"Het is nu, nee tenzij en het word Ja, mits".
Ik zie het verschil hier niet tussen. "Nee, tenzij je je houdt aan voorwaarde x, y en z" en "ja, mits je je houdt aan voorwaarde x, y en z" is mijn ogen exact hetzelfde.
De situatie voor deze wet was: de daad die we euthanasie noemen is in strafrechtelijk opzicht moord. Nu werd dat op een gegeven moment ''gedoogd''. Dat wil zeggen: het is en blijft moord en het is en blijft strafbaar, maar het OM zal je niet vervolgen wanneer je je aan voorwaarde x, y en z houdt. Voorwaarde x, y, z en waren niet in de wet vastgelegd en er werd beoordeeld door het OM of je naar haar inzicht wel zorgvuldig was geweest. Dit was een situatie waar veel artsen niet goed mee uit voeten konden. Je was er nooit zeker van of je nu wel of niet vervolgd zou worden en je had geen wet om je op te beroepen als je zelf wèl vond dat je zorgvuldig was. Dit had tot gevolg dat veel gevallen van euthanasie niet gemeld werden. Dit was een ongewenste situatie, aangezien het dan inderdaad in achterafkamertjes geregeld werd tussen arts en familie (uiteindelijk resulterend in een verklaring van natuurlijk overlijden, op zichzelf alweer strafbaar). De juridische controle is dan helemaal zoek.
Deze nieuwe wet legt de voorwaarden vast in de wetgeving. De verandering is dus eigenlijk: het was eerst "Nee, tenzij <mompel, mompel>" en nu is het "Ja, mits je voldoet aan voorwaarde x, y en z."
Het punt is dat nu eindelijk duidelijk is wanneer je wel en niet strafbaar bent en dat is een duidelijkheid waar artsen lang op hebben moeten wachten.
Even ingaand op het begrip ''actieve euthanasie'' wat faraway al naar voren bracht. Er wordt inderdaad onderscheid gemaakt tussen actieve en passieve euthanasie. Actieve euthanasie is het beruchte ''spuitje'' en passieve euthanasie is het staken van eventuele behandelingen en de pijnbestrijding opvoeren waardoor de patiënt ook overlijdt.
Persoonlijk zie ik hier niet zoveel verschil tussen: bij beide gaat het om de (subjectieve) beslissing over leven en dood. Het is een beslissing waar je uiteindelijk voor komt te staan als je begint met medische behandeling en de beslissing is onontkoombaar. Nietsdoen (lees: passieve euthanasie) is ook een beslissing voor de dood. Nadelen van een passieve euthanasie kunnen bijvoorbeeld zijn: toch nog langdurige pijn (want nooit helemaal te bestrijden), een onzekere duur van deze tijd en een einde waarbij je helemaal gedrogeerd je laatste adem uitblaast (midden in de nacht als er niemand bij is). Ik zeg niet dat het altijd zo zal gaan, maar het is een mogelijk scenario.
Ik kan mij best voorstellen dat mensen graag bij hun volle bewustzijn afscheid willen nemen van hun geliefden en willen dat het daarna ook echt over is.
Maar het is en blijft de patiënt die beslist en de arts die aan de voorwaarden moet voldoen. Deze wet handelt
niet over euthanasie op wilsonbekwamen.
De username van de oorspronkelijke plaatser van deze posting is bij Big Crash 3 eind mei 2001 verloren gegaan. Om toch de posting zelf terug te kunnen plaatsen is de user BC3 Victim in het leven geroepen