[BC3] Ware liefde, zo vroeg?

[Kneiter Ar]

Ik sluit me bij elvhenk aan. Gewoon genieten van het moment, hoe lang het ook duurt, of kort. (niet te hopen natuurlijk)<BR>Als het niet gaat merk je het vanzelf wel en als zij iets mist dan laat ze dat ook vast wel merken.

[Verwijderd]

Bestaat dat? Ik ben 18 en heb nu sinds een half jaar verkering met een ontzettend leuk meisje. Ze is perfect in alle opzichten, ze is lief, grappig, zorgzaam, slim, mooi en geil en en...<BR>Het gekke is dat zij 15 is en wij, ondanks onze (en vooral haar) betrekkelijk jonge leeftijd, zoiets hebben van: ''ik heb de ware gevonden''.<P>Ik ben echter bang dat ik haar iets ontneem van haar jeugd, dat ze bijvoorbeeld wat moet kunnen flirten enzo en wat levenservaring opdoen, maar aan de andere kant wil ik dat helemaal niet (ik ben strontjaloers en als ook maar iemand naar haar kijkt krijg hij gelijk een stoel naar haar kop, nou ja, het liefst).<P>Heeft dit een kans? Ik wil dolgraag trouwen, kids krijgen etc. etc. We kennen elkaar nu een dik half jaar, zien elkaar vrijwel elke dag en het voelt alsof ik met haar ben opgegroeid, zo vertrouwd is het allemaal. En het meest vreemde is dat het me nog nooit heeft verveeld en dat is bij haar net zo.<P>Maar toch, kan dit? Op de één op andere manier heb ik het gevoel dat één van ons een ongeluk krijg ofzo, zo perfect is het allemaal. We passen perfect bij elkaar, denken hetzelde, hebben veel gemeenschappelijke interesses en toch is alles nog steeds nieuw en spannend. Ondanks alles weet ik niet wat ik moet denken van iets dat ZO perfect is...<P>Hebben jullie iets dergelijks gezien / meegemaakt? Hoe liep dat af?<BR>

[Verwijderd]

Je verhaal is ozo bekend. <P>Ik ben zelf 29 jaar en nog steeds niet getrouwd. De vele vriendinnen die mijn revue gepasseerd hebben waaren meestal van korte duur. Na een tijdje is bij mij vaak de lol eraf. Ik heb mijn kijk op relaties in de loop der jaren zodanig bijschaaft dat ik ervan overtuigd ben dat momogamie zo goed als niet voorkomt bij de mens.<P>Ik heb, behalve mijzelf, teveel relatie van vrienden, familie en bekenden op de klippen zien lopen.<P>Wat beteft jouw gevoel over het ''ontnemen'' van haar jeugd zoals je het omschrijft, wees niet bezorgd. Ze is oud en wijs genoeg om haar eigen keuzes te maken en zoalang ze om jou geeft is er geen rede voor paniek. Natuurlijk moet dit wederzijds zijn en bovendien, jullie schelen amper 3 jaren in leeftijd. <P>Wat de toekomst brengen zal, dat zal niemand je kunnen vetellen maar laat het eerst rustig zijn gang gaan. Wees niet te overhaast! Door nu al een kinderen te denken e.d. zul je jouw en haar jeugd wel ontnemen.<P>Ik was pas 23 toen ik het idee had dat ik uit mijn jeugdjaren ontgroeit was.<BR>In ieder geval, laat je gevoel spreken en biedt elkaar de vrijheid die jullie nodig hebben.<BR>Een wederzijds respect voor elkaar hebben en blijven houden.<BR>

[This message has been edited by Dazzed (edited 20-05-2000).]

[Heintjo]

Gewoon lekker z''n gangetje laten gaan.. Wat daz al zegt, laat haar lekker zelf besluiten wat ze wilt..<P>Het verhaal komt me zelf enigszins bekend voor, ik had ''de ware'' gevonden toen ik 17 was.. ''n dame van 21. Ik ben er na ''n half jaartje mee gaan samenwonen.. ging een hele tijd goed.<BR>Nou heeft er toendertijd regelmatig in m''n hoofd rondgespeeld, mis ik nou niet ''n heleboel? Wil ik nou niet eerst even van het leven ''proeven''? ..<BR>Uiteindelijk bleek mijn liefde zo groot te zijn dat ik dat wilde laten varen voor haar, zonder twijfels!<P>Klinkt schitterend dit, maar na 2 jaar was het verhaaltje toch echt uit, ze ging vreemd.. <P>Hoe dan ook, de dingen lopen zoals ze lopen willen, je kan er over het algemeen niets aan doen.. hoe hard je ook probeert.. Proberen is vaak juist precies hetgeen wat je niet moet doen, laat het vanzelf gaan!<P>Er komt een punt dat ''verliefdheid'' overgaat in ''houden van'' .. en soms zelfs weer oplost in het niets.. <BR>Laat de verliefdheid nog lekker z''n gang gaan.. laat tijd maar lekker uitzoeken wat ie met jullie aanwilt

[Elvhenk]

Waarom zou je je daar nu al druk om maken? Geniet gewoon van wat jullie nu hebben en als het "meant to be" is, dan merk je dat heus wel. Ik zou maar gewoon leven in het hier en nu. Hoezo "je ontneemt haar iets van haar jeugd"? Dit is wat being 15 is all about! En gefeliciteerd: je klinkt zo lekker verliefd!

