Enige dagen terug (en hij werd ook afgelopen zondagavond uitgezonden) zag ik op Discovery Channel de documentaire "Who was Moses?" en deze roept enkele bijzondere vragen op.
Eerst wat informatie vooraf. Aangezien er op dit forum zowel veel gelovigen als atheisten 'rondhangen' is het misschien goed een klein beetje van het verhaal van Moses te vertellen. De essentie van het verhaal draait om het volgende:
Moses werkt zich op als leider van het Joodse volk en haalt hen weg uit de slavernij door de Egyptische farao te bedreigen met diverse rampen. De farao weigert toe te geven en wanneer de voorspelde rampen zich een voor een voltrekken, geeft de farao uiteindelijk toch toe. Wel spoedt hij het volk vrij snel achterna om hen alsnog terug te halen.
Wat toonde nu de documentaire omonstotelijk aan? De rampen zijn allemaal veroorzaakt door een enorme vulkaanuitbarsting op een kleine eilandje in de Middellandse Zee. Het eilandje (naam helaas vergeten) knalde door de enorme knal helemaal uit elkaar en bestaat tegenwoordig alleen nog maar uit een rand; het gehele middengedeelte was door de klap weggeblazen.
Hoe dan ook: dat verklaart allerlei rampen. Bij een vulkaanuitbarsting van deze orde van grote is het namelijk niet vreemd dat:
* er min of meer een zonsverduistering optreedt (rook voor de wolken)
* het gaat 'sneeuwen' (neerslaande vulkaanas)
* er een kikker- en/of sprinkhanenplaag optreedt (reden weet ik niet precies, maar iets soortgelijks was in recente tijden (afgelopen twintig jaar of zo) ook ergens opgetreden en zo was die Egyptische plaag ook al verklaard met de vulkaanuitbarsting)
* er een vloedgolf optreedt, met daarvoor het terugtrekken van het water. Het is niet de red sea maar de reed sea (foutje in Latijnse/Engelse vertaling) die ze zijn overgestoken. Rietzeeen zijn vrij ondiepe wateren verbonden aan de Middellandse zee; een uitbarsting in diezelfde zee kan dus een vloedgolf in de rietzee tot gevolg hebben. En uiteraard gaat aan een vloedgolf het terugtrekken van het water vooraf.
Beetje lang verhaal misschien, maar waar ik naar toe wil is het volgende.
Het gehele christelijk geloof heeft zijn basis in het verhaal van de exodus uit Egypte. Het geloof van de Joden ontstond omdat de rampen 'bewezen' dat God hen bijstond; daarvoor aanbeden ze vele goden: het monotheisme was vrij modern voor die tijd.
Verliest het christendom niet zijn waarde nu vaststaat dat een 'eenvoudige' (zij het wat extreme) natuurramp de gelovigen in de veronderstelling heeft gebracht dat er een God bestaat?
De documentaire concludeerde met al het bewijs voorhanden, dat het verhaal in de Bijbel - hoewel enigszins ongeloofwaardig cq. mytisch aandoenend - betreffende de Exodus geheel klopt. Ik was echter eerder geneigd te geloven dat juist de basis van het christendom onderuit gehaald is.
Benieuwd hoe jullie hier over denken. En overigens een aanrader, die documentaire!
Eerst wat informatie vooraf. Aangezien er op dit forum zowel veel gelovigen als atheisten 'rondhangen' is het misschien goed een klein beetje van het verhaal van Moses te vertellen. De essentie van het verhaal draait om het volgende:
Moses werkt zich op als leider van het Joodse volk en haalt hen weg uit de slavernij door de Egyptische farao te bedreigen met diverse rampen. De farao weigert toe te geven en wanneer de voorspelde rampen zich een voor een voltrekken, geeft de farao uiteindelijk toch toe. Wel spoedt hij het volk vrij snel achterna om hen alsnog terug te halen.
Wat toonde nu de documentaire omonstotelijk aan? De rampen zijn allemaal veroorzaakt door een enorme vulkaanuitbarsting op een kleine eilandje in de Middellandse Zee. Het eilandje (naam helaas vergeten) knalde door de enorme knal helemaal uit elkaar en bestaat tegenwoordig alleen nog maar uit een rand; het gehele middengedeelte was door de klap weggeblazen.
Hoe dan ook: dat verklaart allerlei rampen. Bij een vulkaanuitbarsting van deze orde van grote is het namelijk niet vreemd dat:
* er min of meer een zonsverduistering optreedt (rook voor de wolken)
* het gaat 'sneeuwen' (neerslaande vulkaanas)
* er een kikker- en/of sprinkhanenplaag optreedt (reden weet ik niet precies, maar iets soortgelijks was in recente tijden (afgelopen twintig jaar of zo) ook ergens opgetreden en zo was die Egyptische plaag ook al verklaard met de vulkaanuitbarsting)
* er een vloedgolf optreedt, met daarvoor het terugtrekken van het water. Het is niet de red sea maar de reed sea (foutje in Latijnse/Engelse vertaling) die ze zijn overgestoken. Rietzeeen zijn vrij ondiepe wateren verbonden aan de Middellandse zee; een uitbarsting in diezelfde zee kan dus een vloedgolf in de rietzee tot gevolg hebben. En uiteraard gaat aan een vloedgolf het terugtrekken van het water vooraf.
Beetje lang verhaal misschien, maar waar ik naar toe wil is het volgende.
Het gehele christelijk geloof heeft zijn basis in het verhaal van de exodus uit Egypte. Het geloof van de Joden ontstond omdat de rampen 'bewezen' dat God hen bijstond; daarvoor aanbeden ze vele goden: het monotheisme was vrij modern voor die tijd.
Verliest het christendom niet zijn waarde nu vaststaat dat een 'eenvoudige' (zij het wat extreme) natuurramp de gelovigen in de veronderstelling heeft gebracht dat er een God bestaat?
De documentaire concludeerde met al het bewijs voorhanden, dat het verhaal in de Bijbel - hoewel enigszins ongeloofwaardig cq. mytisch aandoenend - betreffende de Exodus geheel klopt. Ik was echter eerder geneigd te geloven dat juist de basis van het christendom onderuit gehaald is.
Benieuwd hoe jullie hier over denken. En overigens een aanrader, die documentaire!