Wat is nu de 'bedoeling' van al hetgene waarmee we ons dagelijks bezighouden? Ieder mens doet wel 1001 dingen op een dag, maar waar draait het nu werkelijk om? Laten we het vanaf nu eens vanuit een ander -primitief- perspectief bekijken. Ieder individu is ingesteld om aan z'n eigen behoeften te voldoen (overleven en voortplanten) en alles wat we doen staat in het teken daarvan. Alles wat we doen (studeren, werken, huishouden,...) heeft als doel onszelf en onze nakomelingen in een stabiele, veilige en toekomstzekere omgeving succesvol te kunnen laten opgroeien. Al onze sociale contacten hebben enkele fundamentele doelen: sterk staan in de groep en als het ware een arsenaal aan potentieel toekomstige partners aanleggen.
Kijk maar eens naar een documentaire over een dierenkolonie. Het sociaal gedrag is noodzakelijk voor een individu om territoria te kunnen afbakenen en ook omdat het altijd noodzakelijk kan zijn dat iemand jouw kant kiest als je gezondheid/leven in gevaar komt. Het klinkt misschien egoïstisch, maar bijna alles wat we doen is in eigenbelang, ook al doen we iets voor een ander. Dat is bij alle mensen en dieren zo, bij mensen is het alleen beter gecamoufleerd dan bij dieren.
Nogmaals: bekijk het elementair. Door het vuur gaan voor een partner is gewoon met de bedoeling om er goed mee te blijven staan, omdat je die persoon nodig hebt om je voort te planten. Als je iemand ziet, denk je niet: 'nu wil ik die man of vrouw eens voortplanten'. Neen, je wilt enkel en alleen jezelf voortplanten en daarom moet je maar gaan 'slijmen' bij die persoon. Van jezelf ben je altijd zeker, van die partner niet. Wat dan met 'aardig zijn voor iemand anders'? Dat is om beter te staan in de groep. Dan kan je beter integreren en je meer permitteren -> dan sta je sterker in die groep en gaan potentiële rivalen respect tonen voor jou -> dan heb je meer macht -> dan heb je meer kans op succesvolle overleving en voortplanting. Zo gaat het altijd, dat is dan ook je belangrijkste opdracht in het leven. Het zij zo...
Hierbij kan je je natuurlijk ook de vraag stellen: Waarom? Ik denk dat niemand het antwoord weet gewoon om de reden dat er geen antwoord is. Hierbij hetzelfde antwoord als bij Het Universum.
Dus eigenlijk blijft het allemaal om het even hoeveel moeite je doet in het leven. Eens moet je toch alles achterlaten. Bill Gates bvb. zal geen dollar meenemen in zijn graf en de allergelukkigste mens zal zijn beste ervaringen nooit eeuwig kunnen koesteren. Anderzijds kan je natuurlijk ook denken: 'voor de korte tijd dat we hier doorbrengen kunnen we er maar het beste van maken' of 'je bent hier slechts één maal, dus kan je het beter goed doen'. Maar gelijk hoe, 't leven is zoals een ongeneeslijke ziekte en de dood is onvermijdelijk. We zijn nu éénmaal geboren in een lichaam en geest die geprogrammeerd zijn om te doen waarvoor het 'geprogrammeerd' is en daarin zitten we gevangen. Eigenlijk is dat dom; het leven is op een punt gekomen dat het beseft dat het nutteloos is en toch zit ieder individu gevangen in een denkwereld die ons ertoe aanzet dingen te doen die toch geen zin hebben, terwijl we wel beter weten...
Omtrent de evolutie van het Heelal zijn nog vele raadsels. Over het ontstaan van ons Heelal zijn wetenschappers het al eens: Dit proces wordt bewezen met de fameuze Big-Bang theorie. Die 'zegt' het volgende: Alles is ontstaan uit één enkel punt; het kosmische ei. Alles wat we vandaag kunnen waarnemen (en zelfs niet kunnen waarnemen omdat het te ver of anti-materie is) is ontstaan uit een punt dat in het ganse begin (± 15 miljard jaar geleden) uiterst dicht en heet was. Het was samengesteld uit materie, anti-materie en gamma-fotonen met een zeer hoge energie.
