Hoe word ik als beginner gelukkig met mijn werk?

[Maxie001]

Hoi,

Ik ben sinds kort 25 jaar oud en ik heb problemen met mijn baan. Sinds ik er twee jaar geleden afstudeerde, ben ik aan het werk bij de provinciale overheid. Tijdens mijn stage en mijn eerste baan had ik leuke collega's waardoor ik graag bij de provincie wilde blijven werken. Alleen, mijn eerste baan was een opdracht, waarna er bij het team waar ik zat geen werk meer was in de rol die ik had. Andere functies die er waren zag ik mijzelf niet doen. In december 2025 ben ik gestart bij een ander team binnen dezelfde provincie.

In dat team kreeg ik een rol die ik heel goed bij mij vind passen. Alleen, ik voel me vanaf het begin ongelukkig in het team. Dat komt door:

• Geen begeleiding. Toen ik bij het team kwam, was er geen overdracht. Ik moet zelf uitzoeken hoe ik mijn werk kan doen. Ik werd wel aan een buddy gekoppeld, die mij vertelde dat diegene eerst een jaar bezig was met uitzoeken wat zijn rol is voordat diegene goed aan de slag kon gaan;
• Geen doelen. Het werk wat ik doe zou uiteindelijk goed zijn voor de inwoners. Maar hoe we ervoor zorgen dat wat we doen ook echt goed is voor de inwoners, hebben we niet uitgewerkt. Dit geldt ook voor de relatie met de politiek (ambtelijk opdrachtgever) en de teams/afdelingen waar we mee samenwerken.
• Opdrachtgericht. Met mijn werk ondersteun ik een paar collega's, die dan weer manager zijn. Ik voorzie ze van informatie, maar dan moet ik daar wel vragen over krijgen. Wat ze op voorhand willen weten werken we niet uit, waardoor ik bij veel vragen steeds loop te zoeken naar hoe ik daar antwoord op kan geven. Of, waardoor ik soms zonder opdrachten zit;
• Verschil. Ik heb deze punten natuurlijk besproken met mijn teammanager, maar mijn teammanager is het oneens met waar ik naar zoek (duidelijke doelen) of kan niets voor mij doen (begeleiding, opdrachtgericht). Natuurlijk lost dat 't niet op, dus probeer ik ook via HR er wat aan te doen, maar het leidt nu nog nergens toe;
• Projecten. Ik heb aan twee grote projecten meegedaan, die beiden mislukten. Een ervan was een geval van afraffelen, slechte user stories en testen in productie. Bij de andere waren onze doelen allesbehalve duidelijk, terwijl het management slechte keuzes maakte en zei 'hier moeten we het mee doen'. Daardoor was het resultaat slecht en deels onbruikbaar.
  Een van de twee projecten heeft veel negatieve feedback gekregen van onze inwoners, terwijl de politiek vroeg om het voor de inwoner makkelijker te maken. Daardoor voel ik mij niet integer meer. We hebben niet het doel behaald, we hebben dat niet naar de politiek gecommuniceerd en we gaan het niet corrigeren omdat het project al te veel heeft gekost;
• Vrijheid. In het team mag je volledig bepalen hoe je je werk doet. Maar voor mij voelt dat, met alles waar ik al over schreef, alsof het mijn leidinggevende weinig uitmaakt wat ik doe;

Ik ben wat meer digitaal geletterd dan de rest van mijn team en mijn leidinggevende. Dat komt mij voor mijn rol ook wel goed uit, maar dat zorgt er ook voor dat ik het gevoel heb dat ze mij niet zo goed begrijpen. Ik kan hier gelukkig goed over praten met andere collega's, die zien hoe ongelukkig ik er bij zit op mijn werk en mij op het hart drukken om er iets mee te doen.

Mijn leidinggevende heeft het tegelijkertijd gehad over mijn IKB en mijn ontwikkelingsplan. Ik heb daar de motivatie voor verloren omdat waarden waar ik om geef (doelgericht werken, communiceren met de opdrachtgever, de binding opzoeken met je doelgroep, eigenaarschap tonen) niet verenigbaar lijken met die van mijn leidinggevende.

Nu vraag ik mij af: hoort dit alles gewoon bij werk? Hoe zouden jullie met deze situatie omgaan? Wanneer trek je de streep en ga je op zoek naar iets anders? Kan ik ergens leren hoe ik hiermee om kan gaan? Hebben jullie hier een verhaal bij? Hoe kom ik uit deze situatie?

