[ehh..] Persoons-Gevoel

[DiSiLLUSiON]

(tsja.. als de mod hiero een beter topictitel kan verzinnen wat bij dit topic hoort, wijzig 't dan aub )

Ik heb laatst weer zo'n droom gehad. Meestal herriner ik me niks van m'n dromen, de enige droom die ik me herriner was van m'n pa die doodging (toen ie doodging). Maar laatst had ik een droom, ik werdt wakker, en ik wist dat ik over een bepaald persoon gedroomd heb (toevallig was het nu dan een meid uit een klas van de school waar ik op gezeten heb die ik al 2 jaar niet gezien heb). Ik herrinerde me niks van de droom, alleen dat ik over die persoon gedroomd heb. Ik herrinerde me ook niet _wat_ ik gedroomd heb, alleen _dat_ ik gedroomd heb.

En ik herrinerde me het 'gevoel' zegmaar, van de persoon. Ik heb als ik voor iemand sta of wat dan ook, iemand heeft een 'gevoel' om zich heen, een soort van veld wat een meter of 2 uitstrekt in de breedte. Het is niet te omschrijven, het enige is dat het 'gevoel' altijd hetzelfde blijft bij een persoon, en als je dan bijv ergens zit, en die persoon staat een meter achter je _weet_ je gewoon dat diegene achter je staat, omdat je 't heel duidelijk _voelt_. Je voelt zegmaar een soort van tsja wolk, en die is bij iedereen anders.

Nu had ik dus die droom he, en ik herrinerde me d'r niks van. Het enige wat ik me herriner is het 'gevoel', 'wolk', hoe je 't ook wilt noemen, wat ik voelde als ik bij die persoon in de buurt was. Ik kan bijv ook geen gezichten onthouden, ik heb m'n ma 3 minuten geleden nog gezien maar ik kan je nu bijv niet vertellen hoe ze d'r uit ziet, echt niet. Alleen als ik iemand zie op een foto, of diegene staat voor me, dan heb ik weer van: 'hey, jij bent 't'. Maargoed, ik had het dus over het gevoel.

Ben ik nou de enige die dit heeft, of hebben wel meer personen dit? Dat je merkt dat iedereen en soort van wolk om zich heen heeft, die je niet kan zien, ook niet fysiek voelen, maar ehh ja gewoon 'weten'? (ik weet ook niet hoe ik het moet zeggen).. Want 't klinkt eigenlijk best raar, dus ik vroeg me nou af, ben ik nou zo gestoord of valt dat best mee?

[GenetiX]

Misschien toe te wijzen aan een "aura" ? Zelf nog nooit gehad eigenlijk, hoewel het "aanvoelen" van andere personen wel bij iedereen bekent is denk ik.

[hetisik]

ha, je mag blij wezen dat je zoeits zo sterk kan voelen, ik wil dat ook!!1 Maarja, dit is inderdaad zo'n aura geva; ja, jij mensen kunnen elkaar beinvloeden door gebruik te maken van elkaars aura's, ook misbriuk ja. Een aura legt de persoonlijke eigenschappen weer van een persoon, ziel, geest, or whatever. Dat legt uit waarom jij kan voelen hoe die persoon zich voelt, hoe die staat tegenover zijn, haar omgeving. Het grappige is dat de meeste mensen dat een beetje onbewust voelen. Ze kunnen het voelen zonder zich er ook maar op te concentreren, maar je kan het ook actief doen. Dat houdt dus in door je op dat soort dingen in te spannen. Meestal zijn mensen die dat heel sterk hebben, dat maar dan passief aan het begin van hun geestelijke ontwikkeling, spirualiteit mag je wel zeggen..
Ik wil niet vervelend zijn, of een soort nepilusie opzetten, of een valse hoop geven, maar jij hebt dat dus wel, althans fdaar lijkt het dus op. Je kan heel veel intresante dingen doen als je je aura actief weet te gebruiken, paranormaal begaafde mensen kunnen dat.

[DiSiLLUSiON]

GenetiX & hetisik:

Een aura is het dus niet, dat is een beetje een foute omschrijving.. Want sommige mensen kunnen kleuren zien, en dat is dan het aura, maar die veranderd naarmate de gemoedstoestand van de persoon veranderd..

Wat ik bedoel 'hangt' ook om iemand heen, maar is meer een soort van handtekening zegmaar.. die is bij iedereen anders, maar blijft hetzelfde.

[hetisik]

hmmm, maar daar heb je ook gelijk i althans, half, je hebt een aura dat constant verandert, maar je hebt ook een aura die altijd hetzelfde blijft, zeg maar jou gemiddelde ik, zolas hij HOORT te zijn, dus in onaangetaste toestand die bestaat ook, ik heb er een foto van, dat kan je doen odoor opverschillende frequenties te fotograveren, maar ik weet niet of jij nou precies die gemiddelde ik bedoeld

[DiSiLLUSiON]

Dat weet ik niet.. maar zou best kunnen, ja.

