Wie stemt goedaardig ?

[Verwijderd]

Gisteren zat ik in bad, de dingen te doen die men zoal in bad doet.

Ik was een beetje met mijn gedachten aan het spelen.

Ziehier mijn relaas.

Een vriend van mij is zwaar depressief omwille van de zinloosheid van het bestaan.

Hij is net zoals mij iemand die graag nadenkt over de "diepere" zaken van het bestaan. Met dat verschil dat al dat denken hem zwaarmoedig maakt en ik gelukkig een levendige fantasie heb en nooit lang in zwaarmoedigheid verblijf.

Mijn conclusie hieruit is dat door denken alleen men het leven nooit kan snappen. Op dat vlak zijn we gewoon veel te beperkt.
Als men nadenkt en nadenkt en nadenkt dan is dat zo'n beetje als een tredmolen, altijd maar verdermalen en verdermalen, herkauwen en herkauwen en uiteindelijk krijgt men een smaakloze pap.

Blub, daar valt alweer een druppeltje uit de kraan, zou er in dat druppeltje ook een wereld kunnen zijn zoals de onze ? In onze tijd duurt dat bestaan maar een seconde, maar in dat druppeltje gaat alles veel langerzamer en duurt het vijfmiljarddruppeljaren. Vijfmiljardruppeljaren per seconde. Herkennen jullie dit?

Wat ik dus wou vertellen is het volgende : geloof in god heeft niks te maken met "overtuigd" zijn dat god bestaat maar wel met "vertrouwen" hebben in het bestaan.
(Ik geloof in jou, ik vertrouw jou, in die betekenis.)

Wij zijn voor laten we zeggen voor 99% gedetermineerd door allerhande factoren en alleen een klein stukje hebben we zelf in de hand. En inderdaad wanneer we nadenken over het bestaan kunnen we alleen concluderen "we weten het niet". Voor dat stuk zijn we gedetermineerd. We kunnen nadenken maar slechts beperkt.

Op een moment stelt zich de vraag moeten we datgeen ons determineerd nu vertrouwen of niet ? In feite hebben we zelfs geen keuze, het voert ons toch waar het ons wil hebben. We kunnen ons verzetten als kleine kinderen, boos worden, gaan huilen, onze ogen sluiten voor het feit dat het bestaan ons voert, doen alsof we alles zelf in de hand hebben, enz.

(Nu eventjes alles rustig op jullie laten inwerken vooraleer jullie verderlezen.)

Ik doe mijn ogen open en zie al die zaken die het bestaan allemaal realiseert en waar ik deel van uitmaak. Het is inderdaad erg machtig. Rest me alleen nog de vraag : Is het goedaardig of kwaadaardig ? Ik stem goedaardig. Ik vertrouw haar.
Waarom ? Ik ben er door gedetermineerd.

Goh, dat was een verkwikkend badje.

[FCA]

Interessant stukje.

Ik ben het op een aantal punten echter fundamenteel met je oneens.

1.Het bestaan van een hogere entiteit die jou heeft gedetermineerd betekent niet dat dat het leven zin geeft. 2.Ik kan niet beslissen of ik voor 100% gedetermineerd, of dat ik mij voor een groot gedeelte mezelf kan sturen (op welke wijze dan ook, inclusief alle logische paradoxen die daaruit volgen). Verder, zelfs al ben ik 100% gedetermineerd, dan nog wil dat niet zeggen dat dat door een hogere macht is gedaan. Het zou ook door toeval gebeurd kunnen zijn.
3.Als er een hogere macht is, die ik zou moeten vertrouwen, en die het leven zin geeftzou ik niet weten waarom ik zo'n eventuele hogere entiteit zou moeten vertrouwen of wantrouwen. Ik kan geen bewijzen voor het een of het ander vinden.

Kortom, ik onthoud mij van stemming hierover. Het leven heeft de zin die je zelf eraan geeft, of het is zinloos, maar omdat dan alles gepredetermineerd is, maakt het toch niet uit.

