Op zondag 10 februari 2002 19:57 schreef IllegalOperation het volgende:
MIster X, je geeft drie citaten, waarvan 1 zonder bronvermelding

. Verwacht je dat ik met je in discussie ga over een verantwoorde tekstkritische interpretatie van bepaalde bijbelboeken of bijbelteksten

? Zo'n discussie lijkt mij bij voorbaat zinloos, aangezien onze uitgangspunten totaal verschillen.
Ik vind
wat er staat (meestal) belangrijker dan
waar het staat, zolang het maar een betrouwbare bron is. Het citaat is terug te vinden in
Inzicht in de Schrift, deel I, p. 1220, uitgegeven door Jehovah's Getuigen in 1995. Als jij dat een onbetrouwbare bron vind, wil ik je nog wel wat verwijzingen geven naar niet-JG-bronnen die hierover in onze lectuur worden aangehaald. Ik verwachtte absoluut geen discussie over deze bijbeltekst, maar wilde aangeven dat de vertaling die jij kennelijk gebruikt die tekst wat onduidelijk weergeeft (namelijk gebaseerd op het Latijn ipv Hebreeuws) en wilde wat achtergrondinformatie verschaffen over de betekenis van die betreffende bijbeltekst. En ja, onze uitgangspunten verschillen enigszins.
Je zegt dat "Ik zal bewijzen te zijn wat Ik zal bewijzen te zijn" iets heel anders betekent dan "Ik ben die ik ben". Volgens mij betekent het allebei zoiets als : "ik ben ik" (of x = x). Als God er echt iets mee bedoeld had, dan had hij het toch best wat duidelijker kunnen zeggen?

Ik ga ervan uit dat God altijd duidelijk is. En dat Mozes en de joden uit de oudheid derhalve begrepen. 'Ik ben Ik' is heel logisch, maar zo'n titel onderscheid God niet van mensen, of wiskundige stellingen, en dat is over het algemeen wel het doel van een titel.
"IK ZAL BEWIJZEN TE ZIJN" betekende destijds iig dat hij zich aan de omstandigheden van zijn volk kon aanpassen en dat, ongeacht wat hij ook ter wille van zijn volk en in overeenstemming met zijn voornemen moest worden of bewijzen te zijn, hij dat kon en zou worden of bewijzen te zijn. Hij kon en zou met succes aan elke situatie het hoofd bieden. Door deze uitdrukking te gebruiken, sprak hij dus niet over zijn zelfbestaan, over het feit dat hij eeuwig was.
Jij hangt blijkbaar een nogal letterlijke interpretatie van de Bijbel aan. Daarom passen die uitspraken van Jeremia zo goed in je straatje.
Misschien, maar lang niet altijd. Ik had trouwens ook andere bijbelteksten kunnen gebruiken. Het was een reactie op jou bewering: "In de bijbel wordt juist ook vaak de nadruk gelegd op de onkenbaarheid van God." En aan de hand van de bijbel wilde ik het tegendeel laten zien, namelijk dat de joden het heel erg belangrijk vonden om God te leren kennen en dat God dat zelf ook aan de joden had laten weten.
Eigenlijk zeg je: "Kijk, Jeremia zegt het, dus het is zo".
Ja, zo mag je dat wel opvatten.
Daarmee ga je helemaal voorbij aan het tijd- en contextgebonden karakter van elke uitspraak, dus ook van bijbelteksten.
Daaraan ga ik niet voorbij. Uit de
helebijbel maak ik op dat God gekend wil worden. Eén voorbeeld daarvan vinden we terug in Jeremia, die jou bewering iig niet onderschrijft.
Als je jouw benadering ten aanzien van de Bijbel consequent toepast, kom je op de vreemdste resultaten uit. En dat kan nooit Gods bedoeling zijn

.
Oh ja? Ben erg benieuwd. Maar dan niet in dit topic. Ik nodig je hartelijk uit om hier een nieuw topic over te openen.
Een letterlijke bijbelinterpretatie is alleen mogelijk bij uitschakeling van het kritisch vermogen waarmee onze Schepper ons zo rijkelijk bedeeld heeft

(misschien jou ook wel MIster X

, probeer eens!).
Ik ben behoorlijk kritisch hoor, als ik dat nodig vind.
Een letterlijke bijbelinterpretatie leidt er onveranderlijk toe dat de "gelovige" zich tegen de meest voor de hand liggende bezwaren en kritiek moet verdedigen.
"Wij werpen redeneringen omver en elke hoogte die wordt opgericht tegen de kennis van God; en wij brengen elke gedachte in gevangenschap ten einde ze gehoorzaam te maken aan de Christus." (2 Korinthiërs 10:5)
En hij kan dat alleen nog maar doen door nog meer bijbelcitaten te geven. En nooit door zelf eens een intelligente opmerking te maken

.

Heb ik nog nooit een intelligente opmerking gemaakt?
Wij proberen Gods gedachten te denken, niet die van mensen. De gevolgen daarvan zien we in de wereld om ons heen. Ah, er zijn ook oorlogen gevoerd door religieuze mensen? Die dachten dan blijkbaar niet Gods gedachten (door Jezus verwoord): 'Allen die naar het zwaard grijpen, zullen door het zwaard vergaan'.
Zo ontstaat er een soort loopgravenoorlog, waaruit de "gelovige" eigenlijk altijd een beetje als een -excusez le mot- domme lul te voorschijn komt: hij redt het immers niet op eigen kracht, maar zit voortdurend in Gods Handleiding

te spieken om toch maar een gevat antwoord te kunnen geven

.
Om je uitspraak te bevestigen: "Deze dingen spreken wij ook, niet met woorden die door menselijke wijsheid worden geleerd, maar met woorden die door de geest worden geleerd, daar wij geestelijke zaken met geestelijke woorden combineren." (1 Korinthiërs 2:13)
Derhalve kan ik jou, MIster X, met betrekking tot Sandalfs goddeloze uitspraken maar 1 advies geven: volg de aanpak van IllegalOperation, bekeer je (praise the Lord) en veeg de vloer aan met allerlei onzin, inclusief die van jezelf en je geloofsgenoten

.
Ben jij bekeerd? Tot wat? Tot iets waarvan je zelf zegt dat je het niet kunt beschrijven cq bevatten? Om Sandalf aan te halen:
Op zondag 10 februari 2002 14:53 schreef Sandalf het volgende:
Toch vind ik het vreemd dat gelovigen er zomaar genoegen mee nemen om te geloven in een God waarover je niets kan weten, maar het is natuurlijk hun goed recht.
We zijn nu trouwens heel offtopic bezig, zonde van Sandalfs stuk.

Sorry Sandalf