[BC3] Respect, een illusie?

[Lordy79]

We hebben het hier veel over religie en atheisme.

Iedereen, including me, roept maar dat we elkaar respecteren, maar komt dat niet in conflict met je eigen overtuiging?

Voorbeeld:

Ik ben christen en geloof dat wat er in de bijbel staat WAAR is.

In de bijbel staat dat alleen mensen die een afkeer hebben van hun eigen zonden en Christus aannemen als Verlosser geheiligd worden.

Lord Daemon (even als voorbeeld, nothing personal) heeft (denk ik) geen afkeer van zijn eigen zonden aangezien hij termen als goed en kwaad verzonnen termen door mensen vindt en neemt Christus al helemaal niet aan als zijn Verlosser.

Logische conclusie:
Ik geloof dat Lord Daemon niet geheiligd zal worden en impliciet veroordeel ik hem hiermee en dat getuigt niet van respect.

Je kunt dit natuurlijk ook (in mindere mate) omdraaien. Lord Daemon vindt de bijbel een mooi boek, maar om erin te geloven... daar moet je eigenlijk wel een beetje maf voor zijn.


De reden dat ik dit hier post is om te kijken wat de rest ervan vindt. Ik heb hierover een ENORME strijd gehad met een (nu ex)vriendin van me omdat we dingen deden die in mijn ogen (ik geloof immers in de bijbel) zondig waren en gelijkgesteld staan aan doodslag en diefstal.
Daarnaast vond ze me respectloos.

edit:
(nog iets vergeten)
stellinkje 2: Als je dus beweert dat je WEL respect voor de ander hebt, gooi je hiermee impliciet je geloof overboord, aangezien je mensen respecteert die ''verdoemd'' zijn of jezelf verloochent omdat je mensen respecteert die ''maffe ideeen'' hebben.

En je komt er niet als je zegt dat je niemand veroordeelt, want diep in je hart doe je het dan wel.

[faraway]

Ik vind je redenering niet kloppen.

...en impliciet veroordeel ik hem hiermee en dat getuigd niet van respect.

Jij veroordeelt hiermee toch helemaal niemand? Er is een verschil tussen een andere opvatting hebben en iemand met een andere opvatting veroordelen. Het is zelfs onbijbels om mensen te veroordelen, Paulus zegt dit meerdere malen. Bovendien zou je met het veroordelen van anderen jezelf net zo hard veroordelen omdat ook jij je niet kunt houden aan de geboden van God.
Het zou ook een vreemde paradox veroorzaken met het hoofdgebod om je naaste lief te hebben als jezelf. Het feit dat een ander deze regel niet onderschrijft zou dan tot gevolg hebben dat ook jij deze overtreedt.
Ik zie het probleem dus niet.

[Verwijderd]

Respect is voor mij een staat waarin ik een medemens bekijk, en uiting geef aan het feit dat iemand op een creatieve en positieve manier met het leven omgaat.

Als ik het handelen van mijn vriendin niet kan goedkeuren, heb ik daar inderdaad geen respect voor.

Maar: dit heeft ook sterk te maken met mijn eigen grenzen. Ik schrijf ''positieve en creatieve manier''. Dat is voor mij heel wijd. Als jij in god gelooft: prima. Op zich nog geen reden om je re respecteren, danwel niet respecteren. Het gaat om jouw handelen.

Er is bij mij een basis respect aanwezig voor ieder mens. Gewoon omdat de meeste mensen goede bedoelingen hebben. Als ik die mensen zie ''dealen'' met de wereld, en ik denk: "Good thinking", dan krijgt zo iemand meer respect voor mij.

Dus tweakers: of je nou in god gelooft of niet, ik heb allemaal respect voor jullie. Dat kun je beinvloeden op de volgende manier:

-1 punt: flamen, non-argumenten, bullshit.
+1 punt: good thinking, helder, scherp, origineel, humaan, ontwikkeld, verhelderend, open, gestructureerd gevoelsmatig, enz.

Zoals je ziet is het makkelijk punten scoren bij mij.

[Elvhenk]

Ik zie respect ook los van religieuze keuzes. Waar men hier ook in gelooft, maakt voor mij niet uit. Ik sluit me aan bij Olav''s "gedragcode", dat bepaalt bij mij ook of ik respect heb voor diegene en zijn mening.
Lordy, ik denk dat je meer zit met je persoonlijke mening/uitgangspunt dat je anderen met andere ideeen niet kan/mag respecteren omdat ze niet dezelfde geloofsprincipes aanhangen. Dat is ook een "geloofsparadox" volgens mij: volgens het christelijke geloof moet je de ander lief hebben als je naaste, en tegelijkertijd verklaart de bijbel de non-christenen als verdoemd. Ik heb dat nooit goed met elkaar kunnen rijmen en daarom ben ik niet zo christelijk.

[Lordy79]

Mietje verwoordt precies mijn ''dilemma''.

[Verwijderd]

Lordy, beschouw het volgende alsjeblieft niet als een aanval op jouw of op je geloof. We hebben al vaker gediscussieerd over de aard van het geloof, en we verschillen hierover van mening. Probeer toch rationeel over het volgende na te denken, ik doe het niet om je te pesten.

Respect betekent, zoals olav al schrijft, dat je personen niet beoordeelt op hun overtuigingen, maar op hun daden. Respect betekent daarnaast, dat je van een ander niets verwacht dat je zelf niet ook voor hem zou doen.

Dat betekent dus dat je alleen respectvol met mensen kunt omgaan, als je bereid bent het standpunt van die mensen te overwegen. Je moet je in de "rol" van die mensen kunnen verplaatsten, om je te kunnen voorstellen hoe ze denken. Dat houdt dus in dat je je persoonlijke overtuigingen voor een moment los moet laten. Dat noemt met wederzijds begrip, en het is onlosmakelijk verbonden met wederzijds respect.

Als je niet bereid bent je persoonlijke overtuigingen buiten beschouwing te laten zul je andersdenkenden nooit echt begrijpen, laat staan kunnen overtuigen van jouw gelijk. Je zult de denkwijze van de ander moeten volgen om die van binnenuit te ontzenuwen, wil je hem overtuigen. Simpelweg zeggen "maar ik weet dat het zo en zo is" helpt niet, je kunt dan niet anders verwachten dan dat die ander het zelfde doet, en dan is het begrip en respect weer ver te zoeken.

