Je leven geven voor een ander?

[MrMartinH]

Zouden jullie je leven geven om dat van een ander te redden?
Ik dacht hier vanavond over na. Hoeveel mensen zullen daadwerkelijk hun leven voor een ander geven of wagen?

Stel bijvoorbeeld: Iemand schiet met een pistool op een ander. ZOu jij ervoor springen waardoor jij het leven laat, maar de ander blijft leven? Of kies je hier voor je eigen leven?

Of ik het zou doen hangt ervanaf. Ik denk dat ik mijn leven alleen zal geven voor iemand waar ik veel om geef. MIjn ouders, zus en familie. Misschien ook nog wel voor goede vrienden. Maar ik denk dat ik voor mijn eigen leven zal kiezen als het is voor iemand die ik niet of nauwlijks ken. Ik denk dat ik bij mijn buren niet voor de kogel zal springen.

Misschien kun je ook wel niet zeggen of je het wel of niet zal doen, want wie zal zjin/haar leven daadwerkelijk geven voor een ander?

[Rey Nemaattori]

Op dinsdag 27 november 2001 00:40 schreef NukeZz het volgende:
Zouden jullie je leven geven om dat van een ander te redden?
Ik dacht hier vanavond over na. Hoeveel mensen zullen daadwerkelijk hun leven voor een ander geven of wagen?

Stel bijvoorbeeld: Iemand schiet met een pistool op een ander. ZOu jij ervoor springen waardoor jij het leven laat, maar de ander blijft leven? Of kies je hier voor je eigen leven?

Of ik het zou doen hangt ervanaf. Ik denk dat ik mijn leven alleen zal geven voor iemand waar ik veel om geef. MIjn ouders, zus en familie. Misschien ook nog wel voor goede vrienden. Maar ik denk dat ik voor mijn eigen leven zal kiezen als het is voor iemand die ik niet of nauwlijks ken. Ik denk dat ik bij mijn buren niet voor de kogel zal springen.

Misschien kun je ook wel niet zeggen of je het wel of niet zal doen, want wie zal zjin/haar leven daadwerkelijk geven voor een ander?

Tis zoiets als je leven geven voor je geliefde, heel leuk&aardig maar dan ben je toch nog gescheiden van elkaar

Ik denk dat als ik iemand met een pistool zie het op een lopen zou zetten

[Verwijderd]

ik denk dat ik al heel snel mij leven zou geven voor iemand anders omdat ik waarschijnlijk ook niet zou kunnen leven met het feit dat ik iemand anders zijn dood had kunnen voorkomen

[Eindbaas]

Er zijn zeker personen in mijn omgeving waar ik zonder twijfel mijn leven (in het geval van dat pistool) uit reflex zou geven... als ik daar lang over na zou moeten denken weet ik het eigenlijk niet. Ik denk dat dan juist de angst gaat toeslaan.

[Vinz]

Hang een beetje van de persoon af. Voor Bin laden zou ik niet springen, voor een ex-vriendin van mijn vriend wel en die heb ik misschien bij elkaar 5 minuten gezien. Ik spring voor heel veel mensen, maar dat komt door een paar andere dingen die hier niet thuishoren.

[senater]

Op dinsdag 27 november 2001 00:47 schreef vinz het volgende:
Hang een beetje van de persoon af. Voor Bin laden zou ik niet springen, voor een ex-vriendin van mijn vriend wel en die heb ik misschien bij elkaar 5 minuten gezien. Ik spring voor heel veel mensen, maar dat komt door een paar andere dingen die hier niet thuishoren.

hoe weet je dat nou
ik denk dat veel mensen het zouden zeggen dat ze het zullen doen maar als het er op aan komt dat de meeste afhaken

ik zelf weet het ook niet

[Slashdotter]

Ik geef alleen m'n leven voor m'n kinderen.
Die moeten mijn genen doorgeven.

[Peertje]

Kzou het echt niet weten...
Kzou waarschijnlijk wel de gene beschermen maar als je eenmaal een schot hoord ben je al te laat.