[Blue-eagle]

Tsja, nu je het zegt... ik ben er altijd maar vanuit gegaan dat het normaal is. Tenminsten, mijn familie (4 leden in het huis dus...) 'voelt' ook altijd wie er achter hun staan. Zo heb ik dat ook, maar ook met andere mensen.

Je voelt niks verder, hehalve dan dat er iemand achter je staat, en diegene heeft een soort van 'fingerprint' waaraan je kunt merken dat het diegene is.

Dat kan volgens mij aan 2 dingen liggen:

• je zintuigen zijn heel scherp en je merkt onbewust wie het is aan zijn/haar ademhalen en geur
• het is inderdaad een soort aura wat je voelt...

En dat met gezichten... ik kan niet vertellen of m`n pa nou een snor heeft of niet De kleur haar van m`n moeder? Ehm, tja... goeie vraag...

Met andere woorden: ik denk dat het gewoon normaal is.

[DiSiLLUSiON]

Blue-Eagle:

Pfhew.. Dan ben ik niet gestoord.. althans wat dit betreft dan hé

[Termy]

is niet verbazend hor, dat je mensen niet kan beschrijven al heb je ze 2 secs geleden nog gezien. ik had ergens gelezen/gehoord dat dat te maken heeft met de zielige beperkingen van taal waarin je niet duidelijk kan maken hoe iemand eruit ziet.

in m'n hoofd kan ik iedereen die ik ken "projecteren" in 3d en ronddraaien in detail, geen probleem. maar het omschrijven... geen woorden voor.
dat je niet kan zeggen of je pa een snor heeft of niet is niet normaal, dat is gewoon geheugenverlies

Aura? aight, ik geloof eerder dat ie gewoon ruikt/hoort wie het is. dat heb ik bij mensen die ik ken ook... tis alleen niet zo leuk als je in de free record *** staat (geen reclame he:)) en je ruikt opeens je mentor van school achter je ..... hmmz vooral bij m'n ouders is het heel simpel. pa en ma ademen nogal anders..

aura.. lol, je bedoelt gewoon dat iemand kleurige kleren aan heeft en jij LSD gebruikt

Termy

[DiSiLLUSiON]

Op woensdag 17 oktober 2001 13:37 schreef Termy het volgende:
is niet verbazend hor, dat je mensen niet kan beschrijven al heb je ze 2 secs geleden nog gezien. ik had ergens gelezen/gehoord dat dat te maken heeft met de zielige beperkingen van taal waarin je niet duidelijk kan maken hoe iemand eruit ziet.

in m'n hoofd kan ik iedereen die ik ken "projecteren" in 3d en ronddraaien in detail, geen probleem. maar het omschrijven... geen woorden voor.
dat je niet kan zeggen of je pa een snor heeft of niet is niet normaal, dat is gewoon geheugenverlies

Aura? aight, ik geloof eerder dat ie gewoon ruikt/hoort wie het is. dat heb ik bij mensen die ik ken ook... tis alleen niet zo leuk als je in de free record *** staat (geen reclame he:)) en je ruikt opeens je mentor van school achter je ..... hmmz vooral bij m'n ouders is het heel simpel. pa en ma ademen nogal anders..

aura.. lol, je bedoelt gewoon dat iemand kleurige kleren aan heeft en jij LSD gebruikt

Termy

Bij mij komt het niet kunnen beschreven van personen niet door het niet kunnen vinden van de goede woorden, maar omdat ik ze gewoon niet voor me kan stellen.

Als ik m'n ogen dicht doe, en ik probeer een bepaalde persoon voor me te krijgen, dan krijg ik alleen het 'gevoel' voor me, wat ik voel als die persoon bij mij in m'n buurt is.. Maar een fysiek uiterlijk voor me krijgen, echt niet.. De enige persoon waar ik zoiets van kan zeggen, hoe diegene eruit ziet, ben ik zelf.. maar dat is omdat ik het wéét, ik wéét wat mijn haarkleur is.. maar van anderen? ik weet 't echt niet..

Ik heb nog geen 20 seconden geleden met m'n broer(tje) gepraat.. Ik kan je nu al niet meer zeggen hoe hij eruit ziet, en het 'gevoel' is niet in woorden te brengen.

En dat is geen geheugenverlies hoor, dit heb ik altijd al gehad, is nooit anders geweest. En m'n gehoor is trouwens niet al te best meer (81% links en 65% rechts) en ruiken da's al helemaaaal van de kaart, omdat als ik bijv hardstikke verkouden ben en echt _niks_ meer ruik, nog steeds het 'gevoel' voel van andere mensen.

