Het Leven,

[Verwijderd]

Bekijk het universum, een enorme leegte vol met chaos en zweefende rotsblokken, op een piepklein planeetje zijn er wezens van vlees en bloed die die zelfbewust zijn.

Langzamerhand vreten ze hun planeet leeg van alle "recources" als ze de benodigde technologie hebben, dan verhuizen ze verder naar een andere planeet, deze vreten ze dan weer leeg.

Wij zijn een plaag voor het universum en voor de aarde, nix meer, nix minder.

Mischien is het universum wel een enorme lichaam van een groot wezen, en zijn de bewoonbare planeten "vruchtbare" cellen, dat verklaart waarom het universum zich uitbreid (geboorte) en daarna inklapt (de-matirialisatie oftewel verrotten) Mischien leven in ons lichaam wel ziljoenen volkeren die zich dit ook afvragen op nutteloze forums.

WAnt we gaan allemaal eens dood.
Na de dood is nix, het is hetzelfde als toen je nog niet was geboren.
Het enige zin van het leven is dat je, aan het eind van je leven, in dat allerlaatste nanoseconde kunt denken: "het was leuk"

Maar verder zie ik geen eene nut van dit allemaal, iemand sugesteerde om de aarde op te blazen, goed idee.

Als ik ooit moeilijke tijden meemaak, dan denk ik altijd: "we bestaan allemaal uit atomen, en we slaan nergens op, het leven heeft geen nut, we gaan allemaal dood, en uiteindelijk zal het menselijk ras uitsterven of zichzelf vernietigen, dus waarom zorgen maken?"

Kijk, ik weet dat jullie je ergeren aan mijn 16-jarige-school-drop-out preek, maar dit moest ff


`Gary

[Verwijderd]

en Telekinese is zeker mogelijk......

[Mx. Alba]

Op dinsdag 30 oktober 2001 00:00 schreef X-ZERO het volgende:
Bekijk het universum, een enorme leegte vol met chaos en zweefende rotsblokken, op een piepklein planeetje zijn er wezens van vlees en bloed die die zelfbewust zijn.

Op wel meerdere piepkleine planeetjes, waarschijnlijk

Langzamerhand vreten ze hun planeet leeg van alle "recources" als ze de benodigde technologie hebben, dan verhuizen ze verder naar een andere planeet, deze vreten ze dan weer leeg.

Dat weet ik niet. We zijn ons onderhand bewust van wat we de aarde aandoen en dat daar eigenlijk wat aan zou moeten veranderen - maar verandering gaat niet zomaar. Daar gaat veel tijd overheen. Veel tijd voor ons, maar voor de aarde een oogwink.

Wij zijn een plaag voor het universum en voor de aarde, nix meer, nix minder.

I tend to disagree. Het leven is heel mooi. De mensheid is het leven ietsje te ver doorgevoerd, maar uiteindelijk komt het allemaal wel in evenwicht. Het is heel erg arrogant van de mensheid dat we denken dat we "de natuur" kunnen "vernietigen". De mensheid bestaat nog slechts zeer kort in de geschiedenis van de aarde. En pas een oogwenk geleden begonnen we met vervuilen. Denken dat je in die ene oogwenk enig blijvend effect kunt hebben is verschrikkelijk arrogant. Het komt allemaal wel goed. Maar of de mensheid dan nog bestaat, is een vraag...

Mischien is het universum wel een enorme lichaam van een groot wezen, en zijn de bewoonbare planeten "vruchtbare" cellen, dat verklaart waarom het universum zich uitbreid (geboorte) en daarna inklapt (de-matirialisatie oftewel verrotten) Mischien leven in ons lichaam wel ziljoenen volkeren die zich dit ook afvragen op nutteloze forums.

Leuke gedachte, maar wel heel erg oppervlakkig. Als je ietsje verder doordenkt blijft hier niets van over...

WAnt we gaan allemaal eens dood.
Na de dood is nix, het is hetzelfde als toen je nog niet was geboren.

Dat na de dood het zelfde is als voor de geboorte, daar ben ik het mee eens. Dat het niets is, daar ben ik het niet mee eens.