[Verwijderd]

Ik vraag me af of ware liefde uberhaupt bestaat. Misschien dat ik de ware gewoon nog niet ben tegengekomen (ben pas 19), maar ik geloof er eerlijk gezegd ook niet in. Bij ale vriendinnen die ik gehad heb, had ik al vij snel dat ze me verveelden en ik me afvroeg wat me afgezien van sex nog bij ze hield.<P>

Ze is perfect in alle opzichten, ze is lief, grappig, zorgzaam, slim, mooi en geil en en...

<P>Stel nou eens dat ze niet mooi was geweest. Maar oerlelijk. Echt iets in de zin van mismaakt, of door een ongeluk heeft ze over haar gehele lichaam en hoofd ernistige brandwonden, waardoor ze onprettig aanvoelt en van het kijken naar je moeder wordt je nog geiler. Zou je dan ook zo verliefd op er zijn geweest?<P>Wat ik hierme wil zeggen is dat verliefdheid onterecht volkomen met het innerlijk geassocieerd wordt. Het uiterlijk is gewoon hardstikke belangrijk. Want als zij heel lelijk was geweest dan was je er volgens mij nooit op gevallen. En was het bij iets als goede vriendschap gebleven. Maar als een vrouw heel mooi is dan is erop verliefd worden vel gemakkelijker. "Loving you is easy cause you''re beautiful" zong iemand ooit.<P>Een relatie wordt toch niets als sex niet interessant is. Als jij afkeer hebt van het lichaam van je partner maar de persoon zelf wel heel leuk vindt, dan houdt het gewoon op.<P>En als het uiterlijk dus meetelt, hoe kun je dan ooit oprecht zeggen dat je van die persoon houdt. Bullshit, je kan van haar houden maar je houdt ook van haar lichaam. En als je niet van dat lichaam had gehouden dan had je ook niet van haar gehouden, in ieder geval niet in de zin van een relatie.<P>Misschien kom ik nu heel gevoelloos over, maar ik vind zeggen dat je van iemand houdt terwijl het lichaam daarin een niet onuitwisbare rol speelt veel gevoellozer.<P>

[This message has been edited by Apoc2 (edited 21-05-2000).]

[Verwijderd]

Gewoon lekker genieten van het moment.<P>Wel moet je heel snel wat aan die jaloersheid van je doen, anders breekt dat je (en je relatie) echt op. Je zal er echt aan moeten wennen dat als je een mooie vriendin hebt, dat er anderen naar haar kijken, en eventueel met haar flirten.<BR>Daar komt gewoon een stuk vertrouwen bij kijken, en als jij zo fel reageert, als er iemand naar haar kijkt of flirt, zal dat heel gauw uitgelegd worden als geen vertrouwen in je vriendin hebben en onzekerheid. Je relatie zal zo in ieder geval geen lang leven beschoren zijn. Tenslotte is ieder vrij om te flirten met iedereen waar die zin in heeft, en dat mag nooit een probleem zijn.<BR>Een probleem komt pas als jouw vriendin op dat geflirt gaat reageren, en dan heb je dus gewoon een probleem met jouw vriendin, en niet met die gast die flirt.<P>Maar verder, gewoon gelukkig zijn, en genieten van elkaar.

[Verwijderd]

Daar sluit ik mij helemaal bij aan.

[sjaak]

Trouwens Dumtrala: Goed gesproken!

[Verwijderd]

Zeg, ik zou behoorlijk blij zijn met alles wat zei te bieden heeft! Je moet niet teveel nadenken. Ik denk dat je je zorgen maakt om haar te verliezen; misschien omdat alles TE perfect is (waat alleen maar mooi is!) of je denkt dat ze er met een ander vandoor gaat, omdat ze zo perfect is. Als zei echt de ware voor je is en andersom ook dan moet je je geen zorgen maken, omdat jullie nu eenmaal de ware voor elkaar bent! Wat meot er dan mis gaan? Julie willen dan allebei geen ander meer!<P>Het kan altijd een keer fout gaan en je leert elkaar kennen door de jaren heen. Velen zeggen dat de grens van 7 jaar de moeilijkste is en dat je dan voor je relatie moet vechten. Wat ik WEL denk is dat er een ware bestaat, voor iedereen. Maar het blijft ''geven en nemen''!<P>Wat is liefde toch mooi!

