Ineens is het zo klein dat het niet meer bestaat

[Verwijderd]

hoi, Ik me iets bedacht:

We kennen allemaal de volgende paradox wel(ben de naam kwijt): je gooit een bal, op een gegeven moment is de bal op de helf van de astand die hij af moet leggen, later weer op de helft. enz...

Maar in de praktijk berreikt de bal de muur wel.Hoewel dat volgends die theorie niet zo zal zijn. Toen bedacht ik me het volgende: een molecuul betaan uit atomen, die geloof ik uit quarks, en zo steeds kleiner, maar het heeft altijd iets massa. Zou het dan niet zo zijn dat op een gegeven moment (tegen die theorie in) de massa van het kleine deeltje toch de muur bereikt, dat het 0 word.

Als de massa steeds kleiner zou worden(de helft ofzo) zou je verwachten dat het de 0 nooit berijkt, maar dat kan volgends mij best.

[Varienaja]

Die theorie klopt gewoon niet. Daar kan je moeilijk over doen, maar gewoon simpel 'klopt niet' lijkt me handiger

Voor de duidelijkheid: die theorie zegt dus dat de bal de muur niet bereikt. Op een zeker moment T₁ is de bal op 1 meter van de muur, dan 0,5 meter op T₂, dan 0,25 op T₃ etc. Op T_oneindig is de bal dus nog steeds niet tegen de muur (2^-oneindig meter).

De zwakke plek in die theorie ligt erin dat die tijdstippen T steeds dichter op elkaar liggen, en er is geen enkel tijdstip gedefinieerd nadat de bal de muur raakt.

[Verwijderd]

Op vrijdag 08 februari 2002 21:47 schreef Varienaja het volgende:
Die theorie klopt gewoon niet. Daar kan je moeilijk over doen, maar gewoon simpel 'klopt niet' lijkt me handiger

Voor de duidelijkheid: die theorie zegt dus dat de bal de muur niet bereikt. Op een zeker moment T₁ is de bal op 1 meter van de muur, dan 0,5 meter op T₂, dan 0,25 op T₃ etc. Op T_oneindig is de bal dus nog steeds niet tegen de muur (2^-oneindig meter).

De zwakke plek in die theorie ligt erin dat die tijdstippen T steeds dichter op elkaar liggen, en er is geen enkel tijdstip gedefinieerd nadat de bal de muur raakt.

daar gaat het ook niet om. Het gaat erom dat het goed lijkt te kloppen, maar dat het toch anders in elkaar zit. Dat bedoel ik

[Verwijderd]

Ik heb hier toevallig eens een scriptie aan besteed.

We kennen allemaal de volgende paradox wel(ben de naam kwijt): je gooit een bal, op een gegeven moment is de bal op de helf van de astand die hij af moet leggen, later weer op de helft. enz...

Deze redenering lijkt dus op een asymptotische nadering tot een bepaalde waarde.

Echter, als je erbij zet dat de tijd die resteert voordat de bal de muur raakt, wordt het weer gewoon een rechte lijn door het nulpunt (0 aftandseenheden en 0 tijdseenheden van de muur verwijderd oftewel contact)

Het enige wat de eerste redenering bewijst is dat je (wiskundig gezien) een bepaalde afstand in oneindig veel delen kunt onderverdelen.

[Verwijderd]

Op zaterdag 09 februari 2002 02:02 schreef Blerk_NKK het volgende:
Ik heb hier toevallig eens een scriptie aan besteed.
[..]

Deze redenering lijkt dus op een asymptotische nadering tot een bepaalde waarde.

Echter, als je erbij zet dat de tijd die resteert voordat de bal de muur raakt, wordt het weer gewoon een rechte lijn door het nulpunt (0 aftandseenheden en 0 tijdseenheden van de muur verwijderd oftewel contact)

Het enige wat de eerste redenering bewijst is dat je (wiskundig gezien) een bepaalde afstand in oneindig veel delen kunt onderverdelen.

dat maakt helemaal niet uit. Ik bedoel dat het op het eerste gezicht lijkt te kloppen, net zoals dat alles wat kleiner word nog massa heeft, maar dat het toch anders blijkt te zijn. Dat dat misschien aan de hand is

[Verwijderd]

Het is me totaal onduidelijk waarover je het wil hebben. Stel je de paradox van Zeno aan de orde of wil je weten of of je de massa van een deeltje door deling (of splitsing)tot nul kan terugbrengen? (Er bestaat trouwens in het Nedelands een groot verschil in betekenis tussen "je bedenken = ergens op terugkomen" en "bedenken = ergens opkomen".)

[Verwijderd]

Op zaterdag 09 februari 2002 09:48 schreef Proost het volgende:
Het is me totaal onduidelijk waarover je het wil hebben. Stel je de paradox van Zeno aan de orde of wil je weten of of je de massa van een deeltje door deling (of splitsing)tot nul kan terugbrengen? (Er bestaat trouwens in het Nedelands een groot verschil in betekenis tussen "je bedenken = ergens op terugkomen" en "bedenken = ergens opkomen".)

dat je het tot 0 kan terugbrengen, ik haalde die paradox aan omdat er altijd nog wat afstand lijkt te zijn, maar dat is niet zo. Het komt miscshien vaag over, maar ik ben ook vaag

[AMDtje]

Op een gegeven moment is de afstand zo klein, dat ie even groot is als de afstand tussen de atomen in de bal zelf. Dat is te bereiken als de afstand steeds twee keer zo klein wordt. En de bal ligt dan idd tegen de muur aan.

[Diadem]

Ik snap hier niets van?

Nee, je kunt iets niet oneindig blijven delen. Op een geven moment kom je bij atomen, en dan bij protonen en neutronen, en dan tenslotte bij quarks. En dan kun je niet verder.

Maar hierover is veel informatie te vinden door even te zoeken, hier op GoT, of via google. Lijkt me niet nodig daar een thread over te openen.

slotje.