Ik zit nu te dromen over een baan waarmee ik wat meer maatschappelijk nut heb. Misschien dat je werkelijk iets doet aan de waterkwaliteit of klimaatverandering of zo. Maar ik weet ook dat dat niet zo makkelijk is. Ik woon ook nog bij mijn ouders. Ik zou met de baan die ik nu heb hypotheek kunnen krijgen voor het kopen van een woning, dat wil ik liever niet verspelen...

[Roel1966]

Hmm, tja, ik heb zelf een aantal jaren in de gemeentelijke politiek gezeten binnen dan een lokale politieke partij. Ook heb ik mij wel zo bezig gehouden met zaken die hier in de buurt speelden maar tja. Heb dus beide kanten gezien, zowel vanuit dan de 'gewone burger' als vanuit de politieke kant.

Mijn conclusie is dat degenen die de touwtjes in handen hebben doen precies wat zij willen. Burgerparticipatie ziet er leuk uit op papier maar in de praktijk, tja, tot aan de deurmat zal ik maar zo zeggen.

Jonge mensen zoals jij zouden eigenlijk dan veel meer naar voren geschoven moeten worden. Vind het persoonlijk heel waardevol dat jou doel is dat je maatschappelijk nut hebt. Heel mooi streven en ik ook zo zou zeggen van blijf daar naar streven.

[Tylen]

Ja dat is typisch ambtenarij. Mijn tip: zoek een baan buiten de overheid.

[Skamba]

Dit hoort niet maar het is helaas wel erg typisch voor de overheid. Ik kan mensen aan het begin van hun carrière de overheid ook sterk afraden.

(Nb: er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen)

[Philip Ross]

Overigens niet alleen bij de overheid hoor.
Bij ons haken ook aan de lopende band starters af vanwege gebrek aan inwerken, begeleiding en duidelijke richting.

En bij mijn vorige bedrijf werden ook keer op keer nieuwe projecten niet afgerond of niet gebruikt na oplevering.

Is gewoon een gevolg van slechte managers waar er helaas veel te veel van zijn.

[Barista]

Philip Ross schreef op vrijdag 7 augustus 2026 @ 06:57:
Is gewoon een gevolg van slechte managers waar er helaas veel te veel van zijn

Als je je verhaal zo duidelijk hebt omschreven en gedeeld met je leidinggevende, is bovenstaande reactie de enige passende.

Jouw leidinggevende heeft ook een leidinggevende (afdelingshoofd / directeur). Ik zou nagaan of je daar eens koffie mee kunt drinken om dit verhaal te delen.

[Hondjeee]

Als starter is dit gewoon een lastige situatie, omdat je nog geen referentiekader hebt vanuit andere organisaties en dus niet weet dat het ook anders kan.

De waarden die jij in je werk zoekt ga je waarschijnlijk eerder vinden binnen een commerciële organisatie (bijvoorbeeld in het MKB), waar je op targets afgerekend wordt en elke euro telt.

Het nadeel is waarschijnlijk wel dat dit een stuk minder comfortabel voor je gaat zijn qua arbeidsvoorwaarden en werkgerelateerde stress.

[Falcon]

@Maxie001 Conclusie is dus dat jij niet meer op je plek zit. Je bent jong, je weet wat je niet meer wilt en je hebt werkervaring.

Ipv terug te kijken is het dus tijd om op zoek te gaan naar je volgende uitdaging!

Wel kan ik je alvast vertellen dat ook bij je nieuwe werkgever het gras minder groen gaat lijken over tijd.

[Chedara]

Je hebt nu twee jaar werk ervaring opgedaan binnen de provincie, uit ervaring kan ik zeggen dat de provincie ook wel de meest ambtelijke organisatie binnen de overheid is. Je kan praten met iedereen, maar die organisatie is zo log dat veranderingen heel langzaam gaan. Misschien moet je om je heen kijken, buiten de provincie of misschien buiten overheid. Kijken hoe het daar draait, of daar een ergens een plek is waar je meer voldoening krijgt. Het mooie is, je bent jong, je hebt twee jaar ervaring en meestal kan je daarmee altijd weer terug in overheidsdienst.