Daarnaast geef je aan dat je overtuigingen je soms dwingen in conflict te leven met mensen waar je van houdt. Dan kun je twee dingen doen: stug aan je overtuigingen vasthouden en de mensen waarvan je houdt verliezen, of je overtuigingen zo bijstellen dat je weer in vrede met ze leven kunt. Dat laatste wil niet zeggen dat je die overtuigingen los moet laten, maar dat je ze voor jezelf in een werkbare vorm moet gieten, zodat je weer gelukkig zijn kunt. Als je koppig blijft, zal het waarschijnlijk niet de laatste keer zijn dat je iemand om die reden verliest.

Het komt er dus op neer dat je je overtuigingen zo moet vormgeven, dat ze je in staat stellen begripvol en respectvol met je medemens om te gaan. Doe je dat niet, dan leidt dat onherroeppelijk tot conflict en pijn.

Ten slotte: merk op dat ik het hier niet specifiek over geloof heb, het geldt voor elke persoonlijke overtuiging.

<edit>typo</edit>

[Verwijderd]

Ik heb respect voor andere mensen om wat ze zijn. Dat hoeft allerminst te betekenen dat ik het met alles eens ben wat die mensen doen of geloven.... Zolang de ene mens de ander in zijn waarde laat, en dat laatste is essentieel, heb ik onvoorwaardelijk en met liefde veel respect voor een ieder !!
Iemand in zijn waarde laten, dat is waar het om gaat. Overigens is respect natuurlijk iets dat je moet verdienen en niet iets wat je vandaag geeft en morgen weer neemt....O+

[Lordy79]

faraway:

Jij veroordeelt hiermee toch helemaal niemand? Er is een verschil tussen een andere opvatting hebben en iemand met een andere opvatting veroordelen.

Klopt, dat verschil, daarvan zeggen we altijd dat we die ander niet veroordelen. Maar als ik uit de bijbel (of whatever welk boek of van welke goeroe) aanneem dat een bepaalde daad fout is, vervolgens zie dat iemand die daad constant begaat, dan komt er toch een paradox als ik zeg dat ik die persoon respecteer?
Anders gezegd: dan lieg ik toch dat ik barst?

Het is zelfs onbijbels om mensen te veroordelen, Paulus zegt dit meerdere malen.

De theorie zit er goed in bij mij hoor Daarom ook mijn laatste regel: wat doe je diep in je hart?

Elvhenk:

Lordy, ik denk dat je meer zit met je persoonlijke mening/uitgangspunt dat je anderen met andere ideeen niet kan/mag respecteren omdat ze niet dezelfde geloofsprincipes aanhangen.

Da''s een hele sterke en ga ik in mijn notitieboekje noteren... Ik denk dat dat, zoals faraway ook al zei, de paradox is.

mietje:

Dat betekent dus dat je alleen respectvol met mensen kunt omgaan, als je bereid bent het standpunt van die mensen te overwegen.

Dat probeer ik ook zeker te doen en meestal kan ik me wel in de ander verplaatsen. Deze vaardigheid is er trouwens bij mij ingeramd Ben ik erg blij om.

Maar je zegt het zelf al: je moet je eigen overtuiging even loslaten. En als je die weer vastpakt, dan ben je weer net zo hard aan het veroordelen. Het is het 1 of het ander.

Simpelweg zeggen "maar ik weet dat het zo en zo is" helpt niet, je kunt dan niet anders verwachten dan dat die ander het zelfde doet, en dan is het begrip en respect weer ver te zoeken.

Klopt. En daarom mijn signature en daarom sneuvelen ook veel discussies. Overigens gaat dit alleen over het feit of iets WAAR of niet WAAR is.

Daarnaast geef je aan dat je overtuigingen je soms dwingen in conflict te leven met mensen waar je van houdt.

Klopt. Dit is ook geprofeteerd in de bijbel.

Dat laatste wil niet zeggen dat je die overtuigingen los moet laten, maar dat je ze voor jezelf in een werkbare vorm moet gieten, zodat je weer gelukkig zijn kunt.

Het is niet dat ik ongelukkig ben, alleen is dat innerlijke conflict blijven hangen. Ik ben er voor mezelf wel uit, maar ik ben benieuwd wat anderen vinden.

Als je koppig blijft, zal het waarschijnlijk niet de laatste keer zijn dat je iemand om die reden verliest.

Ik hoop dat ik op dit punt zo koppig ben als een ezel die zich 2 maal aan dezelfde steen stoot en niet terugdeinst voor een derde keer...

[Lord Daemon]

Lord Daemon (even als voorbeeld, nothing personal) heeft (denk ik) geen afkeer van zijn eigen zonden aangezien hij termen als goed en kwaad verzonnen termen door mensen vindt en neemt Christus al helemaal niet aan als zijn Verlosser.

Lord Daemon ziet ''zonde'' als een begrip dat verzonnen is door de grondleggers van het Christendom. Hij denkt niet dat hij nooit iets doet dat ''kwaad'' is, in welke moraal dan ook, en als het zijn moraal is denkt hij later ''Jammer, zo moet ik dat niet meer doen.'' Hij ziet Christus niet als zijn Verlosser om een aantal redenen, maar een daarvan is dat hij niets heeft om van verlost te worden! Hij grijpt alle aspecten van het leven graag met beide handen aan.

Lord Daemon vindt de bijbel een mooi boek, maar om erin te geloven... daar moet je eigenlijk wel een beetje maf voor zijn.

Hmm... mooi zou hij zelf misschien niet willen zeggen. Maar daar wil (weet je wat, ik ga terug neer de eerste persoon ) ik het nu even niet over hebben, want dat zou te veel offtopic gaan.

De vraag is of ik jou kan respecteren ook al geloof je dat de Bijbel waar is. Het antwoord is natuurlijk: Ja. Een belangrijk punt is het verschil tussen jou respecteren, en jouw standpunt respecteren. Misschien vind ik jouw standpunt wel belachelijk, maar dat impliceert niet dat ik jou belachelijk vindt. Misschien respecteer ik je standpunt niet, maar of ik jou respecteer heeft verbazend weinig met je standpunten te maken.

Olav gaf al wat aardige criteria voor respect, maar om het even op het gebied van standpunten te blijven: ik respecteer mensen die serieus naar de waarheid zoeken, en ik heb geen respect voor zij die dat niet doen. Dus zal ik een Christen die serieus tot de conclusie is gekomen dat zijn geloof waar is meer respecteren dan een atheïst die van het Christendom is afgestapt omdat hij geen zin had iedere week naar de Kerk te gaan.

