Op zaterdag 01 december 2001 00:26 schreef Ro2 het volgende:
Ik vind die teksten uit de bijbel best wel grof soms. Niet altijd even vriendelijk. God weet neem ik aan dat mensen veel zonden maken, dan zal hij ze daarvoor eeuwig straffen..dat vind ik toch een beetje jammer! En die teksten zoals, zei zullen van de aarde worden gescheiden...tjah, wat moet ik me daar dan bijvoorbeeld van voorstellen

Ja, de bijbel spreekt niet alleen maar over leuke dingen, maar ook over maatregelen waardoor het voor iedereen leuk kan worden (voor degenen die dat willen). Personen die hun gedrag niet willen veranderen wanneer zij weten dat dat niet in overstemming is met Gods wil, worden gestraft. Personen uit het verleden die zo geleefd hebben, krijgen geen opstanding. Personen die leven op de dag dat God ingrijpt op aarde, ja die eh... zullen niet langer leven... (Wordt in de bijbel bijv. beschreven in Ezechiel 38:21-23).
Op zaterdag 01 december 2001 04:42 schreef klaasjong het volgende:
Ik ben Katholiek, maar ik begrijp vele dingen niet uit de Bijbel, dus misschien weet Mix dit?
Vraag maar raak...
In het verhaal van Kaïn en Abel (ik ken het verhaal maar in vlagen) wordt de vader misleid, en krijgt de "verkeerde" broer de zegen. Hier wordt die "verkeerde" niet door God gestraft.
Kain en Abel waren de eerste zonen van Adam en Eva. Kain vermoordde Abel uit jaloezie. Jij bedoelt het verslag van Jakob en Esau, de zonen van Isaak (Genesis 27).
Het lijdt geen twijfel dat Jakob recht had op de zegen. Voordat de tweeling geboren was, had Jehovah tot Rebekka gezegd: "De oudste zal de jongste dienen" (Genesis 25:23). Later verkocht Esau (in overeenstemming met de neiging die Jehovah reeds had voorzien en op grond waarvan hij Jakob meer liefhad dan Esau) zijn eerstgeboorterecht voor louter een schotel linzen (Genesis 25:29-34). Toen Isaäk hoorde dat er een list was gebruikt, weigerde hij verandering te brengen in wat onmiskenbaar Jehovah's wil in de aangelegenheid was.
In het verhaal van de herdersjongen die wegtrekt om het geluk op te zoeken, vele jaren GROF leeft (vele vrouwen, veel eten en drank etc) en hij geen geluk vindt, besluit hij om terug te keren naar zijn vader die daarop een groot feest geeft. Eén van zijn andere zoons wordt daardoor pissed, want zijn "verloren" broer heeft zijn erfenis reeds opgemaakt, en bij terugkeer krijgt hij een groot welkomsfeest. Ook dit wordt getolereerd door God.
Je bedoelt het verhaal van de 'verloren zoon' in Lukas 15:11-32.Hij was geen herdersjongen, hoor. En het is ook niet een echt gebeurde geschiedenis. Jezus vertelde deze illustratie aan de religieuze leiders uit zijn tijd om te laten zien hoe God reageert op
berouwvolle zondaars. De zoon in het verhaal erkende tegenover zijn vader dat hij een slecht leven had geleid en wilde daarvoor de gevolgen dragen: "'Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegen u. Ik ben niet meer waard uw zoon te worden genoemd. Maak mij als een van uw loonarbeiders'" (Lukas 15:21). Iedereen met zo'n houding wordt vergeven.
Ik denk dus niet dat de Bijbel een Boek is waarin staat hoe je moet leven. Ik denk zelf dat de Bijbel gewoon een beschrijving is van "HET" leven op zich. Dus geen richtlijnen. Wat zeg jij hiervan Mix?