[Morgoth]

Ja maar het is toch wel lullig (vooral voor haar) dat als ze bv een jaar of 18 19 is.... en haar pubertijd gaat verlaten en ze dus als het goed is behoorlijk veranderd is relatief met toen ze 15 was dat het dan uit gaat..... dan hebt ze heel haar kewle en kicke pubertijd periode vergooit! Ikzelf zou dan behoorlijk pissed zijn.... ik ken ook iemand die heeft nou al zo''n 2 jaar verkering en is net zo oud als mij (17) en ik snap niet hoe hij het in zijn botte hoofd haalt omdat te doen.... get a life denk ik dan.

[sjaak]

Stel dat het goed gaat (ik hoop het voor je) en zei is 21 en jullie zijn nog steeds samen, kennen jullie elkaar goed genoeg, kunnen gaan denken aan trouwen, kinderen en de rattaplan, voor nu gewoon lekker laten gaan, je ziet vanzelf hoe het loopt, neem geen overhaaste beslissingen, blijf reeel maar niet te serieus, en dan niet in de trant van serieus maar gewoon, nog niet aan kinderen denken enzo en het daar nu al over hebben.

[Morgoth]

Je kan wel zeggen doe gewoon maar, maar voor hem geeft het niet maar voor haar geeft het des te meer als het uit gaat!

[Verwijderd]

Kort samenvattend: het gras is altijd groener bij de buren.<P>Je bent nu gelukkig dus niks aan de hand.

[Morgoth]

Een goede meid is op haar toekomst voorbereid. <BR>Ik bedoel dus je kan nu wel flink lol gaan trappen maar straks kan je in de penarie zitten.

[sjaak]

En even een toevoeging van gister:<BR>Liefde maakt blind. En dat klopt echt.<BR>Heb het zelf een keer meegemaakt, ik was helemaal gek van een meisje, maar na een half jaar waren er steeds meer dingen die irritatie veroorzaakten, en dan vooral bij mij, zij was 3 jaar jonger, dus zag het niet zoals ik dat zag. Dus blijf alert zou ik zeggen.

[MicroWhale]

Ik wil niet stoken en je zult me misschien niet willen geloven, maar dat heb ik dus al een paar keer gehad. Toen ik 17 was en toen ik 20 was. Allebei die relaties zijn geeindigd, na resp. 2 en 3 jaar.<BR>Waarschijnlijk komt ze er over een paar jaar achter dat ze iets te veel naar jou is toegetrokken, waarna ze gaat feesten. (Dat wordt veel stoelen gooien)<BR>Het kan allemaal misschien wel, maar het is zeer waarschijnlijk dat het misloopt. Al staaan mijn ervaringen er natuurlijk niet garant voor DAT het gaat gebeuren.<P>Micha: Liefde maakt inderdaad blind! :(<BR>Dumtrala: Hier is de grens 3 jaar...<BR>ElvHenk: ... het is een beetje waar wat je zegt...<BR>

[Verwijderd]

Bedankt voor jullie commentaren, ik denk dat ik er goed aan doe om er niet teveel over na te denken en er gewoon van te genieten!

[Morgoth]

Ja jij kan wel gaan genieten... jouw pubertijd kan toch niet meer verpest worden

[DaVincy]