Ik denk dat ik alleen voor Familie zou springen en meisjes die ik liev vind... Maar vind het niet echt te zeggen wat ik zou doen... Moeilijk...

Kweer iig wel dat bij vechtpartijen ik altijd m'n vrienden zou helpen, en dat weet ik ook van een paar andere.

[Verwijderd]

Op dinsdag 27 november 2001 00:46 schreef Koeschaap het volgende:
ik denk dat ik al heel snel mij leven zou geven voor iemand anders omdat ik waarschijnlijk ook niet zou kunnen leven met het feit dat ik iemand anders zijn dood had kunnen voorkomen

Het omgekeerde gaat dan ook op mijns insziens,
namenlijk dat de persoon waar jij vóór bent gesprongen
het heel zijn/haar leven niet meer goed kan maken
naar jou toe...;
het schuldgevoel kon wel 'es héél groot zijn...

[OProg]

Ik denk dat je op het moment dat je een actie maakt die je dus fataal zal worden niet denkt an je eigen einde...Dat, wat je doet, je het doet in een soort reflex. Bij een vreemde of iemnand die verder van je af staat zal je misschien wel eerst denken en het daarom niet doen...

Ik denk dat je daarom eerder je eiden leven op het spel zet bij iemand die je dierbaar is en niet zo snel voor een vreemde...

[Verwijderd]

Wie zegt dat de schutter naardat hij mij heeft neergeschoten niet mijn ouders/broer/enz. ook nog neerschiet Dus wat heeft het voor nut...je kan beter rennen en hulpdiensten inschakelen!!

[Verwijderd]

Ik heb ooit ruzie gehad met een man die mijn vriend in elkaar sloeg. Omdat dit nogal een grote lelijke gast was die niet wou liggen hoe hard ik ook trapte pakte ik op een gegeven moment een helm en hij een pistool.

Toen wist ik wie mijn vrienden echt waren. Er sprongen zes man boven op hem, en ik stond mijn broek uit te vegen! Want het is en blijft eng zo een apparaat waar je dood recht in zijn ogen kijkt.

Maar voor mijn vriendin en dochtertje (uitgerekend 8 januari) zou ik zeker wel springen. Geen twijfel over mogelijk. Maar dat zijn twee redenen als mijn vriendin of mijn dochter dood gaat ben ik verloren dan spring ik liever zelf direct van een hoge flat, en niemand doet mijn dierbaarste niets onder geen enkele voorwaarde.

[Verwijderd]

Op dinsdag 27 november 2001 00:40 schreef NukeZz het volgende:
Zouden jullie je leven geven om dat van een ander te redden?

Alleen voor me kinderen

[Blacksoul]

In een reflex zou ik het zeker doen. Als je er te lang over nadenkt zou het waarschijnlijk toch anders lopen.....

Maar m'n antwoord is ja.....maar veel mensen zijn er niet waarvoor ik dat over heb.

[Verwijderd]

Zit je ook nog met het probleem dat als jij voor je dierbare springt je die opzadeld met een verschrikkelijk gevoel voor de rest van hun leven.

Op het moment dat je er dus niet voorspringt neem je zelf dat gevoel. Is het natuurlijk nog maar de vraag wat je dan erger vind.

Ik denk alleen dat je er nu wel over na kunt denken wat je misschien zou doen maar dat als de situatie zich voor zou doen je misschien compleet anders reageerd. Dan krijg je te maken met reflexen en die kunnen toch anders zijn dan je van te voren bedacht had.

[Confusion]

Ik zou te lang twijfelen over de vraag of ik er tussen moet springen en zou altijd te laat zijn.

Als ik m'n leven geef is de ander ongelukkig: moet je de ander dat ongeluk niet besparen en het zelf op je nemen door niet te redden? Is dat niet de ware opoffering?