[Verwijderd]

Met andere woorden... het zal allemaal wel goed(aardig) zijn.
het heeft inderdaad weinig nut om je tegen het bestaan te
verzetten denk ik zo

[Verwijderd]

Op vrijdag 18 januari 2002 23:45 schreef aleksandra het volgende:
Blub, daar valt alweer een druppeltje uit de kraan, zou er in dat druppeltje ook een wereld kunnen zijn zoals de onze ? In onze tijd duurt dat bestaan maar een seconde, maar in dat druppeltje gaat alles veel langerzamer en duurt het vijfmiljarddruppeljaren. Vijfmiljardruppeljaren per seconde. Herkennen jullie dit?

ja, en het gevaar is dat je in dergelijk gedachten kan 'verdwalen'; je kan er eindeloos mee bezig zijn zonder dat het wat oplevert, en voor je het weet is het leven voorbij.

Ik doe mijn ogen open en zie al die zaken die het bestaan allemaal realiseert en waar ik deel van uitmaak. Het is inderdaad erg machtig. Rest me alleen nog de vraag : Is het goedaardig of kwaadaardig ? Ik stem goedaardig. Ik vertrouw haar.
Waarom? Ik ben er door gedetermineerd.

vertrouwen, goedaardig of kwaadaardig: het veronderstelt een bedoeling. alsof 'het bestaan', of datgene wat ons determineert, zelfbewust is en intentie heeft.

voor mezelf hou ik het eenvoudig: 'het' is neutraal, dus hoef ik zowiezo niet bang te zijn voor kwaadaardigheid, en ik hoef niet te vertrouwen op de goedaardigheid ervan.
weer een zorg minder.

[Verwijderd]

Op zaterdag 19 januari 2002 00:51 schreef BadRespawn het volgende:

[..]

vertrouwen, goedaardig of kwaadaardig: het veronderstelt een bedoeling. alsof 'het bestaan', of datgene wat ons determineert, zelfbewust is en intentie heeft.

Zelfbewust ? twijfel ik over, eerder onbewust.

Intentie : Inderdaad.
Het doel van mijn bestaan voor het bestaan is het stillen van zijn honger. Het opvullen van zijn leegte. In die zin ben ik dus voedsel.

Maar omdat ik deel uitmaak van het bestaan en dus het bestaan niet mag beschouwen als iets dat buiten mij staat. En dus eigenlijk niet mag spreken over "zijn honger" maar eerder over "onze honger".

Samengevat krijgt men dan . Het doel van ons bestaan is het stillen van onze honger. Het opvullen van onze leegte.
Wat stuurt ons ? Onze honger. Waar naartoe ? Naar het voedsel dat onze honger stilt.
Kunnen we erop vertrouwen dat wij onze honger kunnen stillen ?

[Verwijderd]

Je kan er eindeloos mee bezig zijn zonder dat het wat oplevert, en voor je het weet is het leven voorbij.

Dan komt de eeuwig cruciale vraag, hoe in hemelsnaam WEET je dat je leven voorbij is. Want als je na mijnsinziens op een ochtend dood ben kun je nooit geweten hebben dat je leven voorbij is. Er wordt wel eens gezegd, dat wat wij nu het leven noemen, alleen maar een illusie is of een enge droom. Pas als wij overlijden worden we weer wakker, en dat geldt andersom ook natuurlijk. Voordat wij geboren werden waren we dood.

[StratoFarmer]

Op zaterdag 19 januari 2002 00:51 schreef BadRespawn het volgende:

vertrouwen, goedaardig of kwaadaardig: het veronderstelt een bedoeling. alsof 'het bestaan', of datgene wat ons determineert, zelfbewust is en intentie heeft.

voor mezelf hou ik het eenvoudig: 'het' is neutraal, dus hoef ik zowiezo niet bang te zijn voor kwaadaardigheid, en ik hoef niet te vertrouwen op de goedaardigheid ervan.
weer een zorg minder.

