psycho-analisme en de genezende psychologie

[paknaald]

Deze haal ik uit een andere tread, en is een quote van DrStrange:

Eigenlijk is je hele tekst een beetje naief (no offense), zoals gezegd behoorlijk moralistisch en in z'n onbeperkte psychische projectie van jezelf voer voor psychoanalisten.

Nu wil ik het psycho-analisme eens aansneiden. Zie de topic-titel.

Ik zou de psycho-analisme willen zien in de lijn begonnen door Freud , vervolgd door Lacan en tegenwoordig verguisd door velen. De psychologie wil ik zien als de huidige leer, als m.i. gegeven aan de universiteiten, en vooral op de beroeps-praktijk als psycholoog gerichte vak.

De volgende stellingen wil ik lanceren,
"I De psycho-analyse als niet-wetenschappelijk, niet-naturalistische wijsgerige stroming moet niet de pretentie hebben om in de beroepspraktijk tot genezing te komen. Het is te beklemmend om mensen, als psychisme, alleen op hun seksuele relatie met hun ouders te beoordelen.
II Een psycholoog is meer een luisterend oor dan een werkelijke arts, die minder verstand heeft van neuroses dan hij denkt."

Dit zie ik als van twee kanten destructief te werk gaan

[Confusion]

De eerste stelling is te sterk. Bovendien doet zij de psycho-analyse te kort. Voor de psycho-analyse an sich geldt de stelling wel, maar voor de inzichten die Freud ons gebracht heeft zeker niet. Psycho-analyse kan heel waardevol zijn bij het helpen van mensen; zij is echter niet het enige hulpmiddel en er moet niet enkel op de conclusies van de psycho-analyse vertrouwd worden.

De tweede stelling begrijp ik niet. Huidige psychologen zijn specialisten in het analyseren en aanpassen van patronen van menselijk gedrag. Heeft dat gedrag een lichamelijke oorzaak, dan worden er psychiaters bij de behandeling betrokken. Psychologen worden geacht mensen naar psychiaters door te kunnen verwijzen en moeten dus onder andere de grote lijn van een psychose/neurose kunnen zien. De stelling is te beperkt door alleen over neurosen te spreken.

[Verwijderd]

ad 1) In de beroepspraktijk van de psychotherapie is nog altijd geen 'wetenschappelijke' methode bedacht die alle voorkomende problemen bij alle mensen langs dezelfde weg oplost. Deze formulering alleen al doet vermoeden dat zo'n methode er niet zal komen: Het menselijk gedrag is op het fenomenologische niveau veel te complex.

Dit neemt niet weg dat de psychoanalyse bepaalde personen geholpen kan hebben. En evenmin dat Freud met zijn theorieen - die door hem weliswaar ten onrechte als wetenschappelijk werden beschouwd - ons nieuwe inzichten in het menselijk gedrag heeft verschaft. Belangrijkste is mi dat ook kinderen seksuele aktivitetien ontplooien

ad2) Het lijkt mij itt wat Fused beweert, wel nuttig om deze stelling te beperken tot neuroses: Mensen met psychotische klachten komen doorgaan direct bij de psychiater terecht, of via een psycholoog die z'n DSM erop naslaat.
Een (klinisch) psycholoog heeft wellicht minder verstand van neuroses dan hij zelf denkt, maar er zijn geen specialismen die zich er meer in verdiepen, dus ook geen mensen die er beroepsmatig meer van weten dan de gespecialiseerde klinisch psycholoog

[paknaald]

Ik vind het echt koel dat julie deze dingen weten! Zijn jullie toevallig geinteresseerd in wijsgerige matters? Voor een fysicus en een journalist zijn jullie echt 'into' deze zaken! Ik hoop bij mijn duizendste post (naast afgestudeerd) ook zo te kunnen schrijven!
**respect**

[Confusion]

DrStrange schreef:
ad2) Het lijkt mij itt wat Fused beweert, wel nuttig om deze stelling te beperken tot neuroses: Mensen met psychotische klachten komen doorgaan direct bij de psychiater terecht, of via een psycholoog die z'n DSM erop naslaat.

Mensen met zowel neurosen als psychosen als alle andere 'afwijkingen' die niet onder die twee vallen (en dat zijn er nogal wat) komen vaak in eerste instantie bij een psycholoog (wat bijvoorbeeld ook een sociaal werker kan zijn; RIAGG psychologen hebben bijvoorbeeld niet noodzakelijk psychologie gestudeerd) terecht.

[Verwijderd]

Mensen met psychotische klachten komen doorgaan direct bij de psychiater terecht, of via een psycholoog die z'n DSM erop naslaat.

En mensen worden in de praktijk na vermindering van de directe psychotische klachten (door bijvoorbeeld gebruik van medicatie) weer terug/door verwezen naar de psycholoog of sociaal werker. Een psychiatrische klacht kan niet lauter en alleen medisch benaderd worden omdat onderliggende psychische (persoons)structuren een rol spelen in het ziektebeeld. De psycholoog zou juist de aangewezen persoon zijn de patient te behandelen en kan de psycho-analyse als hulpmiddel dienen. Maar, zoals Fused al opmerkte, moet de psycho-analyse niet gezien worden als 'het' hulpmiddel waarop de behandeling gestoeld is.

Persoonlijk gaat mijn voorkeur zo-wie-zo meer richting de RET.