Stoïcijns zijn is goed?

[Verwijderd]

Tjah, lijkt me duidelijk, wat vindne jullie hiervan? Ik zelf ben natuurlijk niet echt stoïcijns, maar ik vanaf dat ik klein was altijd een hele sterke dicipline gehad, zo ook als het ging om het wegdrukken/uitbannen van bepaalde gevoelens. Nu ben ik vorig jaar echt stapelgek geworden op 1 van mn beste vriendinnen, poging gedaan uiteraard niet gelukt. Ik heb echt heel veel moeite gehad en pijn om de gevoelens weg te krijgen.

m.a.w. zijn emoties slecht of goed. Ik zeg dat ik er liever niet al te veel van wil hebben. Ik wordt er onrustig van(verstoort je apatheia zouden de grieken hebben gezegd)....

[Limhes]

Het werkt in je voordeel als je emoties kan scheiden van andere zaken, en ze tot een bepaald niveau uit kan schakelen. Je kunt geen toilet poetsen als je steeds denkt 'Goh, wat is dit toch vies.', je moet dan maar denken dat je als je klaar bent je je goed kan wassen oid., en dan is er geen probleem.
Een voordeel van een man zijn is dat mannen schijnbaar beter hun gevoelens kunnen uitschakelen, omdat hun beide hersenhelften minder nauw samenwerken. Dit kan echter ook negatief uitpakken, aangezien soms een goede communicatie tussen de hersenhelften goed van pas kan komen.

Maar ik ben dus wel van mening dat het goed is niet altijd je gevoel te laten spelen.

[Verwijderd]

nee maar in het geval van deze "liefde" heb ik het echt zwaar te verduren gehad van mijn emoties..... ging echt niet goed. Cijfers op school gingen zwaar naar beneden, ouders link enz. Ik zit me af te vragen of als ik mijn oude dicipline de overhand zou hebben laten houden of ik er dan minder last van zou hebben. Of juist omdat je het onderdrukt het zwaarder terugkomt.

[Verwijderd]

Op zaterdag 05 januari 2002 17:28 schreef neographikal het volgende:
nee maar in het geval van deze "liefde" heb ik het echt zwaar te verduren gehad van mijn emoties..... ging echt niet goed. Cijfers op school gingen zwaar naar beneden, ouders link enz. Ik zit me af te vragen of als ik mijn oude dicipline de overhand zou hebben laten houden of ik er dan minder last van zou hebben. Of juist omdat je het onderdrukt het zwaarder terugkomt.

Het onderdrukken van gevoelens is per definitie niet goed. Als een wc vies is, dan denk je goh wat vies (negatieve emotie), maar je verstand kan zeggen, ja maar als je zo denkt of klaagt word het alleen maar viezer. Ik bedoel tussen uitten en denken zit ook een groot verschil. Inderdaad, het niet uiten kan soms beter zijn. Maar blijf het vooral denken

Ik denk dat jij niet goed met de sterke emoties om kan gaan die je ineens ervaart. Je bent er niet op voorbereid, doordat je ze altijd onderdrukte. En dat is erg moeilijk..vrouwen..zucht.
Ik denk dat jeje oude systeem (voorzichtig) overboord moet zetten, en eens flink gaat luisteren wat die gevoelens je nou eigenlijk vertellen. Maar pas wel op dat je daarmee niet in conflict komt met school/ouders. Een gulden middenweg is eigenlijk het beste.
En o ja..zoek wel eerst uit of het wat kan worden. anders kunnen die gevoelens nog veel kutter worden...

[Verwijderd]

Op zaterdag 05 januari 2002 17:37 schreef ericishier2 het volgende:

[..]