Of een Christen ook een niet-Christen kan respecteren is een wat lastiger pakket, en ik kan wel wat Bijbel-verzen opnoemen waaruit het tegendeel blijkt... maar dat ligt dan meer aan de boodschap van het Christendom dan aan het principe van strijdige standpunten.

(Voorbeeldjes

Lucas 19 : 27
But those mine enemies, which would not that I should reign over them, bring hither, and slay them before me.

Romeinen 16 : 17
Now I beseech you, brethren, mark them which cause divisions and offences contrary to the doctrine which ye have learned; and avoid them.)

(Ik neem dat het duidelijk is waarom een niet-Christen de Bijbel moeilijk een ''mooi boek'' kan vinden?)

Laat ik dus mijn conclusie zo trekken: normaal is er geen enkele tegenspraak tussen iemand respecteren en zijn meningen niet respecteren. Of dit bij het Christendom misschien toch het geval is laat ik graag aan de Christenen zelf over.

Lord Daemon

P.S.

Zoals je ziet is het makkelijk punten scoren bij mij.

Niet waar, want jij bent eng!

(Hoeveel minpunten zijn dat? )

[Verwijderd]

Op maandag 30 april 2001 21:18 schreef Lord Daemon het volgende:
Laat ik dus mijn conclusie zo trekken: normaal is er geen enkele tegenspraak tussen iemand respecteren en zijn meningen niet respecteren.

Ik zie respect voor de hele persoon als de som van alle respect voor zijn verschillende handelen. Als ik een specifiek gedrag niet respecteer, daalt dus het algehele respect van de persoon in verhouding met de daad.

Deze zienswijze leidt tot een tegenspraak in de zienswijze van Lord Daemon, immers Lord Daemon zegt dat hij volledig respect kan hebben voor iemand wiens handelen zijn respect niet kan verdienen.

[Verwijderd]

Ik vind dit onlogisch, omdat het iets dubbels heeft. Wat is zeggen ''dat je iemand als persoon respecteert'', terwijl je zijn handelen op veel punten niet kan respecteren.

Wat zeg je dan: "Ik respecteer jou heeel veel, maar dit en dit en dat en dit van jou, kan ik echt niet respecteren.

Het schijnt mij dat mijn zienswijze een hele simpele is: Handelt iemand maar lang genoeg respectloos, dan zal mijn respect voor die persoon blijven dalen.

En omgekeerd natuurlijk ook, en daar is niets engs aan, hoor;)

[Elvhenk]

Elvhenk is het niet echt eens met Mietje, maar toch Kijk zoveel respecteer ik jou!

[Verwijderd]

Even het woordenboek erbij halen:

res·Žpect (het ~)

1 eerbied uit hoogachting of angst

res·pec·Žte·ren (ov.ww.)

1 blijk geven van respect (voor) => serieus nemen, voor vol aanzien, zijn pet afnemen voor, zijn hoed afnemen voor
2 (een zaak) met eerbied behandelen
3 (voorschriften) eerbiedigen
4 (een wissel) aannemen en betalen => honoreren

LD kan dan wel zeggen dat hij iemands standpunt niet respecteert, maar zijn persoonlijkheid wel; ik denk dat hij dan in vergelijkbare conflicten terecht komt als de christen uit zijn voorbeeld. Hoe kun je iemand nog respecteren als je zijn standpunten niet respecteert en hem dus minder serieus neemt (definitie 1)?

<edit>typo</edit>

[Verwijderd]

Respect is iets dat je moet verdienen. Ik intresseer me eigenlijk niet zo in de medemens, laat staan dat ik respect heb voor andere, maar mensen die bij mij positief overkomen, krijgen respect. Dit leidt natuurlijk al snel tot vooroordelen enz., maar ik heb de fout al eerder gemaakt om zomaar mensen te respecteren zoals ze zijn en daar ben ik hard op afgerekent.

Iemand die in de Bijbel gelooft, moet dat echt zelf weten, daar heb ik niets mee te maken, totdat jij jouw geloof aan mij gaat opdringen of mij er negatief mee confronteerd. Iemand die echt gelooft dat hij goed bezig is door de Bijbel bij de hand te nemen en naargelang de regels kan leven, heb ik toch respect voor. Het getuigt van discipline, kunnen afzien en grootmoedigheid, totdat je het doortrekt tot het extreme, dan kan ik geen respect meer voor je opbrengen.

[Verwijderd]

Op dinsdag 01 mei 2001 00:01 schreef mietje het volgende:
LD kan dan wel zeggen dat hij iemands standpunt niet respecteert, maar zijn persoonlijkheid wel; ik denk dat hij dan in vergelijkbare conflicten terecht komt als de christen uit zijn voorbeeld. Hoe kun je iemand nog respecteren als je zijn standpunten niet respecteert en hem dus minder serieus neemt (definitie 1)?

Je kan niet iemand respecteren zoals ie is, behalve ....

Je respecteert iemand OF je respecteert iemand niet.
OF LD weet niet wat respect betekent OF LD respecteert je niet, maar vindt je verder wel een geschikte gast.

[Lordy79]

Ik ga toch van standpunt veranderen hieromtrent... heb de betekenissen nog even goed gelezen:

1 eerbied uit hoogachting of angst

Of LD een christen hoog acht hangt denk ik, zoals LD al zei, meer af van de persoonlijkheid af dan van zijn religieuze overtuiging.

res·pec·Žte·ren (ov.ww.)

1 blijk geven van respect (voor) => serieus nemen, voor vol aanzien, zijn pet afnemen voor, zijn hoed afnemen voor

2 (een zaak) met eerbied behandelen
3 (voorschriften) eerbiedigen

Hetzelfde geldt voor bovenstaande zaken. Een atheist neemt een christen wel voor ''vol'' aan en een respectabele atheist behandelt (ook) zijn (christelijke) medemens met eerbied.

[Verwijderd]

Op dinsdag 01 mei 2001 01:01 schreef Lordy79 het volgende:
Ik ga toch van standpunt veranderen hieromtrent... heb de betekenissen nog even goed gelezen:
[..]

Of LD een christen hoog acht hangt denk ik, zoals LD al zei, meer af van de persoonlijkheid af dan van zijn religieuze overtuiging.
[..]

2 (een zaak) met eerbied behandelen
3 (voorschriften) eerbiedigen

Hetzelfde geldt voor bovenstaande zaken. Een atheist neemt een christen wel voor ''vol'' aan en een respectabele atheist behandelt (ook) zijn (christelijke) medemens met eerbied.

het begint er nogal de schijn ervan te krijgen dat je loopt te roepen om respect...