Een aura is wat anders, dat is een veld, breedte kan verschillen, wat om iemand heen hangt, hetzelfde als wat ik beschrijf, maar die geeft de gemoedstoestant van iemand weer, niet wie het is.. En dit heb ik ook maar gelezen, want zelf heb ik nooit aura's kunnen zien..

[Blue-eagle]

Imho zijn aura`s een soort van Jomanda verschijnselen: nep. Maar ik begrijp precies wat je bedoeld. Ik heb het trouwens ook over een grotere afstand. Als ik niet weet wie er hier op het kantoor zitten, (achter me) dan voel ik het wel. Zelfs met koptelefoon op van m`n minidisk.

Tis gewoon een feeling die iedereen heeft (denk ik) en die je moet leren kennen. Ik vind het altijd wel handig.
Vroeger met verstoppertje in de buurt, sloop ik gewoon rond en als ik dicht bij iemand kwam wist ik gewoon dat 'daar' iemand zat, en meestal had ik ook wel een gevoel wie het was. En dan was het goed (wel even kijken, anders geloven ze je niet... die kleuters...)
Nog een voorbeeld: een paar jaar terug had ik de regel niet meer het lich aan te hebben in m`n kamer rond 11 uur. Mijn pa kan goed sluipen, en toch werd ik nooit betrapt m`n broertje altijd wel die kan lekker niet wat ik wel kan!

Maarja, vaag en niet onder woorden te brengen inderdaad. Maar wel handig, zo af en toe.

[DiSiLLUSiON]

Yup dat heb ik dus ook, ik herken 't allemaal.

[stylee]

Is dat niet hetzelfde als 'verliefdheid' of je vindt iemand leuk ofzo? We nemen even voor het gemak aan dat je op school rondloopt en je vindt een bepaalde iemand leuk. Je hoeft je meestal geeneens om te draaien of je weet al dat de betreffende persoon achter je staat en dat tussen 100den personen!

Of hetzelfde als die 'priemende' ogen in je rug. Of die giechelende meiden die het over jouw hebben Je hoeft geeneens te horen waar ze het over hebben maar je weet/voelt gewoon dat jij het gespreksonderwerp bent.

Waar ik ook weleens over nadenk is dat 'oogcontact'. Hoe kan het dat je naar iemand loopt te kijken en die persoon kijkt oppeens uit het niets (en dit gebeurt echt vaak he) naar jou. Maar dan ook precies naar jou en recht in je ogen. Terwijl jij je ogen snel de andere kant opdraait is er toch dat ene eminiscule moment geweest waarin je elkaar 'gescand' hebt en meestal kan ik in dit moment ook vertellen wat voor persoon hij/zij is.

[Ivo]

Ik vind het heel vreemd dat ik opeens hoor dat zoveel dit...tja...ehm..."hebben". Ik heb zelf nooit een gevoel van iemand achter me. Die oogcontacten wel, maar dan voel ik niet echt iets aan. Ik kan dus wel van iedereen zijn gezicht zo voor me halen. In al zijn details.

Ik kan niet zeggen dat wat jullie "hebben" onzin is, maar ik vind het zeer vreemd. Het feit dat ook nog meerdere mensen dit blijken te "hebben" schokte mij enorm.

Weet niemand een bron, waarin onderzoek naar dit verschijnsel wordt of is gedaan?

Ik vind dit supertof en zou het ook wel willen hebben. Alleen al misschien zodat ik weet dat er dan "meer" is!

P.S. Mijn vader betrapte mij ook nooit, maar dat kwam omdat ik goede oren had en de trap kraakte.

[DiSiLLUSiON]

stylee:

het is zeker weten niet iets dat met verliefdzijn te maken heeft, want ik heb het bij iedereen, zolang ik iemand maar vaker ben tegengekomen, zodat ik kan herkennen dat het hem of haar is zegmaar..

Of wilde je zeggen dat ik verliefd ben op m'n moeder? en m'n broertje? en alle gozers en meiden die in m'n klas zaten? of de buurman die ik soms tegen kom? als dat zo zou zijn zou er iets heel erg mis met me zijn

En wat je zegt over oogcontact is ook interresant. Inderdaad, als je ergens loopt en je kijkt een persoon aan ,en diegene kijkt dan naar je toe, kijkt hij/zij altijd direct precies in je ogen, voordat er om wat voor redenen dan ook (een mentale probe afwijzen, want dat is in feite wat het is als je in iemands ogen kijkt aangezien haast iedereen wel meer van iemand's huidige positie qua gevoel enzo kan krijgen dan uit lichaamstaal, of bijv dat diegene je herkent en niet in je ogen wilt kijken of om wat voor reden dan ook), voor dat er om wat voor reden dan ook, zoals ik al zei, ergens anders naar gekeken wordt. Ikzelf heb precies hetzelfde, als ik iemand 'voel' in m'n buurt, en ik kijk op, merk ik dan ik onbewust direct focus op de ogen van de persoon voordat ik wegkijk, als ik wegkijk (Ik kijk meestal mensen zo lang mogelijk in de ogen, aangezien je daar hardstikke veel informatie uit kunt halen over die persoon op dat moment). Maar dat is een totaal andere discussie.

