Samenleving, enorm prestatiegericht?

[Verwijderd]

Ik heb even gezocht. Volgens mij is er geen topic of geweest. En vooral de laatste tijd stoor ik me hier enorm aan.

Bijna alles wat je doet is op het moment prestatiegericht. De mate van geluk schijnt tegenwoordig af te hangen van tastbare zaken (voor zover je bankrekening en niveau tastbaar zijn).

Zie bijvoorbeeld dit topic: http://gathering.tweakers.net/forum/list_messages/384418

En met alles bedoel ik:
- Hoogte van je bankrekening.
- Waarde van je auto.
- Waarde van je huis.
- Hoogst genoten opleiding.
Oftewel alles wat je in 'aanzien' zou moeten doen stijgen.

Mensen kunnen het zich nauwelijks voorstellen dat je een dag nutteloze dingen gaat doen. Want wat bereik je er mee? Behalve dat het plezierig is...

Waarom het mij zo irriteerd weet ik niet. Niet uit jaloersheid of zo geloof ik. Zelfs als mensen tegen mij zeggen, wow wat jij hebt zou ik ook willen, heb ik de neigin om te zeggen, hallo doe normaal!

Streven naar beter is goed. Anders kwamen we niet verder. Uiteraard moet je wel nadenken hoe en waarom je iets doet. Maar streven naar meer omdat jij meer wil dan de rest vind ik echt walgelijk, en dat is wel een trend!

Wat vinden jullie hiervan?

[Verwijderd]

De arbeidsmarkt gaat krap worden. Je moet tegenwoordig ook dingen doen om prijsstijgingen te kunnen overbruggen, dus het wordt idd een prestatigerichte samenleving. Totdat de werkelozen de werkenden overtroeven.

[WFvN]

Ik ben het met je eens.

De maatschappij is teveel prestatiegericht.

Zo af-en-toe als ik me niet happy voel, dan presteer ik dus gewoon bewust effe lekker niets en doe waar IK zin in heb.

Mijn motto/stelling/leefregel is:

"Ik leef niet om te werken maar ik werk om te leven" (zelf bedacht )

Met andere woorden: Ik moet wel iets doen om te kunnen leven maar het mag niet zo zijn dat ik zoveel ga werken dat ik niet meer gelegenheid heb om te kunnen leven....

[Verwijderd]

Op zaterdag 19 januari 2002 00:33 schreef Reggeaman het volgende:
De arbeidsmarkt gaat krap worden. Je moet tegenwoordig ook dingen doen om prijsstijgingen te kunnen overbruggen, dus het wordt idd een prestatigerichte samenleving. Totdat de werkelozen de werkenden overtroeven.

De arbeidsmarkt gaat krap worden? Je bedoelt hier mee dat er meer arbeiders zijn dan banen zeg maar.

Volgens mij slaat over enkele jaren (tiental) de vergrijzing toe. De totale Nederlandse bevolking zal ook dalen. En logisch lijkt dat het aantal arbeiders gaat dalen. Tenzij het aantal banen ook daalt door bijvoorbeeld automatisering.

Maar goed, dat is maar een deel van dit prestatiegerichte leven...

[Verwijderd]

Op zaterdag 19 januari 2002 00:38 schreef wfvn het volgende:
Ik ben het met je eens.

De maatschappij is teveel prestatiegericht.

Zo af-en-toe als ik me niet happy voel, dan presteer ik dus gewoon bewust effe lekker niets en doe waar IK zin in heb.

Mijn motto/stelling/leefregel is:

"Ik leef niet om te werken maar ik werk om te leven" (zelf bedacht )

Met andere woorden: Ik moet wel iets doen om te kunnen leven maar het mag niet zo zijn dat ik zoveel ga werken dat ik niet meer gelegenheid heb om te kunnen leven....

Dat is mooi, vind ik tenminste. Maar veel mensen in mijn omgeving kunnen daar niet mee omgaan als ik dat doe. Sommige zijn het er wel mee eens, maar leggen zich er bij neer. De meeste gaan domweg door. En ook een paar hebben het zelfde motto.

[WFvN]

Op zaterdag 19 januari 2002 00:43 schreef Martin18 het volgende:

[..]

Dat is mooi, vind ik tenminste. Maar veel mensen in mijn omgeving kunnen daar niet mee omgaan als ik dat doe. Sommige zijn het er wel mee eens, maar leggen zich er bij neer. De meeste gaan domweg door. En ook een paar hebben het zelfde motto.