Waarom er iets achter zoeken?? Ga er gewoon vanuit dat er GEEN intentie is...
Sterven is pijnlijk enzo, dus dat stel je liever even uit...daarnaast zijn er andere mensen waar je om geeft en die wil je misschien niet alleen laten.
Gewoon leven, je biologische dingegies doen en daarna pas dood gaan.

[Verwijderd]

Op vrijdag 18 januari 2002 23:45 schreef aleksandra het volgende:
Blub, daar valt alweer een druppeltje uit de kraan, zou er in dat druppeltje ook een wereld kunnen zijn zoals de onze ? In onze tijd duurt dat bestaan maar een seconde, maar in dat druppeltje gaat alles veel langerzamer en duurt het vijfmiljarddruppeljaren. Vijfmiljardruppeljaren per seconde. Herkennen jullie dit?

Woho!!! Of ik dat herken!!! YES. Wat vreemd... Ech ik kan me in sommige stukken helemaal verplaatsen.

Ik weet het ook niet...

[raptorix]

Alsof het boeit, hoe kan je nou depressief worden over iets waar je toch geen invloed over kan hebben, gewoon gaan met die banaan en zo veel mogelijk dingen doen die je leuk/zinnig/interessant vind dan zien we vanzelf wel waar het schip strand

[Verwijderd]

Op zaterdag 19 januari 2002 00:12 schreef FCA het volgende:

1.Het bestaan van een hogere entiteit die jou heeft gedetermineerd betekent niet dat dat het leven zin geeft.

verhaaltje
------------------------
Een waterdruppel zit langs aan de oever van een rivier te wenen, een ooivaar komt voorbij en vraagt hem : waarom ben je aan het wenen ?
En de waterdruppel zegt : ik wil niet naar de zee, ik vind de bergen veel leuker.
----------------------------------------------

Er zijn vlakken waarop wij niets te kiezen hebben. Of we nu willen of niet, met die stroom moeten we mee. We worden geboren en dat geeft automatisch het gevolg (indien we blijven leven) dat ons lichaam groeit, dat we op een bepaald moment volwassen zijn en vervolgens verouderen en sterven.

Soms zie je mensen op straat waaraan je duidelijk kan zien dat ze wanhopig bezig zijn om het verouderingsproces tegen te houden. Ze kunnen zich niet neerleggen bij de feiten.

Ik kan me levendig voorstellen dat juist mensen die veel waarde hechten aan uiterlijkheid daar juist het meeste problemen mee hebben. Mensen die de zin van hun leven gehecht hebben aan bv. er mooi, jong, fris, aantrekkelijk, bevallig enz. uitzien.

Hoe sterker je er aan gehecht bent, hoe groter er de kans is dat wanneer men met ouderdom geconfronteerd wordt dat je er eigenlijk nog niet klaar voor bent.

De meeste mensen echter zijn er relatief aan gehecht, het verouderen is één aspekt van het bestaan, men zou het wel graag anders willen, mocht het mogelijk zijn, maar het is niet zo dat ze daardoor in een "diep dal" terechtkomen.

Vrijwel iedereen heeft wel op een bepaalde manier een overdreven gehechtheid op één of meerdere vlakken. En het zijn juist die vlakken waarop men overdreven aan gehecht is waarop men de grootste kans heeft om op een bepaald moment innerlijk in de problemen komt.

Op welk moment komt men innerlijk in de problemen ? Dat is het moment waarop we geconfronteerd worden met de realiteit van het bestaan.

Tenzij U zegt: het doel van mijn bestaan is pijn hebben.

Anders zijn we verplicht bij het bepalen van onze doelen, onze levensrichting, om rekening te houden met de realiteit.