[Verwijderd]

Ik denk niet dat je bewust je leven kan geven voor een ander.
Zoiets gaat onbewust vanzelf (of juist niet). Ook afhankelijk van het moment. Ik zou niet weten of ik bewust de geest zou laten voor iemand, ligt eraan of hij/zij nog geld van me krijgt

[Verwijderd]

Voor bepaalde personen zou ik inderdaad zo mijn leven geven. Zonder erover na te denken. Het klinkt misschien gek, maar het leven van sommige anderen is mij meer waard dan mijn eigen leven.
Maar tegelijk zeg ik er wel bij dat ik ook echt niet weet wat er nou écht zou gebeuren, als het ooit zo ver zou komen.

[Verwijderd]

Volgens mij moeten er hier meer mensen op een sport gaan waar je leert je lichaam en je geest samen te gebruiken.

Daarin kan je dus leren, even snel te kunnen reageren met zelf denken dan met een schrik reactie. Blijf altijd zelf de keuze houden.

En trouwens een kogel opvangen kan op vele manieren. Spring erzo voor dat hij in je schouder vliegt of in je arm. Beter dan in je hart, longen etc...

[spok9]

Dit soort dingen weet je pas als het er echt op aankomt, dat moet je zoiets nl. in een fractie van een seconde "beslissen", wat altijd anders is dan wanneer je er echt goed over nadenkt.

[Verwijderd]

Op dinsdag 27 november 2001 15:13 schreef spok9 het volgende:
Dit soort dingen weet je pas als het er echt op aankomt, dat moet je zoiets nl. in een fractie van een seconde "beslissen", wat altijd anders is dan wanneer je er echt goed over nadenkt.

Ja dit denk ik ook, want hoe langer je nadenkt hoe mee je twijfeld

[Verwijderd]

Afhankelijk van de situatie. Als ik van iemand hou, wel degelijk..... Als ik met mijn dood een kind kan redden, ja. Maar dan moet ik ABSOLUUT zeker zijn dat de ander zal leven.

ALs er ook maar een kleine kans is dat ik mijn handeling TOCH zou kunnen overleven (zoals jezelf voor een kogel werpen. Als het een borst-schot is heb je een goede kans om het te overleven) zou ik er niet eens over nadenken. Ik zou het mezelf nooit vergeven als ik heb nagelaten op zijn minst te proberen iemand te redden.

[MrMartinH]

Op dinsdag 27 november 2001 15:05 schreef NewAgePerformance het volgende:

...

En trouwens een kogel opvangen kan op vele manieren. Spring erzo voor dat hij in je schouder vliegt of in je arm. Beter dan in je hart, longen etc...

Als jij springt dan weet je toch niet waar die kogel terecht gaat komen

Een kogel gaat sneller dan jouw oog kan waarnemen dus op het moment dat jij springt kun jue niet mikken waar jij wil dat de kogel terecht komt.

[Rey Nemaattori]

Op dinsdag 27 november 2001 19:33 schreef NukeZz het volgende:

[..]

Als jij springt dan weet je toch niet waar die kogel terecht gaat komen

Een kogel gaat sneller dan jouw oog kan waarnemen dus op het moment dat jij springt kun jue niet mikken waar jij wil dat de kogel terecht komt.

ik neem aan dat je "The Matrix" niet gezien hebt?

[Verwijderd]

mijn leven geven voor een ander ???
ligt eraan wie die ander is !
als het mijn vriendin was dan zou ik zeggen... absoluut !

[Verwijderd]

Op dinsdag 27 november 2001 20:59 schreef tazman999 het volgende:
mijn leven geven voor een ander ???
ligt eraan wie die ander is !
als het mijn vriendin was dan zou ik zeggen... absoluut !

MPOV: Wrom..? Zodat je nog na kunt genieten van haar leven..?

[Verwijderd]

ergens bedenk ik me net...
mijn leven geven voor mijn vriendin... hmmm...
toch maar niet, want dan ken zij met een ander opnieuw beginne !!!

[Diadem]

Mijn leven geven voor een ander? Voor een vreemde nooit. Voor maar heel weining mensen eigenlijk als ik er zo over nadenk. Meer dan nul mensen, dat wel.

