Op woensdag 21 november 2001 12:43 schreef Fused het volgende:
[..]
Die ouwe lullen die je hierboven quote hebben de opkomst van de QM meegemaakt en hebben er ernstig aan moeten wennen. Wij zijn opgegroeid met QM als werkelijkheid en dat maakt veel verschil. Ik vind dat ik met recht kan zeggen dat ik QM begrijp, zelfs al beheers ik het mathematisch formalisme niet volledig. Ik beschouw de consequenties van QM die Feynman en Bohr bizar vonden als normaal. Die uitspraken klinken leuk en houden de heersende opvatting van de massa in stand, maar het is slechts een weergeving van wat zij destijds dachten: dat QM je moest shockeren en onbegrijpelijk was. Dat deed het ook als je het niet gewend was, maar wij zijn het gewend.
Deze uitspraken staan op hetzelfde niveau als de bekende onzinuitspraak dat 'slechts 3 mensen in de wereld de relativiteitstheorie begrijpen'. Neen, iedere natuurkunde student begrijpt tenminste de speciale theorie en accepteert de consequenties (tijdsdilitatie, etc.) als normaal.
uhm.. begrijpen is bij mij wat anders dan aannnemen en er mee rekenen. begrijpen is imo weten
waarom iets zo is. en niet alleen de wiskundige afleiding kunnen verdedigen.
we rekenen ermee, en deze berekeningen sporen emt wat we meten.. dus nemen we maar aan dat de theorie waar is. maar volgens mij is het nog nooit echt duidelijk geworden waarom je nou mag aannemen dat een deeltje ook een golffunctie is. (tja.. bij een foton klopte het ook.. maar waarom vind ik nog niet echt duidelijk)
Op donderdag 29 november 2001 16:24 schreef ^JaapvR^ het volgende:
Natuurlijk een compleet foute gedachte maar toch post ik hem:
Is het niet meer dan logisch dat het heelal steeds sneller uitdijt, omdat de gravitaie veel minder effect heeft naarmate de afstanden groter worden, zodat er minder "remkracht" op de uitdijende beweging werkt?
Dan moet je alleen wel aannemen dat de uitdijende energie groter is dan de gravitatie-energie, helaas...
oke, ik neem een vast punt in het universum, en meet tov dat punt de uitdijing van het heelal. en dan meet je dat deze steeds harder gaat.
maar aangezien de oerknal een explosie was. zal de rand beweging hebben meegekregen door deze knal. (mee eens ?)
nu nemen we newton F=ma.
en we gaan uit dat de massa niet veranderd (waarom zou dat ?)
vervolgens, de F die wordt uitgeoefend wordt veoorzaakt door de explosie. dus op tijdstip t != 0, F = 0;
(tenzij je de zwaartekracht meerekent, maar die werkt in de verkeerde richting.. dus laten we die gemakshalve maar ff weg)
er werkt dan geen kracht op de rand van het universum.
dan zou je verwachten dat het universum met een constante snelheid verder uitdijt. en als we de zwaartekracht wel meerekenen dan zou je verwachtten dat deze snelheid afneemt, en dat het heelal uiteindelijk zal gaan krimpen.
maar we meten dat het heelal sneller uitdijt.
dan moet er een kracht werken die hier voor zorgt. een die groter is dan de kracht die door de gravitatie wordt veroorzaakt. het probleem is echter, waar komt die kracht vandaan? en dat is nou het probleem..
Op vrijdag 30 november 2001 13:32 schreef Zarc.oh het volgende:
[..]
Tja, het leek gisteren logischer dan het nu doet (komt waarschijnlijk door die jonitjes..

)
Als iemand anders een idee heeft, graag...
wat dacht je van het midden tussen de randen van het universum te nemen, aangezien ze allebei waarschijnlijk met dezelfde snelheid bewegen in tegengestelde richting.. zou je in het midden dus stil moeten staan, wat je een zinnige tijdmeting zou kunnen geven.