Ik heb persoonlijk rond die leeftijd veel ervaring opgedaan bij een detacheringbureau. Ik vond het vooral fijn omdat ik dan de kans had om mijn professionele persoonlijkheid te ontwikkelen. Je zag in een korte tijd verschillende organisaties van binnen, leerde commercieel denken en je had de kans om bij elke opdracht je anders te profileren, zonder dat je zorgen hoefde te maken over je vaste baan. Bovendien was mijn professionele kwaliteit/ kennis het product dat het detacheringbureau verkocht, dus zij wilde ook investeren in mijn professionele ontwikkeling. En ja, soms kwam ik dan ook op een plek waar ik niet lekker zat, dan haalde ze mij daar gewoon weg (niet goed voor hun product/ik en niet goed voor de klant). Ik weet ook dat er mensen zijn die andere ervaring met detachering hebben, maar voor was het een goede manier om mijn professionele zelf te vinden.

[Muintwie]

Tja op je 23e pas aan het werk is ook wat, nooit baantjes gehad? Dan weet je dat het overal wel wat is. De bobo’s doen wat ze willen, de rest mag meelopen of moven, typisch overheid.

Bij de provincie leuk ja, maar een beetje vaag. Probeer eens helder te krijgen wat voor werk je leuk vind.

(Met een academische opleiding zijn er denk ik zat leidinggevende posities te vinden bij de overheid of in het bedrijfsleven.)

En ga dan in die vakrichting zoeken, met auto of ov kun je ook nog heel wat kanten op zonder te hoeven verhuizen

Sowieso niet blijven kniezen op een plek waar je projectjes krijg toegeschoven waar je niet gelukkig van wordt

[No Hands]

Ga lekker wat anders doen, hier wordt je niet gelukkig. Werken kost je zoveel van je vrije tijd het werk moet iets zijn wat je leuk vind. Soms duurt het even voordat je dat gevonden hebt maar zo te lezen heb je het hier niet gevonden. Als je toch overheid wilt blijven want goed pensioen en IKB enzo, kijk bij gemeentes in de buurt of je daar iets maatschappelijks kan doen, gemeentebanen.nl

[Internet Janny]

Muintwie schreef op vrijdag 7 augustus 2026 @ 07:50:
Tja op je 23e pas aan het werk is ook wat, nooit baantjes gehad? Dan weet je dat het overal wel wat is. De bobo’s doen wat ze willen, de rest mag meelopen of moven, typisch overheid.

Bij de provincie leuk ja, maar een beetje vaag. Probeer eens helder te krijgen wat voor werk je leuk vind.

(Met een academische opleiding zijn er denk ik zat leidinggevende posities te vinden bij de overheid of in het bedrijfsleven.)

En ga dan in die vakrichting zoeken, met auto of ov kun je ook nog heel wat kanten op zonder te hoeven verhuizen

Sowieso niet blijven kniezen op een plek waar je projectjes krijg toegeschoven waar je niet gelukkig van wordt

Ik zou er niet aan moeten denken om als ambtenaar een 23 jarige te hebben die even de manager uit komt hangen.

[Muintwie]

Internet Janny schreef op vrijdag 7 augustus 2026 @ 08:14:
[...]

Ik zou er niet aan moeten denken om als ambtenaar een 23 jarige te hebben die even de manager uit komt hangen.

Kan heel verfrissend zijn

Ik herinner me een wat oudere rot in het vak

Hij vond jonge onervaren managers wel prettig, want die kon hij nog vormen naar zijn idee


( of topic)

[ Voor 23% gewijzigd door Muintwie op 07-08-2026 08:19 ]

[TheDudez]

Het "Geen begeleiding" zal je mee om moeten leren gaan want dat is nu bij een hoop bedrijven zo. Omdat er gewoon weg te weinig goede werknemers zijn. Maar dit biedt wel vaak kansen om nu sneller door te groeien. Dus niet mopperen en zelf initiatief nemen dat wordt vaak erg gewaardeerd. En op je bek gaan is helemaal niet erg. Daar leer je juist van. Zo als de rest ook all aangeeft de ambtenarij is geen goede start.