Zo!<BR>Dit vind ik een intresante topic (waarom leg ik zo uit)<BR>Eerst mijn eigen commentaar. Ik weet niet hoe je een quote maakt... dus ik knip en plak maar wat.. hoop dat jullie dat niet erg vinden (kan iemand dat anders misschien uitleggen?)<BR>Ik ga met mijn commentaar het rijdje maar af, want ik wil zeker weten dat ik niets vergeet:<P>Halbstark: Je moet echt blij zijn. Ik bedoel... het is zo relaxt om een relatie te hebben, waarbij alle 2 de kanten 100% inzet hebben... verliefd zijn op iemand die je vriendin is is echt het meest relaxte gevoel wat ik ken. De leeftijd speelt geen rol vind ik (lees maar door dan zie je wat ik er van vind, ik heb het ook meegemaakt)<BR>Wat houd je tegen als jullie van elkaar houden? Ik begrijp PRECIES hoe je je voelt, je voelt je wel verantwoordelijk voor haar omdat jij ''verstandigste'' bent van jullie twee. <BR>Ik zou gewoon afwachten. Als jullie echt elkaar ware zijn, dan zal dat snel genoeg blijken! 1/2 jaar is niet niets ook trouwens! Top!<P>Dazzed: Ik denk wel dat de ware bestaat... maar ik denk niet dat het PERFECTE meisje bestaat... er is altijd wel iets wat a-relaxt is aan een meisje.. hoe leuk ze ook is.<P>apoc2: OVer dat verliefd zijn met uiterlijk heb je voor een groot deel gelijk. Je kan naar mijn mening niet verliefd worden als het uiterlijk voldoende knap is! Maar smaken verschillen natuurlijk! Ook speelt innerlijk wel degelijk een rol erbij. Ook is het zo dat je alleen ECHT van iemand kan houden als die een (voor jou) cool genoege innerlijk heeft... <P>Sakura: Je hebt gelijk! Ik ben trouwens wel van mening dat jaloesie gezond is! Maar nooit teveel. Je moet je pas zorgen gaan maken als je vriendin je ook anders tegen over jou gaat gedragen of wanneer je flirten echt buiten de perken gaat lopen natuurlijk.<P>morgoth beetje overdreven niet? Ik bedoel, wat moet zo iemand dan doen? Ermee stoppen terwijl hij nog vet veel van d''r houdt??? Dat kan toch nooit. Daarbij, op je 15e heb je (vooral als meisje) al best wel een gevoel over hoe je je leven wilt indelen. Je kan toch ook van je jeugd genieten als je met iemand hebt? Een goeie relatie is een vrije relatie, waarin je elkaar vrij laat in eigen keuzes!<P>ZOOOOOOOOOOOOOO nu mijn eigen mening<BR>had ik al gezegt dat ik zelf 17 ben? Nouja, weten jullie het nu.<P>Ik heb dus zeeeeeer kort geleden gehad met een meisje van 14.. (ook weer 3 jaar verschil)<BR>Ik hou nu nog steeds vet veel van d''r. En dat is echt niet alleen verliefdheid. Hoewel ze heeeeel erg knap is, zijn er echt super veel dingen die me aantrekken in d''r innerlijk. Ik ben ''r wel goed gaan kennen. Maar zij heeft het uitgemaakt.. =(<BR>De reden daarvoor ligt ook weer heel diep, die zal ik jullie besparen. Maar wij hebben nog nooit ruzie gehad.. en nu nog steeds niet.. en..... achja, laat ook maar, ik had veel korten dan jullie allemaal, het is dus een slechte vergelijking. Maar toch weet ik wel een beetje hoe het is...<P><BR>

[Chello200]

Als iets te mooi is om waar te zijn dan is het vaak ook zo.

[Verwijderd]

Op zaterdag 20 mei 2000 00:45 schreef Halbstark het volgende:
Verhaal van topicstarter

Ja dat bestaat totdat het uitgaat.

[Verwijderd]

Je voelt je, -nu na een half jaar- nog steeds zo gelukkig dat je je zelf door dat vele geluk bijna gaat wantrouwen....

"Het is toch niet mogelijk dat ik zó gelukkig kan/mag zijn in een wereld die zo vol van onvrede, ongeluk, haat en nijd is?"

Ja Halbstark; dat kan en mag...gelukgewenst zou ik haast zeggen maar dat heb jij niet meer nodig...

Koekoeksjong gaat koekoeken van zoveel geluk!!

Misschien tijd om je "nick" te veranderen in Vollstark ?

[Verwijderd]

Op maandag 22 mei 2000 13:10 schreef morgoth het volgende:
Ja maar het is toch wel lullig (vooral voor haar) dat als ze bv een jaar of 18 19 is.... en haar pubertijd gaat verlaten en ze dus als het goed is behoorlijk veranderd is relatief met toen ze 15 was dat het dan uit gaat..... dan hebt ze heel haar kewle en kicke pubertijd periode vergooit! Ikzelf zou dan behoorlijk pissed zijn.... ik ken ook iemand die heeft nou al zo''n 2 jaar verkering en is net zo oud als mij (17) en ik snap niet hoe hij het in zijn botte hoofd haalt omdat te doen.... get a life denk ik dan.

Scheelt toch per persoon.. Is het in de Westen verplicht om te genieten van je pubertijd.. (en als ze het nou fijn vindt met hem en het naar haar zin heeft)

Ik kende vroeger wat mensen die het niet aan konden de pubertijd.. geen vrienden, geen niemand..

[dextertje]

Het kan best wat worden... Je moet je er alleen niet op blind staren (jullie beiden niet). Maar ook geen zorgen maken als het niet nodig is.

Ik ken een stel, die hebben nu zes jaar wat met elkaar. Het begon toen hij 18 (of misschien wel 17) was en zij 15 (of misschien wel 14). Tenminste, ik geloof dat het leeftijdsverschil 3 jaar was.
Ze zijn nu nog steeds gelukkig met elkaar.

[Verwijderd]

Edit: Dit berichtje is eiluks specifiek aan HalbStark gericht...


Hmz, keb net een goed uur zitten typen maar ben TE veel offtopic geraakt dus zal het ff overnieuw doen maar dan iets bondiger

Je vraagt of Ware Liefde bestaat...
Kan ik alleen maar met JA én NEE beantwoorden!