Zo af-en-toe vergeet ik die regel helaas wel eens... dit levert me dan vaak een 'volle kop' op (m'n hersenen lopen over van informatie/verwerken van zooi). En dan klap ik gewoon tijdelijk helemaal dicht. Ik vergeet dingen, hoor dingen niet, dingen dringen niet tot me door... een natuurlijke blokkade. Als ik dan weer een beetje bij zinnen ben probeer ik hard aan die regel te denken tot ik weer wat meer rust in m'n kop heb. Dan kan je er ook weer een stuk frisser tegenaan.

Maar dat dom doorgaan vind ik dus ook niet zo'n goed idee. Je MOET soms gewoon effe stoppen. M'n vriendin had ook nogal eens die neiging om maar door te gaan en zichzelf over de kop te werken. Ik heb haar toch maar eens aan het verstand geprobeerd te peuteren dat ze op zo'n moment maar eens even lekker schijt moest hebben aan alle verplichtingen en even lekker aan zichzelf moest denken. Ze maakte zich zorgen dat de taken niet af kwamen.
En toch kwamen de taken klaar terwijl ze op een gegeven moment toch maar een tijdje het bijltje er even bij neer had gegooid.

Doorstormen heeft geen zin als je geest/lichaam niet meer wil. Je kan dan beter even stoppen en later met frisse moed er weer tegenaan gaan dan door te stomen met tegenzin. Dit laatste put je alleen maar onnodig uit terwijl het rendement laag is.
Gooi je de boel even plat om tot rust te komen, dan kan je daarna in minder tijd hetzelfde presteren zonder er zoveel energie in te steken.

[Verwijderd]

Op zaterdag 19 januari 2002 00:28 schreef Martin18 het volgende:

Streven naar beter is goed. Anders kwamen we niet verder. Uiteraard moet je wel nadenken hoe en waarom je iets doet. Maar streven naar meer omdat jij meer wil dan de rest vind ik echt walgelijk, en dat is wel een trend!

prestatie is nodig om te overleven. probleem is dat prestatie vaak gericht is op verhogen vd status, en in onze cultuur wordt status vooral bepaalt door zichtbare, tastbare zaken, waarbij duurder=beter.

sleutelwoord: "materialisme"

historisch gezien hangt status samen met bezit; nog niet eens zo lang geleden hadden de meeste mensen heel weinig bezit, en vrijwel niets van waarde. slechts enkelen, de landheren, adel etc, hadden rijkdom en weelde, meestal erg veel in verhouding tot het gewone volk. je kon letterlijk aan hun kleren zien dat ze de baas waren. en niet zomaar een beetje de baas, nee, de onderdanen waren vaak "lijfeigenen"; ze waren met huid en haar bezit van degene die de baas was.

in die situatie is pas met de industriele revolutie verandering gekomen. door de enorme verhoging vd productiviteit had ook het gewone volk opeens "vrije tijd"; ze konden hun gedachten eens over iets anders laten gaan dan alleen over de beslommeringen van alle dag.
allicht dat ze opviel dat de zaken niet eerlijk verdeeld waren, en men wilde dus ook meer.
bezit, rijkdom, weelde staat symbool voor macht. je kan dus dmv bezit de indruk wekken machtig te zijn.

omdat zo veel mensen zo lang onderdrukt zijn, slaan we door naar de andere kant nu we de kans hebben om ook zo machtig te zijn (of ten minste machtig te lijken) als diegenen die ons altijd onderdrukt hebben. al die weelde is nog relatief nieuw voor ons.
het is denk ik geen doelbewust verzet (de onderdrukkers zijn immers allang dood), maar het is een onwillekeurige reactie op de sporen die duizenden jaren onderdrukking in onze cultuur hebben nagelaten.

het zal nog wel even duren voordat onze cultuur wat dit betreft verandert. pas als we eraan gewend zijn, en ontdekt hebben dat er ivm 'belangrijk zijn' meer is dan materieel bezit.
-

[Verwijderd]

Op zaterdag 19 januari 2002 01:17 schreef BadRespawn het volgende:

sleutelwoord: "materialisme"

het zal nog wel even duren voordat onze cultuur wat dit betreft verandert. pas als we eraan gewend zijn, en ontdekt hebben dat er ivm 'belangrijk zijn' meer is dan materieel bezit.
-

Mooi sociologisch/economisch overzichtje...

Ik sta een beetje vreemd in de maatschappij zoals ik hier wel vaker heb verteld;
geen ouders (wegens adoptie) en geen nageslacht
omdat ik geen vriend vond die wilde baren .

Mogelijk komt het daardoor dat ik geen behoefte heb om te concurreren en al dat consumentisme mij niks doet.

