Ik zie een hoop standpunten voorbij komen, laat ik de mijne maar eens toevoegen:
Het heeft me lang geduurd, heel lange geduurd om te begrijpen wat het originele idee achter het web was. Ik vond dat ik dit moest begrijpen, moest inleven, moest kunnnen dromen, om zo als logische step de technologieen achter het web te kunnen doorgronden. Mijn vader zei vroeger altijd dat een boom niet zonder wortels kon bestaan. Wat hij feitelijk bedoelde was dat je eerst de logica achter iets moest snappen om het zelf te kunnen uitvoeren ( wat hij misschien ook wel bedoelde was dat ik met mijn fikken van de frituurpan af moest blijven, dat even terzijde

)
Dus ik ben op zoek gegaan, op zoek naar de historie van het web, naar de oorsprong, de wortels zogezegd. Zoals sommige van jullie wel weten heeft Tim Berners-Lee in 1989 de basis gelegd van het huidge web. Hij werkte toenertijd bij CERN in Zwitserland, aan een methode voor het herstructuren van de interne informatie systemen. Hij omschreef de werking van de structuur bij CERN als een meervoudig verbonden web van informatie, ipv een hierachische structuur. Hij raadde een systeem aan van gelinkte nodes (documenten) dat de non-lineaire manier zou weergeven hoe informatie eigenlijk verspreid.
Eerder, in 1980 had Berners-Lee een programma geschreven dat Enquire heette, en dat stukken willekeurige, maar wel gerelateerde stukken informatie volgde. Enquire had iets weg van Hypercard systeem geintroduceerd door Apple. Het verschil was dat Enquire alleen tekst volgde, hoewel het wel meerder gebruikers tegelijk ondersteunde.
Beide programma's maakten gebruik van het idee Hypertext, een term geintroduceerd door Ted Nelson en ontwikkeld in de jaren 60 door Doug Engelbart, de latere uitvinder van de muis. Hypertext liet de auteur van het document de mogelijkheid om zogenaamde links in te voegen naar andere documenten. Een lezer kan op deze link klikken, en zo op ieder moment naar een ander stuk in het document of zelfs naar een ander document gaan.
Berners-Lee visie omvatte ook het concept Hypermedia, wat betekent dat een document niet hetzelfde hoeft te zijn als een geprinte pagina, maar ook plaatjes, database-gerelateerde content, computer programma's en andere non-text informatie mag bevatten. Alle essentiele elementen die we nu zo goed kennen in het hedendaagse web werden gepresenteerd in Tim Berner-Lee's originele visie in 1989.
CERN keurde dit goed, en gaf zo toegang aan de onderzoekers voor het ontwikkelen van een prototype die in 1990 op ee NeXT systeem werd gepresenteerd. De naam van het prototype? Het World Wide Web...De jaren daarna kwamen de ontwikkelaars van CERN met command-line browsers, die op ieder willekeurig platform draaiden en zo de mogelijkheid aan laboranten boden om documenten te bekijken op het 'internet'.
De zogenaamde Stanford Linear Accelerator Center (SLAC) in Californie werd de allereerste webserver in Amerika die een collectie van onderzoeksreporten over fysica aanbood. In 1992 groeide de populariteit van het web op het internet en CERN begon met het gratis verspreiden van de tekstbrowser via het internet. Andere onderzoekslaboratoria in Europe en Amerika zetten hun eigen webservers op en aan het eind van dat jaar is het aantal webservers gestegen naar meer dan 50.
In 1993 kwam het National Center for Supercomputing Applications (NCSA) met de allereerste grafische browser, Mosaic genaamd. Ook deze werd gratis verspreid via het internet en legde de grondslag voor de populariteit van het web. Vele websites gingen online in dat jaar, waaronder die van het [url="http://http:www.whitehouse.gov"]Witte huis[/url]. Het aantal webservers steeg naar meer dan 250...
In 1994, software-ontwikkelaar Marc Andreessen verliet NCSA en begon samen met Jim Clark om een eigen bedrijf op te starten, Mosaic Communications Corporation. MCC werd later hernoemd naar Netscape Communications Corporation en releasde zijn eerste browser genaamd Netscape Navigator in de herfst van dat jaar.
Een klein stukje historie van het web. Waarom vertel ik dit? Om het volgende:
De originele 'uitvinder' van het World Wide Web, Tim Berner-Lee zag dat het web explosief begon te groeien. Om dit in goede banen te leiden startte hij in oktober van 1994 het
W3C, het World Wide Web Consortium. De doelstelling van het W3C was:
"...support the advancement of information technology in the field of networking, graphics and user interface by evolving the World Wide Web toward a true information infrastructure, and to encourage cooperation in the industry through the promotion and development of standard interfaces in the information envroment known as the 'World Wide Web."
Het huidige W3C heeft vele leden, vertegenwoordigers van bedrijven waar je vast wel van gehoord zult hebben. Klinkende namen zoals Microsoft, Apple , Adobe, Nokia, Quark Inc etc etc. En geloof het of niet, ze hebben een hele vooruitkijkende blik.
Om nu even op mijn punt te komen, een ding zal ik je alvast vertellen:
Het web is geen print, of broadcast, of 3D, of Flash, of dansende gifanimaties van links naar rechts.
Dat is niets nieuws..het web is een combinatie van alle bovenstaande dingen, en nog veel meer waar ik absoluut geen ruimte heb om hier over te beginnen ( en wat uiteindelijk ook helemaal niet relevant is..ik ben al te lang een aanloop aan het nemen op mijn punt