Kijk, ik ben sinds een twee maanden oid vrijgezel na een relatie van drie-en-een-half jaar, met Eva.
Ik was iets van 12 toen ik haar leerde kennen en jaren later, toen ik een jaar of 17 was zijn we bijelkaar gekomen, tot twee maanden terug dus...

Kijk, ik zeg dat het [Ware Liefde] WEL bestaat omdat ik _absoluut_ pure, oprechte en Ware Liefde voor Eva (heb ge)voel(d) en ik 100% zeker wist dat Eva the One was! Net als jou dus..!
NEE, zeg ik echter, het bestaat NIET, omdat het nu dus weer uit is, het bleek niet zo te mogen zijn.

Ik heb ontdekt dat ik in mijn ex-relatie altijd ''te gul'' ben geweest. Ik was voor we iets kregen ZOOOO verliefd op haar dat ik ALLES wou doen om ervoor te zorgen dat ze mij ook leuk zou vinden, en achteraf zeg ik dat ze dat idd wel leuk vond, maar dat ze vanaf begin tot eind VEEL MEER van mij heeft gekregen (niet alleen materialistisch) dan ik van haar.
De eerste 2,5 jaar had ik dat zelf niet in de gaten, maar achteraf... Ik zal een voorbeeldje geven: Ze hoefde maar te kikken of ik deed alles wat ze maar wou. Van drinken pakken tot niet naar Australie op trektocht gaan omdat ze dat niet vertrouwde.

Pijnlijk eigeluks is dan achteraf gezien het feit dat ze gewoon praktisch NOOIT eens iets dergelijks voor mij deed; als ik haar vroeg of ze voor mij wat drinken zou willen meenemen was het antwoord negen van de tien keer een NEE, al dan niet om me te pesten, of om me te laten weten dat zij de ''baas'' was...

Goed, veel woorden verder, en nog niet dudielijk wat ik wil zeggen? Lees dit:

Halbstark, als je echt van iemand houdt zoals ik toen van Eva (en zoals jij nu van dat meisje van 15) dan moet je, zo heb ik wél geleerd, HEEL GOED REKENING HOUDEN MET HET FEIT DAT ZE TOCH ECHT WEL MINDER PERFECT IS DAN JE ZELF DENKT!!!

Vanaf het moment dat ík dat inzag is er het eea veranderd in onze relatie, en wel in ons beider voordeel. Wat is nl gebeurd? Eva had zich nooit af hoeven vragen of ik wel of niet verliefd op haar was, ze heeft nooit haar best hoeven doen om mij te overtuigen van haar quality''s zeg maar, terwijl ik JUIST de hele godganse 3,5 jaar allerlei steeds vreemder wordende fratsen moest uithalen om bij haar nog op te vallen zeg maar...Oftewel: vanaf dag 1 heb ik toegestaan dat Eva mijn eigen meningen en principes heeft kunnen omdraaien en vervormen tot ze haar ook pastten zeg maar....

Afijn, vanaf dat ik dus begon in te zien dat ik TE goed voor haar was, en als gevolg daarvan dus minder bij haar begon te kwijlen (Lees: Mijn eigen ding wat meer doordrukte) merkte ik aan haar dat ze iets had van "Hmz, hier klopt iets niet!" en dat zij juist steeds vaker de onderdanige (om het maar eens minderwaardig te omschrjven) rol kreeg >>> Ik heb haar ipc laten vechten voor me, en dat heeft ipc wel een stukje opgelost van onze problemen en mijn negatievere ervaringen met/over haar... Dit natuurlijk omdat ik dus weer mezelf begon te zijn en zij inzag dat ze voor het eerst haar best moest gaan doen als ze mij niet wou kwijtraken....Al met al werd alle ser wel iets beter van....Helaas te laat! Van Eva mocht ik nooit drinken en/of blowen oid, maar dat ben ik toch gaan doen, na drie jaar nuchter op feestjes en in kroegen saai te hebben gedaan (cola, altijd maar die vieze cola ), omdat ZIJ dat niet WOU (Als ik ooit nog eens zou drinken zou ze bij me weg gaan.)...Maar na al die tijd was ik het opeens SCHIJTZIEK en ben stiekum toch met vrienden af en toe aan de drank en weed en pilletjes gegaan. Frappant maar waar: Vanaf dat moment ben ik me pas weer gaan mengen onder de mensen en kreeg ik meer en meer plezier in het leven; m''n vrienden waren er opeens weer, ik was er weer! Ik denk dat dat het begin van het einde is geweest, dat ik toen, vanaf dat moment, de hoop op beterschap eiluks al heb laten varen...
Ik begon me minder te interesseren voor Eva, begon smoesjes te verzinnen waardoor ik ''s weekends lekker zonder haar uit mun dak kon gaan....Basically leerde ik na al die tijd weer een beetje inzien dat er meer was dan Eva, Eva en nog eens Eva...

