Ik snap je punt wel, maar vermoed dat je wens/ideaal niet echt implementeerbaar is.
M.b.t. waardecreatie en -toe-eigening denk ik dat ook hier het probleem van alle tijden is, maar zich nu in nog grotere mate voordoet. Sinds mensenheugenis 'lenen' mensen kennis en ideeën van elkaar, en zijn er discussies over de wijze en omstandigheden waarop dat toelaatbaar is. Dat blijkt per cultuur/maatschappij bovendien nogal te verschillen. Wat het lastig maakt, is dat informatie inherent niet goed beschermbaar is zonder allerlei kunstgrepen die in praktijk nooit erg waterdicht zijn. Als de geest eenmaal uit de fles is, laat ze zich er moeilijk weer terug instoppen. Ik vraag me dan ook af of je dat moet proberen. Nog daargelaten dat jij (en een redelijk aantal anderen) vindt dat het niet zo moet, staat daar een even grote groep tegenover die het prima vindt dat het zo gaat. Zolang jouw voorstel voor restrictie optioneel blijft (d.w.z. het is een individuele opt-out), zal het weinig effect hebben buiten jezelf.
Je zou dan hooguit kunnen kijken naar restrictieve maatregelen die meer dwingend zijn en in zekere zin, zijn die er al. Op dit moment is het al zo dat je althans in Europa niet zomaar klakkeloos alles mag repliceren wat er online te vinden is. Auteursrecht en rechten op databases/verzamelingen e.d. bestaan al. Ze zijn alleen lastig te handhaven. En ze bevatten allerlei gaten die vaak ook nodig zijn om legitiem gebruik mogelijk te maken. Het kopiëren van een boek en heruitgeven mag niet zomaar, maar parafraseren en selectief citeren mag wel - ergens moet je een grens trekken. De vraag is of de grotere mate en het grotere gemak waarmee AI dit soort 'loopholes' uitnut een wezenlijk verschil maakt in de onderliggende ethische en juridische beginselen. Ik denk dat dat in mindere mate het geval is dan we uit een "anti-AI sentiment" soms geneigd zijn aan te nemen.
M.b.t. je individuele opt-out op basis van informatie dat iets AI-gegenereerd is: ik blijf op dat punt bij mijn eerdere analyse. Mensen schreven en zeiden ook in 1960 al dingen die niet per se betrouwbaar waren, en dat geldt nog steeds, ook voor wat machines schrijven en zeggen. Jij stelt dat het je zou helpen om de betrouwbaarheid te interpreteren van iets dat gelabeled is als AI-gegenereerd. Als je aanneemt dat dat label in principe op alles van toepassing is wat je leest, ziet of hoort online, zegt het label op zich dan nog zoveel? Anders gezegd: waarom vind je de gebrekkige betrouwbaarheid van iets door AI is gegenereerd blijkbaar van een andere orde (meer/minder erg, of kwalitatief anders) dan iets wat een natuurlijk persoon uit z'n duim zuigt (al dan niet met opzet)?
Nogmaals, ik snap je punt en voorstel, maar als je dat plan doordenkt, denk ik niet dat het bereikt wat je voor ogen hebt, mede omdat het nog wat vaag is.
Ik ben overigens niet per se tegen je voorstel, alleen heb ik wel twijfels bij de vraag of het platform als zodanig content als AI moet aanmerken. Mij lijkt het logischer als de maker dat doet. Vergelijk met een drukker vs. een uitgever: de uitgever heeft een aansprakelijkheid voor de inhoud die de drukker niet direct heeft. Dus als een YT-gebruiker een filmpje laat produceren met AI, dan zou mijn opvatting zijn dat die gebruiker als maker/opdrachtgever transparant is over de herkomst van de informatie. Maar daarvoor geldt dan toch nog steeds dat het 'gelijke monniken, gelijke kappen' blijkbaar niet opgaat voor AI - want tot op heden hoefde een YT-gebruiker geen enkele verantwoording af te leggen over de inhoudelijke correctheid of herkomst van informatie. Waarom dan nu wel?
[
Voor 12% gewijzigd door
koraks op 10-11-2026 10:32
]