Het onderdrukken van gevoelens is per definitie niet goed. Als een wc vies is, dan denk je goh wat vies (negatieve emotie), maar je verstand kan zeggen, ja maar als je zo denkt of klaagt word het alleen maar viezer. Ik bedoel tussen uitten en denken zit ook een groot verschil. Inderdaad, het niet uiten kan soms beter zijn. Maar blijf het vooral denken

Ik denk dat jij niet goed met de sterke emoties om kan gaan die je ineens ervaart. Je bent er niet op voorbereid, doordat je ze altijd onderdrukte. En dat is erg moeilijk..vrouwen..zucht.
Ik denk dat jeje oude systeem (voorzichtig) overboord moet zetten, en eens flink gaat luisteren wat die gevoelens je nou eigenlijk vertellen. Maar pas wel op dat je daarmee niet in conflict komt met school/ouders. Een gulden middenweg is eigenlijk het beste.
En o ja..zoek wel eerst uit of het wat kan worden. anders kunnen die gevoelens nog veel kutter worden...

wo diepzinnig, ben de ultieme n00b hier op dit gedeelte van het forum duzzz take it easy

Kon dus nix worden, was wel aardig duidelijk. Maar k heb et er toch maar verteld...maar die meid was zow sweet voor me

Maar op de momenten dat ik wel die gevoelens heb zijn ze nou niet bepaald positief. Meestal zijn het de negatieve dingen die doordringen Vroeger ben ik veel gepest en zo, dus dan wordt je onverschillig aan de ene kant en leer je bv. je woede erg onder controle te houden. Misschien niet goed, maar op t moment dat je link wordt weten ze dat ze je hebben geraakt. Dis één van de redenen waarom ik op een gegeven moment ze gewoon niet meer bij me liet komen(emotioneel gezien dan).

Maar in het algemeen: zijn emoties goed of slecht?

[Clay]

Ik denk eigenlijk dat emoties zo vanzelfsprekend zijn dat je helemaal niet kan zeggen of ze goed of slecht zijn. En zou je een keuze hebben dan als je wist of emoties goed of slecht waren? Ik kan ze niet echt uitzetten namelijk (helemaal uit)

Stel je hebt geen emoties, dus niets doet je wat, en niets raakt je. Je kan dan gewetenloos alles flikken waar je maar zin in hebt, de meest asociale dingen die je kan verzinnen, en het doet je niet. Al is het natuurlijk nog de vraag of je ueberhaupt nog ergens zin in hebt als je geen emoties meer hebt.

Wat dat betreft zou je kunnen stellen dat het wel goed is dat je emoties hebt. Doorgaans voelt het niet prettig om mensen te kwetsen. Maar dat is alleen nog maar een voorbeeld van "goede" emoties. Als jij er emotioneel helemaal van uit je dak gaat als je andere mensen onrecht doet, tja.

[Appie-B]

Vroeger ben ik veel gepest en zo, dus dan wordt je onverschillig aan de ene kant en leer je bv. je woede erg onder controle te houden. Misschien niet goed, maar op t moment dat je link wordt weten ze dat ze je hebben geraakt. Dis één van de redenen waarom ik op een gegeven moment ze gewoon niet meer bij me liet komen(emotioneel gezien dan).

Herkenbaar. Zelf ben ik, door dezelfde oorzaak, altijd erg gesloten geweest tegenover iedereen. M'n handelen enzo was gericht op wat anderen er van vonden en dan had ik er erg veel voor over dat iedereen me erg positief vond. Liet me dus vooral door m'n ratio leiden.
Op een gegeven moment ben ik op zo'n manier redelijk met mezelf in de knoop gekomen omdat ik dingen deed die haaks op m'n gevoel stonden. Toen ik door verhuizen (op mezelf gaan wonen ) in een compleet nieuwe omgeving geplaatst werd, heb ik de kans gegrepen en ben ik vooral vanuit m'n gevoel gaan handelen.
Daar ben ik nog steeds ontzettend blij om. Ondertussen ben ik er achter dat het wel verstandig is om de negatieve emoties redelijk onder controle te houden; ik probeer dan meestal een afweging te maken; is de schade die ik door het uiten van de emotie bij de ander berokken groter, dan de schade die ik mezelf aandoe om die emotie te 'negeren'. (niet dat dat altijd werkt ofzo..). Die negatieve emoties heb ik dus nog wel een flinke rationele rem op zitten.