Nu zijn we drie maanden verder bijna (of dik twee???) en achteraf gezien kan ik ipc alleen maar zeggen dat het goed is dat het nu fout is gegaan.
Klinkt misschien raar maar ik WIST gewoon opeens dat wij niet bijelkaar hoorden, dat wij NIET, itt wat wij altijd gezegd hadden, samen honderd zouden gaan worden...
Maar ondanks dat was ik ws tóch bij haar gebleven, omdat we dus zo verschrikkelijk in mekaar verwoven waren (zijn), en een leven zonder die andere persoon gewoon niet voor te stellen was/is...
Het is bovendien makklijker om naar je ex terug te gaan dan om naar nieuwe vrienden te zoeken, vandaar dat je vaak ziet dat mensen die na een langdurige relatie net uit elkaar zijn snel weer terug komen bij elkaar...
Dat is wat ik steeds met Eva had ook...Ik heb vaak gedacht aan uitmaken, al in het eerste jaar wel, maar toch doe je het iet omdat je zoooo in mekaar zit verwoven....Ad ene kant was IK er bijv wel klaar voor om alleen verder te gaan, maar Eva daarentegen leek me nooit echt in staat om zo''n klap (zoals mijn weggang) te verwerken...Kijk, ik had de laatste tijd inmiddels al nieuwe vrienden gemaakt, maar Eva niet, en Eva wist niet beter of ik had ook alleen Eva maar...
Maarja, doet er niet toe, ik weet wel dat als ik Eva niet zo ''zielig'' vond, of beter gezegd, dat als ik geen rekening met haar gevoelens zou houden dat het dan allang eerder uit was geweest (en vooral...gebleven )....



Najah, inmiddels alweer een half uur veredr....




!^^^^^^!^^^^^^!^^^^^^!^^^^^^!^^^^^^!^^^^^^!^^^^^^!^^^^^^!
IK LUL TE VEEL OVER MEZELF, DUS STOP DAAR NU MEE EN GA HIERONDER VERDER...
!^^^^^^!^^^^^^!^^^^^^!^^^^^^!^^^^^^!^^^^^^!^^^^^^!^^^^^^!


Volgens mij ben ik hier veel te veel over mezelf ah lullen, completely offtopic misschien zelfs wel, daarvoor mijn excuses...
Waar het iig om gaat, de boodschap die ik je probeer duidelijk te maken is dat

**** LIEFDE MAAKT BLIND ****

"Ik wil dat het uit gaat" "Ik wil alleen zijn" "Zeikwijf" "Eigenlijk vind ik haar helemaal niet zo heeeeel knap, doe me dan die van de buren maar ;P" "GRRRRRR, zit ze weer te zeiken"

Denk je wel eens negatief over je meissie?
Lieg je wel eens tegen haar om haar zo te vertellen wat ze wil horen? (Zeggen dat ze bijv een lekker kontje heeft terwijl je bij de gedachte aan die poepsnee van der al moet janken)

Zoja, als je dat wel eens hebt, ga dan geen plannen maken voor de toekomst (DUH).
Althans, da''s mijn advies...
Ik heb tot mijn grote verbazing jarenlang dingen anders gedácht dan gezegd tegen Eva terwijl ik zelf niet eens echt doorhad dat dat zo was...En het stomme is dat ik, nu, achteraf, echt heel erg helder voor me zie dat ik van begin af aan vooral tegen MEZELF gelogen heb over Eva, ik heb mijzelf een mooiere Eva voorgehouden dan ze in werkelijkheid was...

LIEFDE MAAKT BLIND

Zo, das dat...Het staat er erg dom maar ik hoop dat je snapt dat ik toen ik je verhaaltje las gewoon de neiging had om je dit te vertellen, al zie ik op zich heel goed in dat mijn gebrabbel niets met je topic heeft te maken, maar vooral met mijn miseres met Eva. Klinkt overigens misschien erg zweverig, maar om eoa reden weet ik zeker dat dit berichtje wel goed aankomt, en ik heb het rare gevoel alsof dit is voorbestemd zeg maar, heeeel wazig ...Magoe, desondanks zit er toch ECHT een boodschap in voor je, dus lees maar eens goed en hopelijk kun je je mening hierover geven....

Owjah, je vroeg nog over of het wel of niet goed is om al zo vroeg bij elkaar te zijn...

Wat je daarover zegt klinkt overigens enorm herkenbaar:

Op zaterdag 20 mei 2000 00:45 schreef Halbstark het volgende:
**1** Ik ben echter bang dat ik haar iets ontneem van haar jeugd [..]