Als je zo door gaat, krijg je het in ieder geval niet, respect moet je verdienen.

[Lordy79]

Op dinsdag 01 mei 2001 01:03 schreef VipTweak het volgende:

het begint er nogal de schijn ervan te krijgen dat je loopt te roepen om respect...

Als je zo door gaat, krijg je het in ieder geval niet, respect moet je verdienen.

Ai ai ai... dat was niet de bedoeling

Daarbij ben ik ervan overtuigd dat ik een zeer onrespectabel persoon ben, zeer respectloos en zonder zelfrespect.

[Lordy79]

het verzandt in een woordspelletje en elkaar vast willen lu...uhh. praten ipv de mening uitwisselen.

Orde, heren.. orde...

[Verwijderd]

Op maandag 30 april 2001 18:33 schreef Lordy79 het volgende:
Maar je zegt het zelf al: je moet je eigen overtuiging even loslaten. En als je die weer vastpakt, dan ben je weer net zo hard aan het veroordelen. Het is het 1 of het ander.

Dat is bij mij dus niet zo. Als ik er echt in slaag in de huid van iemand anders te kruipen en me in zijn belevingswereld te verzetten, dan veranderen mijn eigen overtuigingen daar ook een beetje door. Ook komt het wel eens voor dat ik plots ontdek dat die andere persoon gelijk heeft en ik ongelijk, en dan veranderen mijn overtuigingen meer dan alleen een beetje.

Het is niet dat ik ongelukkig ben, alleen is dat innerlijke conflict blijven hangen. Ik ben er voor mezelf wel uit, maar ik ben benieuwd wat anderen vinden.

Laat dan even "los" en bekijk jezelf door de ogen van die ander, dan zie je die blauwe bulten van die steen misschien ook. Vechten tegen jezelf is al lastig genoeg, vechten tegen jezelf en tegen iemand waarvan je houdt is op de lange duur niet vol te houden. Als ik jou was zou ik voor mezelf (dus zonder hulp) nagaan of zo''n gevecht echt noodzakelijk is.

[Lord Daemon]

Deze zienswijze leidt tot een tegenspraak in de zienswijze van Lord Daemon, immers Lord Daemon zegt dat hij volledig respect kan hebben voor iemand wiens handelen zijn respect niet kan verdienen.

Nee, dat zeg ik niet? Ik zeg dat mijn respect voor iemand niet afhangt van zijn overtuigingen, maar van zijn daden (in het geval van overtuigingen dus hoe hij daarmee om gaat). Dat is dus niet wat ij hierboven zegt.

Het schijnt mij dat mijn zienswijze een hele simpele is: Handelt iemand maar lang genoeg respectloos, dan zal mijn respect voor die persoon blijven dalen.

Ja, zo zie ik het ook, alleen had ik het even specifiek over overtuigingen; ik wou niet impliceren dat de manier waarop je daar mee om gaat het enige is wat tot mijn respect leidt.

LD kan dan wel zeggen dat hij iemands standpunt niet respecteert, maar zijn persoonlijkheid wel; ik denk dat hij dan in vergelijkbare conflicten terecht komt als de christen uit zijn voorbeeld. Hoe kun je iemand nog respecteren als je zijn standpunten niet respecteert en hem dus minder serieus neemt (definitie 1)?

Sorry, maar ik zie geen dilemma. Neem Lordy: hoewel het Christendom mijn respect niet verdient, kan ik Lordy zeker wel respecteren. Ten eerste is het heel bergijpelijk dat hij Christen is, ten tweede gaat hij daar serieus mee om en staat open voor discussies, ten derde flamet hij niet op niet-Christenen, etcetera. Dat zijn allemaal dingen die respect waardig zijn; dus kan ik hem respecteren ondanks het feit dat ik zijn geloof belachelijk vind. Alleen als een van mijn standpunten was: "Mensen die het niet met mij eens zijn, zijn lomp." dan had ik een dilemma.

Je respecteert iemand OF je respecteert iemand niet. OF LD weet niet wat respect betekent OF LD respecteert je niet, maar vindt je verder wel een geschikte gast.

Of LD ziet in dat respect geen ja/nee kwestie is maar een continuum, ziet verder in dat je best iemand kan respecteren zonder het met hem eens te zijn (anders wordt respect voor andere een logische onmogelijkheid), ziet in dat je iemand best serieus kan nemen zonder het met hem eens te zijn (anders wordt iemand serieus nemen een logische onmogelijkheid) en ziet in dat je iemand niet een geschikte gast kan vinden als je hem niet respecteert.

Lord Daemon

[Elvhenk]

We zijn hier wel zo druk met aangeven wat we goed en fout vinden, maar daarbij moet je je wel bedenken dat dat minstens zoveel over jezelf zegt als over de ander. Zodra je kritiek hebt op een ander, geef je iets aan over wat jouw grenzen/ waarden zijn etc. Afijn, maar dat doen we allemaal anders kan je nooit iets inkaderen.

Ik denk wel dat ik respect kan hebben voor iemand zonder dat ik het eens ben met hem/haar. Dan heb ik wel respect voor het feit dat diegene iets anders vindt, dat is iets anders dan respect hebben voor zijn/haar mening an sich.

Wel moeilijke allemaal, waarvan voorbeeldje.
Ik heb een praktijk in alternatieve therapie dus ik krijg daar allerlei mensen over de vloer. Als ik de behandeling doe, dan ben ik er 100% voor diegene, never mind het onderwerp. Maar zo heb ik ook eens iemand gehad die bleek drugskoerier te zijn (maar kwam voor een ander onderwerp). Ik heb hem er niet uitgeknikkerd hoewel ik zelf morele bezwaren heb met geld verdienen met drugs. Ik heb geen respect voor het beroep van drugskoerier, maar wel voor het feit dat hij kennelijk die keuze in zijn leven heeft gemaakt. Dat ik dat fout vind, is irrelevant op dat moment. Want dan doe ik sessie en staat mijn eigen oordeel voor het grootste deel buiten spel.
Evengoed ben ik wel blij dat ie naar de Filipijnen is geëmigreerd. Lekker dubbel allemaal he?