[Pietervs]

Ik zou met de baan die ik nu heb hypotheek kunnen krijgen voor het kopen van een woning, dat wil ik liever niet verspelen...
Pas op dat je jezelf niet in een gouden kooitje opsluit.
Als je een huis koopt maar daardoor niet meer van baan kan veranderen omdat je ergens anders minder betaald krijgt, heb je een veel grotere uitdaging.

Je weet wat er mis is met je huidige baan. Dan is de volgende stap bedenken wat je wel wil.
Kijk eens rond binnen de organisatie: misschien dat er vacatures zijn die beter aansluiten bij wat je wil. Kijk ook eens naar andere vacatures en wat je daar wel en niet in aanspreekt zodat je een profiel kan maken van jouw ideale baan. En ga aan de hand daarvan het gesprek aan binnen de organisatie, of solliciteren buiten de organisatie.

Geen pasklare oplossing dus, dit zal even tijd nodig hebben. Gun jezelf die tijd, probeer niks te forceren voor je voor jezelf duidelijkheid hebt.

[LucvdM]

Ik zit nu te dromen over een baan waarmee ik wat meer maatschappelijk nut heb.

Vind ik zelf ook belangrijk in mijn baan, ik heb daardoor voor de zorgzector gekozen en uiteindelijk bij een zorgverzekeraar uitgekomen waar ik veel voldoening krijg uit mijn baan. Daar zijn ook genoeg projecten op het gebied van data en digitalisering met maatschappelijke impact.

Je bent te jong om nu al in een gouden kooi te gaan werken, die niet eens goud aanvoelt voor jou. Dus kijk eens rond in een andere (semi-)publieke sector, dan kun je over 25 jaar alsnog grijs worden en uitrusten binnen een gouden kooi.

Ik geef je wel als tip om je verwachting ietswat bij te stellen, ik merk veel romantische gedachten bij nieuwe mensen op de arbeidsmarkt, over wat werken zou moeten zijn. Je gaat nog ontzettend veel mooie maar ook nare dingen meemaken op de werkvloer die je loopbaan gaan vormen.

[Wolly]

Je hebt dus met je twee managers hierover gesproken én bij beiden krijg je nul op het rekest?

[BCC]

Klinkt alsof niemand de rol van product owner heeft in je project of dat deze gewoon erg slecht zijn. Get out or get good.

[whatyoudoing]

Sta op en loop.

Je bent jong en de wereld is groter dan je huidige werkgever. Echt onvoorstelbaar groter.

Ervaring bij verschillende werkgevers is alleen maar meerwaarde.

[IngamerX]

Wij hebben ook jonge mensen in de organisatie die ideeën hebben wat ze willen doen en daar sturing en begeleiding in verwachten.

Guess what: ain't happening.

Zoals velen hierboven noemen; je moet geluk hebben dan je een intelligente en sympathieke manager hebt. 70% is omhoog gevallen door senioriteit en vooral cultuur (lig je goed in de groep/top), niet op basis van kwaliteit en kunde.

Je hebt in dat opzicht ook een prachtig canvas, ruimte en vrijheid. Het is lastig maar aan jou om er mee te doen wat je wil. Klop bij andere afdelingen aan, ga met andere teams, teamleads en managers praten. Stuur eens een teams berichtje of iemand open staat om een kop koffie te drinken en vraag eens of je mee mag kijken. Ontdek de mensen en organisatie, netwerken en ga gesprekken aan.

Gek genoeg is je carrière ook een creatief proces van ontdekken waar de kansen liggen, zowel op inhoudelijk (wat/hoe?) en persoonlijk (met wie?) vlak.

Wees niet bang de stoute broek aan te trekken, in de basis is een ieder mens hulp gevend en welwillend, dat lijken veel mensen zich niet te realiseren. Mensen vinden het tof om andere te helpen en hun interesses en kennis te delen. Je moet alleen durven vragen. Het komt in ieder geval niet aanwaaien.

[Weirdoojp]

Volgens mij voel je het zelf ook al aan: qua werkzaamheden en management is dit momenteel gewoon niet de juiste match. Het lijkt me daarom verstandig om rustig om je heen te gaan kijken. Probeer je daarbij nog niet te veel blind te staren op het salaris, maar focus op wat je écht leuk vindt. Als werk met maatschappelijke impact je trekt, zou ik daar vol voor gaan. Er zijn genoeg opties om zoiets te vinden, bijvoorbeeld bij een gemeente, de Rijksoverheid of een non-profitorganisatie.