**2** [..] dat ze bijvoorbeeld wat moet kunnen flirten enzo en wat levenservaring opdoen, maar aan de andere kant wil ik dat helemaal niet (ik ben strontjaloers)

**3** Ik wil dolgraag trouwen, kids krijgen

**4** We zien elkaar vrijwel elke dag

**5** het voelt alsof ik met haar ben opgegroeid,

**6** het is allemaal zo vertrouwd

**7** Op de één op andere manier heb ik het gevoel dat één van ons een ongeluk krijg ofzo, zo perfect is het allemaal.


**8** We passen perfect bij elkaar, denken hetzelde, hebben veel gemeenschappelijke interesses en toch is alles nog steeds nieuw en spannend.

Phew...Las net je posting voor de tweede keer en weet nu zeker dat we even moéten praten over eea...Althans, moéten mogen :)Zoals ik al zei heb ik een vreemd gevoel bij je posting en daar wil ik meer van weten
Zoals je ziet heb ik enkele van je opmerkingen genummerd met **1** t/m **8**. Dit had ik gedaan om ze hier effe stuk voor stuk door te nemen maar ik kan niet meer tikken man! Ik ben hier nu dik twee uren bezig met dit, dus wacht nu liever eerst ff je reactie af (Stel dat datgeen wat er nu staat je al niet interesseeert dan ga ik niet voor de katzekut nog een end zitten typen snappie?)...

/me gaat nu zo eerst eens op bed...Truste


PS: Las net dit topic nog ff over en kwam tot de conclusie dat mijn verhaal er wel heel erg van uitgaat dat je ipc niet zo''n 100% denderende relatie hebt, dat jouw relatie nogal op de mijne lijkt....Maar dat KAN ik niet beconcluderen uit je verhaal, dus zal het ws zo zijn dat ik gewoon TE veel nog aan Eva denk en dat hier effe wil neerkwakken....Kan ook....

Iig: GoodLuck

[Verwijderd]

Ik heb 4,5 jaar verkering gehad met de vrouw van mn dromen, zij was gewoon de ware voor mij....
...totdat het sprookje ophoudt en je weer terug in de realiteit belandt.

Ik zou zeggen : ga ervoor, maar houdt er rekening mee dat ze kan veranderen en dat het over een paar jaar niet meer zo leuk is. dat over de "verpesting van de pubertijd" vindt ik onzin. Dit soort dingen moet je noujuist doen in je pubertijd, alleen zijn kan altijd nog.

[Dennis]

Op zondag 27 mei 2001 11:33 schreef ELANAZ het volgende:
Edit: Dit berichtje is eiluks specifiek aan HalbStark gericht...

Whehehe. Kijk eens naar de datum: precies 1 jaar geleden En zoek eens op gebruikersnaam van de topicstarter, die is al 11 maanden inactief. Jammer van de moeite.

[Verwijderd]

Nog iets:

Wat me opvalt als ik naar mijn eigen familie/vrienden/kenissen kijk is dat het wel degelijk mogelijk is om zolang, vanaf zo vroeg, bijelkaar te zijn.
Vreemde conclusie die ik echter net heb kunnen trekken is dat volgens mij bij ál die paartjes [die ik ken] het me opvalt dat de man van het stel vaak heel onderdanig ad vrouw is...
Zo is het met mijn ouders, mijn oom en tante en de ouders van twee vrienden, vreemd is dat...
Zeg maar allemaal Hyacinth & Richard (Keeping Up Appearances)-achtige koppeltjes...

Dááruit zóu je kunnen opmaken dat, ténzij de man van het stel zich heel erg inbindt, een dergelijke relatie gedoemd is te mislukken..?


Afijn, voorlopig ''hoef'' ik geen vriendin meer...Althans, niet een ''echte''
Af en toe met iemand vozen die je net hebt ontmoet is wat anders maar echt ee diepgaande relatie hoef ik voorlopig niet meer...Tenzij ik morgen ''de ware'' tegenkom natuurlijk :D:D;)

[Verwijderd]

Op zondag 27 mei 2001 11:47 schreef dennisdotcom het volgende:

[..]

Whehehe. Kijk eens naar de datum: precies 1 jaar geleden En zoek eens op gebruikersnaam van de topicstarter, die is al 11 maanden inactief. Jammer van de moeite.

WHEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEERRRRRGHHHH!!!!


Ik ga nú gillend van het dak van mijn huis springen...

[Dennis]

Op zondag 27 mei 2001 11:50 schreef ELANAZ het volgende:
WHEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEERRRRRGHHHH!!!!


Ik ga nú gillend van het dak van mijn huis springen...

Geen gekke dingen doen hè
plaats wel ff in SU....

[Captain Pervert]

LOL!!!

Halbstark dat ben ik, in de tijd dat deze username gebanned was...

Ondertussen is het al driekwart jaar uit, na 9 hele leuke maanden moet ik zeggen...

