maasdijk schreef op donderdag 6 augustus 2026 @ 10:13:
Zelf een huis met houten vloeren, waarbij binnenmuren soms ongewild draagmuren zijn geworden door verbouwingen. Dit gebeurt niet alleen met houten vloeren, maar ook met betonnen vloeren.
Bij een constructie met breedplaatvloeren van 2400 mm die van woningscheidende wand naar woningscheidende wand overspannen, is het risico dat een lichte binnenwand onbedoeld dragend is geworden zeer groot.
Breedplaatvloeren zijn ter plaatse gestorte betonvloeren die over een grote lengte kunnen doorbuigen. Omdat de platen 2400 mm breed zijn, liggen er vaak maar een paar platen naast elkaar. Juist bij dit type vloer is het risico op
kruipgedrag (het langzaam doorzakken van beton over de jaren) sterk aanwezig.
Waarom dit bij jouw breedplaatvloer extra gevaarlijk is?
Breedplaatvloeren overspannen vaak de volledige breedte van het huis (vaak 5 tot 6 meter). Hoe groter de overspanning zonder tussenkolom, hoe groter de natuurlijke doorbuiging in het midden van de vloer.
De grootste doorbuiging vindt exact plaats in het midden van de overspanning. Jouw 'niet-dragende' muur staat ergens op een derde tot halverwege de woningscheidende wanden, en krijgt deze wand dus bijna de volle laag van de doorbuigende betonvloer.
De gipsblokken- of cellenbetonwanden die onder de breedplaatvloer staan, werken na 40 jaar als een ongewenst 'tussensteunpunt'. Als je deze wand weghaalt, krijgt de breedplaatvloer ineens zijn oorspronkelijke, grote overspanning weer terug. Dit kan leiden tot plotselinge, gevaarlijke doorbuiging en scheuren in de vloer of de muren erboven.
Bespaar jezelf eventuele problemen en laat die nieuwe situatie doorrekenen, desnoods door een ander bedrijf zodat de aannemer geen voordeel heeft aan het doorrekenen. Zie het als de kosten die je moet maken om zelf veilig aan de slag te kunnen.