Het is trouwens ook meestal wel mogelijk om die negatieve emoties om te buigen naar positieve. Voorbeeldje: i.p.v. me te ergeren aan een zwerver die iedereen staat lastig te vallen omdat íe geld wil hebben, kan ik er een superkick uit halen om zo iemand 25 piek te geven. Geweldig gewoon, dan heb ik daarna weer tijd een prima gevoel. Een goede stelregel: levert datgene wat ik doe per saldo een positief resultaat op voor de mensheid? Zo ja, doe 't dan en anders niet. Dus niet denken vanuit eigen belang.
(hmmm...dwaal een beetje af van het onderwerp geloof ik.)

Dus even terug naar de vraag; zijn emoties goed of slecht? Emoties zijn goed als je je laat leiden door de positieve emoties (zoiets als waarbij je een warm gevoel bij krijgt vanbinnen, zoiets , lastig in woorden uit te drukken...)
Negatieve emoties, zoals kwaad worden, jaloezie, leedvermaak etc. met de ratio beheersen en zo snel mogelijk omzetten in wat positiefs... . '

Lang verhaal; pik er maar uit wat je nuttig voor jezelf vind...

[Verwijderd]

Zo neographikal...; je voert nogal wat aan...

Om te beginnen val ik over -het schijnbaar terloops neergetypt- woordje 'uiteraard'...

Dat woordje lijkt aan te geven dat je niet over al te veel zelfvertrouwen beschikt want waarom zou een relatie voor jou "uiteraard' mislukken?

Het 'stoïcisme' vergt natuurlijk in de allereerste plaats een groot gevoel van zelfrespect en zelfvertrouwen en een standvastig, zeg maar onbuigzaam, karakter.

Of een totaal ontbreken van bovenstaande 'karakterkenmerken' en dan mag je flink gestoord worden genoemd...

Beide 'extremen' lijken zich niet direct voor te doen in jouw structuur en daarom is het misschien beter de pogingen op te geven er naar te streven.

Wat ik uit jouw -korte- topicopening begrijp is dat je eigenlijk een beetje bang lijkt te zijn om die gevoelens te uiten en dit komt dan weer voort uit die onmiskenbare angst om gekwetst te worden.

Je bent je er zogezegd van bewust dat 'het aangaan van een relatie' niet alleen vreugde geeft maar tevens verdriet honoreert en omdat je dat laatste liever niet wilt voelen probeer je je ertegen te beschermen door -je hebt er een interessante draai aan gegeven- Stoïcijns- zoal jij het noemt- te gaan leven.

Emoties zijn niet goed of slecht; emoties zijn noodzakelijke 'gemoedsbewegingen binnen ons bestaan' en het ontkennen dan wel onderdrukken ervan kan leiden tot 'frustratie' en onaangepast gedrag.

Daarom is het goed je niet te laten ontmoedigen door die tegenslag die je opliep bij 'je beste vriendin' en te proberen die gevoelens van oprechte liefdevolle belangstelling die je voor haar had te koesteren bij jezelf en ze -straks- te gebruiken voor een ander meisje dat je ongetwijfeld tegen zult komen.

Je 'apatheia' zal wel vaker worden verstoord -dat gebeurde zelfs de meest Stoïcijnse Griek- maar de bedoeling was nou juist het in harmonie met jezelf te laten zijn als ik me goed herinner.... ;

En het zoeken naar die noodzakelijke 'harmonie-binnen-jezelf' -ook als je met een ander bent- is nou net wat ik je aanraad uit te zoeken en uit te proberen !!

[Verwijderd]

Op zaterdag 05 januari 2002 19:51 schreef Appie-B het volgende:
Negatieve emoties, zoals kwaad worden, jaloezie, leedvermaak etc.

Wanneer zijn die emoties positief of negatief? Hangt dit af van de in je omgeving heersende moraal of zit dit in de mens? Of, zoals je al zei, handelen uit dienst van de mensheid, Saddam Hussein handelt in zijn visie ook uit dienst van zijn volk. Als je verliefd wordt is dit (lijkt mij) een positieve emotie, maar als dit andermans vrouw/vriendin is?

