:strip_exif()/u/21025/kenshin.gif?f=community)
| To acknowledge what is known as known and what is not known as known is knowledge. |
Verwijderd
ah, de "rozijn in bicarbonaat" proef in een natuurlijke vorm 
Een rozijn heeft een groot oppervlak, doordat hij nogal gevouwen en ruw is. Hierdoor kan hij goed gassen adsorberen. In champagne ontwijkt koolstofdioxidegas, de belletjes. Deze adsorberen aan de ondergedompelde rozijn. Hierdoor wordt de gemiddelde dichtheid van de rozijn+gasbelletjes kleiner dan die van de champagne zelf, en dus drijft de rozijn naar het oppervlak. Daar aangekomen ontsnapt een deel van de gasbelletjes en daarmee wordt de gemiddelde dichtheid van rozijn+overgebleven belletjes groter dan die van de champagne, waarna hij weer naar de bodem zakt. Vervolgens plakken er weer nieuwe gasbelletjes aan de rozijn, die dus weer naar het oppervlak gaat, daar wat belletjes verliest, enzovoorts.
Een rozijn heeft een groot oppervlak, doordat hij nogal gevouwen en ruw is. Hierdoor kan hij goed gassen adsorberen. In champagne ontwijkt koolstofdioxidegas, de belletjes. Deze adsorberen aan de ondergedompelde rozijn. Hierdoor wordt de gemiddelde dichtheid van de rozijn+gasbelletjes kleiner dan die van de champagne zelf, en dus drijft de rozijn naar het oppervlak. Daar aangekomen ontsnapt een deel van de gasbelletjes en daarmee wordt de gemiddelde dichtheid van rozijn+overgebleven belletjes groter dan die van de champagne, waarna hij weer naar de bodem zakt. Vervolgens plakken er weer nieuwe gasbelletjes aan de rozijn, die dus weer naar het oppervlak gaat, daar wat belletjes verliest, enzovoorts.
Doet me denken aan een scheikunde opstelling tijdens de open dag van mijn middelbare school:
De bubbeltjes in de champagne 'hechten' zich aan de rozijn zodat deze wordt opgetild naar het oppervlak, daar fuseren de bubbeltjes met de lucht en zakt de rozijn door de zwaartekracht weer naar beneden...nieuwe bubbeltjes tillen de rozijn weer op enzovoort enzovoort...
correct me if I'm wrong
De bubbeltjes in de champagne 'hechten' zich aan de rozijn zodat deze wordt opgetild naar het oppervlak, daar fuseren de bubbeltjes met de lucht en zakt de rozijn door de zwaartekracht weer naar beneden...nieuwe bubbeltjes tillen de rozijn weer op enzovoort enzovoort...
correct me if I'm wrong
Op dinsdag 01 januari 2002 19:58 schreef Captain Proton het volgende:
ah, de "rozijn in bicarbonaat" proef in een natuurlijke vorm
Een rozijn heeft een groot oppervlak, doordat hij nogal gevouwen en ruw is. Hierdoor kan hij goed gassen adsorberen. In champagne ontwijkt koolstofdioxidegas, de belletjes. Deze adsorberen aan de ondergedompelde rozijn. Hierdoor wordt de gemiddelde dichtheid van de rozijn+gasbelletjes kleiner dan die van de champagne zelf, en dus drijft de rozijn naar het oppervlak. Daar aangekomen ontsnapt een deel van de gasbelletjes en daarmee wordt de gemiddelde dichtheid van rozijn+overgebleven belletjes groter dan die van de champagne, waarna hij weer naar de bodem zakt. Vervolgens plakken er weer nieuwe gasbelletjes aan de rozijn, die dus weer naar het oppervlak gaat, daar wat belletjes verliest, enzovoorts.
hum... klinkt zeer aannemelijk.maar ik neem aan dat dit dus werkt bij alle koolzuurgas houdende dranken (cola, sprite, cassis, blah)
| To acknowledge what is known as known and what is not known as known is knowledge. |
Verwijderd
nooit uitgetest eigenlijk
Ik zou niet durven zeggen of het werkt in cola of sprite. Veel opgeloste suiker beinvloedt de dichtheid van het water, en cola en sprite bevatten HEEL VEEL suiker. Misschien dat daardoor de dichtheid zoveel groter wordt dat rozijnen zowiezo al drijven.
Ik zou niet durven zeggen of het werkt in cola of sprite. Veel opgeloste suiker beinvloedt de dichtheid van het water, en cola en sprite bevatten HEEL VEEL suiker. Misschien dat daardoor de dichtheid zoveel groter wordt dat rozijnen zowiezo al drijven.
Pagina: 1