Laatst Her weer eens gekeken en het is interessant hoe anders die film nu voelt dan in 2013. Toen was Samantha pure sciencefiction, nu zit een deel ervan gewoon op je telefoon. LLM's voeren prima gesprekken, spraakmodi klinken steeds natuurlijker en agents kunnen zelfstandig dingen regelen op je pc.
Toch zit er nog een flink gat tussen wat we nu hebben en Samantha. Denk aan een persistent geheugen over maanden of jaren, echt proactief gedrag in plaats van alleen reageren op prompts, en betrouwbaarheid bij complexe taken zonder dat je alles moet controleren. Om over de vraag of zo'n systeem iets "ervaart" nog maar te zwijgen.
Benieuwd hoe anderen hier tegenaan kijken. Wat is volgens jullie de grootste technische bottleneck: geheugen, context, betrouwbaarheid, rekenkracht? Hoe lang duurt het nog voordat zoiets mainstream is? En zou je het überhaupt willen, gezien alle privacy-implicaties van een assistent die letterlijk alles van je weet?
Ben benieuwd naar de inschattingen.
Toch zit er nog een flink gat tussen wat we nu hebben en Samantha. Denk aan een persistent geheugen over maanden of jaren, echt proactief gedrag in plaats van alleen reageren op prompts, en betrouwbaarheid bij complexe taken zonder dat je alles moet controleren. Om over de vraag of zo'n systeem iets "ervaart" nog maar te zwijgen.
Benieuwd hoe anderen hier tegenaan kijken. Wat is volgens jullie de grootste technische bottleneck: geheugen, context, betrouwbaarheid, rekenkracht? Hoe lang duurt het nog voordat zoiets mainstream is? En zou je het überhaupt willen, gezien alle privacy-implicaties van een assistent die letterlijk alles van je weet?
Ben benieuwd naar de inschattingen.