BlueAngelGoT:

Waarom schokt zoiets je? Een beetje vreemde reactie, van mijn perspectief gezien dan. Komt het doordat alles wat je als 'vreemd' ervaart, instinctief als bedreigend of schokkend ervaart? of omdat je geloof zoiets niet permitteert, want elke religieuze teksten (elk geloof heeft er wel 1 of meer) heeft alleen waarde als je door de regels heen leest, maar dat doet er nu niet toe. Of komt het doordat iets dat je niet kent automatisch als 'gek' afgedaan wordt? Ik ben benieuwd naar je motivaties iets als dit meteen als schokkend te ervaren, of die beslissing nou bewust aldanniet onbewust was..

En nee, voor zover ik weet zijn er geen dingen hierover gepubliceerd, maarja ik heb mischien niet zo goed gekeken, ik zoek van de week nog wel ff wat dieper, misschien vind ik een artikel ofzo, en dan post ik het hier wel.

>>Ik vind dit supertof en zou het ook wel willen hebben. Alleen al misschien zodat ik weet dat er dan "meer" is!

Waarom zou er onbetwist juist niet meer kunnen zijn dan dat je op dat moment als 'echt' ervaart, alleen omdat je het niet ervaart? Zie m'n andere vraag over het 'schokkende'

[BitByter]

Op woensdag 17 oktober 2001 22:48 schreef stylee het volgende:
Is dat niet hetzelfde als 'verliefdheid' of je vindt iemand leuk ofzo? We nemen even voor het gemak aan dat je op school rondloopt en je vindt een bepaalde iemand leuk. Je hoeft je meestal geeneens om te draaien of je weet al dat de betreffende persoon achter je staat en dat tussen 100den personen!

Of hetzelfde als die 'priemende' ogen in je rug. Of die giechelende meiden die het over jouw hebben Je hoeft geeneens te horen waar ze het over hebben maar je weet/voelt gewoon dat jij het gespreksonderwerp bent.

Waar ik ook weleens over nadenk is dat 'oogcontact'. Hoe kan het dat je naar iemand loopt te kijken en die persoon kijkt oppeens uit het niets (en dit gebeurt echt vaak he) naar jou. Maar dan ook precies naar jou en recht in je ogen. Terwijl jij je ogen snel de andere kant opdraait is er toch dat ene eminiscule moment geweest waarin je elkaar 'gescand' hebt en meestal kan ik in dit moment ook vertellen wat voor persoon hij/zij is.

dit herken ik allemaal wel

ik heb ook altijd, dat als ik met iemand sta te praten, dat ik weet of hij mij geloofd ja of nee, dat voel ik gewoon, ook als ik iemand aankijk, die wil dan eigenlijk iets zeggen maar durft het niet ofzo, dan zie ik dat hij wat wil zeggen

(sorry voor de kromme zinnen)

maarreh, dissilusion, dat gevoel van jou, zou je dat kunnen trainen? ik heb *heel soms* wel dat ik weet wie er achter mij staat, misschien dat die personen een sterker aura hebben ofzo

[DiSiLLUSiON]

bitbyter_: maarreh, dissilusion, dat gevoel van jou, zou je dat kunnen trainen?

Ik heb er niks over gelezen, dus dat zal ik ook wel niet weten, maar imo is mijn overtuiging dat je alles kan, zodat je maar gelooft dat je het kunt. Dus als jij d'r training voor nodig hebt om te geloven dat je 't kunt, dan lukt het voor jou met training wel, ja.

[Verwijderd]

Uiteraard zijn hier veel dingen over gepubliceerd. Maar laat ik eerst een klein theorie achtig dingetje proberen:

Deze 'perceptie' die je erbij hebt (net als ik die heb) is gewoon een zintuig net als alle lichamelijke zintuigen, alleen dan niet lichamelijk! Alleen leer je deze 'af' door je in de normale realiteit te bevinden. Zo zijn er m.i. nog veel meer dingen die we onszelf afleren puur door in de wereld te zijn. Deze wereld leert jou aan wat kan en wat niet kan, leert je taal aan en doet je geloven dat hij allesomvattend is! Dat is hij zeker niet! Integendeel, de wereld beperkt je enorm!