Over het algemeen is het nogal zinloos om jezelf op te offeren voor iemand anders. In beide gevallen gaat 1 iemand dood. Ik zou dat dan ook alleen doen als ik het gevoel zou hebben dat het leven van die persoon meer waard zou zijn dan het mijne, maar bij hoeveel mensen heb ik dat?

rationeel gezien zou het vrij stom zijn mijn leven te geven voor mijn ouders bv. Die zijn meer dan 30 jaar ouder, ik heb nog een heel leven voor mij, zij niet, lijkt me geen goede ruil. Maar tsja, rationaliteit is niet altijd een factor op dat soort momenten...

[Christiaan]

Ik heb hier ook wel eens over nagedacht. Weten zal ik het niet totdat een situatie zich voordoet waarin ik de keuze haast instinctief zal moeten maken (ik hoop dat die nooit komt natuurlijk).

Toch, op dit moment zijn er mensen voor wie ik zonder meer mijn leven zou geven. Mensen om wie ik zoveel geef dat ik mijn leven voor hun leven zou geven. Maar ja, of je op dat moment ook zo helder denkt of dat je gewoon instinctief 'wegduikt' weet ik niet. Toch zie ik de noodzaak van de daad in en op dit moment zou ik zeggen dat ik het in zo'n situatie zou doen.

Natuurlijk geef ik niet mijn leven voor jan en alleman... en ook niet voor een geloof of een land ofzo.

[Christiaan]

Ik edit mijn vorige post maar niet; maar als aanvulling: het is geen perfect altruisme omdat ik mijn leven niet geef omdat er geen 'strings attached' zijn. Zoals een eerdere poster zei: ik geef mijn leven voor mijn kinderen omdat zij mijn genen hebben. Dat gaat natuurlijk wel op. Het is een soort van bescherming van nageslacht of geslacht dat dezelfde genetische structuren heeft (zoals broers, moeders, etc). Maar ook voor bijvoorbeeld een vriendin of een vriend zou ik dat wel doen denk ik. Dan is het wel meer altruistisch van aard natuurlijk....

[Verwijderd]

Terug komend op de start posting. Ik zou mijn leven niet geven door bv een kogel op te vangen met mijn lichaam. Wel geef ik mijn lichaam op voor orgaandonatie nadat ik (hersen)dood ben. Dit omdat ik mijn lichaam als omhulsel beschouw. Bij het einde van mijn leven heeft dit zijn waarde voor mij verloren. Indien iemand anders er dan gered mee kan worden vind ik dat prima. Maar zolang ik leef geef ik mijn leven voor niemand op.

[Diadem]

Tsja, orgaandonatie is weer een heel ander verhaal, laten we daar in dit topic alsjeblieft niet over beginnen.

Het gaat erom of je bereidt bent om jezelf op te offeren voor iemand anders.

[Confusion]

Diadem schreef:
Het gaat erom of je bereidt bent om jezelf op te offeren voor iemand anders.

Aangezien niemand er de vorige keer op reageerde:

Uitgaande van "jij sterft of de ander":

Wanneer jij sterft tijdens het redden van de ander, zal hij/zij zeer ongelukkig zijn. Is het op je nemen van en doorleven met dat ongeluk, dus jezelf redden en hem/haar laten sterven, niet de werkelijke opoffering?

Misschien redeneer je nu: "De ander komt er wel overheen en zal weer gelukkig zijn.". De vraag is dan: "Hoeveel is een vriendschap werkelijk waard wanneer de ander zonder jou verder kan?" Overschatten wij allen de inhoud van een vriendschap niet?

Is dat misschien evolutie-technisch gezien de reden dat mensen vriendschappen aanknopen: hoe meer vriendschappen, hoe meer kans dat iemand zich voor je opoffert als het erop aankomt?

[Verwijderd]

Nee daar toe bereid ben ik niet, en dan ook voor niemand.


ik geloof niet in een hiernamaal en ben nog jong en wil nog graag leven en dat geef ik voor niemand op, ook geen naaste familie leden...


dat zou wellicht anders zijn als ik bv 80 jaar oud zou zijn dan zou ik misschien wel bereid zijn mijn leven te geven voor bv: mijn kind...



klinkt wel als een egoist he ?

tja... dat ben ik wel een beetje...