Nu het bepalen van onze doelen, onze levensrichting, is een steeds voortschrijdend proces. Het is niet iets vast en stabiel. Het ziet er anders uit wanneer we 8 jaar zijn, 18, 28 of 88. Het is een proces van vallen en opstaan. Het is een proces van gissen en denken, van inspiratie en verdriet.

Nu kan het gebeuren dat men zo diep in knoei zit dat er sprake is van paniek en wanhoop. Wanneer men dan alle hoop vestigt op zijn eigen denkvermogen komt men in de problemen.

De beperktheid van ons denkvermogen is een realiteit. Daar is er slechts gedeeltelijk een oplossing te vinden.Wat men dan vaak krijgt is het ronddraaien in cirkels waarbij de zinloosheid van het bestaan steeds vastere vormen krijgt.

Wie komt in die problemen terecht? Het zijn juist wij die graag denken. Denken over het bestaan en het doel van het bestaan. Gehecht aan denken, overdreven gehecht aan denken.

Het bestaan echter herbergt veel meer dan ons eigen denkvermogen. Er staan veel meer middelen tot onzer beschikking.
Zowel inwendig; onze fantasie, ons gevoel voor humor, ons voorgevoel, onze zintuigen.
Als uitwendig; onze familie, onze vrienden, boeken, films, de buurman, dieren, planten, batman.

Nu kan het dus gebeuren dat men zo in zijn eigen denkwereld vast zit dat men zelfs de schoonheid van het bestaan niet meer ziet. Men heeft zijn realiteitszin verloren. Men is op een bepaalde wijze koud en ongevoelig geworden voor het bestaan, alsof het bestaan de vijand is.

Op dat moment wil ik roepen: je zou wel wat meer vertrouwen in het bestaan kunnen hebben hoor.
Wie is het bestaan ?
Wij toch.

Ik stem nog altijd goedaardig.

[wicher|IA]

stemmen voor goedaardig of kwaadaardig is idd alleen zinnig wanneer je er vanuit gaat dat er een hogere macht is met een intentie en een aard
wanneer je uitgaat van toeval dat de 99% bepaald niet

Op zaterdag 19 januari 2002 21:41 schreef raptorix het volgende:
Alsof het boeit, hoe kan je nou depressief worden over iets waar je toch geen invloed over kan hebben, gewoon gaan met die banaan en zo veel mogelijk dingen doen die je leuk/zinnig/interessant vind dan zien we vanzelf wel waar het schip strand

omdat die evt hogere macht zon groot deel van je bepaald, heeft het weinig zin om erover na te denken of het goed of kwaadaardig is
dus is het het beste voor je humeur om er maar gewoon in te berusten, en denken dat het allemaal wel goedaardig is

maarja: sommige mensen kunnen het niet zomaar laten berusten, en blijven zich realiseren dat de kans dat het kwaadaardig is zeker zo groot is
en dan wordt je somber en evt depressief

helaas heb je dat denk ik niet zo in de hand: het ligt eraan in hoeverre je zulke gedachtes volledig naast je neer kan leggen en doen alsof alles goed is, terwijl dat niet zo hoeft te zijn
tenslotte is ervanuit uitgaan dat het wel goed zal zijn toch een beetje onrealistisch


overigens onthoud ik mij vooralsnog van stemming

ik moet sowieso eerst nog voor mezelf bepalen of ik ervanuit ga of er van die 99% wel deel word bepaald door een hogere macht, of dat het puur toeval is

denken over of het goed- of kwaadaardig is is weer een volgende stap
en misschien kan ik daar beter helemaal niet aan beginnen:
er zijn nog zoveel anderen dingen om over na te denken

hierover nadenken zorgt alleen maar dat ik me of onrealistisch voel en voel dat ik mezelf bedrieg als ik ervanuit ga dat het goedaardig is
of dat ik me somber voel als ik ervanuit ga dat het kwaadaardig is

beter helemaal vergeten dus: dan heb je wat dit betreft iig een rustig brein

overigens ben ik blij dat ik niet bij elke waterdruppel zo diep nadenk, ik zou gek worden tijdens het douchen

[Nibble]

[quote]
Op zaterdag 19 januari 2002 00:51 schreef BadRespawn het volgende:

voor mezelf hou ik het eenvoudig: 'het' is neutraal, dus hoef ik zowiezo niet bang te zijn voor kwaadaardigheid, en ik hoef niet te vertrouwen op de goedaardigheid ervan.
weer een zorg minder.

