Op dinsdag 20 november 2001 21:40 schreef Kyori het volgende:
Ik niet. Ik ben in mijn hele leven nog nooit een 'speelbal' geweest, althans, nooit volledig; ik heb een nogal sterke eigen mening en hoewel ik altijd open sta voor nieuwe ideeën, staat mijn mening als een rots; onwrikbaar, iets wat veel mensen weer wel waarderen.
Ik vind, dat, wanneer je over voldoende kennis beschikt betreffende de opbouw en samenhang van de wereld en de realiteit, je eraan kan ontsnappen, omdat je weet waar de zogenaamde 'loopholes' zitten.
Ik verwacht een soort collective awakening; een realisatie van God, om heel eerlijk te zijn. De kalender van de Maya's loopt af op 29 december dat jaar (als ik me niet vergis) en dat is ook precies de datum dat we overgaan in een nieuw tijdperk.
Vreugde voor hen die het aan zien komen en kunnen omarmen, verdriet ten gevolge van angst, voor hen die geen idee hebben wat er gebeurt.
Voor iedereen op deze planeet.
Ik heb geen ICQ. Ik denk ook niet dat het kan want ik ben in bezit van een Macintosh-machine (G4).
Maar is het niet waardevol om deze informatie in het openbaar te posten?
Ik begrijp wat je bedoelt wanneer je zegt dat je je nog nooit een speelbal hebt gevoeld. Jij bedoelt dan meer de geestelijke kant, terwijl ik eigenlijk (oh, hoe onduidelijk gecommuniceerd van mij!

) meer zulke zaken bedoelde als: het indelen van de tijd in minuten, uren, dagen, weken, maanden, jaren en dat je je daar aan moet houden.
Ook bijvoorbeeld de indeling van de dagen en de weken. 8-urige werkdagen, mensen zijn werkende van 9 tot 5 en eten om 7.00 uur, 12.00 uur en 18.00 uur en op zaterdag en zondag is het weekend, dan heb je vrij. Dat soort regeltjes.
Daar kom je redelijkerwijs gesproken niet echt onderuit. Je kunt moeilijk je boodschapjes gaan halen om 4.00 uur 's nachts, wanneer het eigenlijk prime-time is voor jou omdat je een nachtmens bent (ik noem hier even een voorbeeld).
En dan heb ik nog niet eens genoemd: je geld die per sé via de bank moet verlopen en dat soort dingen.
Ik merk wel dat ik me hierdoor niet langer meer laat deprimeren, maar ik zal er toch aan moeten geloven.
Je geeft vervolgens aan dat je de "loopholes" herkent en dat je daardoor zult kunnen ontsnappen aan de ontkrachtende werking van "de poppenkast".
Ik denk en geloof dat je hierin dichtbij de waarheid zit, maar heb jij nooit een moment dat je jezelf kunt betrappen op een manipuleerbare kant van jezelf?
Ik schrok er in het verleden nogal van, als ik ineens een heldere flits kreeg en door kreeg hoe ik mezelf in de luren liet leggen door bijvoorbeeld reclame of andere media-rommel. Daarom vind ik het systeem dat gehanteerd wordt in de Nieuwe Wereld Orde zo vernuftig, zo verfijnd en zo geslepen. Je moet toch altijd alert blijven en kritisch?
Ik wil ze gewoon het "plezier" niet gunnen dat ze het idee hebben mij te kunnen manipuleren op welke manier dan ook (onbegonnen zaak, ik weet het ...

)
maar toch.
De moed zakt mij vaak in de schoenen als ik zie hoe velen om mij heen niet geëngageerd zijn, niet betrokken zijn bij de wereld en wat er met ons gebeurt. Hoe zij zich laten meeslepen door het gangbare, bang om uit de toon te vallen. Zij zijn reeds slaaf, zonder het te weten.... zal het ooit goedkomen?
Misschien is dit alles wat sentimenteel uitgedrukt, maar zeker niet minder gemeend.

Hoe zal het de meesten vergaan als het zover is dat de aarde eindelijk de eer krijgt die het verdient? (2012)
Het respect en de aanbidding die de aarde kreeg van de Indianen heeft de aarde duizenden jaren moeten ontberen.
De aarde behoort de aarde toe, dat wisten de oude bewoners allang!! De mens mag haar een tijdje lenen onder één voorwaarde: dat zij hun "moeder" goed zullen verzorgen en respecteren.
Heden ten dage wordt moeder alleen nog maar verprutst en verwaarloosd. Dit uit zich ook in hoe we met elkaar omgaan.... en dit alles is weer terug te leiden naar het feit dat we bewust worden afgesneden van datgene wat we "goud" kunnen noemen.