Het enige zin van het leven is dat je, aan het eind van je leven, in dat allerlaatste nanoseconde kunt denken: "het was leuk"

Nee. De enige zin van het leven, biologisch gezien, is voortplanting. Sex. Het hoogste doel van het leven. Heerlijk toch?

Maar verder zie ik geen eene nut van dit allemaal, iemand sugesteerde om de aarde op te blazen, goed idee.

Interessant, dat wel. Maar ook dat zal de aarde overleven. Er wordt dan gewoon opnieuw begonnen bij de kakkerlakken.

Als ik ooit moeilijke tijden meemaak, dan denk ik altijd: "we bestaan allemaal uit atomen, en we slaan nergens op, het leven heeft geen nut, we gaan allemaal dood, en uiteindelijk zal het menselijk ras uitsterven of zichzelf vernietigen, dus waarom zorgen maken?"

Jammer. Misschien hebben we op het geheel weinig uit te maken, maar dat betekent nog niet dat we het voor onszelf niet een beetje goed kunnen maken?

Kijk, ik weet dat jullie je ergeren aan mijn 16-jarige-school-drop-out preek, maar dit moest ff

Best wel interessant, maar een beetje te depri. Je hebt het oppervlak te pakken. Kijk daar onder. Veel gezonder.

[EquiNox]

Gaap, weer het 'menselijke ras is een virus'-achtige verhaal

Verder wel grappig verhaaltje. 1 ding is zeker, je atomen zullen overal en nergens terecht komen.

[Verwijderd]

oooh, er komen vast nog wel dingen als "wij zijn de kinderen van gestorven sterren"

Dat trouwens alleen het menselijk ras deze kenmerken vertoont wil ik trouwens tegenspreken.
Kijk naar alle vormen van leven, die willen niets anders dan zich voortplanten.
Alleen heeft de mens zo'n beetje alle natuurlijke inhibitoren met hersenen, technologie en whatnot behoorlijk uit de weg genomen. De enige reden dat dieren 'vredig' leven met de rest van de natuur is omdat er bij teveel uitsterving optreedt.
dus stel dat bijv een olifant geen enkele natuurlijke tegenstander meer heeft en genoeg eten, ja, dan wordt dat ook de overheersende soort op een planeet.
Kijk naar australie waar de konijnen vrij spel hebben.

[Gnoom]

Op dinsdag 30 oktober 2001 00:00 schreef X-ZERO het volgende:

WAnt we gaan allemaal eens dood.
Na de dood is nix, het is hetzelfde als toen je nog niet was geboren.
Het enige zin van het leven is dat je, aan het eind van je leven, in dat allerlaatste nanoseconde kunt denken: "het was leuk"

Maar verder zie ik geen eene nut van dit allemaal, iemand sugesteerde om de aarde op te blazen, goed idee.

Je verteld eerst de zin van het leven..en dan dat het geen nut heeft. Het is het enige nut: lol hebben, en wat is er mis met dat nut, waarom zou je het beeindigen door de aarde op te blazen? Dat lijkt mij zeer onlogisch.

[Freggel_United]

Erm, als jij het na 16 jaar al niet meer ziet zitten, waar ging het dan fout ???

* Freggel_United enjoy's life

[Confusion]

X-ZERO schreef:
Wij zijn een plaag voor het universum en voor de aarde

Hier ga je de fout in. Dat mensen een plaag voor de aarde zijn is misschien nog een verdedigbare stelling. Dat het menselijk ras een plaag voor het universum is, is absolute nonsens.

[Freggel_United]

Op woensdag 31 oktober 2001 11:19 schreef Fused het volgende:

[..]

Hier ga je de fout in. Dat mensen een plaag voor de aarde zijn is misschien nog een verdedigbare stelling. Dat het menselijk ras een plaag voor het universum is, is absolute nonsens.

Let wel: nog niet...

Owke, we kunnen idd een stuk zuiniger omgaan met deze planeet, maar om nou te zeggen dat we em als parasieten kaalvreten... neh, dan krijg je dus het idee als in Independance Day of Battlefield Earth, dat aliens alle planeten met enige waarde leegplunderen en weer vertrekken... Maar idd, als we zo door gaan zullen we toch ooit naar "resources" moeten gaan zoeken op andere planeten denk ik...