De enige keer dat ik écht met die concurrentie in aanraking kom is op het moment wanneer ik als verplicht nummer op verjaardagsvisite 'moet' bij vage kennissen die toch ook weer niet zo 'vaag' zijn dat ik het feestje kan laten schieten.

Het gepoch van het ene familielid t.o.v. de ander is gewoon ziekelijk
en ik verlaat zo'n 'party' dan ik vaak -end.

Ook in andere verbanden -in bijvoorbeeld de subcultuur waarin ik me wel 'es begeef-
zie je dit soort, in mijn ogen, misstanden.

Indien je je een beetje onttrekt aan dit soort 'verbanden' en vaste 'groepjes' en je een eigen plan durft trekken zul je in het begin een beetje als 'spelbederver' worden gezien maar als je je daar weet boven te stellen zal je merken dat men je meer en meer gaat waarderen alleen al om het feit dat je jezelf durft te zijn.

Angst houdt mensen in hechte kernen bijeen
met alle bijhorende 'cultuur-verworvenheden' vandien.

Men is er zich binnen die verbanden vaak niet eens van bewust dat het leven ook gelukkig kan zijn als er ietsje minder wordt geconsumeerd....

[Verwijderd]

Op zaterdag 19 januari 2002 00:41 schreef Martin18 het volgende:

Volgens mij slaat over enkele jaren (tiental) de vergrijzing toe. De totale Nederlandse bevolking zal ook dalen. En logisch lijkt dat het aantal arbeiders gaat dalen. Tenzij het aantal banen ook daalt door bijvoorbeeld automatisering.

Maar goed, dat is maar een deel van dit prestatiegerichte leven...

Daar ben ik het meer dan totaal mee eens. de automatisering laat ook het aantal banen zakken. Niks is zo voorspelbaar als de arbeidsmarkt.

[WFvN]

Op zaterdag 19 januari 2002 01:48 schreef koekoeksjong het volgende:
Het gepoch van het ene familielid t.o.v. de ander is gewoon ziekelijk
en ik verlaat zo'n 'party' dan ik vaak -end.

dit is iets wat ik niet begrijp of (gelukkig) niet herken

Ook in andere verbanden -in bijvoorbeeld de subcultuur waarin ik me wel 'es begeef-
zie je dit soort, in mijn ogen, misstanden.

Indien je je een beetje onttrekt aan dit soort 'verbanden' en vaste 'groepjes' en je een eigen plan durft trekken zul je in het begin een beetje als 'spelbederver' worden gezien maar als je je daar weet boven te stellen zal je merken dat men je meer en meer gaat waarderen alleen al om het feit dat je jezelf durft te zijn.

Liever een gelukkige spelbreker (met vriendin (of voor anderen met vriend ), voor mij wel een vereiste... zij is voor mij al 10 jaar het belangrijkste 'materiële') dan een ongelukkige materialist-die-bij-het-groepje-moet-horen

Angst houdt mensen in hechte kernen bijeen
met alle bijhorende 'cultuur-verworvenheden' vandien.

Angst wordt bij mij vaak omgezet in agressie... Misschien niet gezond Maar levert wel een stuk egoïsme op wat me weer tot rust laat komen....

Men is er zich binnen die verbanden vaak niet eens van bewust dat het leven ook gelukkig kan zijn als er ietsje minder wordt geconsumeerd....

Alleen van 1 ding kan je niet genoeg consumeren.......
Dit laatste is voor mij alleen al het -in-de-buurt-zijn-van-m'n-vriendin-. Meer heb ik meestal niet nodig. Misschien vormen wij daarmee ook wel weer zo'n groepje... nja... het zij zo... ik voel me er happy bij. (Hoewel ik ook daar soms tegenin ga.... zoals dat (als het goed is) in elke relatie wel eens gebeurt)

[Verwijderd]

Op zaterdag 19 januari 2002 01:17 schreef BadRespawn het volgende:

[..]

het zal nog wel even duren voordat onze cultuur wat dit betreft verandert. pas als we eraan gewend zijn, en ontdekt hebben dat er ivm 'belangrijk zijn' meer is dan materieel bezit.
-

Dat denk ik ook. Jammer eigenlijk. Maar goed compleet er tegen in gaan heeft ook geen zin denk ik. Dan sla je weer door naar de andere verkeerde kant zeg maar.

Wel 'grappig' om te zien dat er meer mensen zijn met het 'zelfde' idee.

[Verwijderd]

Zonder prestaties geen samenleving...

Getekend: een prestatieloze.

[Verwijderd]

Op zaterdag 19 januari 2002 17:14 schreef Agijsbro het volgende:
Zonder prestaties geen samenleving...

Getekend: een prestatieloze.