[DutchKel]

Ik heb veel van deze punten die je noemt ook in mijn carrière gezien en meegemaakt.

Maar ik ben wel zo iemand die dan zelf wel werk gaat creëeren om me bezig te houden en om te groeien. Laat ik het zo zeggen ik verzin dan de leukste taken voor mezelf waar ik ook het bedrijf mee vooruit help. Begeleiding heb ik overigens nergens gekregen, inwerken is helaas ook nergens gebeurd ivm tijdgebrek. Ik word dan ook graag in het diepe gegooid om zelf alles uit te zoeken. Tot nu toe heeft elke werkgever dat heel erg gewaardeerd.

Ik heb dus alleen als advies mocht je er blijven om zelf leuke dingen voor jezelf te verzinnen wat wel binnen je taakbeschrijving past, ga heerlijk op onderzoek uit. Groei vanuit jezelf en niet vanuit een ander.

Mocht je op zoek zijn naar een andere baan dan raad ik je aan om een aantal punten van de TS bij de sollicitatie te vermelden. Veel bedrijven zien inwerken en begeleiden als tijdverlies en besteden daar het liefste zo min mogelijk tot geen tijd aan. Als je niet vermeld dat je dat wilt dan krijg je bij de volgende baan hetzelfde probleem.

[hmr]

Ga werken bij een grote corporate.

[stin00]

Ik zou lekker verder kijken en ergens anders gaan werken. Een paar keer van werkgever wisselen geeft vaak een goede boost aan je ontwikkeling. Ik heb het meeste geleerd in m'n corporate detachering tijd waar ik voor 6 verschillende klanten heb gewerkt. Nieuwe omgevingen, andere werkwijzen en verfrissende projecten.

[Metallize]

Ik ben zelf 42 , en heb het zelf ook meegemaakt . in mijn werkervaringen , bedrijven waar je voor werkt , waar jezelf je planning/werkwijze etc maar moet inplannen , managers en HR die nooit of slecht reageren , en zelfs kwaadaardige nieuwe managers.

Dat is het werkleven , je moet je draai gewoon vinden,maar je bent 25 en dus nog een "newbie" in de wereld van werken. Maar je zal het wel leren zoals iedereen het wel meegemaakt heeft

Het beste advies wat ik ooit gekregen heb, was van mijn secretaresse in mijn vorige baan die zij op haar Dublin's accent " You can only do your best, and if that's not good for them, Feck em !! " .. en mijn advies voor jouw is "relax, zolang je niet onder een brug hoeft te slapen, hoef je jezelf niet zo te stressen"

[ Voor 116% gewijzigd door Metallize op 07-08-2026 10:32 ]

[Valandil]

Zoals @Hondjeee al terecht opmerkt. Het ontbreekt je aan referentiekader, maar ook ervaring.
Wat jou overkomt is niet iets nieuws en beperkt zich niet alleen bij starters.

Het komt vaker voor dat je ergens aan de slag gaat en de taken en verantwoordelijkheden toch anders blijken te zijn dan verwacht. Dit kan veel minder uitdagend zijn, veel minder werk blijken te zijn of weinig betrokkenheid van anderen.

Als ervaren rot, ga ik op zoek en zelf projecten creëren, me ergens mee bemoeien en mijn ervaring inzetten daar waar nodig. Ik kom met voorstellen, nieuwe ideeen, etc en probeer dat te verkopen. Dat laatste ontbreekt nog bij je. Je hebt iemand nodig die je een duidelijk doel geeft (of opdracht) zodat je je daar in kan vastbijten. Enerzijds heel normaal voor een starter, maar daar moet ik je wel een beetje in gaan teleurstelling; gaat niet gebeuren, zeker niet bij overheid, maar ook niet in commerciele bedrijfsleven.


Je wordt niet meer bij het handje genomen en iemand die constant bij je incheckt of alles goed gaat, of je het doel gaat halen etc, dus:

• Heb je niks te doen? Neem initiatief
• Loopt het project niet zoals verwacht? Neem initiatief
• Word je niet gehoord ? Neem initiatief
• Lukt het niet bij je huidige manager? Neem initiatief

Je werkt bij de overheid en dat brengt ook weer voordelen met zich mee; je moet de hele overheid nu zien als potentiele werkgever en er zijn genoeg onderdelen binnen de overheid die zitten te springen op ongeduldig talent :)

Dus ga kijken naar andere vacatures binnen de overheid. Wat je omschrijft is niet uniek en niet overheidsgebonden.