"Want alle dingen die eertijds werden geschreven, werden tot ons onderricht geschreven, opdat wij door middel van onze volharding en door middel van de vertroosting uit de Schriften hoop zouden hebben." (Romeinen 15:4)
"De gehele Schrift is door God geïnspireerd en nuttig om te onderwijzen, terecht te wijzen, dingen recht te zetten, streng te onderrichten in rechtvaardigheid, opdat de mens Gods volkomen bekwaam zij, volledig toegerust voor ieder goed werk." (2 Timotheüs 3:16,17)
Is het niet juist logisch dat God richtlijnen zou geven waardoor wij ons in het leven kunnen laten leiden?
(ik heb het gevoel dat dit een eindeloze discussie wordt.) (= niet erg denk ik)

Kunnen we pas over een maand zeggen...
"Heer, vergeef ons onze zonden" etc is een vaak voorkomend gebed. Is dit geen geestelijke manipulatie? Ik bedoel: ik weet vrijwel zeker dat ik niemand heb geschaad, maar de Bijbel doet iedereen geloven dat we zondaars zijn.
Waar slaat dat dan op? Op de overtuiging dat de creatie van God's hand, naar God's gelijkenis nooit perfect kan zijn?
"Want er is geen mens rechtvaardig op de aarde, die voortdurend doet wat goed is en niet zondigt." (Prediker 7:20)
"Indien wij de bewering uiten: "Wij hebben geen zonde", misleiden wij onszelf, en de waarheid is niet in ons... Indien wij de bewering uiten: "Wij hebben niet gezondigd", maken wij hem tot een leugenaar, en zijn woord is niet in ons." (1 Johannes 1:8-10)
Zonde is alles wat niet strookt met Gods heilige persoonlijkheid, maatstaven, wegen en wil. Zonde kan een kwestie zijn van onjuist gedrag, verzuimen te doen wat men moet doen, goddeloze spraak, onreine gedachten, of zelfzuchtige verlangens of beweegredenen. De bijbel maakt verschil tussen overgeërfde zonde en opzettelijke zonde, tussen een daad van zonde waarvan men berouw heeft en het beoefenen van zonde.
Als nakomelingen van de zondaar Adam zijn wij in zonde geboren. Als wij verkeerde neigingen niet bedwingen, raken wij mettertijd wellicht gewend aan een dergelijke levenswijze. Het kan zelfs "normaal" lijken omdat anderen om ons heen soortgelijke dingen doen. Maar de bijbel geeft aan wat van Gods standpunt uit bezien goed is en wat verkeerd is, aangezien hij weet hoe hij de mens heeft gemaakt en wat zijn voornemen met de mensheid is.
Op zaterdag 01 december 2001 17:40 schreef jona het volgende:
Als je gewoon doet wat je zelf wil doen (binnen de grenzen van wat de sameleving toestaat) en je eigenkeuzes maakt zonder daarbij een god te hoeven raadplegen dan ben je toch pas een "volwaardig" mens met een eigen wil. Als je je hele leven probeerd te leven volgens de regels van een
geloof dat belooft dat je gelukkig wordt en naar de hemel gaat als je maar hun regels volgt en hiervoor in zekere zin zelfs je eigenwil voor opgeeft, dan ben je niet "iemand" meer.
Tja, ik vergelijk die vrije wil altijd met het verkeer. Je kan in principe overal naar toe gaan, maar het is nu eenmaal gezonder als je je aan een paar regels houdt. Heb jij het gevoel dat die regels je berperken in je vrijheid? Misschien voelt dat soms zo, en toch zijn ook die regels niet zonder bedoeling.
Nu kan ik geen enkel voorbeeld bedenken waar het geloof een overtuigend antwoord geeft waarom iets gebeurd. Na 2000 jaar komt het nog niet verder dan "het is gods wil".
En dat terwijl God zich nota bene nauwelijks met deze wereld bemoeit. De bijbel zegt juist dat de 'gehele wereld in de macht van de goddeloze ligt' (1 Johannes 5:19). Een aannemelijke verklaring waarom het zo verkeerd gaat. Het is interessant dat de bijbel zegt dat 'tijd en
onvoorziene gebeurtenissen allen treffen' (Prediker 9:11). Kortom, niet alles is Gods wil.
Het christendom is overigens wel behoorlijk verandert in die 2000 jaar... en niet ten goede!