[Diadem]

Op woensdag 28 november 2001 16:23 schreef Fused het volgende:

[..]

Aangezien niemand er de vorige keer op reageerde:

Uitgaande van "jij sterft of de ander":

Wanneer jij sterft tijdens het redden van de ander, zal hij/zij zeer ongelukkig zijn. Is het op je nemen van en doorleven met dat ongeluk, dus jezelf redden en hem/haar laten sterven, niet de werkelijke opoffering?

Misschien redeneer je nu: "De ander komt er wel overheen en zal weer gelukkig zijn.". De vraag is dan: "Hoeveel is een vriendschap werkelijk waard wanneer de ander zonder jou verder kan?" Overschatten wij allen de inhoud van een vriendschap niet?

Is dat misschien evolutie-technisch gezien de reden dat mensen vriendschappen aanknopen: hoe meer vriendschappen, hoe meer kans dat iemand zich voor je opoffert als het erop aankomt?

Tsja. Ik denk inderdaad dat de ander daar wel weer overheen komt. Ik zie niet in waarom een vriendschap daarom minder waard zou zijn. Als iemand niet zonder mij zou kunnen weet ik niet of ik wel met zo'n persoon om zou willen gaan, zo iemand zou een nogal zielig geval zijn.

Ik denk niet dat dat evolutie-technisch de reden is voor vriendschappen. Immers, met elke vriend neemt de kans dat iemand zich voor je opoffert toe, maar ook de kans dat jij je voor iemand moet opofferen.

[Verwijderd]

...Ik zou voor veel mensen mijn leven geven, of het moet iemand zijn die niet veel waarde aan het leven hecht. Dit doe ik zelf overigens ook niet, ik geniet natuurlijk zoveel mogelijk... maar ik zal wel snel voor iemand springen, want ik ben er toch wel zeker van dat we naar een hogere demensi gaan of zoiets dergelijks.

[Hyperbird]

Op woensdag 28 november 2001 21:49 schreef Webmasterok het volgende:
...Ik zou voor veel mensen mijn leven geven, of het moet iemand zijn die niet veel waarde aan het leven hecht. Dit doe ik zelf overigens ook niet, ik geniet natuurlijk zoveel mogelijk... maar ik zal wel snel voor iemand springen, want ik ben er toch wel zeker van dat we naar een hogere demensi gaan of zoiets dergelijks.

Dus jij ziet dit leven maar als een kleine standby stand in je echte grote leven?

Zou de vraag voor jou dan niet moeten zijn zou je eerder jezelf of iemand anders het gunnen om de aarde te verlaten en in een hogere dementie te komen.

Ik ben het iig 100% niet met je eens maar vind dit wel interresant

[Confusion]

Diadem schreef:
Tsja. Ik denk inderdaad dat de ander daar wel weer overheen komt. Ik zie niet in waarom een vriendschap daarom minder waard zou zijn. Als iemand niet zonder mij zou kunnen weet ik niet of ik wel met zo'n persoon om zou willen gaan, zo iemand zou een nogal zielig geval zijn.

Toch wordt het vaak wel zo gepresenteerd. Velen willen zich niet bewust zijn van de vergankelijkheid van vriendschap. Ik zou nooit voor een vriend mij leven geven. Voor mijn ouders, zus en vriendin misschien wel, maar dat kan ik nu moeilijk beoordelen. Dan val je echter terug op het eerste punt: moet ik hen dat verdriet aandoen of kan ik dat beter zelf op me nemen? Welk leven is rationeel gezien meer waard?