'het'/'ze' (afhankelijk van overtuiging), zijn wel neutraal, maar zoals uit praktijk blijkt, niet goed of slecht, dingen gebeuren zoals ze zijn. En ik geloof dat je dingen gewoon moet nemen zoals ze zijn. Niet blijven zeiken voor hetgeen je niet hebt, maar blij zijn met hetgeen je WEL hebt.

Ik denk ook, dat als mensen wat minder last zouden hebben van de onvrede die overal heerst, een stuk beter zouden zijn. Depressiviteit en veel andere geestelijke klachten en rare twitches komen steeds vaker voor.
Maar aan de andere kant, het blijft nu juist weer menselijk, om op bepaalde momenten te reageren.

Mensen blijven interresant om naar te kijken, hoe ze reageren op dingen, denken en met gevoelens omgaan e.d.
Facinerend.

In feite zijn mensen niets anders dan een kuddedier.
Sommigen springen eruit, sommige leiden, sommigen haken voortijdig af, maar de kern van het verhaal blijft dat iedereen zijn of haar eigen turf verdedigd, vecht om te eten, en andere primaire elementen. Alles eromheen is een dun schilletje wat als sneeuw voor de zon verdwijnt zodra het even minder gaat.
"..dan leer je je vrienden kennen" is zo'n uitspraak die erbij hoort.
Mensen blijven vage dingen. Ik heb ze nooit helemaal begrepen. Maar hier kan ik meer dan 2 pagina's topic ruimte mee vullen.

[-=unicron=-]

goedaardig en kwaadaardig is een. dan kom je op neutraal uit en wat je er dan mee doet dat zoek je zelf maar uit.

Ik hou mu hier normaal niet mee op.

[Verwijderd]

Er is een ([te] lange) tijd geweest dat ik hier ook over nadacht. En ik ben er al die tijd niet uit gekomen. De conclusie die ik aan het eind van die periode wel heb kunnen trekken is dat:

1. Ik het antwoord ook niet weet.
2. Dat het misschien wel helemaal niet zo belangrijk is of ik het wel of niet snap. Gewoon de aanname "dat het wel ergens goed voor zal zijn" is voor mij nu eigenlijk al genoeg om het te accepteren.

En of het nou goedaardig of kwaadaardig is: Ik heb besloten dat ik geen oordeel wil vellen over iets waarvan ik niet weet of begrijp hoe het in elkaar zit. En al zou ik dat wel doen, dan nog denk ik dat het weinig zin heeft om er een waardeoordeel aan vast te knopen. Het oordeel verandert niets aan het feit dat "het er is" en maakt het ook niet begrijpelijker.

Nog te volgen?

[Verwijderd]