Over het einde van het Heelal zijn we het nog helemaal niet eens. De Big-Crunch theorie is één van de mogelijkheden. Een andere theorie is de Steady-State theorie. De Big-Crunch is het tegenovergestelde van de Big-Bang. Het gaat er gewoon op aankomen welke kracht het gaat winnen van de ander. Ofwel is de expansiekracht van het Heelal niet zo sterk als de gravitatiekracht ervan, dan wint de Big-Crunch theorie, anders is de Steady-State theorie van kracht. Over het einde van het Heelal is er ook nog een theorie die zegt dat het exponentieel uitzet.
Tot daar de wetenschap. Als je het vanuit filosofisch standpunt bekijkt (ons standpunt - standpunt van het leven), dan zijn beide theorieën geen verfrissende gedachte. Bij de Big-Crunch gaat het Heelal dat zoveel miljarden jaren geëvolueerd is gewoon verloren in hetzelfde puntje als waaruit het ontstaan is. Nog 'griezeliger' is de Steady-State theorie; als deze theorie van toepassing is, dan gaat ons Heelal uiteindelijk stoppen met uitzetten en verstenen tot een compleet duistere, levenloze en onbeweeglijke massa. Verder zijn er nog andere theorieën zoals het bestaan van verschillende Universa naast elkaar. Maar deze zijn allen weerlegd door iemand die tot nog toe het dichtst van al bij de oplossing van de ware aard van het Heelal is gekomen, Stephen Hawking, Over die theorie(ën) zijn veel boeken te schrijven gevuld met talloze formules en berekeningen, maar daar gaan we het hier niet over hebben. 't Zou immers te ingewikkeld worden.
De ware aard van Het Heelal is nog niet helemaal duidelijk, maar in de komende jaren zou er weleens een allesomvattende theorie uit de bus kunnen komen. Het zou natuurlijk ook kunnen dat we de laatste raadsels net niet kunnen uitdiepen omdat ze te ingewikkeld zijn (voor mensen) om te begrijpen. Maar stel nu dat we de ware aard van het Heelal kennen, dan nog is er geen antwoord op de vraag wat de bedoeling is. Waarom is alles hier? Met welke bedoeling? Is er wel een bedoeling? Hierop heeft nog niemand een antwoord gevonden. En ik denk - en dat is dan mijn bescheiden mening - dat dat komt omdat er simpelweg geen bedoeling is. Het is er gewoon gekomen; zonder nut, zonder bedoeling.
Wij mensen zitten altijd maar te zoeken naar dingen zoals bedoeling, nut, reden, het waarom... Volgens mij hebben deze termen geen inhoud. De mens heeft deze begrippen uitgevonden omdat hij denkt dat hij een bedoeling heeft, net zoals het andere leven in ons Heelal. Die bedoeling zou dan twee dingen inhouden: overleven en voortplanten. En we doen dat dan ook met z'n allen, maar we weten zelf niet waarom. Dus eigenlijk doen we alles zonder reden. We denken alleen dat we reden hebben daarvoor, dat dat een bedoeling heeft, want anders zou het leven uitsterven. Vanuit het standpunt van het leven is het belangrijk te doen wat we doen. Maar als je het globaal bekijkt, wanneer je even geen rekening houdt met onze instincten en onze normale denkwereld opzij zet, kom je wel tot het inzicht dat alles nutteloos is. Trouwens, wat houdt onze denkwereld in? Tenslotte is ook die beïnvloed door ons instinct, en ons instinct zal die invloed altijd hebben. Mocht dit niet meer het geval zijn, dan zouden we binnen de kortste keren gewoon koelbloedig kunnen beslissen om gezamenlijk uit te sterven. Het klinkt misschien raar, maar dan zouden we alles heel rationeel kunnen bekijken en beseffen dat waarmee we bezig zijn helemaal geen nut heeft. Toch kunnen we dit nu ook reeds beseffen. Dan komen we misschien wel tot een onnatuurlijk denkpatroon, maar wel een realistisch, en daar zijn we toch allen naar op zoek, hé.
Dus volgens mij is de stand van zaken het volgende: Alles (inclusief het leven) is er zonder bedoeling. Het leven denkt dat het wél een reden heeft van bestaan, maar dat is slechts een drogbeeld omdat een levend wezen constant 'onder invloed' is van zijn hersenen en alles bekijkt vanuit individueel standpunt, vanuit het domein waarbinnen het bestaat, en dat domein is immens klein, zowel in ruimte als in tijd. Dus wij mensen kunnen onze beperkte (bijna bekrompen) visie niet veralgemenen om een allesomvattende theorie te vinden voor het Heelal, want dan zijn we verkeerd bezig. Zolang alles objectief bekeken wordt is er geen probleem, maar dan moeten we niet afkomen met dingen zoals 'nut' en 'bedoeling', want die is er niet. Die woorden kent het Universum niet.