[Verwijderd]

Op dinsdag 01 mei 2001 11:58 schreef Lord Daemon het volgende:
Of LD ziet in dat respect geen ja/nee kwestie is maar een continuum, ziet verder in dat je best iemand kan respecteren zonder het met hem eens te zijn (anders wordt respect voor andere een logische onmogelijkheid), ziet in dat je iemand best serieus kan nemen zonder het met hem eens te zijn (anders wordt iemand serieus nemen een logische onmogelijkheid) en ziet in dat je iemand niet een geschikte gast kan vinden als je hem niet respecteert.

Natuurlijk kun je nog wel iemand respecteren als je het niet 100% met hem eens bent. Maar iemand wiens ideeen je belachelijk of onacceptabel vindt, respecteer je niet meer. Dat is een definitiekwestie, en heeft niets met gradatie te maken.

Respect houdt dus meer in dan beleefdheid of wellevendheid. Je moet echt bereid zijn het standpunt van iemand anders even serieus te overwegen als je eigen, om hem te respecteren. Je kunt niet veilig op het welafgeperkte terrein val je eigen ideeen blijven, en toch beweren dat je anderen respecteert.

<edit>typo</edit>

[Elvhenk]

Op dinsdag 01 mei 2001 12:16 schreef mietje het volgende:

[..]

Natuurlijk kun je nog wel iemand respecteren als je het niet 100% met hem eens bent. Maar iemand wiens ideeen je belachelijk of onacceptabel vindt, respecteer je niet meer. Dat is een definitiekwestie, en heeft niets met gradatie te maken.

Dat is dan jouw definitie/ grens. Voor mij ligt dat anders. Ik kan iemand nog wel degelijk respecteren zelfs als ik zijn ideeen belachelijk vind. Dat is dan mijn waardeoordeel kennelijk. Dat maakt diegene niet als mens minder waard ofzo.

[Verwijderd]

Op dinsdag 01 mei 2001 12:19 schreef Elvhenk het volgende:
Dat is dan jouw definitie/ grens. Voor mij ligt dat anders. Ik kan iemand nog wel degelijk respecteren zelfs als ik zijn ideeen belachelijk vind. Dat is dan mijn waardeoordeel kennelijk. Dat maakt diegene niet als mens minder waard ofzo.

Dat is niet mijn definitie van het woord, maar die van het woordenboek. Respect betekent gewoon dat je ook de ideeen van de ander weet te waarderen, niet alleen zijn persoonlijkheid/karakter.

Dat deze definitie steeds onzuiverder wordt in onze samenleving, ben ik helemaal met je eens.

[BC3 Victim]

Respect dwing je af door iemand met respect te behandelen.

[Verwijderd]

Op dinsdag 01 mei 2001 11:58 schreef Lord Daemon het volgende:

normaal is er geen enkele tegenspraak tussen iemand respecteren en zijn meningen niet respecteren.

Hier uit is LOGISCH af te leiden dat

Lord Daemon:
1. Ik zeg dat mijn respect voor iemand niet afhangt van zijn overtuigingen, maar van zijn daden (in het geval van overtuigingen dus hoe hij daarmee om gaat).

of

Olav:
2. Je kunt volledig respect hebben voor iemand wiens handelen zijn respect niet kan verdienen.

Optie 2 is juist. Dus Waarde Lord Daemon, formuleer nauwkeurig, en state geen conclusies die je niet kan afleiden, want zoals je ziet, loop je dan vast in tegenspraken.

[Verwijderd]

Hmm, ik beoordeel dus iemand op zijn daden, en niet op zijn opvattingen... Betekent dat niet dat ik dan ook niet over zijn opvattingen oordelen moet, maar moet proberen ze te begrijpen, zodat ik een acceptabele verklaring voor zijn daden vind? Is dat niet de voornaamste logische implicatie?

<edit>
Het komt erop neer dat ik in een discussie mijn discussiepartner niet respecteer, als ik zeker weet dat ik het bij het juiste eind heb, en hij niet. Je moet openstaan voor iemands ideeen om hem te respecteren.

Verder draait deze discussie ook weer uit op een (respectloos ) ja/nee spelletje over de definitie van respect. Dat schiet dus niet op.
</edit>

[Verwijderd]

Respect is wel afhankelijk van wat je van iemands ideeën vindt, maar andere zaken spelen ook mee. Daarom kan ik iemand waarvan ik de ideeën belachelijk vind soms toch wel respecteren. Je zei zelf al dat respect betekent dat je iemand niet veroordeelt op zijn overtuigingen, maar op zijn daden. Het gaat er dus ook om hoe iemand met die overtuiging omgaat.

Daarbij is het ook nog mogelijk dat je iemands overtuiging volledig deelt op 1 gebied, maar op een ander gebied zijn overtuiging totaal niet kan respecteren. Dan kun je toch respect hebben voor dat persoon, alleen respecteer je zijn mening niet.

Een theist (om het geloof er maar weer ees bij te halen ) die atheisten niet respecteert alleen omdat ze atheist zijn, die kan ik ook niet respecteren. Voor mij is geloof niet zo belangrijk, en ik respecteer het wel als dat voor iemand anders wel belangrijk is, maar dan moet die ander het ook respecteren dat het voor mij niet belangrijk is. Van het standpunt van een theist begrijp ik echt helemaal niets, en ik heb het geprobeerd om in te leven, maar dat is me (nog) niet gelukt. Dat betekent niet dat ik nu helemaal geen respect kan hebben voor een theist. Het feit dat iemand theist is of niet is slecht een klein onderdeel van totale ''oordeel'' over die persoon. Een theist die goed discussieert, daar heb ik meer respect voor dan een atheist die slecht discussieert.

Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat respect geen zwart-wit kwestie is, en dat respect nooit afhankelijk is van 1 overtuiging of 1 daad, maar altijd geldt voor het geheel van overuigingen en daden.

[Lordy79]

Op dinsdag 01 mei 2001 14:23 schreef hybridz het volgende:
Respect is wel afhankelijk van wat je van iemands ideeën vindt, maar andere zaken spelen ook mee. Het gaat er dus ook om hoe iemand met die overtuiging omgaat.

Precies, en hoe iemand anderen respecteert. Ik denk dat respect pas tot zijn recht komt als het wederzijds is. Ik respecteer de mening van atheisten zolang die niet gaan flamen. (is ongeveer hetzelfde als wat LD zei) En ik hekel mede-christenen die hel en verdoemenis spreken over niet-christenen.

Een theist (om het geloof er maar weer ees bij te halen ) die atheisten niet respecteert alleen omdat ze atheist zijn, die kan ik ook niet respecteren.