Feit is dat hoe verder je er buiten komt te staan (door bijvoorbeeld situaties in je leven, of door drugs) hoe meer je in aanraking komt met dingen die je niet kunt verklaren vanuit de normale werkelijkheid. Zoals bijvoorbeeld het kunnen 'voelen' van mensen of zelfs het 'zien' van de toekomst. Je kunt de meest vage dingen meemaken. Punt is dat dit m.i. gewoon facetten van het mens zijn waar je dan toegang tot krijgt die de meeste mensen niet krijgen.

Je moet er mee leren omgaan en het positief zien, it's a gift! Lees de boeken van Casteneda bijvoorbeeld!

[Blue-eagle]

Nou, toch nog maar even ingaan op dit topic.

Op woensdag 17 oktober 2001 18:04 schreef DiSiLLUSiON het volgende:
Yup dat heb ik dus ook, ik herken 't allemaal.

ik vin het c00l

Op woensdag 17 oktober 2001 22:48 schreef stylee het volgende:
Is dat niet hetzelfde als 'verliefdheid' of je vindt iemand leuk ofzo? We nemen even voor het gemak aan dat je op school rondloopt en je vindt een bepaalde iemand leuk. Je hoeft je meestal geeneens om te draaien of je weet al dat de betreffende persoon achter je staat en dat tussen 100den personen!

Of hetzelfde als die 'priemende' ogen in je rug. Of die giechelende meiden die het over jouw hebben Je hoeft geeneens te horen waar ze het over hebben maar je weet/voelt gewoon dat jij het gespreksonderwerp bent.

Waar ik ook weleens over nadenk is dat 'oogcontact'. Hoe kan het dat je naar iemand loopt te kijken en die persoon kijkt oppeens uit het niets (en dit gebeurt echt vaak he) naar jou. Maar dan ook precies naar jou en recht in je ogen. Terwijl jij je ogen snel de andere kant opdraait is er toch dat ene eminiscule moment geweest waarin je elkaar 'gescand' hebt en meestal kan ik in dit moment ook vertellen wat voor persoon hij/zij is.

No way, wat Dis heeft, en ik ook, is iets anders. Oogcontact is meer iets, ehm... tja, je kunt aan de ogen al wel zien of iemand arrogant is, of aardig of iets anders.
Zelf voel ik ook mensen aankomen, als ik m`n koptelefoon op heb en ik probeer de lyrics mee te zingen (ik kan _niet_ zingen ) en ik 'voel' dat er iemand aankomt, quit ik direct met dat geblaat van me.

Op woensdag 17 oktober 2001 23:03 schreef BlueAngelGoT het volgende:
Ik vind het heel vreemd dat ik opeens hoor dat zoveel dit...tja...ehm..."hebben". Ik heb zelf nooit een gevoel van iemand achter me. Die oogcontacten wel, maar dan voel ik niet echt iets aan. Ik kan dus wel van iedereen zijn gezicht zo voor me halen. In al zijn details.

Ik kan niet zeggen dat wat jullie "hebben" onzin is, maar ik vind het zeer vreemd. Het feit dat ook nog meerdere mensen dit blijken te "hebben" schokte mij enorm.

Weet niemand een bron, waarin onderzoek naar dit verschijnsel wordt of is gedaan?

Ik vind dit supertof en zou het ook wel willen hebben. Alleen al misschien zodat ik weet dat er dan "meer" is!

P.S. Mijn vader betrapte mij ook nooit, maar dat kwam omdat ik goede oren had en de trap kraakte.

Meer is er zowieso wel, is mij verteld
Maar dit heeft niks met 'meer' te maken. Het is ook niet schokkend vind ik, het is gewoon een zintuig. Misschien eentje die zich in de komende eeuwen gaat ontwikkelen bij mensen. Evolutie heet zoiets dacht ik.

Op vrijdag 19 oktober 2001 18:08 schreef skove66 het volgende:
Uiteraard zijn hier veel dingen over gepubliceerd. Maar laat ik eerst een klein theorie achtig dingetje proberen:

Deze 'perceptie' die je erbij hebt (net als ik die heb) is gewoon een zintuig net als alle lichamelijke zintuigen, alleen dan niet lichamelijk! Alleen leer je deze 'af' door je in de normale realiteit te bevinden. Zo zijn er m.i. nog veel meer dingen die we onszelf afleren puur door in de wereld te zijn. Deze wereld leert jou aan wat kan en wat niet kan, leert je taal aan en doet je geloven dat hij allesomvattend is! Dat is hij zeker niet! Integendeel, de wereld beperkt je enorm!

