescence" and in the process forget or abandon much of what I think now. Fortunately, there are other kinds of love for me to believe in, but what if there weren't? Love is one of those phenomena that depend on their concepts, to put it oversimply for the time being.

[Christiaan]

Op zondag 10 maart 2002 12:18 schreef Morgoth het volgende:

[..]

Ja, maar ik vind het wel erg gewaagd van je om te zeggen dat maar een selecte groep mensen ervaart wat jij ervaart, dit wat jij nu zegt klinkt me nou niet als iets waar ik nog nooit van gehoord heb. Dit lijkt me vrij standaard als je echt verliefd bent op iemand. Misschien zal de een het sterker ervaren dan de ander, omdat de een, een emotioneler mens is, maar dat heb je met alles. Die zal andere emoties ook weer sterker ervaren.

Eigenlijk wil ik niet suggeren dat wat ik voel 'beter' is dan dat van anderen. Dat kan en mag ik natuurlijk nooit zeggen. Liefde is niet te vergelijken omdat het zo subjectief is. Wat ik constateer is dat veel mensen denken liefde te ervaren maar geen weet hebben van wat ik zie als echte liefde.

Ik denk dat verliefdheid sterker wordt naarmate je beter begrijpt wat voor verantwoordelijkheden je daarmee verkrijgt (als de liefde 2 richtingen op gaat tenminste). Je realiseert je wat het gevoel betekent en daarom is het waardevoller en krachtiger. Als ik kijk naar sommige mensen om me heen dan zie ik iets wat zij liefde noemen maar wat ik gewoon vriendschap noem. Het stelt weinig voor naar mijn gevoel. Dan hoor je dingen als 'is dit nou alles?' van ze. Mijn eigen 'observaties' zijn dat dit toch vaak mensen zijn dit emotioneel (en dus geestelijk) niet echt volwassen zijn. Ware liefde toont zich als je geestelijk en emotioneel volwassen bent. Helaas bereiken teveel nederlanders een dergelijk niveau nooit helemaal.

De meeste W&L-ers zijn dit niveau breed en wel gepaseerd. Het uit zich in het feit dat je na gaat denken over geloof, het doel in je leven en ... wel... levensbeschouwing zeg maar. Daarom beargumenteerde ik in een voorgaande post ook dat een hogere mate van intelligentie best wel eens gekoppeld kan zijn aan een sterkere levenservaring. Nu zijn niet alle intelligente mensen emotioneel volwassen, maar ik denk dat het percentage hoger ligt dan bij Jan Doorsnee.

Als ik naar mezelf kijk is het zeker zo dat ik een emotioneel mens ben. Maar dan niet dat ik constant jank ofzo (eigenlijk veel te weinig) maar dat ik erg in contact sta met wat ik voel. Ik loop er niet omheen en probeer het ook niet rationeel weg te stoppen. Dat is denk ik emotionele volwassenheid; dat je er niet voor vlucht maar het gewoon onder ogen ziet.

[Christiaan]

Naar de quote van Dennett:

-----
It is not longer possible for sophisticated people to "fall in love" in some of the ways that were possible -- simply because they cannot believe in those ways of falling in love. It is no longer possible for me, for instance, to have a pure teenaged crush
-----

Ik ben bekend met zijn werken. Ik heb de aanpak van hem nooit heel erg gewaardeerd. En wel om de simpele reden dat er te weinig waarde wordt gehecht aan emoties. Hij stelt dat als je begrijpt hoe liefde werkt het ook niet interessant meer is (of in ieder geval voor bepaalde vormen - zoals de 'teenage crush').

Dat vind ik een beetje flauw. Het is volgens mij meer een excuus om je emoties maar niet meer onder ogen te zien. "Ik snap waar ze vandaan komen - dus hoef ik ze niet onder ogen komen". Alhoewel emoties het gevolg zijn van een complexe psychologische en fysiologische huishouding is het te makkelijk om dan maar te zeggen dat als je liefde kunt 'verklaren' je liefde ook niet als waardevolle schat kunt houden.

Ik lees ook vreselijk veel over psychologie (mag wel als ik het studeer) en wat dat betreft kan ik ook zeggen dat ik 'snap' waar mijn eigen verliefdheden vandaan komen. Liefde is gebaseerd op het vinden in de ander van iets wat je zelf niet hebt maar wel zou willen hebben. Betekent dat dan dat ik er minder waarde aan hecht? nee. helemaal niet. Eerder andersom. Ik ben er door gefascineerd.

[Verwijderd]

Op woensdag 13 februari 2002 00:07 schreef Yoozd het volgende:

[..]

Verliefdheid is zowiezo een chemische reaktie in je hersenen. Aangezien onze voortplantingsdrift nogal groot is, is verliefdheid het vinden van de, op dat moment, perfecte partner.

onze voortplantings drift heeft niet veel met verliefdheid te maken maar met onze intilligentie.
Hoe intilligenter een dier hoe meer ze neuken.
Waarom zou je iets wat lekker is niet herhalen.
Apen houden bv de hele dag orgies. Jongjes neuken hun ma en ze houden triotjes.
Waarom denk je dat een hond tegen je been aan rijd? Omdat ie weet dat neuken een lekker gevoel geeft doet ie het gewoon vaker.
Alleen een rat of iets dergelijks is te dom daarvoor die kan het verband tussen neuken en lekker niet leggen die neukt gewoon omdat die op dat niveau verliefd wordt.

