Interesting topic
het volgende verhaal is errrrrug lang en niet echt samenhangend heb ik het idee, maar als je het toch ff wilt lezen zou ik dat heel leuk vinden want ik wil graag weten of er meer mensen zijn die een dergelijk voorval hebben meegemaakt...
Keb zelf ook eea meegemaakt, maar niet van buitenlichamelijke ervaringen oid. ALthans, wel vaak dergelijke ''gevoelens'' en ''belevenissen'' gehad maar dat kwam door drugs.
Ik heb wel een keer iets gehad wat het beste valt te vergelijken met de beschrijving van Vilenin...
Ik heb toen ook nog een poging gedaan het van me af te schrijven
in dit forum, maar dat ging me toen niet goed af en ik had al snel het idee dat iedereen me gek vond ofzo...
Moet toegeven dat het er ook wel heel erg vaag beschreven staat,maar wat ik toen heb meegemaakt/beleefd valt denk ik ook gewoon niet te beschrijven....
Ik zat dus gewoon TV te kijken, naar Discovery, er was een serie over mammoeten voor. Op een gegeven moment ging het over de korte tijdsspanne waarin het Mammoettenras van de aarde was verdwenen.
Nah, dergelijke info zie enhoor je daar de hele dag en normaal kijk je gewoonen neem je gewoon de info op die je ontvangt zeg maar, maar die avond gebeurde er iets vreemds...
Het was net alsof ik ...erm..nee, het was niet net alsof, het WAS gewoon zo; opeens leek het wel of mijn hersens idd zelf info begonnen te zoeken, te relativeren en te genereren..Ja, genereren, dat is een goed woord voor hoe het voelde...
Het was net of waren mijn hersens dus voor hunzelf aan het berekenen gegaan maar ik volgde het dus wel, dus de uitkomsten etc...
Ik kan het alleen errug moeilijk omschrijven...
Ik hou het erop te zeggen dat ik gewoon ineens ALLES BEGREEP...
Op TV ging het bijv over de kuddesamenstelling oid maar in mijn hersens werd me gewoon volledig duidelijk hoe het dus kon dat die beesten binen 40 jaar (ONTZETTEND snel!) van de aarde verdwenen waren...
Jammer genoeg weet ik er niet veel meer van, ik wou dat ik het verdomme had kunne opnemen ofzo...
Het kwam er in het kort op neer dat de aarde toen ineens heel erg begon te verzanden,of beter gezegd alles gras etc werd in raptempo dor en vervolgens woestijnachtig. Hierdoor werd het leefgebied van de Mammoeten,maar ook alle ander dieren, drastich ingekort waardoor ze dus op den duur doodgingen.
Tevens zag ik voor me de oorzaak van dit alles, en het hele enge van alles was dat i tevens begon in te zaien dat psies hetzelfde proces ook al op aarde in werking is gezet (anno NU dus) en volgens mijn gegevens van toen zou de enige overlevingskans van de mens (als ras) zijn dat we NU en masse met een globaal samenwerkingsverband aan een enorm ruimteproject moeten beginnen om zo nog voor het te laat is een soortement van Arc van Noach te maken om met een selecte groep (tsjah, ruimtschip van 6 miljard mensen bouw je niet zomaar, dus veel mensen zullenachter mmoeten blijven) naar een andere paneet te kunnen ''hoppen'' om daar weer overnieuw te beginnen.
Het klinkt nu iodd allemaal heel surrealistisch maar op dat moment was het ZO fokking HELDER dat ik NU nog steeds denk dat er toch een soort van waarheid in moet hebben gezeten. En dan klopt ook weer wel want iedereen weet dat we inderdaad al zoveel schade aan de ozon en de aarde zelf hebben aangebracht dat ''het proces'' in werking is gesteld. En et klinkt misschien dom, maar sinds die gebeurtenis (noem het wel eens en visioen, daar had het nog het meest van weg) ben ik best bang voor het feit dat het dus ECHT kan (aarde binne veertig jaar van groen naar zand) en als je dat dus combineert met het feit dat we dus al veel schade hebben aangericht (meer dan die mammoeten ooit voor mekaar zouden kunnen krijgen!) en daaruit opmaakt dat dus dat proces al zou
kunnen zijn begonnen...Brrr, dat geeft me een vreemd gevoel...
