Na aanleiding van opmerkingen in [topic=285482/1/25], ben ik aan het denken gezet over die opmerkingen en hebben we er tijdens het eten een korte discussie over gehad. Sommigen hier claimden dat ze graag zouden leven zonder de behoefte aan eten en/of slaap.
Nou leek mij dit op het eerste gezicht ook een fijn idee, maar het is denk ik toch niet zo fijn als het lijkt. Als je je behoeftes vervult haal je daar genot uit. Des te groter je behoefte is (of dat nou slaap, eten, seks, plassen of wat dan ook is) des te groter het genot is dat je eraan beleefd als je het vervult. Sommige mensen zagen eten als overbodige bezigheid, maar dan is seks dat ook. Je hebt aan allebei behoefte en het schenkt allebei genot als deze behoeftes worden vervuld. Het ontzeggen van behoeftes zou volgens mij dus leiden tot een ontzegging van het genot.
Het vervullen van de behoeftes leidt ook tot een stabilisatie. Als je bijvoorbeeld onder veel stress staat, wil slaap nog weleens helpen, om weer op te laden, ook psychisch.
Volgens mij is het dus zo dat de behoeftes en het vervullen van die behoeftes juist de dingen zijn die wij zo waarderen in dit leven. Ook vervullen ze een belangrijke functie op het gebied van stabilisatie, wat beter is voor je prestatie.
Ik zie het dus als een wenselijkheid, vraag me af hoe jullie er over denken.
Nou leek mij dit op het eerste gezicht ook een fijn idee, maar het is denk ik toch niet zo fijn als het lijkt. Als je je behoeftes vervult haal je daar genot uit. Des te groter je behoefte is (of dat nou slaap, eten, seks, plassen of wat dan ook is) des te groter het genot is dat je eraan beleefd als je het vervult. Sommige mensen zagen eten als overbodige bezigheid, maar dan is seks dat ook. Je hebt aan allebei behoefte en het schenkt allebei genot als deze behoeftes worden vervuld. Het ontzeggen van behoeftes zou volgens mij dus leiden tot een ontzegging van het genot.
Het vervullen van de behoeftes leidt ook tot een stabilisatie. Als je bijvoorbeeld onder veel stress staat, wil slaap nog weleens helpen, om weer op te laden, ook psychisch.
Volgens mij is het dus zo dat de behoeftes en het vervullen van die behoeftes juist de dingen zijn die wij zo waarderen in dit leven. Ook vervullen ze een belangrijke functie op het gebied van stabilisatie, wat beter is voor je prestatie.
Ik zie het dus als een wenselijkheid, vraag me af hoe jullie er over denken.