Kijk maar eens naar een documentaire over een dierenkolonie. Het sociaal gedrag is noodzakelijk voor een individu om territoria te kunnen afbakenen en ook omdat het altijd noodzakelijk kan zijn dat iemand jouw kant kiest als je gezondheid/leven in gevaar komt. Het klinkt misschien egoïstisch, maar bijna alles wat we doen is in eigenbelang, ook al doen we iets voor een ander. Dat is bij alle mensen en dieren zo, bij mensen is het alleen beter gecamoufleerd dan bij dieren.
Nogmaals: bekijk het elementair. Door het vuur gaan voor een partner is gewoon met de bedoeling om er goed mee te blijven staan, omdat je die persoon nodig hebt om je voort te planten. Als je iemand ziet, denk je niet: 'nu wil ik die man of vrouw eens voortplanten'. Neen, je wilt enkel en alleen jezelf voortplanten en daarom moet je maar gaan 'slijmen' bij die persoon. Van jezelf ben je altijd zeker, van die partner niet. Wat dan met 'aardig zijn voor iemand anders'? Dat is om beter te staan in de groep. Dan kan je beter integreren en je meer permitteren -> dan sta je sterker in die groep en gaan potentiële rivalen respect tonen voor jou -> dan heb je meer macht -> dan heb je meer kans op succesvolle overleving en voortplanting. Zo gaat het altijd, dat is dan ook je belangrijkste opdracht in het leven. Het zij zo...
Hierbij kan je je natuurlijk ook de vraag stellen: Waarom? Ik denk dat niemand het antwoord weet gewoon om de reden dat er geen antwoord is. Hierbij hetzelfde antwoord als bij Het Universum.
Dus eigenlijk blijft het allemaal om het even hoeveel moeite je doet in het leven. Eens moet je toch alles achterlaten. Bill Gates bvb. zal geen dollar meenemen in zijn graf en de allergelukkigste mens zal zijn beste ervaringen nooit eeuwig kunnen koesteren. Anderzijds kan je natuurlijk ook denken: 'voor de korte tijd dat we hier doorbrengen kunnen we er maar het beste van maken' of 'je bent hier slechts één maal, dus kan je het beter goed doen'. Maar gelijk hoe, 't leven is zoals een ongeneeslijke ziekte en de dood is onvermijdelijk. We zijn nu éénmaal geboren in een lichaam en geest die geprogrammeerd zijn om te doen waarvoor het 'geprogrammeerd' is en daarin zitten we gevangen. Eigenlijk is dat dom; het leven is op een punt gekomen dat het beseft dat het nutteloos is en toch zit ieder individu gevangen in een denkwereld die ons ertoe aanzet dingen te doen die toch geen zin hebben, terwijl we wel beter weten...
Omtrent de evolutie van het Heelal zijn nog vele raadsels. Over het ontstaan van ons Heelal zijn wetenschappers het al eens: Dit proces wordt bewezen met de fameuze Big-Bang theorie. Die 'zegt' het volgende: Alles is ontstaan uit één enkel punt; het kosmische ei. Alles wat we vandaag kunnen waarnemen (en zelfs niet kunnen waarnemen omdat het te ver of anti-materie is) is ontstaan uit een punt dat in het ganse begin (± 15 miljard jaar geleden) uiterst dicht en heet was. Het was samengesteld uit materie, anti-materie en gamma-fotonen met een zeer hoge energie.
Over het einde van het Heelal zijn we het nog helemaal niet eens. De Big-Crunch theorie is één van de mogelijkheden. Een andere theorie is de Steady-State theorie. De Big-Crunch is het tegenovergestelde van de Big-Bang. Het gaat er gewoon op aankomen welke kracht het gaat winnen van de ander. Ofwel is de expansiekracht van het Heelal niet zo sterk als de gravitatiekracht ervan, dan wint de Big-Crunch theorie, anders is de Steady-State theorie van kracht. Over het einde van het Heelal is er ook nog een theorie die zegt dat het exponentieel uitzet.
