Zelf worstel ik ermee dat alles aan het veranderen is en ik vraag me oprecht af of ik tech nog wel leuk vind, na 40+ jaar enthousiast te zijn geweest. De kosten van hardware zijn zo ver uit de hand gelopen dat mijn PC bouw hobby al jaren dood is. Het internet lijkt compleet om zeep geholpen door AI, waarbij mijn eigen website continu onder DDOS ligt van AI scrapers, er geen bezoekers meer zijn omdat AI overview en dergelijke dat tegen houdt en niemand mijn inhoud kan vinden omdat alles vol is gestoken met AI slop. Dus dan blijft software ontwikkeling over en hoewel de techniek reuze interessant is, vind ik het vak niet meer leuk.
In principe kan een KI heel erg goed code genereren, maar de kwaliteit van deze code is af en toe twijfelachtig. Ook kan het heel frustrerend zijn om continu heen en weer te moeten gaan om zaken te corrigeren en dan weer te zien dat er iets anders is misgegaan. Voor simpele zaken en demos is het heel goed, maar op een grote codebase is het een stuk lastiger allemaal.
Wat ik zie in mijn omgeving is ook niet zo fijn. In principe is het goed mogelijk om code te generen, daarna goed te controleren en zo een goed werkend iets te krijgen. Soms gaat dit sneller dan de traditionele manier, soms niet, dat zal afhangen van de persoon en de taak. Maar iets wat vaak wordt vergeten is dat het lezen, analyseren en begrijpen van code veel lastiger is dan het schrijven van de code. Dit is al tientallen jaren een bekend fenomeen, niet iets nieuws met KI. Maar wat er dus in de praktijk gebeurt is dat het werk wat gedaan moet worden veel lastiger is en voor mij in ieder geval meer 'cognitieve load' geeft en vermoeidheid tot gevolg heeft. Deze vermoeidheid zorgt er dan snel voor dat de controle niet meer zo goed is als die zou moeten zijn om de kwaliteit hoog te houden. Het gaat dan meer om een oppervlakkige controle, wat juist bij LLMs een grote valkuil is aangezien die heel goed zijn in code schrijven die er goed uit ziet, maar niet per se goed is.
Dit merk ik zeker in mijn omgeving, waarbij de programmeurs ineens veel meer code kunnen maken, maar de reviewers (waaronder ik) overladen worden met werk. Zij hebben te maken met een grotere hoeveelheid werk, waarbij de kwaliteit omlaag is gegaan. En in situaties waarbij een enkel teken (bijvoorbeeld een haakje op de juiste plek) het verschil kan maken tussen het wel of niet hebben van een security issue, is dit best lastig. Wanneer ik spreek met collega's geven meerdere aan het werk niet meer leuk te vinden en symptomen van burn-out te ervaren. Aan de andere kant is management helemaal blij met de KI productiviteit en wil graag zoveel mogelijk resultaat hebben, ook wanneer de kwaliteit duidelijk minder is. Ook de mensen van de support afdeling klagen, omdat zij vragen krijgen van mensen over problemen. Maar ook vragen over kleine wijzigingen, die niet direct logisch of aangekondigd zijn, maar door de KI meegenomen in andere wijzigingen.
Persoonlijk vind ik het ook veel fijner om over een open vraag na te denken en een oplossing te verzinnen, dan een meerkeuze vraag. Bij het programmeren met een LLM heb je direct een resultaat staan, waardoor je snel een bepaalde denkrichting ingetrokken wordt. Dit vind ik zelf niet prettig, aangezien het heel lastig kan zijn van die denkrichting weg te komen wanneer blijkt dat dit niet de juiste weg was. Met een open vraag werkte dit beter voor mij, omdat ik dan zelf al meer over verschillende richtingen zou nadenken. Dit is soms af te vangen, door er eerst zelf wat meer over te denken, maar soms kom ik hier te laat achter. Hierbij merk ik ook dat LLMs vaak heel erg in dezelfde patronen denken, wat logisch is gezien iets wat meer voorkomt in de trainingsdata, ook prominent in het resultaat terecht zou komen. Mensen merken op dat veel KI resultaten hetzelfde voelen, een beetje de eenheidsworst, wat voor mij het creatieve deel van het werk teniet doet.
Een gigantisch probleem waar ik me enorm aan frustreer is dat ik zie dat de kwaliteit omlaag gaat, maar ook de skills van de collega's die heel erg fan zijn van KI. Ze zijn zo gewend op de knop te drukken en een resultaat te hebben, dat wanneer het moment komt dat dit niet werkt, ze helemaal lost zijn. Ze komen dan bij mij en hebben zelfs moeite met de vraag goed te formuleren, vaak omdat ze zelf het probleem eigenlijk niet goed begrijpen. Bij een junior verwacht ik dat, maar het gaat hier ook om mensen die al tientallen jaren in het vak zitten en ik juist in het verleden zelf bij terecht kon met vragen. Deze afhankelijkheid naar KI en het verlies van skills maak ik me zorgen om en frustreer me dat niemand anders dit als groot probleem lijkt te zien.
Los van al dit maak ik me zorgen over de bredere implicaties van KI, zoals verschuivingen op politiek en maatschappelijk vlak, concentratie van macht in een kleine groep, vendor lock-in, gerommel met de prijzen, energieverbruik en uitbouw van datacenters, eerlijk of oneerlijk gebruik van trainingsdata, hallucinaties en wat ik al noemde het verlies van het internet zoals voorheen. Maar dit is meer een algemeen gevoel waardoor ik twijfels heb bij KI en hier niet van afhankelijk wil zijn. De specifieke punten die ik noemde zorgen ervoor dat ik twijfel of tech en development nog wel voor mij is.