Ik stem goedaardig.
Om te bepalen of iets goedaardig of kwaadaardig is moet je een referentie hebben. Ik neem de dood als referentie want als je dood bent, niet uitgaand van leven na de dood, gebeurt er niets goeds en niets slechts. Alles wat dus beter is dan dood zijn is in meer of mindere mate goed. De meeste mensen zijn het grootste deel van de tijd liever in leven dan dood dus is het geen dat ons bestuurd goedaardig. Eigenlijk zijn de meeste situaties die ik kan bedenken die slechter zijn dan de dood dingen die mensen doen of makkelijk kunnen tegenhouden.
Waarom veel mensen hun leven als slecht zien is omdat ze als referentie nemen wat hun leven had kunnen zijn of wat het is geweest en de dood als iets negatiefs zien terwijl dat dus neutraal is. Je zou kunnen zeggen dat de dood waarde aan het leven geeft.
Als je wil weten of het leven ook zin heeft moet je eerst bedenken wat zin is. Plezier,liefde, voortbestaan, een hoger doel? Hier kom je altijd gegevens tekort voor. Zelfs als je het bestaan van een god, die ons voor een doel gemaakt heeft, aantoont ga je gewoon een trapje hoger en ga je je afvragen wat het doel van dat doel is enzovoorts.
Deze vragen kun je dus niet beredeneren maar wel aanvoelen. En ik voel dat het een goede stap in de richting van de zin van het leven vervullen is het leven zo veel mogenlijk gelukkigheid te genereren bij mezelf en anderen(inclusief bij een hogere macht ).

[Verwijderd]

Op zondag 20 januari 2002 00:02 schreef wicher het volgende:
stemmen voor goedaardig of kwaadaardig is idd alleen zinnig wanneer je er vanuit gaat dat er een hogere macht is met een intentie en een aard
wanneer je uitgaat van toeval dat de 99% bepaald niet

Oh, maar toeval kan ook een bepaald karakter scheppen hoor, inderdaad zonder intentie maar wel een aard.

Neem nu bv. "klassegeest", "groepsgeest", "groepsmentaliteit".

Wanneer een bepaalde groep leerlingen in één en dezelfde klas terechtkomen is dit louter toevallig. Toch heeft iedere klas, iedere groep een bepaalde uitstraling. Tesamen vormt men een groepsmentaliteit.
Dat is het karakter, de aard van die bepaalde groep.
Dus ook toevallig ontstaat een aard.

Op zondag 20 januari 2002 00:02 schreef wicher het volgende:


ik moet sowieso eerst nog voor mezelf bepalen of ik ervanuit ga of er van die 99% wel deel word bepaald door een hogere macht, of dat het puur toeval is

Ik denk dat beide zienswijzen juist kunnen zijn.
Het bestaan bekijken als puur toeval, is een meer nuchtere kijk.
Het bestaan bekijken als een hogere macht, is een meer poëtische kijk.

Soms staat de poëtische kijk mij in de weg en schakel ik over naar een meer nuchtere kijk.

Soms geeft de nuchtere kijk bepaalde knelpunten en vind ik oplossingen door het meer poëtisch te bekijken.
-------------------------[quote]
Niet blijven zeiken voor hetgeen je niet hebt, maar blij zijn met hetgeen je WEL hebt.
[quote]

precies.

Op zondag 20 januari 2002 01:14 schreef Bokkie het volgende:
En of het nou goedaardig of kwaadaardig is: Ik heb besloten dat ik geen oordeel wil vellen over iets waarvan ik niet weet of begrijp hoe het in elkaar zit. En al zou ik dat wel doen, dan nog denk ik dat het weinig zin heeft om er een waardeoordeel aan vast te knopen. Het oordeel verandert niets aan het feit dat "het er is" en maakt het ook niet begrijpelijker.

Bij mij geeft een positief waardeoordeel, positieve gevoelens. En voel ik een grotere verbondenheid met het bestaan.

Ik heb nogal krachtige emoties. Ik denk nu dat misschien een nuchtere kijk op het bestaan voor mij niet altijd krachtig genoeg is om een tegengewicht te vormen voor somstijds intense gevoelens van woede.
Zoiets als: intense positieve gevoelens neutraliseren, relativeren intense gevoelens van woede.
En kom ik uiteindelijk ergens rond neutraal terecht.

Ben aan het twijfelen geraakt.
Misschien kan ik beter neutraal stemmen.

