Eerst een stukje ''geschiedenis'' 
Na éénmalig met een normaal vulpotlood doorverbinden L1 bruggen op mijn ''ouwe'' Duron 600 kon ik deze op verschillende instellingen proberen (stabiel bleek 997 de max.).
Wat ik ook deed de verbinding bleef goed en hoefde nooit opnieuw ingekleurd te worden.
Terug naar nu.
Mijn nieuwe AXIA Athlon 1GHz heb ik gelijk ook doorverbonden, maar vreemd genoeg wilde de multiplier niet verder dan 10,5*100 (A7V), en het systeem gaf geen enkele kik meer bij hogere instellingen, ik kon zelfs het bios niet meer opstarten (na het terugstellen naar een lagere waarde weer wel). Ik heb het aanvankelijk gelaten voor wat het was omdat er een nieuw A7V133 bord in aantocht was.
Bij montage van het nieuwe bord heb ik de L1 bruggen uitgegumd en opnieuw nauwkeurig ingekleurd (hetzelfde potlood).
Goed nieuws, ik kan vanuit het bios verschillende frequentie en multiplier instellingen doen, oplopend tot 1,4 wat ik kort stabiel heb laten draaien.
Nu het vreemde, nadat ik (natuurlijk) ook moest testen of ik voorbij de 1,5GHz kon komen (helaas, nog niet) wilde ik de instellingen terugzetten naar 1,4 zonder resultaat, geen kik. 1,2 dan? ook niets
om kort te gaan allen de standaard instelling van de 1.0GHz werkt nog, 10*100 wel en 7.5*133 niet
Dat is dus twee keer dat de potlood-unlock er de brui aan geeft, beide keren nadat ik de cpu verder pushte dan ''ie wilde
Zou je hieruit mogen(moeten) concluderen dat de potloodbruggen niet sterk en permanent genoeg zijn?
Aangezien ik geen zin heb om elke keer opnieuw de koeler van de kwetsbare cpu af te halen ga ik de bruggen nu maar met ''electrolijm'' oid verbinden, we zullen zien of het verschijnsel dan weer optreed.
Ben ik de enige die dit heeft meemaakt of hebben jullie er ook wel (of juist niet) last van. Ik wil hier geen discussie opstarten met wat welke cpu wel of niet kan, maar het gaat puur om het ineens niet meer willen werken van de bruggen.
Laat eens horen...
Na éénmalig met een normaal vulpotlood doorverbinden L1 bruggen op mijn ''ouwe'' Duron 600 kon ik deze op verschillende instellingen proberen (stabiel bleek 997 de max.).
Wat ik ook deed de verbinding bleef goed en hoefde nooit opnieuw ingekleurd te worden.
Terug naar nu.
Mijn nieuwe AXIA Athlon 1GHz heb ik gelijk ook doorverbonden, maar vreemd genoeg wilde de multiplier niet verder dan 10,5*100 (A7V), en het systeem gaf geen enkele kik meer bij hogere instellingen, ik kon zelfs het bios niet meer opstarten (na het terugstellen naar een lagere waarde weer wel). Ik heb het aanvankelijk gelaten voor wat het was omdat er een nieuw A7V133 bord in aantocht was.
Bij montage van het nieuwe bord heb ik de L1 bruggen uitgegumd en opnieuw nauwkeurig ingekleurd (hetzelfde potlood).
Goed nieuws, ik kan vanuit het bios verschillende frequentie en multiplier instellingen doen, oplopend tot 1,4 wat ik kort stabiel heb laten draaien.
Nu het vreemde, nadat ik (natuurlijk) ook moest testen of ik voorbij de 1,5GHz kon komen (helaas, nog niet) wilde ik de instellingen terugzetten naar 1,4 zonder resultaat, geen kik. 1,2 dan? ook niets
om kort te gaan allen de standaard instelling van de 1.0GHz werkt nog, 10*100 wel en 7.5*133 niet
Dat is dus twee keer dat de potlood-unlock er de brui aan geeft, beide keren nadat ik de cpu verder pushte dan ''ie wilde
Zou je hieruit mogen(moeten) concluderen dat de potloodbruggen niet sterk en permanent genoeg zijn?
Aangezien ik geen zin heb om elke keer opnieuw de koeler van de kwetsbare cpu af te halen ga ik de bruggen nu maar met ''electrolijm'' oid verbinden, we zullen zien of het verschijnsel dan weer optreed.
Ben ik de enige die dit heeft meemaakt of hebben jullie er ook wel (of juist niet) last van. Ik wil hier geen discussie opstarten met wat welke cpu wel of niet kan, maar het gaat puur om het ineens niet meer willen werken van de bruggen.
Laat eens horen...
FXDLS 'S&S edition'
💀 memento mori 💀