Feit is dat hoe verder je er buiten komt te staan (door bijvoorbeeld situaties in je leven, of door drugs) hoe meer je in aanraking komt met dingen die je niet kunt verklaren vanuit de normale werkelijkheid. Zoals bijvoorbeeld het kunnen 'voelen' van mensen of zelfs het 'zien' van de toekomst. Je kunt de meest vage dingen meemaken. Punt is dat dit m.i. gewoon facetten van het mens zijn waar je dan toegang tot krijgt die de meeste mensen niet krijgen.

Je moet er mee leren omgaan en het positief zien, it's a gift! Lees de boeken van Casteneda bijvoorbeeld!

Ehm, wil je nu zeggen dat ik iets ga afleren wat alleen maar sterker is geworden in de laatste jaren? Enne, ik zie het niet als een gift. Meer als iets natuurlijks.

Er was ook een vraag of je het kan leren... nou, dat weet ik niet. Maar ga jezelf eens in moeilijkere posities zetten, met je rug werken naar een grote ruimte. Koptelefoon op - wedden dat je af en toe achter je kijkt voor de zekerheid?
Ook al is er dan niks, denk je, zo voel ik het ook als er wel iemand is, maar dan sterker.
Die 'denk je' staat ertussen omdat er mensen zijn (die geloof ik weer niet) die beweren dat er dan geesten zijn

Rol niet dat rare wereldje in. Op het Fok! forum heb ik ook al veel vette flames lopen tegen zo`n mafkees die overal groene intelligente buitenaardse door wormgaten reizende dingen ziet... that`s just sick.

[DiSiLLUSiON]

skove66: Deze 'perceptie' die je erbij hebt (net als ik die heb) is gewoon een zintuig net als alle lichamelijke zintuigen, alleen dan niet lichamelijk! Alleen leer je deze 'af' door je in de normale realiteit te bevinden.

Als ik het niet mis hebt heb jij het nu over het 3e (astrale) oog? Maar dat is heel wat anders hoor.

En trouwens ken ik dat soort dingen wel, bijv spiegelstaren dat je eerdere levens van jezelf ziet, OOBE's, lucid dreaming (die 3 heb ik persoonlijk ervaring mee), noem maar op, alleen heb ik een tijd gezocht maar niks gevonden wat echt _dit_ beschreef.. Het ging allemaal over het derde oog, over de chakra's, noem maar op.. Sommige dingen kwamen dichtbij, maar niet dichtbij genoeg.

En zoals Blue-eagle al zei, het is geen gift, ik heb het helemaal niet gekregen, ik _heb_ het gewoon.. het _is_.

Blue-eagle: Rol niet dat rare wereldje in. Op het Fok! forum heb ik ook al veel vette flames lopen tegen zo`n mafkees die overal groene intelligente buitenaardse door wormgaten reizende dingen ziet... that`s just sick.

Iedereen gaat z'n eigen weg. Persoonlijk vind ik alles wat met het niet-fysieke te maken heeft hardstikke interresant. (Kep zelfs een paar keer een boek van Jane Roberts naar school genomen om te lezen in de les als ik een keer besloot dat het tijd was om eens moeite te doen voor een les, JUIST om de reden dat als ze dan vragen waar het over gaat, en je zegt het, dat ze je aan zitten te staren alsof je overal groene mannetjes ziet lopen )

[Verwijderd]

Op vrijdag 19 oktober 2001 23:38 schreef DiSiLLUSiON het volgende:
skove66: Deze 'perceptie' die je erbij hebt (net als ik die heb) is gewoon een zintuig net als alle lichamelijke zintuigen, alleen dan niet lichamelijk! Alleen leer je deze 'af' door je in de normale realiteit te bevinden.

Als ik het niet mis hebt heb jij het nu over het 3e (astrale) oog? Maar dat is heel wat anders hoor.

En trouwens ken ik dat soort dingen wel, bijv spiegelstaren dat je eerdere levens van jezelf ziet, OOBE's, lucid dreaming (die 3 heb ik persoonlijk ervaring mee), noem maar op, alleen heb ik een tijd gezocht maar niks gevonden wat echt _dit_ beschreef.. Het ging allemaal over het derde oog, over de chakra's, noem maar op.. Sommige dingen kwamen dichtbij, maar niet dichtbij genoeg.

En zoals Blue-eagle al zei, het is geen gift, ik heb het helemaal niet gekregen, ik _heb_ het gewoon.. het _is_.

Blue-eagle: Rol niet dat rare wereldje in. Op het Fok! forum heb ik ook al veel vette flames lopen tegen zo`n mafkees die overal groene intelligente buitenaardse door wormgaten reizende dingen ziet... that`s just sick.