[Appie-B]

Reactie:

Wanneer zijn die emoties positief of negatief? Hangt dit af van de in je omgeving heersende moraal of zit dit in de mens?

Ik ben er van overtuigd dat het in de mens zelf zit, maar het onder woorden brengen maakt het wel een stuk makkelijker. Ik denk dat de moraal waarbij het meest positieve (prettige? blije? zoiets..) gevoel naar boven komt, in principe de juiste is.

Of, zoals je al zei, handelen uit dienst van de mensheid, Saddam Hussein handelt in zijn visie ook uit dienst van zijn volk.

Ik ben ook principeel tegen het denken in landen en groepen als zijnde minder of meer waard dan een ander land of groep. Vanuit het wij-zij en ik-anderen denken ontstaan de conflicten.
Ik vind het trouwens erg lastig om dit principe altijd in de praktijk te brengen. Het komt er op neer dat het idee van bezit verandert. Je bent als het ware verantwoordelijk voor een stukje van de wereld, maar het is niet van jou. Zoiets als ouders die wel de verantwoordelijkheid over een kind hebben, maar dat kind is niet hun bezit.

Als je verliefd wordt is dit (lijkt mij) een positieve emotie, maar als dit andermans vrouw/vriendin is?

Tja erg lastig. Is me eerlijk gezegd zelf overkomen. Toch denk ik dat ook in zo'n situatie grotendeels gevoelsmatig gehandeld kan worden. Om mijn geval als voorbeeld te gebruiken: zij had zo'n negatief gevoel over de situatie, dat dat misschien opwoog tegen het positieve gevoel dat we erover hadden? Als zij dat negatieve gevoel niet had gehad was het misschien wel wat geworden ? Ik vraag het me af, heb het zo nog nooit bekeken eigenlijk.

Je hebt wel gelijk dat in sommige situaties naast het positieve gevoel, een bepaalde druk vanuit de omgeving of heersende gewoontes / tradities meewegen in je handelen. Toch blijf ik er van overtuigd dat het positieve gevoel de basisrichtlijn is.

[Verwijderd]

Op zaterdag 05 januari 2002 20:35 schreef koekoeksjong het volgende:
Zo neographikal...; je voert nogal wat aan...

Om te beginnen val ik over -het schijnbaar terloops neergetypt- woordje 'uiteraard'...

Dat woordje lijkt aan te geven dat je niet over al te veel zelfvertrouwen beschikt want waarom zou een relatie voor jou "uiteraard' mislukken?

Het 'stoïcisme' vergt natuurlijk in de allereerste plaats een groot gevoel van zelfrespect en zelfvertrouwen en een standvastig, zeg maar onbuigzaam, karakter.

Of een totaal ontbreken van bovenstaande 'karakterkenmerken' en dan mag je flink gestoord worden genoemd...

Beide 'extremen' lijken zich niet direct voor te doen in jouw structuur en daarom is het misschien beter de pogingen op te geven er naar te streven.

Wat ik uit jouw -korte- topicopening begrijp is dat je eigenlijk een beetje bang lijkt te zijn om die gevoelens te uiten en dit komt dan weer voort uit die onmiskenbare angst om gekwetst te worden.

Je bent je er zogezegd van bewust dat 'het aangaan van een relatie' niet alleen vreugde geeft maar tevens verdriet honoreert en omdat je dat laatste liever niet wilt voelen probeer je je ertegen te beschermen door -je hebt er een interessante draai aan gegeven- Stoïcijns- zoal jij het noemt- te gaan leven.

Emoties zijn niet goed of slecht; emoties zijn noodzakelijke 'gemoedsbewegingen binnen ons bestaan' en het ontkennen dan wel onderdrukken ervan kan leiden tot 'frustratie' en onaangepast gedrag.

Daarom is het goed je niet te laten ontmoedigen door die tegenslag die je opliep bij 'je beste vriendin' en te proberen die gevoelens van oprechte liefdevolle belangstelling die je voor haar had te koesteren bij jezelf en ze -straks- te gebruiken voor een ander meisje dat je ongetwijfeld tegen zult komen.

