Dat drie kwart van de Bijbel figuurlijk bedoelt is vind ik een onzinnige uitspraak. Genesis tot en met in ieder geval 2 Kronieken beschrijft gewoon de geschiedenis van het Joodse volk, en dat is al bijna de halve Bijbel. Dat Genesis onmerkbaar overloop van scheppingsmyhte tot geschiedenis geeft imho aan dat de schrijvers de scheppingsmythen als ware overleveringen zagen. Hierna komen allerlei boeken van de profeten en andere lieden die ook simpelweg concrete gebeurtenissen beschrijven. Het lijkt mij dat van het OT Genesis tot en met Esther en Jesaja tot en met Maleachi letterlijk bedoelt zijn. Job tot en met Hooglied waarschijnlijk niet - ook omdat Psalmen en Spreuken bijvoorbeeld helemaal geen 'waarheden' beschrijven.
In het nieuwe Testament zijn alleen het evangelie van Johannes en de Openbaring van Johannes figuurlijk bedoelt, lijkt mij. De synoptische evangelie-en vertellen concreet het levensverhaal van Jezus, de Handelingen beschrijven ook concrete gebeurtenissen, en de brieven zijn simpelweg brieven.
Welch Schauspiel! Aber ach! ein Schauspiel nur!
Wo fass ich dich, unendliche Natur?