[Basszje]

Tja ik ben het er wel een beetje mee eens.

Het leven is imo waardeloos, het begint leuk ok .
Maar het word alleen maar waardelozer.
Voor elk klein stukje geluk of wat je zelf wilt moet je altijd weer een complete veldslag doormaken .

En voor alles waar je voor staat en doet moet je constant verantwoording afleggen en uitleggen waarom je zo leeft en van andere mensen de onbegrip/haat/angst ontvangen.

En dan wordt je ouder (ben nu 20 btw ) en dan moet je je verantwoordelijk gaan gedragen, zelf geld verdienen, een relatie opbouwen, kinderen krijgen etc , in de pas lopen ( ik zeg niet dat iedereen dan doet , maar het is nog steeds wel het ideaal beeld hier in Nederland ) .
En als je dat niet doet vind heeft opeens iedereen medelijden met je .

Leven is eigenlijk maar een paar uur leuk en de rest is maar tijd die je moet doorkomen om de leuke dingen te kunnen doen .

En dan vraag je je af waar je het voor doet, want uiteindelijk ga je toch dood. Vroeg of laat , dus het maakt allemaal eigenlijk niet zoveel uit. Een handjevol mensen wordt misschien nog herinnert ( ik heb niet de illusie dat ik dat zal zijn ) en de rest vergeten .

[Lord Daemon]

Het leven is die periode van de tijd waarin jij je wil tot macht kan laten gelden - waarin, om het wat duidelijker te zeggen, jij kan creeeren. Wat is de zin van het leven? Iets prachtigs creeeren, boven jezelf uit scheppen. De dynamiek van dit alles, de hoogtes en de laagtes in het emotionele landschap - prachtig. Nee, er bestaat geen absoluut goed en kwaad. Nee, er is geen goddelijk of spiritueel doel waarnaar je kan streven. Nee, er is geen leven na de dood waar je een zingeving uit kan halen. Maar impliceert dat nihilisme - impliceert dat dat niets nuttig is, dat je net zo goed dood kan zijn? Welnee! Integendeel! Het impliceert dat je je eigen moraal, je eigen doel, je eigen zin van het leven moet scheppen. Als je er depressief bij gaat zitten onder het motto 'het heeft toch allemaal geen zin' - nee, dan heeft het ook geen zin. Wat je moet doen is zelf een zin creeeren, zelf je hoogsteigen idealen vaststellen, zelf de wil voelen om de dynamische processen van de wereld te ondergaan en te beinvloeden!

Als je ge-interesseerd bent in de moraal die ik nu aan het verkondigen ben kan ik je overigens aanraden om de Zarathustra-topic te lezen.

[hetisik]

en dan zeggen ze dat ik doem-denk!! )

[Verwijderd]

Het doel van het leven is overleven.

Het nut van je leven bedenk je zelf, plezier maken is een goede en veel voorkomende.

[Confusion]

Lord Daemon schreef:
Het leven is die periode van de tijd waarin jij je wil tot macht kan laten gelden - waarin, om het wat duidelijker te zeggen, jij kan creeeren. Wat is de zin van het leven? Iets prachtigs creeeren, boven jezelf uit scheppen. De dynamiek van dit alles, de hoogtes en de laagtes in het emotionele landschap - prachtig.

Ik vind er niets aan. Emotie, wat is dat? Creeeren... wat dan, kinderen? Wat is prachtig? Ik wil best iets prachtigs creeeren, maar dan moet je wel iets prachtig vinden. Helaas...

Maar impliceert dat nihilisme - impliceert dat dat niets nuttig is, dat je net zo goed dood kan zijn? Welnee! Integendeel! Het impliceert dat je je eigen moraal, je eigen doel, je eigen zin van het leven moet scheppen.

Ik moet helemaal niets.

Als je er depressief bij gaat zitten onder het motto 'het heeft toch allemaal geen zin' - nee, dan heeft het ook geen zin.