Maar dat was btw niet alles wat ik toen voor me zag, het meest vreemde was misschien wel dat ik via mijn hersens zeg maar een soort reis naar de binnenkant van de aarde maakte ( niet heel diep hoor, geon vlak onder de grond, tegen de eerste echte lavalagen aan zeg maar). Wat ik toen zag vergeet ik nooet meer, temeer omdat het heel veel verhalen en mythes van vroeger zou verklaren:
Er was een soort tweede aardoppervlakte,maar dan dus binnen de aardkorst, en daar ZAG IK BEESTEN, terwijl het er voor zover we toen wisten niet leefbaar was voor welke vorm van leven dan ook...Die ''beesten'' kan ik me niet mer goed herinneren maar ik weet nog dat ik SERIEUS dacht dat ik de verklaring voor wat de mensch altijd de HEL heeft genoemd voor me zag...
Jaja, ik lees dit nu en ik WEET dat het vaag klinkt maar ik lieg niet en ik was niet stoned oid, please geloof me!
Goed, dat was vaag maar de druppel die het extra vaag maakte was dat ik een paar weken later een uitzending van Dicovery Today oid zag waarin ze verslag deden van iets wat tot dan toe onmogelijk geacht werd:
er was leven ontdekt in een grote scheur in de oceaanbodem in een soort rookpluim met een temperatuur van vele duizenden graden...
Nah dan vraag ik je...Dat is vaag of niet?
En ik ben al weer veel te lang aan het typen maar de manier waarop het ging wil ik ook nog vertellen, het gevoel wat ik erbij had zeg maar...het was iid nl de hele tijd zo dat ik onderbewust (althans, het stoorde me niet bij het opnemen van info maar ik merkte/voelde het wel) steeds het gevoel had van Fuck, hou op , ik kan de info niet verwerken, een serveroverload zeg maar..Maar elke keer als ik dacht van nu ploffen mun hersens uitmekaar ofzo dan volde het net alsof mijn hersens weer een versnellingkje hoger werden geschakeld, en kwam er dus weer een ieuwe datastroom op gang zeg maar...En zo steeds door en door en door, heeft in totaal wel een dikke twintig mins geduurd (althans voor mijn gevoel)
Najah, dat was het wel...Keb het ook niet weer gehad jammer genoeg. Jammer genoeg ja want ik heb me daarna een aanal dagen gewoon heel erg lekker gevoeld, heel erg tevreden omdat ''alles wist'', het voelde net of had ik de eer om de eeuwenoude vragen van de mens, nl HOE KAN IK HIER ZIJN, WAT ben ik, WIE ben ik en wat is mijn PLEKKIE op deze aarde, het voelde dus net alsof ik de eer had om als een van de weinigen ''het visioen'' te mogen zien...
Ja, ik WEET dat het heel erg stom klinkt, en ik was me daar tezijnertijd ook wel bewust van (heb het praktisch niemand verder vertelt, pfff, wie gelooft dat nou, weet je wel..?) maar tegelijkertijd voelde ik me toch heel erg tevreden, content zullen we maar zeggen...
Helaas ben ik nu bijna alles al vergeten en ik voel me dan ook niet meer zo....
Najh, zie maar even, dat was dus mun verhaal...nee, ik ben iet gek maar als je dat wel wilt vinden dan zal ik je iet tegenhouden
Ik hoop dat er iig IEMAND is die dit gaat lezen en het dan ook nog interessant vindt, anders ben ik voor niks een eeuw ah typen geweest
PS Sorry voor typefouten en vage zinsopbouw, maar zoals ik al zei is het reg moeilijk te omschrijven, mijn gedachten vliegen van hot naar her en daar moet ik dan een zin van maken en dat valt niet mee
najah, greetz ELANAZ iig
PS Moet je voor de gein eens op mijn naam klikken en zien hoeveel ik vandaag al getypt heb...ASO...:+ Het ene lange verhaal na het ander...
Edit: Detail vergeten wat misschien wel interessant is: ik keek dus wel TV, althans die richting keek ik uit, maar alle beelden enzo waren nieuw, had ik nooit eerder gezien...Vielen dus idd BUITEN MIJN REFERENTIEKADER
Verrekte interessant dit, ik hoop dat ik meer mensen kan ontdekken die ook ziets hebben meegemaakt!
Als het zo is maar je wilt er op het forum niet over praten (tsjah, er zijn altijd mensen die toch de makkelijke weg kiezen en je gewoon afdoen voor GEk) dus dan mag je me mailen, zou ik erg leuk vinden!