[Verwijderd]

Weeeeeeeh

Jij weet obviously niet hoe FOKKING lang ik al zit te typen voor dat kutbericht!
Steeds overnieuw enzow...Volgens mij al vanaf een uurtje of half acht....Tot ongeveer half twaalf zojuist...Dat zijn VIER uren!


Magoe, volgens mij is ******* ******* de nieuwe nick van Halbstark, en diegeen heb ik net al een ICQ-msg gestuurd, duzzz

Wehe, beetje laat though

[WouterG]

''t was toch ook voor andere mensen best interesant om te lezen volgens mij, dus je hoeft niet van het dak af te springen.

[Verwijderd]

Op zondag 27 mei 2001 13:27 schreef Captain Pervert het volgende:
LOL!!!

Halbstark dat ben ik, in de tijd dat deze username gebanned was...

Ondertussen is het al driekwart jaar uit, na 9 hele leuke maanden moet ik zeggen...

Bestaat dat? Ik ben 18 en heb nu sinds een half jaar verkering met een ontzettend leuk meisje. Ze is perfect in alle opzichten, ze is lief, grappig, zorgzaam, slim, mooi en geil en en...
Het gekke is dat zij 15 is en wij, ondanks onze (en vooral haar) betrekkelijk jonge leeftijd, zoiets hebben van: ''ik heb de ware gevonden''.
Ik ben echter bang dat ik haar iets ontneem van haar jeugd, dat ze bijvoorbeeld wat moet kunnen flirten enzo en wat levenservaring opdoen, maar aan de andere kant wil ik dat helemaal niet (ik ben strontjaloers en als ook maar iemand naar haar kijkt krijg hij gelijk een stoel naar haar kop, nou ja, het liefst).

Heeft dit een kans? Ik wil dolgraag trouwen, kids krijgen etc. etc. We kennen elkaar nu een dik half jaar, zien elkaar vrijwel elke dag en het voelt alsof ik met haar ben opgegroeid, zo vertrouwd is het allemaal. En het meest vreemde is dat het me nog nooit heeft verveeld en dat is bij haar net zo.

Maar toch, kan dit? Op de één op andere manier heb ik het gevoel dat één van ons een ongeluk krijg ofzo, zo perfect is het allemaal. We passen perfect bij elkaar, denken hetzelde, hebben veel gemeenschappelijke interesses en toch is alles nog steeds nieuw en spannend. Ondanks alles weet ik niet wat ik moet denken van iets dat ZO perfect is...

Hebben jullie iets dergelijks gezien / meegemaakt? Hoe liep dat af?

Onze vraag natuurlijk, Captain Pervert...hoe liep het af??

[Captain Pervert]

Zo liep het af

Inmiddels ben ik weer er bovenop hoor

[dextertje]

Op zondag 27 mei 2001 11:59 schreef ELANAZ het volgende:
Weeeeeeeh

Jij weet obviously niet hoe FOKKING lang ik al zit te typen voor dat kutbericht!
Steeds overnieuw enzow...Volgens mij al vanaf een uurtje of half acht....Tot ongeveer half twaalf zojuist...Dat zijn VIER uren!

Troost je: ik vond het een heel aardige posting. Dus toch niet voor niks.
Ik ben het wel niet volledig met je eens, ik vind namelijk dat je best je geliefde mag idealiseren, zolang je maar niet blind wordt. En balans in de relatie (die bij jou kennelijk niet goed was) is heel belangrijk.

Wel suf ja, ik had ook helemaal niet door dat deze topic al een jaar oud was...

btw, wat betekent ipc?

[Bulldog]

Goh

[Verwijderd]

Op zondag 27 mei 2001 14:38 schreef Captain Pervert het volgende:
Zo liep het af

Inmiddels ben ik weer er bovenop hoor

Gelukkig, anders was het wel heel erg met je gesteld

[Verwijderd]

Op zondag 27 mei 2001 11:47 schreef dennisdotcom het volgende:

[..]

Whehehe. Kijk eens naar de datum: precies 1 jaar geleden En zoek eens op gebruikersnaam van de topicstarter, die is al 11 maanden inactief. Jammer van de moeite.

HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA LOLROFLMAOSTCOIIH1

Sorry Elanez, maar dit is echt om te lachen.

Ik kan me je verhaal heel goed voorstellen, je hoort dit wel vaker.

[-=Confuzer=-]

Ik was 18 en mijn vriendin 17 en we hebben nog steeds verkering (ik ben nu 23)
Je gaat wel erge gevoelens krijgen van : had ik er nu maar wat later ontmoet etc... maar dat is voor iedereen denk ik weer anders

[Verwijderd]

Same here.. ik ben 19 en heb alweer meer dan 2 jaar wat met een meisje van 18 en het gaat nog steeds ''te'' goed.. ik kan me geen leven zonder haar voorstellen, maar ook geen waar ik me hele verdere leven met haar ben...