Inderdaad, A = True -> A = True.

Wat je moet doen is zelf een zin creeeren, zelf je hoogsteigen idealen vaststellen, zelf de wil voelen om de dynamische processen van de wereld te ondergaan en te beinvloeden!

Waarom zou ik idealen vaststellen? Als ik geen wil voel? De dynamische processan van de wereld ondergaan, wat in vredesnaam betekent dat?

[Christiaan]

Om wat meer terug te komen op de eerste post: de theory is interessant. Het is grappig dat ook wij ontdekken dat we met onze microscopen steeds verder doordringen en steeds nieuwe niveaus ontdekken. Nu het bestaan van atomen eigenlijk wel aangenomen is merkt men dat je nog veel dieper kunt: quarks en die dingen. Ook quarks zijn eigenlijk al als waarheid aangenomen. Maar nog dieper krijg je strings; golven.

Als je nog dieper gaat? waarom zou je dan niet een nieuw heelal binnen treden? In die zin is het misschien net als met dimensies. Het grootste heelal bevindt zich in het kleinste heelal en andersom. Hmm....nu raken mijn hersens in de knoop.....

[Lord Daemon]

Op woensdag 31 oktober 2001 22:42 schreef Fused het volgende:

Ik vind er niets aan. Emotie, wat is dat? Creeeren... wat dan, kinderen? Wat is prachtig? Ik wil best iets prachtigs creeeren, maar dan moet je wel iets prachtig vinden. Helaas...

Kijk, als je geen emoties en geen passies hebt dan heeft je leven ook geen zin. Nou zei je net nog in een andere topic dat je doel was om het geluk van de mensheid omhoog te halen, dus volgens mij ben je hier niet helemaal serieus.

Inderdaad, A = True -> A = True.

Nee, dat zeg ik niet. Ik zeg dat als je subjectief geen zin hebt, dat er dan ook objectief geen is - dat is niet een A=A statement.

Waarom zou ik idealen vaststellen? Als ik geen wil voel?

Als je geen wil voelt dan kan je geen idealen vaststellen. Maar zoals ik hierboven ook al zei heb je net in een andere topic (Oorlog, geloof ik) een ideaal aangegeven.

De dynamische processan van de wereld ondergaan, wat in vredesnaam betekent dat?

Emoties bij jou laten opwekken door de gebeurtenissen in de wereld.

[Confusion]

Lord Daemon schreef:
Kijk, als je geen emoties en geen passies hebt dan heeft je leven ook geen zin

Passies zijn illusies, die we onszelf aangedaan hebben om een doel te geven aan het leven. De emoties bestaan biochemisch gezien wel echt, maar de manieren waarop we de stofjes los laten komen, als op commando, deugen niet. Dat je blij kan worden van een schaap in de wei of een schilderij, maar niet van een vuilnisbelt is volkomen belachelijk. Het onderscheid is kunstmatig en dus is de reactie kunstmatig. Aangeleerd. Helaas, het is mij niet aangeleerd en ik kan dus slechts bij toeval ergens blij of verdrietig van worden.

Nou zei je net nog in een andere topic dat je doel was om het geluk van de mensheid omhoog te halen, dus volgens mij ben je hier niet helemaal serieus.

Niet helemaal nee, omdat ik me afvraag hoe je met je visie iemand die niets meer wil een doel kan geven, terwijl zulke mensen niet veel voorkomen. Echter, bij vlagen ben ik wel degelijk zo. Ik probeer mezelf eigenlijk bovenstaand doel nog steeds een beetje aan te smeren, omdat het het enige doel is dat me zinnig lijkt. Ik ben er nog niet helemaal van overtuigd though.

Nee, dat zeg ik niet. Ik zeg dat als je subjectief geen zin hebt, dat er dan ook objectief geen is - dat is niet een A=A statement.

Is er verschil tussen subjectieve en objectieve zin. Of misschien een betere vraag: zou dat verschil er moeten zijn?

Als je geen wil voelt dan kan je geen idealen vaststellen.

De willozen zijn verloren? Of kan je ze aan wil helpen?