Je 'apatheia' zal wel vaker worden verstoord -dat gebeurde zelfs de meest Stoïcijnse Griek- maar de bedoeling was nou juist het in harmonie met jezelf te laten zijn als ik me goed herinner.... ;

En het zoeken naar die noodzakelijke 'harmonie-binnen-jezelf' -ook als je met een ander bent- is nou net wat ik je aanraad uit te zoeken en uit te proberen !!

zelfvertrouwen staat idd niet hoog, mede door een hoog gehalte aan exceem(vroeger ook veel mee gepest, op dit moment zien met name mn benen er niet uit. gezicht amper last godzijdank) en zwaar negatieve ervaringen in vorige pogingen tot "binden" laten we maar zeggen (voor 40 man vernederd worden, andere keer voor 24 man)
ow jah, over het algemeen vallen meiden van een jaar of 15-16 meer op de patsertypes(kan er een statistisch onderzoek van maken, ik win ) duzz ehh tjah. Ben niet bepaald patsertype(zo ook in dit geval...., meer t stille iemand dat zich niet op de voorgrond wil plaatsen.

Ik val trouwes meestal(misschien niet in dit geval maar goed) op de ietsjes oudere meiden. Niet die domme tutjes uit de 4de ofzo...

[Verwijderd]

Op zaterdag 05 januari 2002 19:51 schreef Appie-B het volgende:

[..]

Herkenbaar. Zelf ben ik, door dezelfde oorzaak, altijd erg gesloten geweest tegenover iedereen. M'n handelen enzo was gericht op wat anderen er van vonden en dan had ik er erg veel voor over dat iedereen me erg positief vond. Liet me dus vooral door m'n ratio leiden.
Op een gegeven moment ben ik op zo'n manier redelijk met mezelf in de knoop gekomen omdat ik dingen deed die haaks op m'n gevoel stonden. Toen ik door verhuizen (op mezelf gaan wonen ) in een compleet nieuwe omgeving geplaatst werd, heb ik de kans gegrepen en ben ik vooral vanuit m'n gevoel gaan handelen.

ik handel dus niet naar wat mensen leuk vinden, ik ben gewoon ehhh Neo . Ik sta wel altijd voor iedereen klaar als me iets wordt gevraagd. Maar ik ga zeker niet speciaal veranderen omdat een ander dat nou toevallig gewoon leuk vind. Ik kijk er idd ook erg naar uit om van deze klereschool weg te komen en richting universiteit te gaan. Eindelijk een nieuwe start(d8 ik van de basisschool naar middelbaar ook, maar t werd alleen maar erger, maar nu is iedereen tenslotte wat ouder )

Maar we zullen zien

[Appie-B]

.....en richting universiteit te gaan....

ff off-topic:

In Wageningen staat een erg gezellige universiteit met leuke mensen en lieve meisjes . En natuurlijk errug interessante studies ...

Even weer een studentje winnen voor onze uni

[Verwijderd]

/me Proton is het helemaal eens met appie

[Verwijderd]

Op zaterdag 05 januari 2002 22:53 schreef neographikal het volgende:

[..]

zelfvertrouwen staat idd niet hoog, mede door een hoog gehalte aan exceem(vroeger ook veel mee gepest, op dit moment zien met name mn benen er niet uit. gezicht amper last godzijdank) en zwaar negatieve ervaringen in vorige pogingen tot "binden" laten we maar zeggen (voor 40 man vernederd worden, andere keer voor 24 man)
ow jah, over het algemeen vallen meiden van een jaar of 15-16 meer op de patsertypes(kan er een statistisch onderzoek van maken, ik win ) duzz ehh tjah. Ben niet bepaald patsertype(zo ook in dit geval...., meer t stille iemand dat zich niet op de voorgrond wil plaatsen.

Ik val trouwes meestal(misschien niet in dit geval maar goed) op de ietsjes oudere meiden. Niet die domme tutjes uit de 4de ofzo...

