Wat in ieder geval heel handig is, is om de home directories (/home) apart te houden. Als je dan ooit (gewild of gedwongen) een nieuw systeem installeert dan heb je je eigen files nog.
/boot als aparte partitie zou ik alleen doen als dat nodig is, bijvoorbeeld omdat lilo nog geen kernels kan booten die op een reiserfs partitie staan.
Je kunt /usr en /opt op een aparte partitie zetten, dan hou je essentiele systeembinaries (in /bin en /sbin) gescheiden van minder essentiele binaries (in /usr, /usr/local en /opt). Als de /usr partitie naar de knoppen gaat kun je nog steeds inloggen voor systeembeheer. Maar met een rescue floppy kun je ongeveer hetzelfde (aangenomen dat je fysiek bij de machine kunt).
Verder kun je nog /tmp op een aparte partitie zetten, zodat je minder problemen hebt als die volloopt door een of ander proces dat op hol slaat.
Verder is het nog mogelijk om sommige partities over het netwerk te mounten (met bijv NFS). Ik geloof dat daarvoor het onderscheid tussen /usr en /usr/local is.
Het nadeel van zoveel aparte partities is natuurlijk dat je de vrije ruimte versplintert. Het lijkt me best een gepuzzel om uit te zoeken hoe groot elke partitie moet zijn. Als je een desktop systeem of een simpele server maakt, dan denk ik dat je al een heel eind komt met het apart houden van /home.
"This is the noise that keeps me awake."
:strip_icc():strip_exif()/u/21865/shoe_60x60.jpg?f=community)
/u/6289/crop641dc9067158c_cropped.png?f=community)
:strip_icc():strip_exif()/u/8511/ronald_avatar.jpg?f=community){kind=avatar}