[En hier is dan eindelijk de natuurkunde-student die wel al Sub-Atomaire Physica gevolgd heeft

]
Je hebt er in ieder geval verstand van, maar laat me je toch op een aantal punten verbeteren (wat ontzettend irritant trouwens dat je een plaatje hebt ipv tekst, dan kan ik niet copy pasten

).
Bij 2, entropie, zeg je dat de entropie van een systeem altijd groter of gelijk moet zijn aan 0. Dit is nogal triviaal, aangezien sigma = ln (Omega), en Omega, de multipliciteit, natuurlijk altijd 1 of groter is. Wat je bedoelt is dat de tijdsafgeleide van de entropie, dS/dt groter is dan nul.
Bij 2, overig, zeg je van 3 reacties dat ze in principe hetzelfde zijn. Dat lijkt me onzin, het zijn hele andere recties? Overigens moet het neutrino in de eerste reactie een anti-electron neutrino zijn.
Bij 3, ladingsverschillen, zeg je dat Qb + anti-Qa de helft van de mogelijke mesonen zijn. Dit is natuurlijk niet het geval, een meson kan best bestaan uit quarks van verschillende generaties. (Overigens worden Top en Bottom ook wel Truth en Beauty genoemd, en dat vind ik zo veel koeler dat ik dat ook gebruik.) Daarna heb je het over een lepton/anti-leptonpaar, dat een meson zou zijn? Nu bestaan deze lepton/antilepton-paren wel, bijvoorbeeld positronium, maar dit zijn geen mesonen. Mesonen bestaan immers per definitie uit een quark en een anti-quark.
Ik snap dan ook absoluut niet wat je bedoelt met de conclusie dat een quark/anti-quark paar hetzelfde is als een lepton/anti-lepton paar? Positronium is echt niet hetzelfde als pi-naught.
Je neutron-verval klopt ook niet: een elektron is niet een down-quark (het heeft immers geen kleur), en een anti-elektron-neutrino is zeker niet gelijk aan een anti-up quark!! Het neutrino heeft immers lading noch kleur, en een heel andere massa dan de quark.
De reden dat je je vergelijkingen niet kloppend kunt krijgen met alleen quarks is dat je vergeten bent dat de zwakke kernkracht hierbij een rol speelt en je dus ook W
+, W
- en Z
0 bosonen moet gebruiken. Dan zal je zien dat je uiteindelijke 'netto reactie in quarks' heel anders wordt: d -> u, namelijk. Het d-quark zendt een W
- uit, en wordt daardoor een u-quark. Het W
- boson vervalt dan tot een elektron en een anti-elektron-neutrino.
Je algemene vorm voor een verval slaat dus feitelijk nergens op.