[Richh]

Maxie001 schreef op donderdag 6 augustus 2026 @ 22:40:
Ik zou met de baan die ik nu heb hypotheek kunnen krijgen voor het kopen van een woning, dat wil ik liever niet verspelen...

My 2 cents: koop toch eerst een woning. En ga daarna eens rustig rondkijken.

Sommigen zullen zeggen dat dat onverantwoord is, omdat je wellicht tzt in een woning woont die je met een lager inkomen niet 'officieel' kan betalen. Maar als je geen gat in je hand hebt kan dat vaak echt wel prima, zeker als je een woning weet te kopen die 'technisch in orde' is. En wie weet kom je tzt, met iets meer werkervaring op papier, wel degelijk een baan tegen waarbij je zonder inkomstenterugval toch iets kan doen wat je echt leuk vind.

De huizenmarkt is gigantisch lastig voor jonge mensen. Als je die horde kan nemen, of er bijna bent, zou ik toch eventjes doorzetten. Je hebt nog zo'n 50 werkende levensjaren voor je, alle tijd. Drie jaar eerder beginnen met je huis aflossen heeft fors grotere impact op je verdere levensjaren dan 200 euro bruto meer of minder.

[ Voor 13% gewijzigd door Richh op 07-08-2026 10:30 ]

[Prisma16]

De provincie is soms best een lastige plek voor een ambtenaar. Je werk is voor de buitenwereld vaak onzichtbaar, waardoor echte waardering uitblijft. En dat terwijl het risico dat er iets misgaat juist heel groot is. Mopperen op de provincie is makkelijk, maar op cruciale momenten—zoals nu met de droogte—kijkt ineens iedereen vol verwachting naar wat wij doen.Maar even concreet over jouw werk: zoek eens wat collega's van je eigen leeftijd op. Richt een informeel clubje op onder een naam als "Jong Drenthe", "Jong Limburg" of "Jong Zeeland". Als je vervolgens met de provinciesecretaris en het directieteam om tafel gaat over jullie rol en positie, is de kans groot dat dit echt wat oplevert!

[bombadil]

Veel reacties hier zeg.

Wat me opvalt is dat TS en anderen soms lijken te willen escaleren; naar hogere managers / HR.

Buiten ruzie met je baas levert dat natuurlijk niets op.

Ik zou ze gebruiken als validatie ipv 'wat moet ik doen'. Dus: "ik zie dat probleem en ga ermee aan de slag, ok?" En dan ga je.

Zo kan je heerlijk jouw eigen werkrichting bepalen. Voor je het weet krijg je budget en wordt je projectmanager.

[hollandnick]

Heel erg herkenbaar en dan heb ik nog niet eerder een baan gehad bij de overheid. Als ik zie (we hebben meerdere overheden als klant) hoe ze te werk gaan, ongestructureerd en chaotisch dan snap ik de OP ook gelijk. Nu dat zal dat vast niet voor alle gemeentes zo zijn maar toch.

Je kan 2 dingen doen.
1. Je hebt nu financiële zekerheid. Erg belangrijk en ook erg fijn. Ga voor een leuk koophuisje en ga dan pas verder kijken. Je moet dan helaas wel die tijd overbruggen, maar wellicht met inzet vanuit jouw kant is er nog wat van te maken. Probeer dingen naar je toe te trekken "en het maar gewoon doen" vraag dan alleen voor controle op werk als je er niet zeker van bent, i.p.v. te vragen wat je moet doen (al kan dat wel lastig zijn).

2. Nu direct al iets zoeken en hopelijk meer waarde halen uit je werk en zo ook voldoening haalt. Soms/vaak betalen junior baantjes een stuk minder bij private bedrijven maar daar groei je (vind ik) wel sneller door en bied het ook meer kansen.

Als ik jou was dan zou ik kiezen voor optie 1 als je, zoals je zelf zegt, kans maakt op een leuk koophuis. Je bent nog jong en nu al een huis kopen geeft erg veel zekerheid in de toekomst wat betreft financiele zekerheid.

