De vraag was eigenlijk niet: "wat mag wel en wat mag niet?", maar: "als iets wel/niet mag,
waarom mag het dan wel/niet?". Ik ben dus meer geïnteresseerd in de argumentatie, dan in de grenzen op zich.
Ik ben een fel tegenstander van de oogkleppen-mentaliteit zoals deze door de media in Engeland en Amerika gehanteert wordt: niemand mag woorden als 'fuck' op de televisie horen, maar zodra ze ook maar een voet buiten de deur zetten, wordt er om hen heen gescholden. Wat klopt hier niet?
Ik ben die censuur toch niet vaak in films/series tegengekomen
Buiten dat: misschien is de idee achter de censuur: we beperken het gebruik van mogelijkerwijs aanstootgevend taalgebruik zo veel mogelijk, omdat
wij verantwoordelijk zijn voor het uitgezonden materiaal. Wat iedereen buiten roept, dat zal ons worst zijn. In dat geval lijkt het me geen oogkleppen-mentaloteit (typo is wel geinig eigenlijk

), maar gewoon een weloverwogen handeling.
Sex is gewoon leuk en fijn, de false schaamte die ermee gepaard gaat vindt ik nogal hypocriet, aangezien iedereen in principe sex erg lekker vindt en maar al te goed weet dat er niks vies of raar aan is.
Natuurlijk wodt er een hoop onzin uitgekraamd als het over sex op tv ofzo gaat, maar de voornaamste (en naar mijn idee steekhoudende) kritiek gaat over het feit dat de geëxposeerde sex vaak gestript

wordt van de intimiteit die ermee gepaard

gaat.
Een voorbeeld: je vind het toch ook niet leuk om ongevraagd iemands liefdesbrieven of dagboek te zien te krijgen?
Het is de ontkenning van de intimiteit van de sexuele handeling die veel mensen imo dwars zit (en sommigen vinden dat die intimiteit al verdwijnt als het überhaupt op tv verschijnt. Dat kan natuurlijk ook

)
Soft porno shots die vrij vaak in films enzo zitten zal ik mijn zoontje (nouja, het zoontje van mijn vriendin, maar steeds meer ook van mij zegmaar) niet ontzeggen. Hij heeft ook seksuele voorlichting op school, dus weet waar het over gaat. Ook is soft porno die terzijde in films wordt gebruikt veel realistischer dan bijvoorbeeld echte pornofilms. Meestal draait het namelijk, net als bij seks in het dagelijks leven, meer om het voorspel, om de liefde, dan om de seks zelf.
Dat bedoel ik: zolang de intimiteit van de handeling benadrukt wordt, lijkt het mij ook geen probleem.
In het licht van de topicvraag:
waarom willen we die intimiteit zo graag in beeld hebben?Mensen moeten eigenlijk op eigen kracht de zinloosheid inzien van geweld.
Is dat dus een stukje informatie die je wilt overbrengen? Dat alle geweld zinloos is? Waarom zou je dat je kinderen willen leren?
Dat vind ik de belangrijke vraag

.