Iedereen gaat z'n eigen weg. Persoonlijk vind ik alles wat met het niet-fysieke te maken heeft hardstikke interresant. (Kep zelfs een paar keer een boek van Jane Roberts naar school genomen om te lezen in de les als ik een keer besloot dat het tijd was om eens moeite te doen voor een les, JUIST om de reden dat als ze dan vragen waar het over gaat, en je zegt het, dat ze je aan zitten te staren alsof je overal groene mannetjes ziet lopen )

Wat interesseert mij het nou hoe je zoiets noemt? Ik zie dit als een 'gift' omdat het iets is waarmee je positieve dingen kunt uitrichten zoals ik dat al gedaan heb in mijn leven. Verder heb ik het niet over met je rug naar een kamer staan en zeggen wie er is, ik heb het over informatie (gevoelens) krijgen van personen zonder te praten. Dit is niet iets wat je zomaar hebt, misschien een 'select few', de andere hebben het gaandeweg gekregen doordat ze gedeeltelijk 'gedeprogrammeerd' zijn met wat ze meegemaakt hebben in hun leven!

Groene mannetjes? Alsjeblieft zeg!

[Blue-eagle]

Op zaterdag 20 oktober 2001 14:08 schreef skove66 het volgende:

[..]

Wat interesseert mij het nou hoe je zoiets noemt? Ik zie dit als een 'gift' omdat het iets is waarmee je positieve dingen kunt uitrichten zoals ik dat al gedaan heb in mijn leven. Verder heb ik het niet over met je rug naar een kamer staan en zeggen wie er is, ik heb het over informatie (gevoelens) krijgen van personen zonder te praten. Dit is niet iets wat je zomaar hebt, misschien een 'select few', de andere hebben het gaandeweg gekregen doordat ze gedeeltelijk 'gedeprogrammeerd' zijn met wat ze meegemaakt hebben in hun leven!

Groene mannetjes? Alsjeblieft zeg!

Tja, ieder z`n intepretatie van iets. Maar mijn mening blijft. Enne, wat is er mis met groene mannetjes? Klik hier eens, dan zie je pas iemand die te hoog zit met z`n verzameling grijze cellen.

Volgens mij bestaan giften niet, mensen die in zulke onzin geloven zijn van die Jomanda luitjes, die kan ik nou gewoon niet uitstaan zo kortzichtig. Of zowieso: alsof er een God zou zijn, zoooooo kortizchtig-primitief. Maar dan is dus mijn mening. Wat de 'niet-kijkend-achter-je-kijkende mensen' hebben is gewoon (imho) een leuke feature van de evolutie van de mens. Niets meer en niets minder. Niks geen goden of geesten die mij dat hebben gegeven.

[DiSiLLUSiON]

skove66: Als het jou niks interreseert dan reageer je toch gewoon niet? Is niet zo moeilijk hoor, _niet_ op de quote knop klikken. En hoe kom jij op dat ik het had over groene mannetjes? Ik had het alleen over groene mannetje in het stukje tegen Blue-Eagle.

Komop zeg.. zo kan je trouwens alles wel een 'gift' noemen.. Oooh ik kan eten ik heb een mond gekregen snel bidden aan mijn god!

'ooh god bedankt dat ik een mond heb gekregen nu kan ik m'n eten uitkotsen als ik het niet lekker vind oooh bedankt grote god (wie je dan ook aan bied he) ooh bedankt bedankt bedankt'

pff.

[Wildfire]

Ik denk dat ik wel weet wat voor gevoel je bedoelt... ik heb het ook wel eens, ik voel dan dat er iemand achter me staat en meteen weet ik wie.

Ik vind het erg raar, want het lijkt bovennatuurlijk maar daar geloof ik absoluut niet in... het zal wel iets zijn met lichaamgeurtjes enzo waardoor je iemand kunt 'voelen'.

[Blue-eagle]

Op zondag 21 oktober 2001 15:47 schreef Brian Dickens het volgende:
Ik denk dat ik wel weet wat voor gevoel je bedoelt... ik heb het ook wel eens, ik voel dan dat er iemand achter me staat en meteen weet ik wie.

Ik vind het erg raar, want het lijkt bovennatuurlijk maar daar geloof ik absoluut niet in... het zal wel iets zijn met lichaamgeurtjes enzo waardoor je iemand kunt 'voelen'.

Gewoon goede zintuigen dus... maar, zelfs in omstandigheden waarin m`n neus niet werkt (verkoudheid), ik een koptelefoon opheb (bijna altijd) en iemand achter me komt staan... dan nog weet ik het.

[Mx. Alba]

Het is mij een keer gelukt om in het pikkedonker (nacht, nieuwe maan, bewolkt) door een bos te lopen zonder bomen te raken. Op de een of andere manier wist ik het gewoon als er ergens een boom stond. En als ik dan mijn hand uitstak - verdomd, daar stond nog een boom ook. Misschien toch Druïde worden dus?

Druïde komt nl van het Keltische woord Duirwydd (ook wel Derwydd), wat zoveel betekent als, iemand die eiken ziet...