[PinusRigida]

Maxie001 schreef op donderdag 6 augustus 2026 @ 22:40:

Nu vraag ik mij af: hoort dit alles gewoon bij werk?

Nee

Hoe zouden jullie met deze situatie omgaan? Wanneer trek je de streep en ga je op zoek naar iets anders?

Je zegt het zelf al:

...die zien hoe ongelukkig ik er bij zit op mijn werk...

Da's de streep i.m.h.o. da's de impuls die je gebruikt om iets aan je situatie te doen

Kan ik ergens leren hoe ik hiermee om kan gaan? Hebben jullie hier een verhaal bij? Hoe kom ik uit deze situatie?

Ja, maar er bestaat niet een pasklaar antwoord dat voor iedereen werkt. Jij bent jij en wat jou wel of niet gelukkig maakt (of zou maken) is subjectief en persoonlijk. ALS je het al weet en zo te lezen weet je nog niet echt welke job je gelukkig zou kunnen maken... Da's ook normaal, vaak besef je het pas wanneer je er werkt.

Hoe ik ermee zou omgaan: "niet geschoten = nooit raak".

Ik weet het: makkelijk gezegd vanuit mijn positie: al 23 jaar goeie, vaste job die ik oprecht nog steeds graag doe... maar ik ben hier ook niet vanzelf geraakt.

Verder:

Je bent nog jong, je denkt aan hypotheken, huis, tuin... ik snap dat, maar ik weet niet in hoeverre je vleugels nog ongeknipt zijn?

Heb je een vaste relatie, wil/verwacht je partner van je dat je die keuzes nu maakt, dat je je bindt, niet alleen aan hem/haar maar ook aan een plaats, een hoop bakstenen?

Zo niet: wacht met die hypotheek, je woont nog thuis, zijn je ouders mensen bij wie je steun zou vinden als je een onzekere maar zelfconstructieve keuze zou maken zoals... een jaartje weg van alles... eventueel buitenland, doorreis of ergens waar je van droomt maar denkt "ach, het zal wel niet"... zouden ze kunnen en willen je steunen, niet alleen financieel maar ook emotioneel (zonder dat ze het allemaal maar goed moeten vinden, maar je wel de vrijheid geven om je weg te zoeken)?

Dit is allemaal retorisch; wij hoeven hier geen antwoord op, maar stel jezelf die vragen.

En als het mogelijk lijkt, beslis nog niks maar laat de gedachte een tijd rijpen in je hoofd, onderzoek terwijl wat nodig is om het te doen en leef daar naartoe, spaar in je stomme job nog even je loon en je extra's bij elkaar, alle beetjes helpen... en wanneer je je klaar voelt, beslis.

Zal een baan vinden waar je gelukkig van wordt daarna vanzelf gaan? Tuurlijk niet... maar op z'n minst zal je jezelf beter kennen, beter weten wat je wel en niet gelukkig maakt, en ervaringen opgedaan hebben waar je misschien nooit meer de kans voor krijgt in de rest van je leven.

...en dat laatste, da's een verdomd harde les om te leren wanneer het te laat is.

[Wolly]

Ik lees vooral het jonge hond probleem, alles willen en denken dat alles kan. Weinig levenservaring, fris van school en denken dat de wereld op jou zit te wachten. Huis kopen, dromen over nuttig zijn voor de maatschappij, waterkwaliteit, klimaatverandering. Liefst morgen en anders overmorgen!

Dat is even wennen als je in de modder staat.

Het goede nieuws: We've all been there.

Het slechte nieuws(voor nu): Over een tijdje ben jij ongemerkt net als je collega's getransformeerd naar iemand die regels en procedures belangrijker vindt dan resultaat waar iemand blij mee is.

Als je echt de dingen wilt doen die je wil doen moet je daar zelf voor zorgen. Niet denken dat je aan het handje wordt meegenomen naar dromenland maar zelf je pad uitstippelen. Wees nieuwsgierig, ben niet bang om op je bek te gaan en leer mensen kennen.

Denk niet dat je zakelijke omgeving er is om jou te plezieren, je moet zelf zorgen voor plezier in je werk.

Dus: Even wat gas terug in je dromen dat je morgen het verschil gaat maken. Bouw levenservaring en je netwerk op. Neem initiatief, communiceer wat je doet en waar je naartoe gaat. Wees alert op blockers, mensen die je in je hok duwen.