Altruisme is een gevleugeld begrip geworden in onze maatschappij: de maatschappij kan slechts bestaan bij een zekere mate van opofferingsgezindheid van al haar leden, maar men vind tegenwoordig dat het nobel is als je daarmee tot het uiterste gaat. Het wordt stilzwijgend zelfs van je verwacht. Daarbij vallen de rationele overwegingen geheel weg en dat vind ik een slechte zaak.
Wanneer ik stel dat ik mijn leven net zoveel waard vind als dat van mijn ouders, zus of vriendin en verder meer dan dat van ieder ander, dan wordt mijn stelling afgekeurd op emotionele gronden: het wordt egocentrisch gevonden. Op rationele gronden is het echter zeer moeilijk te beoordelen of dat juist is. Ik ga echter mezelf niet offeren vanwege emotionele argumenten en rationele zijn er niet afdoende.

Ik denk niet dat dat evolutie-technisch de reden is voor vriendschappen. Immers, met elke vriend neemt de kans dat iemand zich voor je opoffert toe, maar ook de kans dat jij je voor iemand moet opofferen.

Dat hoeft niet. Dat anderen dom zijn betekent niet dat jij dat ook moet zijn.

[Verwijderd]

Op dinsdag 27 november 2001 11:19 schreef Links234 het volgende:

[..]

Alleen voor me kinderen

Hier sluit ik me bij aan, of ik moet nog 3 maanden te leven hebben ofzo.

[Rey Nemaattori]

Op donderdag 29 november 2001 00:16 schreef Tweaker het volgende:

[..]

Hier sluit ik me bij aan, of ik moet nog 3 maanden te leven hebben ofzo.

mwah dan zou ik iets leuks gaan doen met me leven

[Verwijderd]

Op donderdag 29 november 2001 00:22 schreef Rey_Nema het volgende:

[..]

mwah dan zou ik iets leuks gaan doen met me leven

Dan zou ik het nog niet voor iedereen opofferen maar wel voor dierbaren die een veel beter uitzicht hebben.

[Diadem]

Ik zou mijn leven dus alleen opofferen als ik op een of andere manier het gevoel zou hebben dat het leven van de persoon voor wie ik mij opoffer meer waard is dan het mijne.

Dan moet ik die persoon dus ten eerste al wel zeer goed kennen, anders kan ik daarover niet oordelen. En zelfs van de personen die ik zo goed ken zijn er maar weinig over wie ik zo denk.


Interessante aanverwante vraag trouwens: Offer jij je op voor iemand die jou een keer het leven heeft gered?

[Verwijderd]

Tsjah, het is opzich wel een zinvolle dood. Als je dood gaat in je bedje op 80 jarige leeftijd heeft het ook weinig zin. Voor iemand waar ik een speciale band mee heb vang ik dus wel wat lood op.

Das net zo iets als zelfmoord plegen. Als ik het zou willen, dan wel op een manier dat ik de mensheid nog van dienst ben. Ik kan wel een beetje voor een trein springen, maar daar schiet ook niemand wat mee op. Ik heb overigens nog geen idee hoe ik met mijn dood de mensheid van dienst kan zijn. Niet dat dat erg is, ik wil toch (nog) geen zelfmoord plegen

[Creep]

Op dinsdag 27 november 2001 14:24 schreef pcreyght het volgende:
Ik denk niet dat je bewust je leven kan geven voor een ander.
Zoiets gaat onbewust vanzelf (of juist niet). Ook afhankelijk van het moment. Ik zou niet weten of ik bewust de geest zou laten voor iemand, ligt eraan of hij/zij nog geld van me krijgt

ik krijg nog geld van je !!

[LuCarD]

Ik denk dat niemand het echt weet. Er zijn wel veel mensen die hopen of vinden het verstandig om het 1 of het ander te doen (voorspringen, wegrennen, aanvallen of niks).

Maar ik denk dat je pas echt weet als in een situatie komt zoals deze, aangezien er op dat moment je instinct het overneemt en niet je hersenen (cq bewustzijn).
Veel mensen die in noodsituatie terecht zijn gekomen, doen handelingen zonder dat ze echt weten wat ze nou gedaan hebben. Ze ervaren het vaak alsof ze naar een film kijken van hun zelf vanuit de eerste persoon.

Instinct kan je wel oefenen of trainen, door de handelingen die zou moeten doen vaak te herhalen. Daarom worden er brandoefeningen gehouden.