Mijn ''probleem'' wat ik dus met die vriendin had (en soms nog wel een beetje heb) is dat zij zegt dat ik christen ben en haar dus niet respecteer omdat zij dingen goed acht die in strijd zijn met de 10 geboden. (samenwonen, sex voor huwelijk, uit eten op zondag etc.) En eigenlijk vind ik dat ze wel gelijk heeft, want als ik haar standpunten daarin wel zou respecteren, zou ik mijn christelijke overtuiging huichelen.

[Verwijderd]

Misschien ben ik wat ongeduldig, maar ik wacht met smart op een verklaring voor het volgende:

Als ik iemand respectvol behandel beoordeel ik hem op zijn daden en niet op zijn overtuigingen. Daar zijn we het wel over eens, denk ik zo. Vervolgens ben ik van oordeel dat zijn overtuigingen compleet belachelijk zijn, maar dit oordeel geldt niet als beoordelen?

[Lordy79]

Op dinsdag 01 mei 2001 18:36 schreef mietje het volgende:
Misschien ben ik wat ongeduldig, maar ik wacht met smart op een verklaring voor het volgende:

He he... geduld is een respectabele zaak... minpuntje

Vervolgens ben ik van oordeel dat zijn overtuigingen compleet belachelijk zijn, maar dit oordeel geldt niet als beoordelen?

Ik denk het wel, maar naast die overtuigingen die je belachelijk vindt, tellen er andere dingen mee. Dat ik christen ben vind je misschien raar, naief en kortzichtig, maar zolang ik niet beweer dat iedereen die God niet aanvaardt zoals IK het doe dood moet, zal dat niet zo zwaar wegen.

Het hangt er denk ik ook vanaf hoe ik met die overtuiging omga: zit ik het door anderen hun strot te duwen, durf ik er zelf kritisch naar te kijken, neem ik dingen van anderen aan, veroordeel ik anderen (hardop) omdat ze anders denken? Kun je ook met mij over andere zaken van gedachten wisselen en ben ik daar minder naief in? En zo kun je nog wel even doorgaan.

Kortom, zoals ook al eerder genoemd is, het hangt niet alleen af van 1 (klein) deel van iemand, maar van het grote geheel.

[Verwijderd]

Lordy>> mijn ongeduld was meer op LD gericht. Olav en ik komen uit op een tegenspraak in zijn redenering.

Verder heb ik al gepost hoe ik je probleem zou proberen op te lossen, als ik jou was. Ga helemaal zelfstandig na of dit soort gevechten tegen jezelf en de mensen waar je van houdt noodzakelijk zijn om je overtuigingen in stand te houden. Denk er over na of dat "in stand houden" op die manier wel nodig is. Zou je je diepste overtuigingen echt zo gemakkelijk verliezen? (Volgens mij kom je zo zelfs nader tot de kern van het geloof, dmv. "geloven als een kind", maar dat moet je voor jezelf uitmaken.)

[Lordy79]

Op dinsdag 01 mei 2001 23:49 schreef mietje het volgende:
Lordy>> mijn ongeduld was meer op LD gericht. Olav en ik komen uit op een tegenspraak in zijn redenering.

Okee, bemoei ik me er niet mee

Ga helemaal zelfstandig na of dit soort gevechten tegen jezelf en de mensen waar je van houdt noodzakelijk zijn om je overtuigingen in stand te houden. Denk er over na of dat "in stand houden" op die manier wel nodig is. Zou je je diepste overtuigingen echt zo gemakkelijk verliezen?

Hmm... het is gewoon een ''logisch'' conflict wat ik wel boeiend vind om hier te sprake te brengen.
Die vriendin van mij (die ik ook stukjes van deze discussie heb laten lezen) gelooft mij gewoon als ik zeg dat ik haar geen slecht mens vind of dat ik haar veroordeel o.i.d. Ik vind haar een fijn persoon om allerlei redenen en als dat niet zo was had ik allang vaarwel tegen haar gezegd.

En anderzijds loopt het ook parallel met mijn levensovertuiging.

Het is dus meer bedoeld als vraagstukje aan de (8>(8>(8> hier...

[Lord Daemon]

Lordy>> mijn ongeduld was meer op LD gericht. Olav en ik komen uit op een tegenspraak in zijn redenering.

Als je zo graag wil dat ik reageer moet je mee ff de link van de thread ICQ-en.

2. Je kunt volledig respect hebben voor iemand wiens handelen zijn respect niet kan verdienen.

Is volgens Olav juist. Daar ben ik het pertinent niet mee eens. Ik kan geen respect hebben voor iemand wiens handelen respect onwaardig is. Zo iemand veracht ik.

Natuurlijk kun je nog wel iemand respecteren als je het niet 100% met hem eens bent. Maar iemand wiens ideeen je belachelijk of onacceptabel vindt, respecteer je niet meer. Dat is een definitiekwestie, en heeft niets met gradatie te maken.

Als ik het niet 100% met iemand eens ben, heeft hij dus ideeen die ik onacceptabel vind. Het verschil tussen de twee mogelijkheden die jij geeft zie ik dus niet. Laat ik een voorbeeld geven: Ghandi, met zijn geweldloos verzet. Die man verdient echt mijn grootste respect, fantastisch hoe die zich heeft ingezet voor een menselijker samenleving. Ik ben het echter helemaal niet eens met de gedachte dat geweld altijd slecht is, dat kan best noodzakelijk zijn (als je tegenstanders geweld gebruiken met name). Dus hoewel ik het niet eens ben met een van de meest centrale punten van zijn filosofie, respecteer ik hem wel. Probeer jij mij nu te vertellen dat dat niet kan?

Respect houdt dus meer in dan beleefdheid of wellevendheid.

Ja, het houdt in dat je iemand hoog acht, wat het tegenovergestelde is van verachten.

Je moet echt bereid zijn het standpunt van iemand anders even serieus te overwegen als je eigen, om hem te respecteren.

Ja (nou... misschien, ik kan me eigenlijk best voorstellen dat je iemand respecteert zonder ooit naar standpunten te kijken), maar je mag best concluderen dat ze onzin zijn zonder dat je hem daardoor veracht.

Je kunt niet veilig op het welafgeperkte terrein val je eigen ideeen blijven, en toch beweren dat je anderen respecteert.

Respect is een geestestoestand, een emotie. Misschien dat respect alleen kan blijken uit het feit dat jij iemands ideeen grondig en onbevangen gaat onderzoeken, maar dit is noodzakelijkerwijs niet de definitie van respect, want respect is geen handeling. Je kan iemand best respecteren zonder dat in een handeling te tonen.