Ik moet je zeggen dat ik me behoorlijk op kan winden over het feit dat 'iemand' het in zijn/haar kop durft halen een ander -die zijn gevoelens op eerlijke wijze uit- te vernederen voor een groep mensen.

Ik vind dat zéér, zéér laag....

Dat jij de aantallen nog exact weet te noemen betekent dat die voorvallen jou niet in de koude kleren zijn gaan zitten en ik weet dat zoiets traumatiserend kan gaan werken bij iemand die toch al door onzekerheid wordt gekweld.

Weet je 'neographikal'; exceem gaat over op den duur maar domheid is een blijvende handicap en zo zul jij dat ook moeten leren zien.

Dat meiden van een jaar of zestien op 'patserige types' vallen is een -normaal en hormonaal- gegeven; maar naarmate mensen in leeftijd vorderen leren ze ook andere kwaliteiten, die minder op het uiterlijk betrekking hebben, waarderen.

Logisch dus dat jij bij die groep ook beter aansluiting vindt.

Domme tutjes zullen zich op den duur ook binden aan domme ventjes en aangezien jij daar niet bij hoort kun -en hoef- je je daar niks van aan te trekken.

Door een wederzijds goede 'verstandhouding' kun je mooie en langdurige vriendschappen opbouwen die niet direct gebasseerd zijn op uiterlijk- en oppervlakkigheid en van waaruit zich soms levenslange contacten kunnen ontwikkelen die écht wat betekenen en inhouden.

En wat die domme tutjes -en ventjes- aangaat, beschouw die maar als oppervlakkig vermaak, probeer er om te lachen, laat je niet uitdagen en sta ze niet toe je óóit meer te kwetsen, niet door je afstandig of 'stoïcijns' te gedragen maar door voor jezelf op te komen en -indien nodig- van jezelf af te bijten.

Vanaf het moment dat ik -heel lang geleden- ontdekte dat ik mijzelf eigenlijk ietwat gebogen voortbewoog en dat zéér bewust ben gaan veranderen in mijzelf dwingen réchtop te gaan lopen is er ook wat bij mij innerlijk veranderd en ben ik me na en tijdje veel zelfbewuster gaan voelen en gedragen.

Je kunt dus wel degelijk werken aan zelfverzekerdheid en aan een groter gevoel van zelfvertrouwen, denk er eens aan als je weer eens een Stoïcijnse periode beleeft...

[Verwijderd]

Maar op de momenten dat ik wel die gevoelens heb zijn ze nou niet bepaald positief. Meestal zijn het de negatieve dingen die doordringen Vroeger ben ik veel gepest en zo, dus dan wordt je onverschillig aan de ene kant en leer je bv. je woede erg onder controle te houden. Misschien niet goed, maar op t moment dat je link wordt weten ze dat ze je hebben geraakt. Dis één van de redenen waarom ik op een gegeven moment ze gewoon niet meer bij me liet komen(emotioneel gezien dan).

Tsjaa, ik heb PRECIES het zelfde probleem (gehad) nu is et gelukkig wat minder. Maar ik heb me ook een tijdje gewoon zo fucking chagarijnig rondgelopen, dat er ook niemand in de buurt kon komen. op alles sceptisch, commentaar enz enz.

zelfvertrouwen staat idd niet hoog, mede door een hoog gehalte aan exceem(vroeger ook veel mee gepest, op dit moment zien met name mn benen er niet uit. gezicht amper last godzijdank) en zwaar negatieve ervaringen in vorige pogingen tot "binden" laten we maar zeggen (voor 40 man vernederd worden, andere keer voor 24 man)
ow jah, over het algemeen vallen meiden van een jaar of 15-16 meer op de patsertypes(kan er een statistisch onderzoek van maken, ik win ) duzz ehh tjah. Ben niet bepaald patsertype(zo ook in dit geval...., meer t stille iemand dat zich niet op de voorgrond wil plaatsen.

als een meisje dat je leuk vind je dit soort dingen aandoet dan ga je mayb wel met de verkeerde mensen om.

ik heb laatst ook een meisje mee uitgevraagd dat ik al een tijdje leuk vind, ze zei "liever niet"
het probleem is, dat ik hetzelfde dillema heb als jij. Ik noem het alleen Rationeel denken....