[Verwijderd]

er zijn 3 verschillende dingen te onderschieden.
-verliefdheid
-liefde
-lust

deze zijn allemaal verschillend maar worden vaak door elkaar gehaald.
- je bent verliefd op je vriendin of vrouw
- je houdt van je moeder of vader
- je KAN opgewonden worden als je in de metro zit en je ziet een blond wijf met cup c met alleen een topje aan die voor over bukt en de string er 2 meter uitsteekt. ja het is wel zo!

Men is er nog niet precies achter wat verliefdheid veroorzaakt maar er zijn wel verschillende theorien.

Vrouwen vinden symetrische mannen aantrekkelijker.
Als een vrouw sex heeft met een symetrische man dan krijgt ze makkelijker en sneller een orgasme.
Als een vrouw een orgasme krijgt dan komt er eenzelfde stof vrij die er vrij komt als een vrouw een baby borst voeding krijgt. Het zorgt ervoor dat ze een band krijgt met diegene.
Dus.. zorg dat ze een orgasme krijgt

Een vrouw weet vanzichzelf niet wanneer er een eisprong plaatsvindt. Maar een vrouw is wel degelijk "geiler" noem ik het dan maar als ze een eisprong heeft.
Als je 3 mannen 3 nachten laat slapen in een t-shirt en er dan 3 vrouwen aan laat ruiken zullen ze allemaal zeggen, als ze een eisprong zitten, dat het t-shirt van de meest symetrische man het lekkerst ( of het minst viets ) ruikt.

In zweet en vaginaal vocht zit ook een stof waarvan een man meer zin in sex krijgt. Hoeren doen daarom soms ook wel vaginaal vocht achter hun oren.
( dit heeft natuurlijk nix met liefde te maken maar met lust. )

[Verwijderd]

You bet! Dus apen zijn intelligenter dan mensen, omdat ze meer sex bedrijven?

[Verwijderd]

Op zondag 10 maart 2002 15:39 schreef Absolyte het volgende:
You bet! Dus apen zijn intelligenter dan mensen, omdat ze meer sex bedrijven?

nee hoe intilligenter een wezen is hoe meer sex het bedrijft. Wij houden toch ook orgies en gebruiken sex speeltjes?

Uit enqeutes is gebleken dat mensen die een hoge functie hebben binnen een bedrijf vaker perversere ideen hebben dan laagopgeleide mensen.
Dus hoe intilligenter hoe vaker je sex (wil) bedrijven want waarom zou je iets wat lekker is niet herhalen. Alleen in onze cultuur is het zo dat sex iets is waar je je voor schaamd. Dus daarom is het neit een groot neuk festijn.
Maar dit verrandert wel, er komen steeds meer sexshops en porno films etc.

[Christiaan]

Dit is allemaal lust. Het voegt weinig toe aan de discussie over liefde...

[Morgoth]

Op zondag 10 maart 2002 15:44 schreef Capitol_Gee het volgende:

[..]

nee hoe intilligenter een wezen is hoe meer sex het bedrijft. Wij houden toch ook orgies en gebruiken sex speeltjes?

Nou, ik ken zat mensen die geen orgies houden... en jij zegt dat de apen heel de dag door orgies en sex hebben. Dat lijkt me vaker dan de gemiddelde mens, en daarom kan ik daaruit concluderen dat jij zegt dat apen int<font size=10>e</font size=10>lligenter zijn.

[Confusion]

ChristiaanVerwijs schreef:
Ik ben bekend met zijn werken. Ik heb de aanpak van hem nooit heel erg gewaardeerd. En wel om de simpele reden dat er te weinig waarde wordt gehecht aan emoties. Hij stelt dat als je begrijpt hoe liefde werkt het ook niet interessant meer is (of in ieder geval voor bepaalde vormen - zoals de 'teenage crush').

Dat vind ik een beetje flauw. Het is volgens mij meer een excuus om je emoties maar niet meer onder ogen te zien. "Ik snap waar ze vandaan komen - dus hoef ik ze niet onder ogen komen". Alhoewel emoties het gevolg zijn van een complexe psychologische en fysiologische huishouding is het te makkelijk om dan maar te zeggen dat als je liefde kunt 'verklaren' je liefde ook niet als waardevolle schat kunt houden.

