Voor dat ik begin wil ik eerst even zeggen dat ik zelf ondanks mijn katholieke opvoeding niet gelovig ben, maar ik ben er zeker ook niet tegen! Veel mensen die ik ken hebben er een afkeer tegen, ''god bestaat niet!'', ''blablabla onzin''. Zij gaan ervan uit dat mensen geloven in een echte god ergens die het allemaal wel weer goedzet als er iets mis gaat in je / het leven. Nu is mijn vraag, denken gelovigen wel dat god echt god is, of zien ze het geloof als een denkwijze?
Laat ik het anders formuleren. Volgens mij houden gelovigen zich vast aan het idee / denkwijze van het positieve van het geloof. Dit is dan in mijn ogen ook tegenwoordig (vroeger was het wel anders) het echte geloof. De denkwijze zou dan iets van het volgende worden: Geloof is een manier om mensen tegenover elkaar positieve houdingen aan te nemen en zich verzetten tegen dingen die maatschappelijk niet door de beugel kunnen.
Misschien zie ik het wel helemaal verkeerd, maar ik wil gewoon tegen de anti gelovigen zeggen dat naar mijn inziens de mensen die geloven helemaal niet direct zeker van hun zaak zijn dat er daadwerkelijk een god bestaat, maar dat het meer een denkwijze / idee is.
Laat ik het anders formuleren. Volgens mij houden gelovigen zich vast aan het idee / denkwijze van het positieve van het geloof. Dit is dan in mijn ogen ook tegenwoordig (vroeger was het wel anders) het echte geloof. De denkwijze zou dan iets van het volgende worden: Geloof is een manier om mensen tegenover elkaar positieve houdingen aan te nemen en zich verzetten tegen dingen die maatschappelijk niet door de beugel kunnen.
Misschien zie ik het wel helemaal verkeerd, maar ik wil gewoon tegen de anti gelovigen zeggen dat naar mijn inziens de mensen die geloven helemaal niet direct zeker van hun zaak zijn dat er daadwerkelijk een god bestaat, maar dat het meer een denkwijze / idee is.