[wicher|IA]

Op zondag 20 januari 2002 03:37 schreef DWes het volgende:
Ik stem goedaardig.
Om te bepalen of iets goedaardig of kwaadaardig is moet je een referentie hebben. Ik neem de dood als referentie want als je dood bent, niet uitgaand van leven na de dood, gebeurt er niets goeds en niets slechts. Alles wat dus beter is dan dood zijn is in meer of mindere mate goed. De meeste mensen zijn het grootste deel van de tijd liever in leven dan dood dus is het geen dat ons bestuurd goedaardig. Eigenlijk zijn de meeste situaties die ik kan bedenken die slechter zijn dan de dood dingen die mensen doen of makkelijk kunnen tegenhouden.

wanneer jij nu liever doorleeft dan doodgaat, dan heb jij dus iig niet het idee dat er iets kwaadaardigs in de overhand heeft in het bepalen van je leven

Waarom veel mensen hun leven als slecht zien is omdat ze als referentie nemen wat hun leven had kunnen zijn of wat het is geweest en de dood als iets negatiefs zien terwijl dat dus neutraal is. Je zou kunnen zeggen dat de dood waarde aan het leven geeft.

zoals je zelf als zegt gebruik je de dood als nulpunt,
je gebruikt het als nulpunt, dat is idd handig, maar betekent niet dat dat ook daadwerkelijk het nulpunt is
het is iig een zekere rangorde, als jij je leven als goed beschouwd, is de dood dus kwaad, omdat die het goede beeindigd, en andersom
zo bezien is de dood niet zo neutraal, alles is relatief

Op zondag 20 januari 2002 10:59 schreef aleksandra het volgende:

[..]

Oh, maar toeval kan ook een bepaald karakter scheppen hoor, inderdaad zonder intentie maar wel een aard.

Neem nu bv. "klassegeest", "groepsgeest", "groepsmentaliteit".

Wanneer een bepaalde groep leerlingen in één en dezelfde klas terechtkomen is dit louter toevallig. Toch heeft iedere klas, iedere groep een bepaalde uitstraling. Tesamen vormt men een groepsmentaliteit.
Dat is het karakter, de aard van die bepaalde groep.
Dus ook toevallig ontstaat een aard.

nee
wanneer je uitgaat dat van die 99% 100% wordt bepaald door een hogere macht, dan is die klassensamenstelling dus geen toeval

toeval is per definitie neutraal van aard en intentie
dat wil niet zeggen dat het dan ook altijd neutraal zal uitpakken
het toeval kan er best voor zorgen dat jij in een rotgroep komt, maar daar zat dan geen intentie achter om jou daadwerkelijk kwaad te doen

[0rbit]

Ik doe mijn ogen open en zie al die zaken die het bestaan allemaal realiseert en waar ik deel van uitmaak. Het is inderdaad erg machtig. Rest me alleen nog de vraag : Is het goedaardig of kwaadaardig ? Ik stem goedaardig. Ik vertrouw haar.
Waarom ? Ik ben er door gedetermineerd.

Dat is een atropomorfe vraag en derhalve zinloos.

[wicher|IA]

Op zondag 20 januari 2002 16:44 schreef Mr_Atheist het volgende:

[..]

Dat is een atropomorfe vraag en derhalve zinloos.

ik voel me even heel erg dom
maar bij gebrek aan een woordenboek in de buurt (waar gelukkig de woorden "neger" en "creool" nog wel in staan, anders had ik ze er zelf bijgekalkt) wil ik graag van je weten wat antropomorf betekent

[_eLMo_]

Op zondag 20 januari 2002 16:53 schreef wicher het volgende:

[..]

ik voel me even heel erg dom
maar bij gebrek aan een woordenboek in de buurt (waar gelukkig de woorden "neger" en "creool" nog wel in staan, anders had ik ze er zelf bijgekalkt) wil ik graag van je weten wat antropomorf betekent

Online woordenboek: www.vandale.nl

an·tro·po·Žmorf (bn.)

1 naar menselijke maatstaven gedacht of voorgesteld