) Hoogstwaarschijnlijk bekijk je deze pagina op een PC of Mac, en zo denk je dat je webpagina's aan het bouwen bent voor een PC en of Mac. OK..stop daarmee..ja nu..onmiddelijk. Dat zal hoe langer je bezig bent met het ontwerpen en ontwikkelen van websites alleen maar meer en meer in de war brengen.
Het idee achter het web is dat je je boodschap op een digitale manier overbrengt, door verschillende methodes. Voor methodes die we nu al hebben, en voor nieuwe nog niet ontwikkelde high-tech flashy multidimensionale methodes die we dadelijk gaan krijgen...Het W3C, de organisatie die de standaarden creeert hiervoor is aan het vooruitkijken. Dat is waar ze voor betaald krijgen, niet om lekker te dineren, niet om gezellig naar de film te gaan (iig niet als belangrijkste doel

) maar om een visie te ontwikkelen. Het is een reactie op het feit dat de wereld steeds meer digitaal word, en als we geen open flexibele formaten hebben dan verliezen we onze geschiedenis elke keer als technologien zich ontwikkelen.
Vergelijk het hebben van geen standaarden met het volgende:
Stel je voor..we veranderen onze taal elke 5 jaar, we veranderen de indeling van de tv-zenders elke week, We veranderen ons alfabet elke eerste dinsdag van de lente. Vergeet alles wat je ooit gelezen hebt, alles wat je ooit geschreven hebt. Zoals de NASA de tapes niet meer kan lezen van de Viking missie in 1976, omdat ze het formaat verloren zijn. Onderzoekers moeten door kilo's en kilo's papier aan Mars-data die gelukkig wel zijn overgebleven...
Nu hoor ik je zeggen:
"ja maar de specs van het W3C zijn zo moeilijk geschreven.."
En dat klopt. Dat moet ook. Zij zijn belast met een taak die het hen vereist code te creeren die zo open mogelijk blijft en waarop doorontwikkeld kan worden. Dit is zeer moeilijk, maar het resultaat is essentieel voor iedereen die met het web bezig is, zij het voor zijn hobby of professioneel. Dit verklaart ook waarom de specificaties vaak omslachtig lijken als je simpelweg wat pagina's met je vakantiefoto's online wilt hebben. Het is niet omdat de leden van het W3C ontzettende nerds zijn (hoewel...misschien sommige

) Ook zij houden van mooie graphics, kunst en wat dies meer. Toen zij zagen dat er vraag was naar uitgebreidere mogelijkheden om een pagina meer grafische layout te geven, kwamen zij met CSS1. In 1996...
Het huidige web is 10+ jaar uit. En kijk wat het ons heeft gebracht.
Mooie dingen,
slechte dingen,
gekke dingen,
grappige dingen. Er zijn standaarden ontwikkeld voor scherm, voor projectie, voor print, voor dove mensen, voor mobiele mensen, voor blinde mensen. Voor TV, voor de privacy van mensen, voor patenten. Dat is een heleboel. En we beginnen net...dit is onze opwarmronde. Ik weet niet hoe het over 5 jaar is, laat staan over 10 jaar.
De code die we schrijven, de ontwerpen die we maken, de websites die we bouwen. Laat los van het idee van een PC of een Mac, laat los van het idee van schermformaten, laat los van het idee van browser-specifieke geintjes. Je weet niet wat de bezoekers gebruiken om je pagina te zien. GSM, PDA, Voice-browser, op platform zus en via programma zo...Zelfs als je een schatting hebt van dat je site voor meer dan de helft op een PC word bekeken, dan nog zijn er voor dat platform meerdere browsers. "Knowing you audience" is een term die steeds meer van zijn waarde verliest. We zijn voorbij het punt dat we konden uitgaan dat 95% van de bezoekers Internet Explorer 4 op Windows 95 gebruikt. De code die we zouden moeten schrijven (volgens de standaarden) is zo gemaakt dat we al bovenstaande formaten wel kunnen bereiken. Dit is nieuw. We hebben nog nooit een manier gehad, dat we op zo'n simpele manier zoveel media cq. platformen konden bereiken. Vergelijk het met een auteur die een boek, radio en filmcontract krijgt aangeboden, tegelijkertijd. Het klinkt verwarrend, en dat is te begrijpen. Het is nieuw en daardoor zal het tijd kosten om het te begrijpen. Net zoals het mij tijd heeft gekost.
Wat dat voor de praktijk inhoud. We zullen de manier hoe we denken (moeten) veranderen. Experimenteer met code, tweak de code, breek de code, doe dingen met de code die nog niemand ooit heeft geprobeerd. Het web is nog zo jong, en de mogelijkheden liggen open voor ons. Door te experimenteren, te spelen, te freaken leren we om te gaan met de code en daardoor met de standaarden. Iemand vertelde ooit dat als je niet minimaal 6 manieren weet om een stuk gereedschap te misbruiken, je niet weet hoe je ermee moet spelen. Speel ermee. Dat is de enige manier hoe we zullen leren ermee om te gaan.
Voor de topicstarter:
Er zijn genoeg standaarden, waarom nog een erbij? Uiteindelijk draait het om meer dan hoe je pagina eruit ziet in browser X op platform Y. Informatie overal, en altijd...dat is het web. Standaarden genoeg...
ps. dit artikel zit al een tijd in mijn hoofd en is een voorproefje van een uitgebreider artikel wat binnekort zal verschijnen (evt op Dig. Cult)