Overigens heeft dit woordenboek het weer eens bij het verkeerde eind (dat is echt een thema met woordenboeken, zoek atheisme maar eens op in de Van Dale):

res·pec·Žte·ren (ov.ww.)

1 blijk geven van respect (voor) => serieus nemen, voor vol aanzien, zijn pet afnemen voor, zijn hoed afnemen voor

Respecteren is niet blijk geven van respect, het is respect hebben. En het eerste is een daad, het tweede een toestand. Daar zit toch een fundamenteel verschil tussen.

Nogmaals, als iemand denkt dat er een tegenspraak in mijn verhaal zit moet ie het wat duidelijker uitleggen, want ik zie het niet. (Leef je ff in in mijn standpunt )

Lord Daemon

[Verwijderd]

Op woensdag 02 mei 2001 12:28 schreef Lord Daemon het volgende:
Als je zo graag wil dat ik reageer moet je mee ff de link van de thread ICQ-en.

Over de pros en cons van ICQ hebben we het wel een andere keer

Als ik het niet 100% met iemand eens ben, heeft hij dus ideeen die ik onacceptabel vind. Het verschil tussen de twee mogelijkheden die jij geeft zie ik dus niet.

Ff een heel simpel hypothetisch voorbeeld dan. Ik houd van koralen en religieuze gezangen, jij houdt van black metal. Hoewel ik me niet in jouw muziekkeuze vinden kan, wil dat niet zeggen dat ik jouw muziekkeuze onacceptabel vindt. Hoewel ik mijn muziek mooier vind dan de jouwe, zeg ik niet dat metal "grafherrie" of "waardeloos" is. Dat ik het niet met iemand eens ben, wil nog niet zeggen dat ik zijn opvattingen direct afkeur. Zodra ik tot een negatief waardeoordeel kom, is het respect verdwenen. Er zit dus een conflict in "niet oordelen op iemands overtuigingen" en dat ondertussen stiekum wel doen.

Laat ik een voorbeeld geven: Ghandi, met zijn geweldloos verzet. Die man verdient echt mijn grootste respect, fantastisch hoe die zich heeft ingezet voor een menselijker samenleving. Ik ben het echter helemaal niet eens met de gedachte dat geweld altijd slecht is, dat kan best noodzakelijk zijn (als je tegenstanders geweld gebruiken met name). Dus hoewel ik het niet eens ben met een van de meest centrale punten van zijn filosofie, respecteer ik hem wel. Probeer jij mij nu te vertellen dat dat niet kan?

Nee, je bevestigt hier precies mijn denkwijze. Je bent het niet eens met Ghandi''s geweldloze principe, maar je veroordeelt zijn filosofie daardoor niet tot waardeloosheid. Zo lang als dat oordeel uitblijft, is er nog respect.

Respect is een geestestoestand, een emotie. Misschien dat respect alleen kan blijken uit het feit dat jij iemands ideeen grondig en onbevangen gaat onderzoeken, maar dit is noodzakelijkerwijs niet de definitie van respect, want respect is geen handeling. Je kan iemand best respecteren zonder dat in een handeling te tonen.

Klopt, respect is een emotie, net als liefde. Net als met liefde kun je dus argumenteren dat je van iemand houdt, terwijl je de emotie anders definieert dan ik. Ik definieer respect als een geestestoestand, waarin je mensen niet beoordeelt op hun geestestoestand. En dat niet beoordelen bedoel ik dan in de meest letterlijke zin van het woord.

Respecteren is niet blijk geven van respect, het is respect hebben. En het eerste is een daad, het tweede een toestand. Daar zit toch een fundamenteel verschil tussen.

Hehehe, de meester van de polemiek in actie (no offence). Respecteren is ook gedefinieerd als "serieus nemen" en "voor vol aanzien". Je kunt er eindeloos over discussieeren of dat handelingen dan wel geestestoestanden zijn. (Dat is volgens mij bij alle emoties zo.)

Ik hoop dat de tegenspraak nu duidelijk is? Dus dat je zegt niet te oordelen op overtuiging, maar wel oordeelt dat die overtuiging "belachelijk" of "onzinnig" is. Ik vraag me af hoe je dat oordeel vervolgens niet kunt laten meewegen, je hebt het immers al (voor jezelf) uitgesproken.

[Verwijderd]

Op woensdag 02 mei 2001 12:28 schreef Lord Daemon het volgende:

2. Je kunt volledig respect hebben voor iemand wiens handelen zijn respect niet kan verdienen

Is volgens Olav juist. Daar ben ik het pertinent niet mee eens. Ik kan geen respect hebben voor iemand wiens handelen respect onwaardig is. Zo iemand veracht ik.

NOT! Dat is af te leiden uit JOUW conclusie!

Ik beweer dus dat dat onzin is. Maar goed, dat is grappig: je bent het blijkbaar oneens met je eigen conclusie.

[Lord Daemon]

Nee, je bevestigt hier precies mijn denkwijze. Je bent het niet eens met Ghandi''s geweldloze principe, maar je veroordeelt zijn filosofie daardoor niet tot waardeloosheid. Zo lang als dat oordeel uitblijft, is er nog respect.

Dan denk ik dat we iets anders bedoelen met het veroordelen van een denkbeeld. Ik bedoel daarmee dat je het als (evident) onwaar ziet. Jij bedoelt kennelijk iets heel anders, want je hebt het over ''waardeloos'' ipv over ''onwaar''. Ik gok dat daar dan de kern van het conflict zit; of een opvatting al dan niet waardevol is hangt voor mij in de eerste plaats samen met hoe die persoon ermee omgaat (dwz, zitten er argumenten achter, is hij op iets rationeels gebaseerd; een goed beargumenteerde opvatting die onwaar is is waardevoller dan een verrot beargumenteerde ware opvatting). Als je het veroordelen van ideeen zodanig opvat als jij dat doet, dan veroordeel ik inderdaad de ideeen van mensen die ik respecteer niet; vat je het zo op als ik het doe, dan wel.

NOT! Dat is af te leiden uit JOUW conclusie!

/me Daemon leest al zijn posts nog eens door.

/me Daemon ziet dit toch echt nergens staan.

Zou je me even willen citeren dan? Ik kan me niet voorstellen dat ik dit gezegd heb.

Lord Daemon

[Verwijderd]

Op dinsdag 01 mei 2001 11:58 schreef Lord Daemon het volgende:

normaal is er geen enkele tegenspraak tussen iemand respecteren en zijn meningen niet respecteren.