Ook je conclusie dat leptonen en quarks hetzelfde zijn gaat dus niet op: voor een quark-quark interactie zijn de bosonen van de zwakke wisselwerking niet nodig, voor quark-lepton interacties wel.
Bij 4, lading, mis ik je helemaal. Je hebt het over het ladingstekort van quarks dat ontstaan is in het vroege heelal? Waar heb je het over?
Bij 4, massa & energie, ga je de mist in. Je zegt dat een deeltje dat in een hogere energie-toestand zit ook een hogere massa heeft. Dat is natuurlijk onwaar - een zeer energetisch foton heeft minder massa dan een zeer weinig energetisch lepton. Daarna lijk je te zeggen dat quarks proberen te annihileren om leptonen te vormen omdat de energie dan lager is? De energie van de deeltjes voor en na een reactie is exact gelijk, dus ik snap je argument niet helemaal?
Daarna komen er figuren waarin je weer een downquark gelijk stelt aan een elektron? Ik snap dit niet. Ongeveer iedere eigenschap van een down-quark, op spin na, is anders dan die van een elektron. Hoe kun je dan zeggen dat ze gelijk zijn? De identificatie van anti-u met het anti-elektron-neutrino is zo mogelijk nog waziger. Alle quarks zijn deeltjes met dezelfde soort eigenschappen, maar bij jou is de helft van de quarks gelijk aan geladen leptonen en de ander helft gelijk aan neutrino's - deeltjes die zich heel anders gedragen?
Ook mag ik er misschien op wijzen dat in jouw plaatje een gebonden tostand van twee quarks met een
foton voorkomt - wat moet ik me daar bij voorstellen? Bovendien geldt op jouw vertices geen ladingsbehoud, de nuetron lading 0 verandert plotseling in de lading van een elektron (-1) plus die van een {foton,d,u}-deeltje (whatever that may be), welke +1/3 is, dus de lading verandert op die vertix van 0 naar -2/3, een beetje vreemd.
Vervolgens ga je beweren dat er reacties zijn waarbij baryon- en lepton-getal kunnen veranderen? Noem mij eens een voorbeeld?
Of er in het begin van het heelal evenveel materie als anti-materie was weten we niet.
En wat bedoel je nou toch met dat ladingstekort?
Daarna kom je met twee reacties die keihard tegen ladingbehoud ingaan (elektron -> proton?) maar waarvan je zegt dat ze niet tegen ladingbehoud ingaan... ik daag je uit om een experimenteel resultaat te vinden in de literatuur waaruit blijkt dat een elektron en twee elektronneutrino's kunnen fuseren tot een proton. Ik geloof er
niets van, al was het maar omdat je nooit een elektron zover krijgt dat het met twee neutrino's tegelijk gaat wisselwerken, en omdat zowel lading als leptongetal als baryongetal niet behouden zijn.
De omgekeerde reactie, waarbij uit een proton een elektron ontstaat is natuurlijk ook onzin. Hier is geen sprake van ladingsbehoud. En daarna vervalt een elektron tot een positron?? Doe me een lol! Weer een schending van ladingsbehoud!
Vervolgens geef je een reactie die volgens jou de kernfusie van de zon beschrijft - maar het is een vervalreactie, geen fusiereactie. Dus hoe kan dat kernfusie beschrijven?
Neutrino's oscileren hoogstwaarschijnlijk. Volgens mij is daar [i]geen[i/] uitzending van leptonen bij nodig - dat zou energetisch trouwens ook helemaal niet mogelijk zijn; bovendien zouden we dan bedolven moeten worden onder de elektronenstorm van de zon! Stel dat ieder neutrino een elektron zou produceren - dan zou de aarde compleet worden weggevaagd door de resulterende elektronenwind.
Van het stuk over massverschil snap ik helaas niets. Hoe kom je aan al die vergelijkingen, en waarom betekenen ze wat jij zegt dat ze betekenen? Bij een kernproces hoeft geen massabehoud op te treden, ik neem aan dat je dat weet.
Je opmerking in de laatste paragraaf dat een proton met snelheid verschilt van een stilstaand proton omdat het kinetische energie heeft getuigt overigens niet van veel kennis van de speciale relativiteitstheorie.
Al met al staan er erg veel fouten en onbegrijpelijke dingen in je stuk... ik snap eigenlijk niet eens wat je nou wil zeggen en wat 75% van het geschrevene daar mee te maken heeft.
Ik laat de sterke kernkracht ook volledig buiten de beschouwing van mijn theorie.
Hoe komt het dan dat een atoomkern bij elkaar blijft? Je kan moeilijk een en dezelfde kracht voor 'quarks' als voor neutrino's gebruiken - de sterkte van de krachten die op deze deeltjes (die volgens jou identiek zijn) werken is zo gigantisch verschillend, dat kan je niet negeren. Ik vraag jou om te verklaren waarom een neutrino nauwelijks wisselwerkt met een atoomkern, maar een atoomkern wel bij elkaar blijft - terwijl het allemaal dezelfde deeltjes zijn.