Helaas hebben wij recentelijk slecht nieuws gekregen over de gezondheid van mijn schoonmoeder. Daarom zijn we bezig een aantal zaken op een rijtje te zetten voor het helaas onvermijdelijke moment. Een belangrijke daarvan is het huis. Mijn vrouw heeft in de afgelopen jaren al vaker laten vallen dat ze het wel zou zien zitten om ooit weer daar te gaan wonen en op zich lijkt ook mij dat helemaal geen slechte optie:
Mijn vrouw heeft inmiddels ook al laten vallen "misschien moet het gewoon verkocht worden en dat we met dat geld ergens anders opnieuw beginnen" (wij wonen in hetzelfde dorp momenteel).
Ik ben niet op zoek naar input wat betreft het emotionele stukje (want ja, ik heb zeker nagedacht over dingen als "het zal gaan voelen als haar huis, niet als ons huis"), maar wel naar wat jullie keuzes en overwegingen zouden zijn in deze. En misschien eigenlijk toch wel meer naar ervaringen van mede niet-klussers die toch een klushuis hebben aangeschaft, omdat ik onder de streep eigenlijk vooral de voordelen zie.
- Mijn vrouw zou de helft van het huis al bezitten (het is hypotheekvrij en haar vader is al 25 jaar geleden overleden), het zou dus alleen gaan om het uitkopen van haar zus
- Geen gedoe met overbieden, bezichtigingen, makelaars en dergelijke
- Het is vrijstaand op een mooie plek met een tuin van 750 m2
- Oprit en garage
- 120m2 met drie slaapkamers, groot zat voor wat wij nodig hebben
- Nieuwe cv-ketel, nieuwe radiatoren, goede kozijnen en ramen dus de technische basis is in orde
- Als ik babyfoto's van mijn vrouw (die 41 is) zie, is het enige verschil tussen die foto's en nu dat er toen een beeldbuis-tv stond en nu een flatscreen. Dingen als het sanitair, oven, gasfornuis, koelkast etc zijn dus echt allemaal 40+ jaar oud.
- Verwarmingsleidingen zijn niet weggewerkt in de muur en overal is de verf daarvan aan het afbladderen en is er oppervlakteroest
- Granol op de binnenmuren is in slechte staat
- Plafond is van dat ouderwetse jaren '70 zachtboard
- Verdiepingsvloer is van hout. Het kraakt als er iemand boven is en je hoort aan de voetstappen precies waar iemand staat/loopt. Als je zelf boven loopt voel je ook een hele lichte vering. Het is uiteraard niet onveilig ofzo, maar je krijgt er absoluut geen luxegevoel van
- Er is decennialang fors in gerookt (mijn vrouw is altijd de enige niet-roker aan die kant van de familie geweest, gelukkig is iedereen inmiddels gestopt) en ondanks dat het nu al een paar jaar een rookvrij huis is, merk je dat nog altijd direct als je binnen stapt
- Badkamer is beneden (alleen niet echt ruimte op die boven te maken vrees ik en om een of andere reden vindt m'n vrouw het ook handig om de badkamer beneden te hebben)
- Trap staat in de woonkamer
- Zou me niet verbazen als er asbest is
- Het huidige interieur is gewoon veel te ouderwets naar mijn smaak, maar dat is niet zo'n spannend tegenargument natuurlijk aangezien dat zeer eenvoudig is op te lossen en zelfs ik dat kan.
Mijn vrouw heeft inmiddels ook al laten vallen "misschien moet het gewoon verkocht worden en dat we met dat geld ergens anders opnieuw beginnen" (wij wonen in hetzelfde dorp momenteel).
Ik ben niet op zoek naar input wat betreft het emotionele stukje (want ja, ik heb zeker nagedacht over dingen als "het zal gaan voelen als haar huis, niet als ons huis"), maar wel naar wat jullie keuzes en overwegingen zouden zijn in deze. En misschien eigenlijk toch wel meer naar ervaringen van mede niet-klussers die toch een klushuis hebben aangeschaft, omdat ik onder de streep eigenlijk vooral de voordelen zie.