Emoties bij jou laten opwekken door de gebeurtenissen in de wereld.

Terwijl ik altijd probeer de emoties van anderen te remmen, die worden opgewekt door gebeurtenissen in de wereld. Emoties zijn op zich goed, maar als ze wat minder massaal en gecontroleerder geuit en ondergaan werden, zou de wereld een betere plek zijn.

[Lord Daemon]

Fused jongen, jij moet boeddhist worden. Je staat nu al los van het aardse.

De willozen zijn verloren? Of kan je ze aan wil helpen?

Je kan vast wel iemand aan wil helpen, bijvoorbeeld door een zeer subtiele mentale operatie of bepaalde drugs. Daar weet ik het fijne niet van, dat kan je beter aan een psycholoog vragen.

[Confusion]

Lord Daemon schreef:
Fused jongen, jij moet boeddhist worden. Je staat nu al los van het aardse.

Volgens mij is iets worden per definitie verkeerd. Je bent iets en moet ontdekken wat je bent.
Voorbeeld: verliefd worden kan je ook doen, maar dan is het een obsessie. Veel jongeren hebben die, omdat ze denken verliefd te moeten worden en in de (door zichzelf) aangeprate verliefdheid gaan geloven.

Ik ben gestopt met dingen willen worden, omdat ze allen ontoereikend zijn.

Soms wil ik nog wel gek worden. Dan hoef je namelijk daarna echt niets meer te worden, zoals iedereen van je verwacht.

Ben ik boeddhist? Zolang dat een breed hokje is, zou het kunnen. Helaas helpt het niet. Het is ook niet prettig als je niet begrepen wordt... misschien moet ik andere boeddhisten op gaan zoeken.

'Nobody would miss you, because you are already dead' was een verwijt in 'Girl, interrupted'. Het lijkt me een ideale situatie.

[Basszje]

Op donderdag 01 november 2001 15:46 schreef Fused het volgende:
Volgens mij is iets worden per definitie verkeerd. Je bent iets en moet ontdekken wat je bent.

Maar dat ontdekken is geen eindig proces, want je veranderd zelf constant. bv door je omgeving, ouder worden etc.
Als je weet dat je anders bent dan je doet kan je dus wel degelijk iets worden (veranderen) .

Voorbeeld: verliefd worden kan je ook doen, maar dan is het een obsessie. Veel jongeren hebben die, omdat ze denken verliefd te moeten worden en in de (door zichzelf) aangeprate verliefdheid gaan geloven.

En daarentegen kan je ook echt verliefd op iemand worden .
Niet dat je dan gelijk iets met iemand moet nemen , bv omdat je weet dat het geen 'partner' verliefdheid is .

En als je echt verliefd bent is het een fijn gevoel en bij onechte verliefdheid kom je jezelf vroeg of laat tegen.

(ben het dus wel met je eens )

Ik ben gestopt met dingen willen worden, omdat ze allen ontoereikend zijn.

Soms wil ik nog wel gek worden. Dan hoef je namelijk daarna echt niets meer te worden, zoals iedereen van je verwacht.

Grappig dat je dat zegt, want zo denk ik ook wel eens inderdaad. Dan hoef je je echt nergens meer aan te houden en heb je overal een excuus voor ( ach die jongen is toch gek ). Maar het proces van gek worden lijkt me echter helemaal niet leuk ( aftakelingsproces, net zoals alzheimer/ziektes )

'Nobody would miss you, because you are already dead' was een verwijt in 'Girl, interrupted'. Het lijkt me een ideale situatie.

En hiermee bedoel je dat als mensen iets anders gaan worden dan ze zijn, ze eigenlijk vergeten te leven, omdat ze teveel bezig zijn met gelukkig zijn en het vergeten echt te zijn ? ( als je begrijpt wat ik bedoel? )

[Verwijderd]

Over creëren en eigen gestelde doelen naleven:
als er niet zoiets is als een vrije wil is alles wat je denkt te doen toch eigenlijk een illusie? Want je doet het niet zelf, wat er gebeurd is alleen een gevolg van de toestand van de natuur en de natuurwetten.