En ook al zou ze me 'voor lul' zetten, waar ik btw niet van uitga hoor, dan zou ik er niet eens mee zitten.

ik heb dan voor mezelf allang uitgedacht dat het allemaal niet zoveel voorsteld en 'kan er dan ook niet echt mee zitten'.

en zo kom ik eigenlijk sinds een jaar mijn middelbare school door. Als er iets leuks gebeurd ervaar ik dat als positief en ga ik er in mee. Maar als er iets gebeurd dat minder positief is, dan trek ik dat rationele schild op en begin ik met wegrelativeren.

simple as that.

[Verwijderd]

Op zondag 06 januari 2002 03:48 schreef koekoeksjong het volgende:

[..]

Ik moet je zeggen dat ik me behoorlijk op kan winden over het feit dat 'iemand' het in zijn/haar kop durft halen een ander -die zijn gevoelens op eerlijke wijze uit- te vernederen voor een groep mensen.


Ik vind dat zéér, zéér laag....

Ik stond er eerlijk gezegd ook raar van te kijken. Zelfs iemand waarmee ik normaal niet meteen de beste vrienden ben zei laat je dit over je kant gaan. Ik heb maar wijselijk niet gereageerd op deze domme blondjes

Dat jij de aantallen nog exact weet te noemen betekent dat die voorvallen jou niet in de koude kleren zijn gaan zitten en ik weet dat zoiets traumatiserend kan gaan werken bij iemand die toch al door onzekerheid wordt gekweld.

Getraumatiseerd is een wat groot woord, maar ik ben er wel voorzichtig door geworden, misschien wel te. Ben nooit een popi jopie geval geweest, en na alle pesterijtjes wordt hier dan niet vrolijk van...

Weet je 'neographikal'; exceem gaat over op den duur maar domheid is een blijvende handicap en zo zul jij dat ook moeten leren zien.

Domheid blijft idd, maar mn exceem zou op dit moment, omdat mijn hormonale gehalte al aan het afnemen is , al een flink stuk minder moeten worden. Maar vergeet het maar. Ik slaap er amper door en ben daardoor soms wat chagarijnig en wat kwetsbaarder als er 1 probeert leuk te zijn, dan maak ik er korte metten mee...

Dat meiden van een jaar of zestien op 'patserige types' vallen is een -normaal en hormonaal- gegeven; maar naarmate mensen in leeftijd vorderen leren ze ook andere kwaliteiten, die minder op het uiterlijk betrekking hebben, waarderen.

Logisch dus dat jij bij die groep ook beter aansluiting vindt.

Domme tutjes zullen zich op den duur ook binden aan domme ventjes en aangezien jij daar niet bij hoort kun -en hoef- je je daar niks van aan te trekken.

Is idd waar jammer genoeg, maar die oudere meiden vallen op nóg oudere jonges dus das over het algemeen onbegonnen werk. K ga volgende week wel met een meid die 2 maanden jonger is dan ik uit, we zien wel of t wat wordt, en anders maken we er gewoon een gezellige avond van . Maar tis soms zwaar irri als je ziet dat een meid die leuk vond en wat bij hebt geprobeerd met veel moeite, zonder enige moeite door zo'n domme klerepatser ff wordt ingepalmd. Dan begin ik moordneigingen te krijgen

Door een wederzijds goede 'verstandhouding' kun je mooie en langdurige vriendschappen opbouwen die niet direct gebasseerd zijn op uiterlijk- en oppervlakkigheid en van waaruit zich soms levenslange contacten kunnen ontwikkelen die écht wat betekenen en inhouden.

En wat die domme tutjes -en ventjes- aangaat, beschouw die maar als oppervlakkig vermaak, probeer er om te lachen, laat je niet uitdagen en sta ze niet toe je óóit meer te kwetsen, niet door je afstandig of 'stoïcijns' te gedragen maar door voor jezelf op te komen en -indien nodig- van jezelf af te bijten.