Lees: Streven naar beter is goed. Anders kwamen we niet verder. Uiteraard moet je wel nadenken hoe en waarom je iets doet. Maar streven naar meer omdat jij meer wil dan de rest vind ik echt walgelijk, en dat is wel een trend!

Dus er is niets mis met presteren, ik zeg ook niet dat het weg zou moetne, en waarschijnlijk is zonder ook niet goed, maar zoals het nu gebeurt vind ik .

[Verwijderd]

Zonder prestaties geen samenleving...

Getekend: een prestatieloze.

Daarom is het zo'n bende in onze samenleving, maar een schrale troost, al heb je nog zo veel en ben je nog zo goed aan het eind worden we allemaal in een bak van gefineerde meubelpanelen geschoven. Eind goed Al goed.

[Lordy79]

Op zaterdag 19 januari 2002 00:28 schreef Martin18 het volgende:

Bijna alles wat je doet is op het moment prestatiegericht.

Dat is vrij logisch. Op school moet je presteren. Op je werk moet je presteren. In bed moet je presteren

Ik bedoel: ik WIL ook presteren. Ik WIL mijn talenten gebruiken. Als ik dat niet zou doen zou ik me ongelukkig voelen omdat ik mijn ei niet kwijt kan.

En nu heb ik het natuurlijk niet over mijn priveleven. Mijn werk neem ik bijzonder serieus en ben perfectionistisch (overigens zonder nooit tevreden te zijn) maar in priveleven boeit me dat al een stuk minder.

En met alles bedoel ik:
- Hoogte van je bankrekening.
- Waarde van je auto.
- Waarde van je huis.
- Hoogst genoten opleiding.
Oftewel alles wat je in 'aanzien' zou moeten doen stijgen.

Tja, zo wordt het al zo'n beetje vanaf je geboorte door de media in je hersens gepompt. Carriere maken, geld verdienen, veel vrouwen hebben, snelle auto etc. etc. Het ligt er maar aan hoe je daar zelf mee omgaat. Het is natuurlijk een enorm cliche, maar de grootste beinvloeders van mijn 'geluksgevoel' zijn mijn geliefde, mijn gezondheid, mijn vrienden en andere dierbaren. (ja mamma, jij ook )

Mensen kunnen het zich nauwelijks voorstellen dat je een dag nutteloze dingen gaat doen. Want wat bereik je er mee? Behalve dat het plezierig is...

hehehe... GoTTen om 2:46 's nachts is vrij nutteloos. Tenminste, je aanzien stijgt er niet door. LOL LOL. Ik denk overigens dat het wel meevalt. Mensen die over lijken gaan (niet letterlijk) om meer macht/geld/status/aanzien te krijgen vind ik ook zeer triest. Maar ik denk dat de meerderheid wel inziet dat het daar niet om draait.

Zelfs als mensen tegen mij zeggen, wow wat jij hebt zou ik ook willen, heb ik de neigin om te zeggen, hallo doe normaal!

Ik ben stikjaloers op een goede vriend van mij. Die heeft nu bijna 3 jaar een hele goede relatie en ik sukkel van de ene relatie in de andere. Hij heeft geen geld (student), ik wel. Hij woont nog thuis, heeft geen auto, geen vaste baan, ik allemaal wel. Maar ik zou zo met 'm willen ruilen qua situatie. (ik zie overigens wel in dat dat makkelijk gezegd is en ik me misschien wel eens achter mijn oren zou krabben als ik zonder job thuis zou zitten)

Maar streven naar meer omdat jij meer wil dan de rest vind ik echt walgelijk, en dat is wel een trend!

Als je steeds meer wilt, kun je nooit genieten van wat je hebt (bereikt) omdat je altijd meer wilt. Ik tel mijn zegeningen heel vaak en voel me een gelukkig mens. Dat is mooi in balans met mijn drang om 'verder' te komen.

[Verwijderd]

Er zijn een hoop dingen die ik in mijn leven wil leren. Er zijn een hoop dingen die ik in mijn leven wil bereiken. Ik heb mijn doelen uitgestippeld en zal die proberen te behalen. Mocht ik morgen echter alles kwijt zijn (incl. alle mogelijkheden), zou ik er toch niet minder vrolijk om kunnen zijn dan dat ik nu ben. Dan wordt ik gewoon muzikant. Zo eentje die niemand kent, die niks heeft, maar die altijd vrolijk is . En al zou ik geen muzikant worden, zou mij eigenlijk ook niet boeien, vind ik wel weer iets anders.
Het is niet slecht om veel te willen bereiken in het leven, maar ik denk dat je je moet beseffen, dat je ook zonder moet kunnen.