Tot daar de wetenschap. Als je het vanuit filosofisch standpunt bekijkt (ons standpunt - standpunt van het leven), dan zijn beide theorieën geen verfrissende gedachte. Bij de Big-Crunch gaat het Heelal dat zoveel miljarden jaren geëvolueerd is gewoon verloren in hetzelfde puntje als waaruit het ontstaan is. Nog 'griezeliger' is de Steady-State theorie; als deze theorie van toepassing is, dan gaat ons Heelal uiteindelijk stoppen met uitzetten en verstenen tot een compleet duistere, levenloze en onbeweeglijke massa. Verder zijn er nog andere theorieën zoals het bestaan van verschillende Universa naast elkaar. Maar deze zijn allen weerlegd door iemand die tot nog toe het dichtst van al bij de oplossing van de ware aard van het Heelal is gekomen, Stephen Hawking, Over die theorie(ën) zijn veel boeken te schrijven gevuld met talloze formules en berekeningen, maar daar gaan we het hier niet over hebben. 't Zou immers te ingewikkeld worden.
De ware aard van Het Heelal is nog niet helemaal duidelijk, maar in de komende jaren zou er weleens een allesomvattende theorie uit de bus kunnen komen. Het zou natuurlijk ook kunnen dat we de laatste raadsels net niet kunnen uitdiepen omdat ze te ingewikkeld zijn (voor mensen) om te begrijpen. Maar stel nu dat we de ware aard van het Heelal kennen, dan nog is er geen antwoord op de vraag wat de bedoeling is. Waarom is alles hier? Met welke bedoeling? Is er wel een bedoeling? Hierop heeft nog niemand een antwoord gevonden. En ik denk - en dat is dan mijn bescheiden mening - dat dat komt omdat er simpelweg geen bedoeling is. Het is er gewoon gekomen; zonder nut, zonder bedoeling.
Wij mensen zitten altijd maar te zoeken naar dingen zoals bedoeling, nut, reden, het waarom... Volgens mij hebben deze termen geen inhoud. De mens heeft deze begrippen uitgevonden omdat hij denkt dat hij een bedoeling heeft, net zoals het andere leven in ons Heelal. Die bedoeling zou dan twee dingen inhouden: overleven en voortplanten. En we doen dat dan ook met z'n allen, maar we weten zelf niet waarom. Dus eigenlijk doen we alles zonder reden. We denken alleen dat we reden hebben daarvoor, dat dat een bedoeling heeft, want anders zou het leven uitsterven. Vanuit het standpunt van het leven is het belangrijk te doen wat we doen. Maar als je het globaal bekijkt, wanneer je even geen rekening houdt met onze instincten en onze normale denkwereld opzij zet, kom je wel tot het inzicht dat alles nutteloos is. Trouwens, wat houdt onze denkwereld in? Tenslotte is ook die beïnvloed door ons instinct, en ons instinct zal die invloed altijd hebben. Mocht dit niet meer het geval zijn, dan zouden we binnen de kortste keren gewoon koelbloedig kunnen beslissen om gezamenlijk uit te sterven. Het klinkt misschien raar, maar dan zouden we alles heel rationeel kunnen bekijken en beseffen dat waarmee we bezig zijn helemaal geen nut heeft. Toch kunnen we dit nu ook reeds beseffen. Dan komen we misschien wel tot een onnatuurlijk denkpatroon, maar wel een realistisch, en daar zijn we toch allen naar op zoek, hé.
Dus volgens mij is de stand van zaken het volgende: Alles (inclusief het leven) is er zonder bedoeling. Het leven denkt dat het wél een reden heeft van bestaan, maar dat is slechts een drogbeeld omdat een levend wezen constant 'onder invloed' is van zijn hersenen en alles bekijkt vanuit individueel standpunt, vanuit het domein waarbinnen het bestaat, en dat domein is immens klein, zowel in ruimte als in tijd. Dus wij mensen kunnen onze beperkte (bijna bekrompen) visie niet veralgemenen om een allesomvattende theorie te vinden voor het Heelal, want dan zijn we verkeerd bezig. Zolang alles objectief bekeken wordt is er geen probleem, maar dan moeten we niet afkomen met dingen zoals 'nut' en 'bedoeling', want die is er niet. Die woorden kent het Universum niet.