Heb een aantal vaste vriendinnen, zijn echt schatten, staan altijd voor me klaar. Ik denk dat ik aan hun meer heb dan aan een kortstondige relatie... Soms sta ik er idd bij te lachen over hoe dom die patsertypes eigenlijk zijn als ze weer es compleet bezopen zijn, sta ze dan gewoon uit te lachen.
Voor me opkomen doe ik ook echt wel, als ik het nut ervan inzie. En als iemand zo dom is me lichamelijk aan te vallen, dan hebben ze een groot probleem. Ben geen patser, maar dankzij 3 jaar judo, en 6 jaar badminton heb ik flink wat kracht. mn pa is af en toe bont en blauw . Maar ook woordelijk weet ik me goed te verdedigen, behalve als ik inzie dat het geen zin heeft in te gaan op die domme opmerkingen waar je toch nix meer kunt.

Vanaf het moment dat ik -heel lang geleden- ontdekte dat ik mijzelf eigenlijk ietwat gebogen voortbewoog en dat zéér bewust ben gaan veranderen in mijzelf dwingen réchtop te gaan lopen is er ook wat bij mij innerlijk veranderd en ben ik me na en tijdje veel zelfbewuster gaan voelen en gedragen.

Je kunt dus wel degelijk werken aan zelfverzekerdheid en aan een groter gevoel van zelfvertrouwen, denk er eens aan als je weer eens een Stoïcijnse periode beleeft...

Ik laat verder ook niet merken dat iemand me klein krijgt, loop altijd rechtop. In de stad gaan ze gewoon aan de kant voor me. Liep laatst voorop in me eentje wat te denken, en iedereen voor me ging gewoon in een V vorm aan de kant. Hoor ik opeens achter me mn vrienden zeggen, moeje die gangster zien was wel lachen

[Verwijderd]

Op zondag 06 januari 2002 13:15 schreef Irons het volgende:

en zo kom ik eigenlijk sinds een jaar mijn middelbare school door. Als er iets leuks gebeurd ervaar ik dat als positief en ga ik er in mee. Maar als er iets gebeurd dat minder positief is, dan trek ik dat rationele schild op en begin ik met wegrelativeren.

Juist en erg verstandig... ; ieder van ons heeft negatieve en postitieve eigenschappen maar een mens kan er wel aan werken die negatieve 'uitingsvormen' bij zichzelf te herkennen ze te veroordelen en proberen uit te bannen.

Ik wil -eerlijk gezegd- al sinds jaren niets met mensen van doen hebben die alsmaar 'zeuren en klagen' en het daarbij laten...

Natuurlijk mag dat een tijdje (ik kijk écht op de klok... )
bijvoorbeeld vijf minuten maar dan moet het over zijn.

Zo niet dan pech gehad en ga ik verder; ik ver- mis-bruik mijn dure tijd niet voor negativisme, zinloos geroddel en overige nonsens.

Dat wordt mij best wel eens kwalijk genomen maar dat is dan niet anders; als mens heb je de keus uit miljoenen mogelijkheden en waarom zou je dan de keus laten vallen op destrucieve machten...

Trouwens de ware Stoïcijn zou uit een overvloed aan negativisme slechts één conclusie kunnen trekken en dat is dat al dat destructieve uiteindelijk leidt tot de suïcidale keuze en dat is niet erg bevorderlijk voor zijn voortbestaan.... lijkt me...

[Verwijderd]

koekoeksjong, hoe oud ben je eigenlijk ?

je hebt btw 1000 posts nu....

[Verwijderd]

Op zondag 06 januari 2002 17:41 schreef neographikal het volgende:
koekoeksjong, hoe oud ben je eigenlijk ?

je hebt btw 1000 posts nu....

Staat -in tegenstelling tot de meesten van jullie- toch onverbloemd in mijn stats... ??

[Verwijderd]

Op zondag 06 januari 2002 17:47 schreef koekoeksjong het volgende:

[..]

Staat -in tegenstelling tot de meesten van jullie- toch onverbloemd in mijn stats... ??

verkeerd gekeken

neo is 17