[Verwijderd]

Op zaterdag 20 oktober 2001 22:40 schreef DiSiLLUSiON het volgende:
skove66: Als het jou niks interreseert dan reageer je toch gewoon niet? Is niet zo moeilijk hoor, _niet_ op de quote knop klikken. En hoe kom jij op dat ik het had over groene mannetjes? Ik had het alleen over groene mannetje in het stukje tegen Blue-Eagle.

Komop zeg.. zo kan je trouwens alles wel een 'gift' noemen.. Oooh ik kan eten ik heb een mond gekregen snel bidden aan mijn god!

'ooh god bedankt dat ik een mond heb gekregen nu kan ik m'n eten uitkotsen als ik het niet lekker vind oooh bedankt grote god (wie je dan ook aan bied he) ooh bedankt bedankt bedankt'

pff.

Mensen, ik ben NIET diegene die een esoterische betekenis aan het woord 'gift' geeft. Ik zie een gift als iets wat je gewoon hebt of zelf verder ontwikkeld hebt wat ver boven gemiddeld is! Er wordt niet genuanceerd gediscussieerd in deze discussie! Er zomaar vanuit gaan bijvoorbeeld dat God niet bestaat is natuurlijk kortzichtig! En zulk soort argumenten aangbrengen als Disillusion hier doet is natuurlijk sheer nonsense! AUB niveau!

[Dark Blue]

Op woensdag 17 oktober 2001 13:45 schreef DiSiLLUSiON het volgende:

[..]

Bij mij komt het niet kunnen beschreven van personen niet door het niet kunnen vinden van de goede woorden, maar omdat ik ze gewoon niet voor me kan stellen.

Als ik m'n ogen dicht doe, en ik probeer een bepaalde persoon voor me te krijgen, dan krijg ik alleen het 'gevoel' voor me, wat ik voel als die persoon bij mij in m'n buurt is.. Maar een fysiek uiterlijk voor me krijgen, echt niet.. De enige persoon waar ik zoiets van kan zeggen, hoe diegene eruit ziet, ben ik zelf.. maar dat is omdat ik het wéét, ik wéét wat mijn haarkleur is.. maar van anderen? ik weet 't echt niet..

^ SCHOP! ^
Sorry... Ik wou ff melden dat ik dit wel errug herken... het heeft te maken met je fotografisch geheugen.
Ik zit nou al jaren er redeneringen op los te laten en te bedenken, hoe je het beste dingen kunt onthouden.
Gezichten van personen, dat is me eigenlijk altijd een slag apart geweest. Ik kan in mijn hoofd gewoon een 'filmpje' voor me zien van gezichten van bijv. celebs, hoe ze lachen, praten, etc. al heb ik ze nog maar 1x gezien.
Razor_Blade ken ik nu al drie maanden en ik kan gewoon zijn gezicht niet onthouden! Ik denk dat het eraan ligt hoe je naar iemand kijkt. Van mijn moeder en vader kan ik ook zo'n 'filmpje' emoties voor me zien, maar gewoon standaard...17 jaar herinnering. Wat ze vandaag aanhadden e.d. weet ik zo niet.
Het lijkt me dat dat door je grijze massa gewoon uit besparingsredenen is gedaan; als je elke dag onthoudt welke kleren iemand aanhad, word je helemaal gek omdat er onbelangrijke informatie onthouden wordt. Behalve als het echt bewust genoemd wordt. Hum, ik dwaal af.
Van Razor_Blade kan ik me zijn gezicht niet voorstellen. Ik kan stekkels noemen, bril, wenkbrauwen, en vorm van de mond, maar ik kan het niet voor mijn ogen 'samenvoegen'. Heel vreemd is dat, al heb ik de laatste weken geprobeerd hem veel recht in het gezicht aan te kijken. Zit ik in de trein terug naar huis, dan zie ik zijn gezicht voor me, en dan denk ik; deze keer vergeet ik het niet...
en nu, een week nadat ik hem gezien heb? ik kan het niet voor me zien...

Wat jullie beschrijven als die 'gevoelswolk' om jezelf heen, ik wil niet mee gaan praten, maar ik denk dat ik het wel een beetje voel. Om eerlijk te zijn, ik denk dat het nog geen fractie is van wat jullie hebben. Als er iemand in mijn buurt loopt en het is stikdonker, dan ga ik automatisch af op ademhaling, type voetstappen en snelheid van bewegen. Ik 'voel' niet wie het is, en bovendien ben ik erg paranoia wat betreft voetstappen achter me dus keer ik me altijd meteen om of blik ik even om te controleren of het die persoon echt is. Als ik al weet wie mij ongezien nadert, dan is dat om logische redenen.
Ik zou het wel eens willen voelen.