Wat zit er tussen digitale "1-en" en "0-en" ?

[Verwijderd]

Ik wil eerst even zeggen dat ik totaal geen verstand heb van elektrotechniek. Ik ben namelijk monteur aan verpakkingsmachines van medicijnen en alleen op W-gebied.

In de nachtdienst 2 weken geleden hadden we een vage discusie. Hierbij vroeg ik mij het volgende af:

In de digitale techniek bestaan alleen maar 1-en en 0-en. Het komt ook wel eens voor dat een datareeks uit achtereenvolgens vier 0-en of drie 1-en bestaat. Hoe weet het apparaat, of hoe het dan ook heet, nou dat het vier afzonderlijke 0-en zijn en niet een lange "0"?

Mijn stelling luid eigenlijk: Er is meer dan alleen eenen en nullen. Er is iets dat een reeks dezelfde pulsen van elkaar scheid. wie weet wat dat is?

[Verwijderd]

Met bits worden er meestal pakketjes gegevens verstuurd. Om 1 byte (8 bits dus) te versturen over een seriele kabel zijn 12 bits nodig.

start-bit, 8 data-bits, parity bit, 2 stopbits

lees hier meer

[Devil]

Als je het systeem zo programmeert dat elke puls een bepaalde lengte heeft, dan kan je precies uitrekeken hoeveel pulsen er verstuurd zijn. Stel dat een puls 1ms duurt en je wilt 10 enen sturen dan stuur je gewoon een puls van 10ms.

[Verwijderd]

Je moet in het apparaat ook maken wanneer iets een 0 is en wanneer een 1. Stel 5 Volt is 1 en 0 Volt is 0. Dan moet je nog bepalen wanneer een volt begint of ophoudt. Dit kun je met tijd doen 1ms is 1 bit. Of met een ander signaal waarmee je aangeeft dat de bit is afgelopen.

[Verwijderd]

Aha dus tijd is eigenlijk de schijding tussen de pulsen? En ik had er eigenlijk ook nooit bij stil gestaan dat een 1 of een nul ook echt bestaat. Dit dmv een spanning of geen spanning. Klinkt heel erg logisch! Makkelijk te begrijpen voor een W-er Hartstikke bedankt!

[Verwijderd]

Op woensdag 23 januari 2002 22:51 schreef noki_JA het volgende:
W-er

Misschien een domme vraag van mij, maar wat is ook alweer een W-er?

[Verwijderd]

Er wordt altijd eerst een soort van synchronisatie/protocol afspraak gemaakt die bepaalt wat de snelheid van verzenden en ontvangen gaat worden.

Er zijn boeken die dit duidelijk uitleggen.

[Commander Zulu]

En als je zonder klok werkt kan je de tijd coderen in de bits. Het protocol over UTP netwerken werkt zo: voor elke 4 bits data worden 5 bits over de kabel verzonden, zodat er genoeg afwisseling is tussen 0 en 1. Daardoor kan er nooit een reeks van 4x 0 onstaan en weet de ontvanger precies wanneer een bit begint en ophoudt.

[Wirf]

Dr is ook Manchester encoding. Bij die encodering word een bit niet gerepresenteerd door een hoge of een lage spanning, maar door de overgang van hoog naar laag of van laag naar hoog. Op die manier heb je altijd een manier om je klokken synchroon te houden, want voor elke bit is er minstens een signaalverandering.

bijv. 5 nul-bits wordt dus: hoog-laag hoog-laag hoog-laag hoog-laag hoog-laag

Ethernet werkt zo bijvoorbeeld, want om twee klokken synchroon te houden over zulke afstanden is veel te duur.

[Verwijderd]

Binnen een apparaat zelf worden volgens mij geen bits verzonden. In het apparaat zit een schakeling die afhankelijk van een aantal ingangen bepaalde waardes krijgt aan de uitgangen van de schakeling.

Uiteraard wordt er wel informatie verzonden, bijvoorbeeld tussen twee apparaten, maar hetgeen daadwerkelijk verzonden wordt kan volgens mij zo'n beetje van alles zijn. Zolang je maar aan de ene kant iets hebt met een aantal ingangen dat die ingangen omzet naar een of ander signaal en aan de andere kant iets hebt dat dit signaal weer terugzet in een aantal uitgangen, zodat de uitgangen van de ontvanger gelijk zijn aan de ingangen van de verzender.

Dit signaal hoeft volgens mij niet noodzakelijk een electrisch signaal te zijn.
Dat kan natuurlijk wel en dan kan je, zoals genoemd, tijd gebruiken om de verschillende bits uit elkaar te houden; of zoals je zelf al een beetje bedacht had met een soort van derde puls die tussen de pulsen van 1-en en 0-en in komt. En er zijn misschien nog veel meer mogelijkheden.

[Vaughn]

Op woensdag 23 januari 2002 23:45 vroeg zich het volgende af:

[..]

Misschien een domme vraag van mij, maar wat is ook alweer een W-er?

Werktuigbouwkundige?

[Verwijderd]

Klopt Spawn (stadsgenoot), een W-er houd zich met mechanica bezig

[Verwijderd]

Ik meen ergens gehoord te hebben dat een 0 niet echt een 0 is. Dus dat je 1, 0 en geen signaal kan hebben. Dus een 0 zou ook een bepaalde 'lage' spanning hebben. Weet iemand hier iets meer over?

[Verwijderd]

Op donderdag 24 januari 2002 17:21 schreef TweakFreaker het volgende:
Ik meen ergens gehoord te hebben dat een 0 niet echt een 0 is. Dus dat je 1, 0 en geen signaal kan hebben. Dus een 0 zou ook een bepaalde 'lage' spanning hebben. Weet iemand hier iets meer over?

Da's de draaggolf of zoiets

[Verwijderd]

Er zijn verschillende normen op dit gebiedt. (Wat nou '1' is en wat '0' is)

De TTL-norm. (Transistor Transistor Logic)
"FALSE" of "0" loopt van 0 Volt tot 1 Volt
"TRUE" of "1" loopt van 2.5 Volt tot 5 Volt

De CMOS-norm. (Complementairy Metal Oxide Semiconductor)
"FALSE" of "0" loopt van 0 Volt tot 4 Volt
"TRUE" of "1" loopt van 8 Volt tot 12 Volt

[Verwijderd]

Damn, er zijn dus ook nog verschillende manieren om enen en nullen van elkaar te onderschijden. maar ja zo zijn er ook weer verschillende mannieren om een continue draaiende beweging over te zetten in een getakte beweging.

[Bl@ckbird]

Er zijn veel verschillende manieren van coderen. Elke manier heeft z'n eigen doel.. Bijv om de gemiddelde spanning over een draad 0V te houden, om niet meer dan 4 x een nul achter elkaar te versturen, enz.

Binnen chips heb je meestal een clock om het zaakje synchroon te laten lopen. De data (bits) worden op de overgang van 0-->1 doorgestuurd. (kan ook van 0<--1)

Daarnaast is het zo dat een bit er niet altijd als een blokje eruit ziet. Als de bit lang onderweg is, dan vervormd de bit en gaat meer op een positive golf lijken.
Of meerdere bits gaan 1 bit vormen. Vandaar dat er een maximale lengte is, waarover de data kan versturen.

De codering hoeft niet alleen in 2 waarden te zijn. Meerdere niveau's zijn ook mogelijk. Analoge modems varieren bijv. de spanningshoogte, fase en frequentie.
Modems passen ook de benodigde bandbreedte aan; blokspanningen worden omgezet in vloeiende golven. Je krijgt dan minder verstoringen. (de data lijkt dan meer op spraak)