Het moet bij Turkije vooral van Arda Güler komen. Tegen ons (België) ging bijna alle gevaar van hem uit. Verschil: bij Turkije is hij 1 supertalent omringd door middelmatige spelers, bij Real Madrid is hij omringd door meerdere internationale toppers. Misschien op Messi na kan geen enkele speler het helemaal in zijn eentje forceren.
Moet wel zeggen dat ik Turkije tegen ons aardig voetballen vond, met de nodige kansen, maar wij speelden ook zeer aanvallend en dan geef je ruimte weg achterin. Maar Turkije miste enkele opgelegde kansen. En op Güler na is het kwaliteit toch niet verwonderlijk dat ze die kansen misten. Waar is de tijd dat Turkije nog welverdiend derde werd op het WK 2002 en halve finale haalde op het EK 2008?
In Frankrijk stond het na 75 minuten nog 0-0 maar dan brengt Zidane er Olise in en kantelt het helemaal. Wat een waanzinnig goede ploeg, dit Frankrijk. Onder Deschamps was de kwaliteit er ook al, maar nu met Zidane hebben ze ook een coach die aanvallend en mooi voetbal predikt. En de "B-ploeg" van Frankrijk is nog steeds beter dan zowat elk ander land z'n A-ploeg, misschien met uitzondering van Spanje en Engeland. Frankrijk "A" is gewoon een pletwals. Geen oneer om daar tegen te verliezen.
Maar als Belg zeg ik wel: sinds Van Bommel coach is, is het weer leuk om naar het Belgisch elftal te kijken. Onder de vorige coach waren er meer aarzelende matchen dan goede matchen, en onder diens voorganger Tedesco hebben we amper goede wedstrijden gezien (op die 2-3 zege in Duitsland na, maar dat was in een oefenduel).
Nu, met Mark Van Bommel, spelen we eindelijk weer heerlijk aanvallend voetbal. Het is weer mooi om naar onze Belgische ploeg te kijken, Van Bommel heeft er op heel korte tijd een visie van aanvallend attractief voetbal in de ploeg gebracht. Ook een Kevin De Bruyne, in de herfst van zijn carrière, lijkt weer te genieten van de nationale ploeg. En eindelijk krijgt Mika Godts volop zijn kans, het is een blunder van onze ex-coach dat hij niet meeging naar het WK. Godts heeft het potentiëel om minstens even goed te worden als Doku, maar kan op beide flanken uit de voeten. We kunnen gewoon Doku op links zetten, Godts op rechts, en Lukaku (mits terug fit) als diepe spits. Indien geen Lukaku, dan kan De Ketelaere op die positie spelen. Ook Lavia schitterde bij zijn comeback.
Nu we met Mark Van Bommel als coach zitten, heb ik eindelijk weer echt zin om naar de Belgische ploeg te kijken. Die nederlagen tegen Frankrijk waren ingecalculeerd, maar zelfs in die wedstrijden probeerden we gewoon aan te vallen.
Als we even buiten de Lage Landen gaan kijken:
- Spanje blijft de pletwals die we gewend zijn, ik ben geneigd van Engeland hetzelfde te zeggen. Toch zie ik in Spanje meer een potentiële winnaar dan in Engeland.
- Duitsland viel toch wat tegen, hoewel ze zich wel herpakten na die magere 1 op 6 tegen Griekenland, dat dan weer een erg aangename verrassing was. Griekenland zet sinds kort weer volop in op de jeugdwerking, verplicht de lokale topclubs dat ook te doen, er is weer visie in de Griekse nationale ploeg en dat werpt vruchten af.
- Jammer dat Noorwegen zijn start in de Nations League wat gemist heeft. Vind ik een heerlijk (voetbal)land.
- Jammer dat de Ieren van de wedstrijden tegen Israël een politiek gegeven maakten. Ik zei het eerder al in een ander topic: ik ben voor het sanctioneren (bij voorkeur zwaar) van misdadige regimes, dat geldt trouwens ook voor Rusland. Maar ik ben tegen het sportief uitsluiten van die ploegen, gezien je daarmee enkel onschuldige atleten treft en niet politici. Die politici liggen niet wakker van zulke sancties of boycotts, die gaan enkel nog meer in de slachtofferrol kruipen. Ierland had moeten beseffen dat die spelers van Israël daar niet in naam van Netanyahu of de Knesset kwamen voetballen, maar gewoon aan sport doen.
Ik volgde de Africa Cup voorrondes ook, weinig echte verrassingen daar.
En ik volg ook de Nations League in de CONCACAF zone, vooral omdat ik de nationale ploeg van Cuba erg interessant vind.
Curaçao doet het weer prima, nochtans nu in de hoogste divisie van de Nations League daar. Vooral de wedstrijd in en tegen Costa Rica viel op: bij de rust leidde Costa Rica met 3-0, na 90 minuten zegevierde Curaçao met 3-4. Curaçao leidt in zijn groep en toont toch dat die kwalificatie voor het WK geen toevalstreffer was.
Ook Aruba (die weliswaar niet in de hoogste divisie spelen) deed het prima. Vind het ergens bizar dat Suriname en Curaçao het erg goed doen de laatste jaren terwijl Aruba steeds wat achterwege bleef, maar in deze Nations League CONCACAF presteert ook Aruba erg fraai.
En Cuba leidt in zijn groep in de B-divisie en behoudt uitzicht op terugkeer naar de hoogste divisie.
:strip_icc():strip_exif()/u/23145/dr.jpg?f=community)
:strip_icc():strip_exif()/u/289675/crop6401bf2c85501_cropped.jpg?f=community)
:strip_icc():strip_exif()/u/192890/brain.jpg?f=community)