Hier uit is LOGISCH af te leiden dat

Lord Daemon:
1. Ik zeg dat mijn respect voor iemand niet afhangt van zijn overtuigingen, maar van zijn daden (in het geval van overtuigingen dus hoe hij daarmee om gaat).

of

Olav:
2. Je kunt volledig respect hebben voor iemand wiens handelen zijn respect niet kan verdienen.

Optie 2 is juist. Dus Waarde Lord Daemon, formuleer nauwkeurig, en state geen conclusies die je niet kan afleiden, want zoals je ziet, loop je dan vast in tegenspraken.
[/quote]

[Verwijderd]

Op dinsdag 01 mei 2001 11:58 schreef Lord Daemon het volgende:
normaal is er geen enkele tegenspraak tussen iemand respecteren en zijn meningen niet respecteren.

Op woensdag 02 mei 2001 21:54 schreef olav het volgende:

Hier uit is LOGISCH af te leiden dat

Lord Daemon:
1. Ik zeg dat mijn respect voor iemand niet afhangt van zijn overtuigingen, maar van zijn daden (in het geval van overtuigingen dus hoe hij daarmee om gaat).

of

Olav:
2. Je kunt volledig respect hebben voor iemand wiens handelen zijn respect niet kan verdienen.

Optie 2 is juist. Dus Waarde Lord Daemon, formuleer nauwkeurig, en state geen conclusies die je niet kan afleiden, want zoals je ziet, loop je dan vast in tegenspraken.

3. Het respect voor iemand is niet geheel afhankelijk van het respect voor zijn meningen.

[Verwijderd]

Op woensdag 02 mei 2001 20:54 schreef Lord Daemon het volgende:
Dan denk ik dat we iets anders bedoelen met het veroordelen van een denkbeeld. Ik bedoel daarmee dat je het als (evident) onwaar ziet. Jij bedoelt kennelijk iets heel anders, want je hebt het over ''waardeloos'' ipv over ''onwaar''.

Het draait nu juist om die grens tussen objectief falcificeren en subjectief veroordelen. Die grens is haardun, en ik probeer alleen aan te tonen dat die grens gemakkelijk overschreden wordt. Als iemand een opinie heeft die objectief gezien evident onjuist is, is het extreem moeilijk om daar geen subjectief waardeoordeel aan te koppelen. Ghandi''s geweldloosheidsprincipe is veel moeilijker objectief te falcificeren dan bv. de nazistische rassenwaan, dus blijft het subjectieve waardeoordeel bij Ghandi uit.

Dat nagenoeg automatische subjectieve oordeel bij overtuigingen die evident onjuist zijn is dus in tegenspraak met het principe van "niet oordelen op overtuigingen". Als je echt volgens dat principe handelt moet je een nazi die gelooft dat joden de schuld van alles zijn maar nog nooit een vlieg kwaad gedaan heeft, net zo respecteren als Ghandi. Wat iemands overtuigingen zijn of hoe hij daartoe komt, boeit niet.

Of je dat inderdaad doet of niet, ligt maar aan je moraal/ethiek Wat mij zo verbaast is dat dat principe zo hoog bij de meeste mensen in het vaandel staat, terwijl het meestal strijdig is met hun moraliteitsgevoel.

Ik leef trouwens wel zo bewust mogelijk volgens dat principe, om misverstanden te voorkomen.

<edit>typo + kleine toevoeging</edit>

[Lord Daemon]

Als je echt volgens dat principe handelt moet je een nazi die gelooft dat joden de schuld van alles zijn maar nog nooit een vlieg kwaad gedaan heeft, net zo respecteren als Ghandi.

Nou nee, want Ghandi respecteer ik om zijn acties. Maar een Ghandi-aanhanger die klakkeloos die ideeen van zijn omgeving heeft aangenomen en nooit een vlieg kwaad doet, en een Hitler-aanhanger die klakkeloos die ideeen van zijn omgeving heeft aangenomen en nooit een vlieg kwaad doet zijn inderdaad evenveel respect waard. Pas als ze hun ideeen in de praktijk gaan brengen, dus acties ondernemen in plaats van meningen hebben, zal er een verschil ontstaan in mijn respect voor de twee.

3. Het respect voor iemand is niet geheel afhankelijk van het respect voor zijn meningen.

Dat is toch logisch af te leiden uit 1?

Olav, ik zie in jouw post dit:

- Een opmerking van mij.
- Een stelling 1 die daar logisch uit volgt.
- Een stelling 2 die er absoluut niet logisch uit volgt en zelfs in tegenspraak is met wat ik verder zeg.
- De opmerking dat 2 de juiste is.
- De conclusie dat ik mijzelf tegenspreek.

Aangezien stelling 2 helemaal nergens op slaat en absoluut niet uit mijn verhaal is af te leiden (in tegendeel, ik beweer exact het tegenovergestelde) zie ik niet in waarom stelling 2 de juiste zou zijn.

Lord Daemon

[Verwijderd]

Ok, Ghandi heeft natuurlijk ook inderdaad positieve dingen gedaan en verdient dus meer respect dan een geweldloze nazi. Slecht voorbeeld, mijn fout. Maar de onzuiverheid blijft (in mijn optiek). Wat maakt het nou uit of iemand zijn overtuigingen klakkeloos kopieert of geweldig funderen kan, als je niet op die overtuigingen oordeelt? Zo zijn er bijvoorbeeld zat mensen die in God geloven, maar niet precies kunnen aangeven waarom. Verdienen die mensen nu echt minder respect dan mensen die dat wel onderbouwen kunnen?

[Lordy79]

Op donderdag 03 mei 2001 11:50 schreef mietje het volgende:
Zo zijn er bijvoorbeeld zat mensen die in God geloven, maar niet precies kunnen aangeven waarom. Verdienen die mensen nu echt minder respect dan mensen die dat wel onderbouwen kunnen?

Interessant... ik ga nu een beetje off-topic...
Deze vraag stel ik wel eens aan mede-gelovigen. (waarom ze geloven) Als ik dan als antwoord krijg dat ''het gewoon zo is'' of ''de oerknal/evolutie onzin is'' of ''omdat ik zo opgevoed ben'' dan stel ik ze ook wel eens de vraag wie God is in hun leven.

Niet om ze te veroordelen overigens, maar ze na te laten denken over wat en waarin ze geloven en waarop hun geloof gebaseerd is.

Als mede-christenen daar niet toe bereid zijn dan heb ik daar idd weinig respect voor.