Hiermee doe je het bestaan van mensen als mij tekort. Toen ik Dennett onder ogen kreeg was ik blij dat ik eindelijk eens iemand andere hoorde vertellen en begrijpen hoe ik me al jaren voelde. En dan drukt Dennett het nog zwak uit. Je reactie: "Het is een excuus om je emoties maar niet meer onder ogen te hoeven zien" doet absoluut onrecht aan iemand als mij. Die emoties zijn er gewoon niet. Het is bepaald niet makkelijk afwijkend te zijn, maar al helemaal niet als iedereen je constant vertelt 'dat je wel iets zal onderdrukken' en dat je 'je emoties moet toelaten'. Afwijkingen op psychisch vlak worden nog steeds niet getolereerd; als je daar afwijkt, "dan zal je vast iets kunnen doen om net zo als de rest te worden".

Ik lees ook vreselijk veel over psychologie (mag wel als ik het studeer) en wat dat betreft kan ik ook zeggen dat ik 'snap' waar mijn eigen verliefdheden vandaan komen. Liefde is gebaseerd op het vinden in de ander van iets wat je zelf niet hebt maar wel zou willen hebben. Betekent dat dan dat ik er minder waarde aan hecht? nee. helemaal niet. Eerder andersom. Ik ben er door gefascineerd.

Ik heb een huisgenote die net een relatie heeft gekregen met een andere huisgenoot. Theoretisch gezien zijn ze hopeloos verliefd en je ziet hoe ze begint te stralen als hij de kamer inloopt. Toch is hun verliefdheid nu al heel anders dan de verliefdheden die ik rond 16jarige leeftijd op zag bloeien en heel anders dan verliefdheden die ik nog steeds, en ik hoop dat niemand zich hierdoor aangevallen voelt, in minder goed opgeleide groepen zie totstandkomen. Het verschil zit hem in zelf zien wat er gebeurt; er zit nu al een enorme verstandsfactor in die relatie.

[Christiaan]

Hiermee doe je het bestaan van mensen als mij tekort. Toen ik Dennett onder ogen kreeg was ik blij dat ik eindelijk eens iemand andere hoorde vertellen en begrijpen hoe ik me al jaren voelde. En dan drukt Dennett het nog zwak uit. Je reactie: "Het is een excuus om je emoties maar niet meer onder ogen te hoeven zien" doet absoluut onrecht aan iemand als mij. Die emoties zijn er gewoon niet. Het is bepaald niet makkelijk afwijkend te zijn, maar al helemaal niet als iedereen je constant vertelt 'dat je wel iets zal onderdrukken' en dat je 'je emoties moet toelaten'. Afwijkingen op psychisch vlak worden nog steeds niet getolereerd; als je daar afwijkt, "dan zal je vast iets kunnen doen om net zo als de rest te worden".

Je hebt helemaal gelijk. Misschien was ik wat te bot. Maar goed. Het is dus een feit dat jij en ik hele andere mensen zijn. Het is voor jou moeilijk om mij te begrijpen maar andersom net zo goed. Het is idd zo dat ik (maar dat komt ook de mijn sterke psychologische interesse) dat ik meteen gaan denken 'waar vlucht hij voor?'. Toch geloof ik dat je meent wat je zegt.

Er zijn idd veel mensen die emotioneel minder sterk zijn. Dat is geen enkel probleem zolang het niet te extreem is (zoals bij autistische kinderen die vaak geen greintje emotie kennen). Maar sommigen zijn zo emotioneel sterk dat ze er soms in dreigen te verdrinken. Ik geloof dat je dat vooral ziet bij mensen die suicidiaal zijn (borderline complex bijvoorbeeld). Deze mensen staan zo in contact met hun gevoelens dat ze er door overweldigd worden. Je zegt in je post dat je de emoties niet zo sterk ervaart. De vraag is natuurlijk of ze er dan ook niet zijn. Ik denk namelijk dat je ze bewust niet zo sterk ervaart, maar dat ze onbewust net zo krachtig zijn. Je gedrag wordt er toch door beinvloed. Maar goed, daar kan jij alleen op antwoorden natuurlijk.

Toch had ik het niet over mensen zoals jij toen ik zei dat ik het makkelijk vind om emoties als liefde af te doen als uit biologische en chemische processjes. Het gaat meer om de manier waarop wordt omgegaan met iets waarvan ik vind dat het cruciaal is in het leven van mensen (ook in dat van jou): de emoties. De aard van de emoties maakt ze niet waardevol.

Toch is hun verliefdheid nu al heel anders dan de verliefdheden die ik rond 16jarige leeftijd op zag bloeien en heel anders dan verliefdheden die ik nog steeds, en ik hoop dat niemand zich hierdoor aangevallen voelt, in minder goed opgeleide groepen zie totstandkomen. Het verschil zit hem in zelf zien wat er gebeurt; er zit nu al een enorme verstandsfactor in die relatie.

In principe zeg je wat ik eerder zei. Lager opgeleide groepen beschikken over het algemeen over een lagere intelligentie. In een vorige post schreef ik dat ik geloof dat een hogere intelligentie vaak (lang niet altijd) betekent dat je emotioneel ook volwassener bent. Overigens zegt een hogere emotioneel volwassenheid niks over de kracht waarmee je emoties ervaart, maar meer over hoe je je in kunt leven in de gevoelslevens van anderen.